Atletja e madhe (5 here kampionia e Shqiperise dhe 2 here e Greqise ne hedhjen e shtizes) por çuditërisht e heshtur Vojsava Lika, vajza shqiptare që përfaqëson në Greqi klubin e njohur Panelinios, por që e ka për nder që është malësore nga Shqipëria. Vojsava, që të gjithë jetën ia ka kushtuar sportit ka një ëndërr: Të përfaqësojë Shqipërinë në Olimpiadën e Athinës.

Eshtë krenare për ato që ka arritur. Një vajzë nga Gjormi ka plotësuar thuajse çdo objektiv sportiv të jetës së saj. Ka dalë kampione me Shqipërinë, kampione me Greqinë dhe kampione e ballkanit. Veç këtyre ajo ka zënë vende nderi në të gjitha veprimtaritë ndërkombëtare që ka marrë pjesë. Kjo është pra atletja e madhe por çuditërisht e heshtur Vojsava Lika, vajza shqiptare që përfaqëson në Greqi klubin e njohur Panelinios, por që e ka për nder që është malësore nga Shqipëria. Vojsava, vajza e cila ka bashkuar në një krenarinë me sukseset ndjen se nuk është kënaqur plotësisht me ngrohtësinë e nënës, pasi që në moshën 14-vjeçare ajo është larguar nga shtëpia për të vazhduar shkollat sportive. Vojsava, që të gjithë jetën ia ka kushtuar sportit ka një ëndërr: Të përfaqësojë Shqipërinë në Olimpiadën e Athinës. A do tia arrijë vallë?. Sigurisht që jo gjithçka varet prej saj. Në Greqi asaj i janë krijuar të gjitha kushtet e megjithatë në Olimpiadë premtoi rezultatin surprizë për vendin amë. Po Shqipëria a don tia plotësojë dot dëshirat asaj?. Ndërsa Olimpiada po afron gjithçka e ngrohtë, çuditërisht duket e akullt. Vojsava do të përfaqësojë në Olimpiadë një shtet.Dëshira e saj është Shqipëria. Në mos u realizoftë kjo, ajo do të mendojë për të përfaqësuar dikë tjetër. Disa oferta tashmë i janë bërë. Si do të rrjedhin ngjarjet?, askush nuk e di. Por ndiqni intervistën ekskluzive që ajo dha këto ditë për "Gazetën e Athinës":

Si e filluat sportin?
Si të gjithë të tjerët. Kam marrë pjesë në të gjitha aktivitetet që bënim në shkollë, në shkallë rrethi etj.

Ishe e prirur për atletikën?
Jo. Isha e prirur për të gjitha llojet e sportit. Luaja gjithçka, madje edhe futboll.

Si arritët të dilni nga "kufijtë" e fshatit?
Në aktivietet, që bënim në rrethet, vëzhgues të ndryshëm pasi më panë, më thanë që të paraqitesha për të dhënë normat në shkollën e mjeshtrisë sportive në Durrës.

Kur ndodhi kjo?
Në vitin 1985.

Nuk besoj se patët problem me marrjen e normave?
Jo, nuk ishin gjërat ashtu siç mi kishin thënë.Kishte shumë vështirësi dhe unë nuk i mora normat.

Çfarë bëtë pastaj?
Këmbëngula shumë. Isha e bindur për të marrë normat. U futa dy-tre herë derisa më në fund ia arrita qëllimit.

Çfarë moshe kishit atëherë?
14-15 vjeçare.

A ishte e vështirë për një vajzë malësore të merrej me veprimtari sportive?
Patjetër që kishte vështirësi. Po unë si Sava kam pasur gjithnjë mbështetje nga prindërit e mi ndërsa ka pasur edhe vajza të tjera, që megjithëse kanë pasur talent nuk kanë arritur të realizojnë dëshirat e tyre. Dhe këtu kanë influencuar një sërë faktorësh.

A të kujtohet gara e parë e atletikës?
Gara e parë ka qenë 800 metra. Unë përfaqësova Shkollën e Mjeshtrisë të Durrësit dhe zura vendin e parë.

Keni marrë pjesë në garat e vrapimeve, në basketboll, volejboll etj, po si u lidhët me shtizën?
Një grup vajzash, të cilat mesa duket ishin mërzitur me hedhjen e shtizës dhe po e mbanin në dorë dhe më thanë: "Sava hidhe edhe ti njëherë"?.E mora shtizën dhe e hodha. Mirëpo një trajneri, i cili po më ndiqte në veprimet e mia, i kishte pëlqyer hedhja ime e shtizës. Unë nuk dija gjë dhe po rrija në dhomë.Më vinë 2-3 vajza dhe më thonë se të kërkon trajneri. Madje ata më kërcënuan sepse po të mos shkoja do të më përjashtonin nga shkolla e mjeshtrisë. Edhe kjo më duhej. Më hyri frika. Fillova të qaj.Më në fund shkova.

Për cilin trajner ishte fjala?
Për trajnerin e hedhjes së shtizës Enver Mysja.

Më pas?
Trajneri më pyeti:"Përse e hodhe shtizën?, Për qejf i thashë. Hidhe prap, mëtha. E hodha. Nesër e mbrapa do të vish tek unë të stërvitesh. Ai bisedoi me trajnerin tim të garave Eqerem Bylykbashi dhe fillova të stërvitem në garën e hedhjes së shtizës. Pas një muaji stërvitjeje dal kampione kombëtare në hedhjen e shtizës. Më duket se ishte viti 1987. Dua të them se nuk bëra kurrë garë me moshat e mia.

Sa ka qenë largësia, që ju e keni hedhur shtizën atëherë?
53 metra e 30 centimetra.

Sa vjet keni dalë kampion në Shqipëri?
5vjet.

A e keni përfaqësuar Shqipërinë në aktivitetet ndërkombëtare?
Kam qenë në një miting të organizuar në Angli, në vitin 1993, ku merrnin pjesë disa nga atletët më të mirë të botës si Karl Ljuis etj.

Çfarë vendi zure?
U zhvilluan garat në Londër, Birmingam, ku unë zura vendin e tretë.lshte diçka e jashtëzakonshme për mua.

Pas Londrës erdhët në Greqi?
Jo, u ktheva në Shqipëri. Për të qenë e sinqertë me ju, dua të ju them se doja të rrija në Londër. Ata donin të më mbanin atje, por nuk më la trajneri.

Me çfarë ekipi ishit në Shqipëri?
Me asnjë ekip. E lashë sportin. Vazhdova punën si arsimtare në një fshat të rrethit të Krujës, që quhet Thumanë.

Cila ishte arsyeja?
U mërzita shumë pas kthimit nga Anglia. Të them të drejtën pësova një shok të tmerrshëm. Edhe tani kur e kujtoj atë rast më ngrihet mishi kokërr, ja shikojeni. Ndoshta ishte hera e parë, që kisha dalë jashtë shteti dhe Londra më befasoi. Aq dëshirë kisha të rrija atje sa nuk ka.

A erdhi njeri tju kërkojë të ktheheshit në sport sepse ishit një artlete e madhe, që ,përfaqësonit vendin?
Jo, nuk erdhi askërkush.

Çfarë bëtë më tej?
Në vitin 1996, meqë kisha edhe disa kushërinj Greqi, erdha në Athinë.

E patët të vështirë?
Shumë.

Si shkuat tek klubi sportiv Panelinios?
Krejt rastësisht. Një djalë i dajës i thotë një të njohuri të tij grek se unë kisha mbaruar dy shkolla fizkulture, kisha qenë kampione e Shqipërisë në hedhjen e shtizës dhe kisha marrë pjesë në disa takime ndërkombëtare. Ai më pa njëherë dhe pastaj më tha që të paraqitesha në klub.

Pastaj?
Shkova në klub. Bëra një provë dhe e hodha shtizën në kufinjtë e 47 metrave. Ata më pëlqyen. I thashë se sportin e kisha lënë për 3 muaj dhe nuk i tregova që kisha 3 vjet që nuk merreje me të.Megjithatë ata më pranuan. Më krijuan të gjitha kushte; pagesat, hotelin. lu ktheva me shumë dëshirë stërvitjes.

Kur keni marrë pjesë për herë të parë në kampionatet greke?
Garat e para i kam bërë në prill të vitit 1997. Aty ishte edhe Mirela Manjani. Atëherë e hodha shtizen 51 metra. U kënaqën të gjithë. Dola në vendin e dytë. Pas kësaj gare shkova në Stamboll për të përfaqësuar Greqinë në kampionatin e klubeve kampione. Zura vendin e dytë.

Kanë kaluar plot 6 vjet, që keni shkelur këmbën në tokën helene. Cilat janë trofetë që keni fituar në Greqi?
Çdo vit unë kam zënë vendin e parë ose të dytë.Dua ta theksoj se kam zënë vend të parë kur në kampionat nuk ka marrë pjesë Mirela.

Cili ka qenë viti më i sukseshëm për ju?
Ky që jemi, viti 2003.

Përse?
Sepse gjatë këtij viti kam dalë kampione e Greqisë dhe kampione e Ballkanit.

Cilat ishin rezultatet tuaja në këto veprimtari?
60.07 metra.

Po në Ballkaniadë?
Po ai rezultat, 60 metra.

Jeni aktivizuar me ekipet greke gati njëherësh me Mirela Manjanin. A e njihnit më përpara Mirelën?
Posi. Unë kam mbaruar shkollën në Durrës dhe jam stërvitur nga i njëjti trajner Enver Mysja. Madje ka pasur raste që jemi stërvitur edhe së bashku.

Çfarë përshtypje kishit nga takimi juaj i parë në Greqi?
U takuam në garë. Unë përfaqësoja Panelinion dhe Mirela Olimpiakosin.

Çfarë marrëdhëniesh keni tani me Mirelën?
Të ftohta.

Cila do të jetë e ardhmja e Vojsavës në Greqi?
Këtë vit them se do të jetë një bum i madh.

Cili ka qenë kujtimi më i bukur nga garat që keni zhvilluar?
Kujtimet më të bukura i kam nga Shqipëria.

I keni realizuar të gjithë objektivat që i keni vënë vetes?
Besoj se po.

Olimpiada e Athinës 2004 po afron. Kë do të përfaqësoni?
Dëshira ime është të përfaqësoj Shqipërinë.

A keni kontaktuar me drejtuesit e federatës së atletikës?
Po.Më parë me Artan Shytin, më pas me Ajet Toskën etj, por nuk kam ndonjë përgjigje konkrete.

Si e ndjeni veten në Greqi?
Mjaft mirë. M'i kanë krijuar të gjitha kushtet me shtëpi, pagë ushqim, stërvitje. Dhe me mua sillen shumë
mirë.

Ndjeheni greke?
E kam për nder që jam malësore nga Shqipëria.

Nëqoftëse nuk do të përfaqësoni Shqipërinë, ke do të përfaqësoni?
Unë pres të bisedoj me drejtuesit e federatës shqiptare të atlektikës dhe nëqoftëse nuk biem dakord, kam mjaft kërkesa të tjera. Jam zotuar që në garat e muajit prill ta hedh shtizën në kufinjtë e 64 metrave. Me këtë rezultat kush ai shtet që nuk më merr.

Ky vit ka qenë i mbarë për ju sepse jeni shpallur edhe kampione e Greqisë, por edhe kampione e ballkanit. Cilat kanë qenë sukseset tuaja gjatë viteve të tjerë?
Në Shqipëri për 5 vjet kam qenë kampione e vendit. Ndërsa në Greqi këtë sukses e kam arritur në vitet 1999 dhe 2003. Në të gjitha vitet e tjera kam qenë e dyta. E tillë kam qenë edhe në veprimtaritë ndërkombëtare, që kam marrë pjesë.

Atëherë suksese të mëtejshme.
Ju faleminderit!.

Pasaporta e Vojsava Likës
Emri: Vojsava
Mbiemri: Lika
Datëlindja: 27 qershor 1970
Vendlindja: Gjormë të rrethit të Laçit
Shenja sipas horoskopit: Binjakët
Gjatësia: 1 metër e 70 centimetër
Pesha: 70 kilogramë

Imazhe te Ngjitura

vojsavalika.jpg (7.6 KB, 65 vezhgime)

__________________
Njeriu lind per ta jetuar jeten, pastaj kerkon magjine e saj: dashurine, pasi e gjen... jeta stoliset me miresi... miresise i falesh dhe me engjellin tend keni nje zemer te perbashket. Te dua cmendurisht engjelli im.

Te rejat nga ''Atletika''

Klodiana Shala

Rekordmenias e vëndit Klodiana Shala ka përmirsuar rekordin e saj në garën e 400 metrave me kohën 55.84 nga 56.82 që ishte.

Atletja e talentuar e klubit sportiv Tirana e ka arritur këtë rezultat në salla të mbyllluar anë Greqi vëndin ku ajo po vazhdn përgatitjet.