Kush nuk mërzitet për shtyerjen e statusit

1 qershor 2007


Ramush Tahiri


Shtyerja e zgjidhjes së statusit të Kosovës, me siguri, nuk do të ndikojë negativisht te qytetarët e Kosovës me gjithë premtimet e politikanëve kosovarë se kjo zgjidhje do të vjenë shumë hpejtë.
Arsyeja është, se populli i Kosovës ka besim te udhëheqja e saj, të cilën e ka zgjedhë në mënyrë demokratike. Këtë besim e dëshmojnë të gjitha anketat dhe hulumtimet e opinionit të cilat bëhen edhe me ndihmën profesionale edhe me paratë e ndërkombëtarëve.
Kjo përkrahje dëshmohet edhe me faktin se shumë pak popull, në numër, merrë pjesë në demonstratat që i organizon “Vetvendosja” dhe Albin Kurti. Se edhe në rastin kur vriten demonstrusit, aktivistëve të “Vetëvendosjes”, nuk iu lejohet të mbajnë fjalën në varrimin e tyre.
Arësye tjetër është, se pushteti në Kosovë është i dyfishtë, edhe ndërkombëtar edhe vendor. Se ka një partnerizëm shumë funksional dhe shumë efikas. Kësi pushteti ka rralë kund në botë. Dhe, populli nuk qohet kundër një pushteti të tillë, përveq në rastet kur kemi të bëjmë me sitemet koloniale, ku garnitura e huaj qeverisë nëpërmjet lakejve vendor, e në Kosovë nuk është rasti i tillë.
Arësye tjetër është se populli i Kosovës beson fortë në SHBA-të, bile krahas UÇK-s, që sot nëpërmjet përfaqsuesve të saj është në pushtet, populli thote se lirinë e ka, falë Zotit dhe Amerikës. Pra ka besim se Amerika do t’ia sjellë pavarësinë, e kur ? Ajo e di. Kur është herët e kur është vonë.
Premtimet e politikanëve se pavarësia e Kosovës është afër e do të vjen shumë shpejtë, edhe poqese nuk realizohen, nuk është ndonjë shkas për shqetësim, as për kundërvënie të popullit ndaj tyre, sepse udhëheqëit e Kosovës e shprehin dëshirën e tyre, dhe kjo dëshirë është e mirë. Ata nuk kanë mundësi edhe t’a zbatojnë në jetë këtë dëshirë. E njerëzit nuk gjykohen e as nuk ndëshkohën për shprehjen e dëshirave të veta, qofshin ato të thëna edhe publikisht,
Shtrohet pyetja: Sa mund të presë populli zgjidhjen e statusit?. Unë konsideroj se mundet të presë deri në fund të këtij viti sigurisht, madje mund të presë edhe pafundësisht. Të gjitha parakushtet janë se populli nuk do të shprehë asnjë shqetësimë prderisa të Ekzistojë Ekipi i Unitetit të Kosovës si një tim përrallor apo i ëndrrave. Asnjë popull në botë sot nuk e ka një ekip të këtillë, ku të gjitha forcat relevante politike punojnë së bashku. Kjo do të thotë pajtueshmëri e plotë, edhe me strategjinë e pritjes, për të cilën gjë kosovarët kanë përvojë edhe janë dëshmuar si tejet të sukesshëm e rezultativ, aniqë prap ju ndodhi lufta dhe deportimi.
Zhgënjimi, mendoj se nuk do të ndodhë te populli, por mund të ndodhë te Ekipi i Unitetit, që: ose lodhet ose i hargjohen paratë, nëse në ndërkohë i mbesin idetë me bollëk. Atëherë ndodhë, s’i u tha edhe publikish në një gazetë, që ata ta thërrasin popullin në demonstrata, kur ata do të vihen në ballë të tyre. Populli edhe mund t,u bashkangjitet. Me efektin praktik që e pat në të kalurën, kur udhëheqësit e tashëm ishin në ballë: në demostratat e varrosjes së dhunës, në demonstratat për shkollat shqipe, për mbylljen e Universitetit, apo në demostratat e tjera të viteve të nëntëdhjeta.
Populli nuk e di se pse pavarësia e Kosovës nuk u bë në vitin 1986, kur me ndihmën e përkrahjen e qeveritarëve u hoq udhëheqja e vjetër e LNÇ-s. Populli nuk e di se pse Kosova nuk u bë e pavarur më 1990-91 kur u krijuan partitë politike dhe kur u shpall Republika e Kosovës, e u zgjodhën organet e saja të puhtetit. Populli, gjithashtu nuk e di, se pse nuk erdhi pavarësisa e Kosovës së bashku me lirinë e saj në qershorin e vitit 1999. Populli i Kosovës poashtu nuk e dim se pse Kosova e jo Serbia, u vu nënë administrim ndërkombëtar dhe pse Kosovës e jo Serbisë iu vunë standardet për t’i përmbushur, kur Kosova nuk bëri gjenocid dhe kur Kosova nuk e sulmoi Serbinë.
Populli i Kosovës nuk e di se pse tash e tetë vjetë po zgjatë administrimi, dhe pse tash e tetë vjetë nuk u ba dhe nuk u njohtë ndërkombëtarisht pavarsia e Kosovës. Populli gjithashtu nuk e din se pse u dasht në Vjenë, të bisedohet me Serbinë, se a duhet Kosova t’a fitojë pavarësinë apo jo, dhe cili rregullim i brendshëm politik, por para se gjithash teritorial, edhe ne nivel komunash, duhet të jet i aplikueshëm në Kosovë, dhe kjo të garantohet me dokument valid ndërkombëtar. Populli i Kosovës nuk e di se pse privatizimi në Kosovë bëhet në këtë mënyrë, pse derrogohet pasuria, pse paratë ruhen për kusuritje të pretendimeve të Serbisë dhe pse nuk futen në investime, për zhvillim të Kosovës dhe për hapjen e vendeve të reja të punës.
Së fundi, populli i Kosovës nuk e di, a është më mirë që të zgjidhet tash tatusi i Kosovës apo të shtyhet për ‘kolendrat greke’ kjo zgjidhje. Nuk e di a është më mirë kështu si është tash apo është më mirë pavarësia e mbikqyrur me zbatimin e Pakos së Ahtisarit, me njëmbëdhjet komunat etnike serbe përbrenda teritorit të Kosovës, të lidhura drejtëpërdrejtë me Serbinë. Populli i Kosovës nuk e di a ishte më mirë që me ndihmën e NATO-s, i hoqi policinë e ushtrinë serbe, për t’i këthyer tash sërish tash, në enklavat serbe të rritura dyfish në teritor pikërisht me propozim të Ekipit të Unitetit në decentralizim.
Kërkush nuk e di, a u bë më mirë që u hoqën serbët për të ardhur rusët në Kosovë, këte herë jo me forcë e okupim por me marrëveshje ndërkombëtare...
Fundja kërkush nuk po e pyet popullin e Kosovës. As që po i intereson mendimi i tij e as që po e merr në konsideratë reagimin. Të mirë apo të keq..


Paraqet:Sabri Selmani