Gjerat e perditshme te gjithve besoj se na lodhin...
ato gjera qe mbajme mend shume here jane ato

qe na bejne te jemi te tjere
te bejme gjera qe se besonim qe bejme
te kalojme veten tone
te kalojme vizen e kuqe te asaj te realitetit
etj etj shume ..
te jap ca shembuj si;


Te shani pronarin
Te ziheni me dike ne rruge kur jeni me makine
Te hudheni nga ndonje traget ne det
ose nga ndonje ure me ato litaret qe hudhen
te ecni me makine si te cmendur
te mos ndaloni policise kur u ndalon etj
apo te shkatroni nje vajz qe te ka ber te vuash


Na tregoni Eksperiencat tuaja nqs se keni pasur kurre ;!!

__________________

Nuk ndihem krenare pèr kètè qè kam bèrè,por e them pèr tè precizuar qè bèjmè ndonjèherè veprime qè nuk i presim nga vetja dhe qè cudisim gjithmonè e mè shumè veten tonè para sè gjithash!Kam gènjyer prindèrit dhe tè gjith tè afèrmit(sepse u hap fjala)duke u thènè qè do shkoja ekskursion me njè grup shoqèror,nè Vjenè(Austri)...Ndèrkohè qè kam marr avionin dhe kam ardhur nè Shqipèri pèr tè ndenjur njè javè me personin qè doja..Cmènduri qè nuk mendoja se mund ta coja dot deri nè fund sepse kisha frikè mos mè dilte dhe do ishte fundi i botès nè familjen time,por fatmirèsisht e planifikova nè detaje cdo gjè dhe e realizova atè qè doja..pèr dashurinè!!!Ia vlejti!Por mè ka brrejtur ndèrgjegjia para se tè nisesha sepse ndihesha nè faj qè po i gènjeja prindèrit dhe shumè herè jam ndjerè e dobèt pèr ta cuar deri nè fund objektivin por ja qè ia dola!!!!

Mua me ndodh shpesh ne mengjes kur hap zyren ngaqe sme ka dale gjumi nuk di cthem.
Sidoqofte e bej dhe here tjeter kur jam i ngarkuar emocionalisht ate ecjen e shpejte me makine e aplikoj ne menyre te pavetdijshme, sidomos kur shoqeruesi im ne makine ma ka prishur qejfin per dicka ose ka berefjale me mua atehere e shtrij vertet shpejt.
Dhe per dreq ajo makina te jep nje lloj adrenaline qe se gjen ne vend tjeter...........

__________________
editorial

un jam nje djale me shum eksperienca me nje fjale me kan ndodhur shum gjera ne jete
dhe me pelqen qe me kan ndodhur mua.njehere isha ne mal me klasen dhe pa pritur me rreshkiti kemba dhe rashe ne gremine isha me koke poshte dhe kur shoket me pane me dinin per te vdekur ate moment mendova kaq e pata mora fund po papritur mendova jo se kam ketu dhe nuk arris ta kuptoj se si shpetova rash shum ngadale dhe e pashe veten ne nje gure ulur kemben dhe doren i kisha te thyera.dhe pastaj u cova dhe vetem shikoja ne qiell dhe qeshja me te madhe..u ndjeva shum mire dhe qe atehere me jan fiksuar engjejt dhe besoj ne to shum.kjo esht e para per mua pastaj vijn te tj me radhe

me teper se budallalleqe me duken veprime impulsive te momentit...
tani kur me kujtohet ndonje qesh me vete,

Po me ka ndodhur para shume kohesh.Por tani po me ndodh perseri dhe po cuditem me veten.me duket se nuk jam une.Por e dua kete lloj gjendjeje dhe do ta le te ndodhi....Dhe pse e di qe nuk me con askund.

Ka raste kur ne duhet te harrojme se kush jemi ne te vertete dhe te bejme ashtu sic eshte me e mire per te gjithe.

Te bejme gjera te cmendura, na ka ndodhur te gjitheve, qofte me rralle apo me shpesh. Kryesisht keto ndodhin gjate adoleshences. Te gjithe jemi penduar apo qeshim me budallalleqet e adoleshences, kur vepronim aq te cliret dhe pa menduar shume gjate. Eshte e vertete, qe ndonjehere budallalleqet apo cmendurite qe kemi bere na rendojne disi sot kur i kujtojme, por si mund te ndodhte ndryshe?
Per sa i perket gjerave, qe ti antivirus i ke quajtur, gjeste te tilla qe na nxjerrin nga vetvetja. Do te thosha me sakte ato jane gjeste qe nuk na nxjerrin nga vetvetja, por nga normat etike te shoqerise. E keni parasysh, kur zihesh me pronarin apo me dike ne autobuzin urban, keto jane me teper instiktive dhe japin ate duf, qe ne mundohemi ta mbajme perbrenda per hir te rregullave te miresjelljes. Nuk e di, nese u shpreha qarte.
Gjths ky eshte thjesht mendimi im.

eshte e vertet po une shume rrall bej gjera te jashtzakonshme....