Aktualisht, të gjithë janë kundër çlirimit kombëtar shqiptar, kundër dekolonizimit të trojeve të robëruara shqiptare dhe kundër ribashkimit të Shqipërisë Etnike.

Shkruan:Titan TIVARI

Kundër është politika zyrtare e Tiranës, e Prishtinës, e Shkupit (pjesa shqiptare) dhe e Podgoricës (pjesa shqiptare)! Për politikën zyrtare antishqiptare sllave të Shkupit e të Podgoricës s’kemi çka flasim, ajo është e njëjtë me atë të Beogradit.

Përveç pushtetarëve e zyrtarëve shqiptarë, kundër ribashkimit kombëtar të Shqipërisë Etnike janë pastaj të gjithë të tjerët. Gjithë Europa e bota është kundër çlirimit dhe bashkimit të kombit shqiptar në një shtet të vetëm kombëtar. Dhe kjo nuk është aspak e çuditshme, sepse kur ti je kundër vetvetes, të tjerët nuk kanë se si të jenë pro teje. Por, të mos keqkuptohemi, në gjithë këtë politikë antikombëtare të zyrtarëve shqipfolës nuk bën pjesë kombi shqiptar, pra populli ynë. Poashtu, në të gjithë këtë politikë antishqiptare të Europës dhe të Botës, nuk bëjnë pjesë popujt dhe kombet e botës, sepse popujt në thelbin e tyre janë liridashës dhe solidarë me njëri-tjetrin.

Kundër bashkimit kombëtar të Shqipërisë Etnike, pra, janë qeveritë dhe pushtetarët shqiptarë, si dhe qeveritë dhe pushtetarët botërorë. Të gjitha qeveritë dhe pushtetarët janë njësoj: ruajnë pushtetin dhe privilegjet e tyre në dëm të barazisë, drejtësisë, lirisë dhe mirëqenies së popujve.

Për bashkimin kombëtar dhe bërjen e Shqipërisë Etnike është kombi shqiptar dhe të gjithë popujt e tjerë të botës. Nga kjo del se për Shqipërinë Etnike është forca numerike e sasiore (kuantitative) – popujt, kombet e grupimet e ndryshme joqeveritare botërore. Kundër Shqipërisë Etnike është forca cilësore (kualitative) – qeveritë, ushtritë dhe organizmat pushtetmbajtëse botërore.

Dy taborret e kundërta, që ndeshen e luftojnë vazhdimisht me njëri-tjetrin, hapur e fshehur, në gjithë botën, janë:

1.forcat popullore dhe

2.forcat qeveritare

Janë pikërisht forcat qeveritare, shqiptare e ndërkombëtare, ato të cilat ia mohojnë kombit tonë lirinë, të drejtën e vetëvendosjes, referendumin popullor dhe ribashkimin kombëtar në Shqipërinë etnike.

Dhe mohimi sjellë revoltën, aksioni qeveritar sjellë reaksionin popullor, robëria imponon lirinë, kurse sundimi i huaj sjellë rezistencën kombëtare në të gjitha format e mundshme të tij.

Përderisa kombi ynë është i ndarë, ai medoemos që kërkon dhe do të kërkojë bashkim. Përderisa trojet shqiptare të më tepër se gjysmës së Shqipërisë Etnike janë të pushtuara, medoemos që populli ynë kërkon e do të kërkojë çlirimin e tyre. Përderisa kombit tonë i mohohet e drejta e lirisë dhe e vetëvendosjes, sigurisht që ai kërkon dhe do të kërkojë me këmbëngulje realizimin e kësaj të drejte njerëzore e kombëtare univerzale. Përderisa aspratat dhe kërkesat e ligjshme kombëtare të Shqiptarëve ndeshin në vesh të shurdhër e mospërfillës të pushtetarëve shqiptarë e ndërkombëtarë, medoemos që populli ynë do të detyrohet që të bëhet më i zëshëm dhe më radikal, me qëllim që zëri i tij të bëhet i dëgjueshëm edhe për shurdhëmemecët. Që kërkesat tona kombëtare të merren seriozisht, ne do të detyrohemi që të imponojmë zgjidhjen e çështjes sonë kombëtare përmes Kryengritjes së Përgjithshme Popullore. Gjithmonë kur nuk është dëgjuar zëri, është dëgjuar pushka e Shqiptarit.

Ashtu si e vërteta vonon, por nuk harron, poashtu edhe liria dhe lufta e popullit vonon, sakrifikon dhe në fund fiton. Përpjekja, aspirata dhe lufta e kombit tonë për Shqipërinë Etnike është një proces i pandalshëm, që ka kaluar nëpër shumë faza dhe situata historike, duke iu afruar për çdo ditë e më shumë aktit final të ribashkimit tonë kombëtar.



As dje, as sot, por as nesër nuk do të ketë forcë politiko-ushtarake kombëtare e ndërkombëtare që do të mund ta shuaj e frenojë luftën e kombit shqiptar për bashkim kombëtar dhe bërjen e Shqipërisë Etnike. Shqipëria Etnike është një proces dialektik e natyror, që është e pamundur të mohohet në vazhdimësi. Të gjitha ”marrëveshjet”, ”kontratat”, ”traktatet” e ”zgjidhjet” e qeverive dhe pushtetarëve tanë e ndërkombëtarë, në kundërshtim me vullnetin e kombit shqiptar, janë e do të jenë të përkohshme dhe të pavlefshme.

Edhe ”paqa” aktuale, që duket si paqë, nuk është paqë dhe nuk do të bëhet e tillë derisa të formohet Shqipëria Etnike. As shteti i ”pavarur” i Kosovës nuk do ta qetësojë popullin tonë, që ai të heqë dorë nga bashkimi i Shqipërisë, përkundrazi, Kosova-”Shtet” do të jetë fillimi i fillimit të vërtetë të bërjes së Shqipërisë Etnike. Janë iluzionistë e demagogë ata pushtetarë e politikanë shqiptarë dhe ndërkombëtarë që trumbetojnë se paqa dhe stabiliteti i Ballkanit varet nga bërja e Kosovës-”Shtet”.

Paqa dhe stabiliteti i Ballkanit varet nga zgjidhja apo moszgjidhja e çështjeve kombëtare të popujve të Ballkanit dhe sidomos ajo varet nga bërja apo mosbërja e Shqipërisë Etnike. Pa zgjidhjen e çështjes kombëtare shqiptare në Ballkan, jo vetëm që s’do të ketë paqë në këtë Gadishull, por as në Europë. Europa kurrë nuk do të jetë e qetë dhe e bashkuar pa bashkimin e trojeve të copëtuara e të pushtuara të Shqipërisë Etnike. Këtë qeveritë e Europës e dijnë, por ata, megjithatë, shpresojnë se populli ynë një ditë do të heqë dorë nga ëndrra e tij kombëtare për çlirim, liri e bashkim. Këtë shpresë të kotë Europës ia ushqejnë qeveritë dhe pushtetarët shqiptarë, të cilët orë e çast, edhe kur nuk i pyet askush, ulërijnë si çakallë se nuk janë për bashkim kombëtar!

Dhe Europa e bota bien në grackën e këtyre trutharëve shqipfolës, nuk dëgjon zërin e kombit shqiptar dhe nuk merr parasysh vullnetin e tij për vetëvendosje dhe bashkim kombëtar. Prandaj edhe ka pasur aq shumë përleshje e luftëra ndëretnike në Ballkan! Prandaj edhe pati e do të ketë edhe luftëra e përgjakje të tjera ndëretnike në Ballkan, sepse Europa dhe Bota nuk kanë vullnetin që t’i zgjidhin çështjet kombëtare në Ballkan, nuk kanë gatishmërinë dhe pjekurinë politike e njerëzore që të bëjnë të mundshme bashkimin e Shqipërisë Etnike në rrugë paqësore.

Dikush në hapsirën shqiptare, në Europë e në botë harron me qëllim se kur dështon rruga paqësore për çlirim, liri, vetëvendosje e bashkim, atëherë rradha i vjen rrugës së luftës së armatosur popullore. Dhe për këtë luftë ata fajsojnë pastaj popujt e robëruar, por e kanë kot, atëherë është tepër vonë, lufta e bën të veten, sjellë vrasje e shkatërrim, por sjellë edhe lirinë dhe pavarësinë për popujt e robëruar dhe të pushtuar.

Qëndrimet antikombëtare të zyrtarëve shqiptarë dhe politikat antishqiptare të qarqeve të caktuara euro-aziatike imponojnë luftën e armatosur çlirimtare të kombit shqiptar, kurse lufta çlirimtare e popullit tonë imponon pastaj zgjidhjen e çështjes kombëtare shqiptare dhe ribashkimin e Shqipërisë Etnike. Imponimi imponon imponimin. Kjo është rregulla e pashkruar, por frytdhënëse, në luftë dhe në politikë, e cila shpërthen prangat e robërisë dhe cila ndryshon status quonë e padurueshme të një populli, i cili aspiron për liri dhe pavarësi. Lufta çlirimtare për asnjë popull të botës nuk është dëshirë, luks apo aventurë, ajo është domosdoshmëri e gjendjes së robërisë dhe imponim nga ana e pushtuesve. Lufta çlirimtare është negacion i robërisë dhe paralajmëruese e lirisë.

Po kjo luftë çlirimtare dhe imponuse njëkohësisht, siç duket, do ta sjellë edhe lirinë, pavarësinë dhe ribashkimin kombëtar të Shqipërisë Etnike. Rrugë tjetër nuk ka: ose në robëri, ose luftë për liri. Nëse dikush e din ndonjë rrugë të mesme për të fituar lirinë, le të na e tregojë. Por rruga e mesme nuk e sjellë lirinë, ajo e sjellë demagogjinë, iluzionin dhe lirinë e rrejshme, siç është ”liria” aktuale e Kosovës unmikistaneze, apo siç do të jetë nesër ”pavarësia” e kufizuar (e mbikqyrur) e ”shtetit” të Kosovës, nën protektoratin (neokolonializmin) e Europës së ”Bashkuar”! Nesër Kosova vetëm do të ndërrojë padronin (Bossin) e vet. Nga neokolonializmi i UNMIK-ut do të kalojë në neokolonializmin e EUMIK-ut! Nga protektorati në protektorat, nga pushtimi në pushtim! Pa çka se ky pushtim është më ”i butë” dhe me i sofistikuar se pushtimi i djeshëm serbomadh! Robëria është robëri, pushtimi është pushtim. Ata kanë një fytyrë të njëjtë çnjerëzore e antipopullore. Ata kanë një përmbajtje të njëjtë antishqiptare! Kur i huaji të bëhet zot në shtëpinë tënde, në atdheun tënd, aty më nuk ka vend që të flitet për liri, pavarësi apo për demokraci. Këto termine tani bëhen vetëm mashtrim e demagogji dhe fasadë për robëri kombëtare e shfrytëzim ekonomik.

Kombi shqiptar është kombi më i vjetër i Europës, me një kulturë e civilizim parahistorik dhe antik, prandaj nuk ka nevojë për tutorë e regjentë të huaj që ta qeverisin e sundojnë në emër të ”lirisë” dhe të ”demokracisë” europiane! Kombi ynë ka nevojë për miq e aleatë të vërtetë, të sinqertë e natyrorë, që ta ndihmojnë për të ribashkuar trojet e copëtuara, për të fituar lirinë e pavarësinë kombëtare dhe për të zhvilluar e ndërtuar vendin.

Lufta çlirimtare për bashkim kombëtar është e pashmangshme dhe e imponuar për popullin tonë. Sa më parë që ta kuptojnë këtë qeveritarët, pushtetarët dhe politikanët shqiptarë, aq më mirë do të jetë për popullin dhe për ta. Sa më parë që ta kuptojnë dhe ta pranojnë qeveritarët dhe politikanët shqiptarë se Shqipëria Etnike është e vetmja alternativë e kombit tonë, aq më herët do të përgatitemi dhe do të fitojmë lirinë dhe bashkimin kombëtar. Sa më herët që ne të gjithë të bindemi se lufta na troket te dera, aq më shpejt do të mobilizohemi dhe aq më pak pasoja do të kemi nga ajo luftë e re që po na imponohet nga qarqet qeveritare antishqiptare euro-aziatike.

Të flasim për paqën dhe të përgatitemi për luftën.
Kombi shqiptar është i mbështetur për muri.
Kush ka sy e shikon, kush ka ndjenja e përjeton.
Shqipëria Etnike është proces dialektik.
Kësaj askush s’mundet t’i ikë.


Paraqet:Sabri Selmani
Kiel-Gjermani"