Është ndër emrat e rinj më të lakuar në muzikën lirike shqiptare të tre viteve të fundit. Edhe pse prej fare pak vitesh ka përfunduar studimet në Akademinë e Arteve të Bukura Tiranë për Kanto, Erjona Gjyzeli ka në eksperiencën e saj role të rëndësishme në opera dhe nga ato, që janë vërtetë themelore për një artiste të re në këtë zhanër. Që nga roli i Euridices në operën “Orfeo”, më pas Mikaela në operën “Carmen” të Zhorzh Bizesë, interpretimin në koncertin e fundit të TOB “Kameristika” me interpretues lirikë të rinj dhe së fundi, në Rumani me një rol në “Dasmën e Figaros”, suksesi duket se po e ndjek dhe ky është momenti i saj. Për të gjitha eksperiencat e reja dhe premtuese të Erjona Gjyzelit, njihuni më nga afër në intervistën e mëposhtme...

- Së pari, emri juaj është bërë i njohur kur fituat çmimin e parë në konkursin “Marije Kraja” për zërat e rinj operistikë, në vitin 2004. Si jeni ndjerë atëherë, kur ishit edhe më e re?
Ka qenë një emocion i papërsëritshëm! E diplomuar një vit më parë në “Akademinë e Arteve të Bukura” dhe kam marr pjesë për herë të parë në këtë konkurs, ku edhe qëllova të fitoj e pikërisht, çmimin e parë!

- Keni interpretuar vitin e kaluar në operën “Orfeu” të kompozitorit gjerman Gluck, nën baketën e dirigjentit Bujar Llapaj. Si ishte eksperienca e interpretimit në një nga kryeveprat e operistikës moderne, siç konsiderohet “Orfeu”?
Periudha në të cilën është vënë opera “Orfeo & Euridice”, ka qenë tepër e ngjeshur. Pak ditë para shfaqjes unë kam qenë e impenjuar me vënien në skenë të operës premierë “Flauti Magjik” në TKOB. Roli i Euridices në operën “Orfeo” ka qenë sinjifikativ në rritjen time profesionale. Këtu dua të theksoj punën serioze, të zbërthyer në detaje, me profesorët e mi të dikurshëm, por që për mua do mbeten gjithmonë të tillë. E veçanta në këtë kryevepër ishte vënia për herë të parë dhe shpreh mirënjohje për vlerësimin e konsideratën që patën dy dirigjentët e njohur, Znj. Suzana Turku e Z. Bujar Llapaj.

- Pak ditë më parë morët pjesë në “Martesën e Figaros” në Rumani. Na thoni diçka mbi eksperiencën dhe vetë rolin tuaj?
Është e vërtetë, që nuk ka shumë ditë që jam kthyer nga Timisoara (Rumani), një tjetër qytet përveç Bukureshtit, që e priti shumë ngrohtë operën “Le nozze di Figaro”. Emocioni dhe kënaqësia që të jep një publik tashmë internacional është tjetërsisht i veçantë, sepse pas shfaqjes, kur ti rrëmben urimet, kurioziteti i të pranishmëve është se nga vjen dhe kush je. Habia dhe kënaqësia që shfaqet në sytë dhe buzëqeshjet e tyre, tregon se tanimë shqiptarët janë tërësisht evropianë, edhe pse nuk kanë një pasaportë të tillë.

- Çfarë klime gjendet sot në Shqipëri për lirikët e rinj, si ju?
E vështirë, si çdo klimë e fushave të tjera të jetës, por me ndryshimin që ky profesion apo arti që bëjmë ne bën të harrohen, edhe pse për pak minuta, vështirësitë e jetës.

- A është realisht e prekshme nisma e MTKRS dhe TOB për “Fondin e te rinjve”?
Nëse ka një fakt të prekshëm të këtij projekti, ai jam unë. Hapin e parë të këtij projekti e kam hedhur me rolin e Mikaelës në operën “Carmen”, duke vazhduar me koncertin e titulluar “Kameristika” dhe në vijim hapat do të ndjekin njëri-tjetrin, sipas kalendarit të veçantë të ideuar nga drejtori, z. Zhani Ciko dhe nën kujdesin e drejtores muzikore, znj. Edit Mihali.

- Roli juaj i fundit në skenën e operës në Tiranë ishte ai i Mikaelës në “Carmen”. Si u ndjetë në këtë opera, si vënie e re në konceptim këtë herë?
Mikaela ishte roli i parë kryesor që kam kënduar. Emocionet që kam përjetuar kanë qenë krejtësisht të ndryshme nga çdo herë që kam dalë në skenë. Një përvojë e re, me kënaqësitë dhe vështirësitë e saj, por që në fund e sheh veten të realizuar. Mikaela hyri plotësisht në lëkurën time dhe unë u ndjeva shumë mirë nën petkun e saj. Pikërisht, qëlluam për njëra tjetrën.

- Ju mbështeteni financiarisht nga Vjena. Ndërkohë, jepni shfaqje brenda dhe jashtë vendit. Jeni në fakt, aty ku do donit?
Për saktësi, jam mbështetur financiarisht prej dy vjetësh nga CEE Music Theatre Vjenë, një bashkëpunim i iniciuar nga maestro Ciko, si një tregues kujdesi për zhvillimin dhe formimin profesional të brezit të ri. Jam përzgjedhur ndër të parët në aplikimin e kësaj burse dhe pata shansin të shkoj atje për dy vite me radhë, ku punova me pedagogët më të shquar të pedagogjisë së kantos dhe përfitimi ka qenë tepër evident. Shfaqjet e dhëna brenda apo jashtë vendit, janë tregues i përparësisë profesionale të përftuara gjatë këtyre viteve, siç e përmenda edhe më parë.

- Ku shkon ambicia juaj?
Sigurisht, si çdo artist edhe unë kam ambiciet e mia, por gjithnjë duke mos u larguar nga realiteti, çka do të thotë një punë sistematike e në vazhdimësi për realizimin e roleve konkrete.

- Cilat janë planet e afërta?
Nuk është asnjëherë mirë të thuash se nuk kam plane, sado të mëdha apo të vogla qofshin ato. Duke qenë se në TKOB ecet në bazë të një kalendari të njohur për të gjithë, them se edhe unë jam një pjesë aktive e tij.

__________________
Be aware of what u do in the past, because of the future consequences!