Duke dalur prej hotel Dajtit një turist francez e pyet një kalimtar:

- A jeni i lumtur?
- Shumë i lumtur- përgjigjet i pyeturi.
- A i keni të njëjtat të drejta si në vendet kapitaliste?
- Sigurisht që i kemi- përgjigjet shqiptari.
- A keni radio në shtëpi?
- Po sigurisht që kemi, e si do të ditshim se si duhet të përgjigjemi pa e dëgjuar radion!!!




Dy shokë të partisë

Duke soditur Tiranën në malin Dajti dy shokë të partisë po bisedonin:

- A e di ti shok se sot po shpërndajnë miell në Tiranë?
- Jo nuk e di!
- Po shpërdajnë por për ta marrur miellin duhet shkuar jasht Tiranës.
- Si?! Jashtë Tiranës për ta marrur miellin në Tiranë?
- Po- spjegon shoku- radha fillon jashtë Tiranë.
-



Enveri dhe Mehmeti

Enver Hoxha e fton Mehmet Shehun në një bisedë dhe e pyet:

- Shok- çka mendon populli?
- Për çka shok Kryetar?
- A është i lumtur?
- Po si çdo kund, shok kryetar, ka që janë optimiste dhe ka që janë pesimist.
- Ah? Po çka mendojnë optimistët?
- Auf... ata mendojnë se së shpejti nuk do të vonojmë e do të hamë mut, shok kryetar!
- Po pesimistët?
- Of ata kanë frigë se s'do të ketë për të gjithë!!!

Një njeri hyri te berberi (floktari) së bashku me një fëmijë. Berberi e priti me një sjellje shumë të mirë, e ulën në një fotele dhe pastaj ia pret dhe rregullon shumë bukur flokët.Pasi që e kreu berberi me flokët e njeriut të panjohur, njeriu iu drejtue berberit duke e porositur:
- Ju lutem, kujdesuni për çunin, se do të shkoj në një shitore dhe do të kthehem menjëherë!
- Mirë zotëri- u përgjigj berberi i cili pa humbur kohë filloi ti prente flokët e çunit.
Pasi që e kreu me flokët e çunit, berberi nisi të pastronte dyqanin.
Djali u ul në një qoshe dhe po shfletonte një gazetë. Kur kaloi më se një gjysmë ore. Berberi i merakosur për mosparaqitjen e klientit që ia la amanet çunin pyeti:
- Po më thuaj çuni ku shkoi babai yt që u vonua kaq shumë?
Djali ia ktheu menjiherë berberit.
- Po ai nuk është babai im, unë e takova para nja nji gjysmë ore në udhë dhe ai më mori për dore dhe më tha se a dua që ti presë flokët. Unë i thash po dhe erdha.

Kungimi
Festat familjare bëjnë gëzimin e të gjithëve. Për herë të parë kur i bëhet fëmijës kugimi familja nuk kursen asgjë për harxhesat që duhet bërë për ti pritur të gjithë të ftuarit.Kështu edhe familja e Antonit të vogël po përgatitej për këtë festë.
Mirëpo në pragun e festës djali vjen me lot në sy te shtëpia.
- Mami, mami prifti nuk po do që unë ta bëj kungimin.
E shastisur nëna vrapon drejt e te shtëpia e priftit.
- Zotëri prift a nuk doni që Antoni ta bëj kungimin e parë? Pse?
- Antoni nuk e di mësimin mbi fenë, ai madje nuk di as përse Krishti ka vdekur!?
- Po.. zotëri Prift-belbëzoi nëna- po si tia bëjmë ne në fshat as nuk kemi radio e as televizor e as gazeta dhe bile ne as që e kemi ditur që Krishi ka qenë i sëmurë!!!

I pasuri

Në një kortezh të përmortshëm ku po përcillej një njeri shumë i pasur njëri prej të pranishmëve po qante e po qante sa tërhoqi vëmendjen e të gjithë të tjerëve.
Njëri prej miqëve të tij u afrua dhe i tha:
- Pa shiko! Unë nuk e kam ditur që ti paske qenë kushëri i afërt i këtij milioneri.
- Po unë nuk jam kushëriri i tij i afërt- tha njeriu pak si i nervozuar.
- Po atëherë pse po qan kaq shumë?!
- Po mu për atë arsye pse nuk jam njeri i afërt i tij?!

Ora

Në Shkodër tre punëtorë janë arrestuar dhe i kanë vendosur në një qeli.
I pari tregon:
- Më kanë akuzuar për sabotim, pasi që ora ime e dorës tregonte me vonesë, kam mbërrijtur pesë minuta më vonë në uzinë.
- Mua- tha i dyti- më akuzojnë për spiunazh pasi që ora ime shkonte më përpara pesë minuta dhe kështu kam arrijtur pesë minuta para kohe në uzinë.
- Ndërsa mua- tha i treti duke psherëtirë- më kanë arrestuar sepse ora ime është e saktë! Po më akuzojnë se e kam blerë në Perëndim!!!

Një shkodran në kohën e Enver Hoxhës kthehet në shtëpi me një krap në dorë. Kur mbërrini në shtëpi i thot gruas së vet:
- Merre këtë krap pastroje dhe fërgoje në fultere!
- Po more burrë me gjithë qejf se krejt familja e ha krapin por unë nuk kam asnjë pikë vaj.
- Fërgoje në tëlyen pra!
- Po as tëlyen asnjë fije se kena!
- Atëherë merri do dru dhe skuqe mirë në oborr.
- Po ne s'kemi as dru me ndez zjarrin!
I prishur në kokë shkodrani e merr krapin dhe shkoi e hodhi në Bunë. Kur e hodhi peshkun në Bunë, krapi i gëzuar që shpëtoi nga zjarri bërtiti:
- Rroftë Enveri!!!