Prindërit u blejnë drogë fëmijëve!

AlbShkodra · #1 26-10-2004, 19:23

Droga dhe të rinjtë

Flet kryetarja e komunitetit “Emanuel” në vendin tonë, Besa Rroshi

Fenomeni, të rinjtë që drogohen janë gjithnjë e më agresivë

TIRANE
Të rinjtë drogohen. Më i frikshëm akoma është fakti se në këtë “vrasje” shpeshherë protagonistë bëhen edhe vetë prindërit e tyre.

Ata ua blejnë vetë të rinjve drogën. “Duke u dhënë para ata nuk i ndihmojë, vetëm i çojnë drejt vdekjes”, thotë kryetarja e komunitetit “Emanuel” në Shqipëri, Besa Rroshi. Shpeshherë familjet janë të parat që e kanë provuar peshën e drogës. “Janë nënat, të parat, që i shikojnë fëmijët nëse janë gjallë apo janë të vdekur. Familjarët qajnë hallet, dhimbjen e tyre, kur shohin fëmijët si të vdekur, por të gjallë mbi tokë”, thotë Besa. Por, ndërkaq, në një intervistë për “Panoramën”, ajo tregon se në familjet shqiptare po ndodh edhe një fenomen tjetër: të rinjtë janë bërë gjithnjë e më agresivë.

Sa persona janë duke u trajtuar, aktualisht, në qendrën tuaj?

Sot u bënë 20 veta, sepse hynë dy të rinj. Ky është numri maksimal që do të mbajmë për këtë periudhë. Jo gjithmonë terapia psikopedagogjike, që zhvillohet në qendrën tonë, është e thënë të funksionojë me sukses, pasi varet nga dispozicioni i personave. Çdo njeri e ka në dorë vetë. Mjafton edhe sikur një ditë ta heqim nga vdekja, e t’ia japim jetës.

Sa duhet të zgjasë kjo terapi që një i droguar të shërohet përfundimisht?

Terapia duhet të zgjasë deri në dy vjet.

A është e vështirë kjo terapi për të rinjtë?

Në Shqipëri jo të gjithë kanë arritur ta zgjasin kaq shumë. E kanë shumë të vështirë të rrinë mbyllur. Ata janë të lirë në atë vend, pasi nuk është burg; aty nuk ka policë, nuk ka armë, s’është ushtri, nuk është spital. Çdo njeri duhet të vijë me dëshirën e tij për të shëruar vetveten. Ashtu siç hyjnë, ata janë të lirë të dalin. Ne i këshillojmë për të mos dalë, dhe vjen një ditë që ata dalin. Por, për t’u rikthyer është gjithnjë e më e vështirë, sepse kanë radhë dhe ne duhet t’ua japin mundësinë të gjthëve për të reflektuar, dhe, ajo që është më kryesorja është se gjatë kohës që ata presin për të rihyrë në qendër, duhet të ridetoksikohen. Disa prej tyre kanë qenë disa herë në komunitet, por kur hyn për herë të tretë atje, nuk mund t’i rikthehesh drogës. Këto janë fatkeqësitë e drogës: dikush vdes, dikush shkon në burg etj.

A keni pasur raste që të rinjtë të jenë shëruar plotësisht?

Ata që kanë ndenjur, më shumë se një vit, një vit e gjysmë, ne kemi të dhëna që ia kanë dalë mbanë; ata kanë punuar intensivisht për ta rishqyrtuar jetën e tyre. Pas daljes nga komuniteti, i kanë mbajtur lidhjet me ne. Ka të rinj që e kanë mbaruar komunitetin dhe tani punojnë me ne e bëjnë jetë normale. Shoqëria duhet të punojë shumë për krijimin e vendeve të punës, mundësive për të shkuar në një shkollë apo të krijojë aktivitete. Nuk mjafton vetëm komuniteti, as një spital toksikologjik, por duhet një veprimtari serioze, nga ana e shtetit.

Cili është roli i familjes në këtë proces?

Familja është baza për çdo të ri, sidomos në vendin tonë ku të rinjtë janë të varur nga familja. Jo vetëm përsa i përket çështjes së banimit, por edhe varësisë financiare. Prandaj familja duhet përgatitur. E para është familja. Ne punojmë me to, duke u shpjeguar se çfarë duhet të bëjnë, rregullat etj. Gjëja e parë, për të cilën kanë nevojë këta të rinj, është dashuria, që bazohet në vlerat dhe në bazat e shëndosha të moralit.

Si reagojnë familjarët, që trajtohen njëkohësisht këtu, në qendrën dëgjimore?

Familjet janë dakort dhe janë ato të parat që e kanë pranuar peshën e drogës; ajo i shikon fëmijët nëse janë gjallë apo janë të vdekur. Familjarët qajnë hallet, dhimbjen e tyre, kur shohin fëmijët si të vdekur, por të gjallë mbi tokë. Në familjet shqiptare po ndodh një fenomen tjetër: të rinjtë janë duke u shndërruar gjithnjë e më agresivë, dhe kjo është shumë alarmante. Ngrenë dorën kundrejt familjarëve për të marrë para. Dua të theksoj që këta familjarë të mbahen të fortë, të mos dorëzohen para tyre, sepse duke u thënë para, nuk i ndihmojë, vetëm i çojnë drejt vdekjes. Të rinjtë bëjnë presion psikologjik; më mirë t’ua ngushtojnë mundësitë për t’ua gjetur drogën sesa t’i mësojnë se si ta gjejnë më lehtë. Këto familje kanë një dhimbje të jashtëzakonshme. Por, të mos harrojmë se sa prindër kanë vdekur, duke jetuar me këtë dhimbje; nuk kanë duruar më dhe kanë vdekur. Unë kam njohur shumë prej tyre. Ka edhe nga ata që janë detyruar të shesin gjithçka, që të mund t’ua siguronin atyre drogën.

Pse ndodh kështu?

Shumë gabojnë nga dashuria e nga padituria, por kjo dashuri është shndëruar në dobësi. Droga është vetëm një korruptim i mendjes. Ne, të parët, duhet të tregojmë seriozitet. Ne nuk kemi asnjë lloj ndihme financiare nga shteti, por nuk u marrim asgjë këtyre të rinjve. Ne mbijetojmë me ndihmën e vullnetarëve të të njëjtit komunitet në Itali, që japin për ne. Sigurisht, do të vijë momenti që shteti duhet t’i marrë këto shërbime. Ne e kuptojmë se tani për tani shteti shqiptar ka vështirësi. Është e domosdoshme një strategji për të krijuar shërbime të ndryshme.

QENDRA
“Emanuel”, dhjetë vjet në Shqipëri
Qendra e ka zanafillën e vet në vitin ‘91. Më ‘94 u bë kuvendi i parë në lidhje me devijimet rinore në një shoqëri në tranzicion. Komuniteti “Emanuel” u krijua si rezultat i eksperiencës së të njëjtit komunitet me qendër në Leçe. Kurimi i toksikomanëve filloi në vitin ’98, me trajtimin e tyre në Itali. “Meqenëse koha dhe eksperienca tregoi që ky shërim nuk është plotësisht i mundur, larg realitetit ku i riu është droguar, menduam që ta bëjmë akoma më konkrete. Në vitin 1999 u krijua qendra e dëgjimit, që ishte qendër ditore. Në vitin 2000 u inagurua qendra polivalente e Vaqarrit, që merret me rehabilitimin psikopedagogjik të të rinjve toksikomanë, kryesisht meshkuj”, thotë Besa Rroshi.

Në qendër trajtohen grupmoshat 18-40 vjec
Të rinjtë, mbi 18 vjeç, trajtohen në komunitetin “Emanuel” në Vaqarr. “Grupmoshat, me të cilat merremi ne, janë nga 18 deri në 39-40 vjecc. Kemi pasur edhe një rast të veçantë, një 14-vjeçar, por kjo nuk është moshë e përshtatshme për të hyrë në një qendër si kjo e jona. Prandaj dhe e kemi të kufizuar grupmoshën e veprimit”, thotë Besa Rroshi.

''Panorama''

black&blue4ever · #2 26-10-2004, 21:15

C'te bejne dhe Shqiptaret e shkrete!!!!!!!.....shyqyr qe pane droge me sy dhe o burraaaaaa!!!!!!!!

Engel · #3 05-02-2005, 22:17

hahahaahahahahahahahahahahaahahahahahahahahahahaha hahahahhahahaahhahahahahahahahahahahahahahahahahah ahahhahahaahahahahahahahhaah
Ku e ke gjet ket artikull?
lol...
Djali: O ba ik me blej nja i kg bar?
Babi:Ca bari do?Bar Vlore apo Fieri se nga ato ka ne treg?
Djali:Si te duash vetem te jet i mire.
Amon mer amon.Kush eshte ai prind qe te ble drog???

Blind · #4 13-04-2006, 18:15

O babo ke letra se du me kap i tre fletc...
hahahahahahhahahhahah

Alternativa Teme
Tregoni Versionin e Pritueshem Dergojeni kete faqe me Email
Vleresojeni kete Teme
Vleresojeni kete Teme:

Tema te ngjashme
Tema	Filluesi i temes	Forumi	Pergjigje	Postimi i Fundit
Si tu themi fëmijëve tanë "JO", pa shantazh dhe pa britma	Pali	Gjithe bota e femijeve	2	06-05-2008 15:11
Si t`u flasim fëmijëve tanë për Islamin?	mjeshtri	Kurani dhe Jeta	0	31-03-2008 21:58
Itali, Laborator droge, ne pranga dy shqiptare	informuesi	Shtypi i dites	0	18-12-2007 22:13
Greket investojne 4.4 miliarde euro ne arsimimin e femijeve	informuesi	Arena Nderkombetare	0	18-12-2007 16:02
Të njohim më mirë Islamin.	Muslimani	Kurani dhe Jeta	30	07-06-2007 09:53