-Nuk është hera e parë që interpretoni në musical, keni eksperiencë më shumë se gjithë këngëtarët e tjerë në këtë zhanër. Si ndiheni këtë herë?
-Në njëfarë mënyre, kjo është përmbledhja e të gjitha atyre që kemi bërë deri më sot, po flas për këto dy vjet më përpara ka nisur. Këto janë vepra franceze, sepse fillimisht ne e kemi nisur me një musical amerikan, që ishte një përmbledhje. Tashmë e nisëm me veprat e plota të autorëve francezë. E ardhmja do jetë akoma më e bukur, me autorë të tjerë, sepse ky zhanër është shumë i lëvruar dhe shumë i gjerë.

Mund të them që këtë herë unë do kem po ato personazhe që kam patur, zonjën Montag dhe Esmeraldën. Por do jetë një vënie koncertale, një Gala e tërë veprave tona, e cila do ketë atë sharmin, profesionalizmin, që do e nxjerrin gjithë këngëtarët, si unë edhe kolegët e mi, në një të kënduar live, me një performancë të plotë dhe duke i dhënë pak liri vetes, duke e trajtuar si një këngë të vetme dhe jo si pjesë të shkëputura të veprave. Ato në vetvete kanë fabula shumë të bukura dhe qëndrojnë si këngë më vete shumë të veçanta, sepse shumicën e këtyre materialeve i kanë përdorur për albumet e tyre edhe disa këngëtarë të famshëm. Mund të përmend këtu Celine Dion, që ka bërë ariet e Esmeraldës, i ka përfshirë në albumin e saj, të trajtuara në mënyrën e vet. Në njëfarë mënyre, me këtë shfaqje u jepet edhe një liri këngëtarëve, që të japin vetveten e tyre, atë individualitet që kanë si këngëtarë të muzikës së lehtë në Shqipëri.

-Cila është e veçanta këtë herë, si e ndjeni interpretimin tuaj në këtë Gala?
-Ne gjithmonë kemi patur probleme me anën teknike, përsa i përket fonisë. Këto probleme ekzistojnë gjithmonë në konkurse të mirëfillta që bëhen për këngëtarë e këngë, e jo më pastaj të ngresh një vepër me shumë lëvizje, me shumë personazhe, siç kanë qenë veprat tona dhe të realizosh diçka teknikisht. Shansi ynë është, përmend këtu Sidrit Bejlerin, Juliana Pashën e shumë të tjerë, që hyjmë tek këngëtarët që e kemi provuar shumë herë të kënduarit live dhe e provojmë akoma. Kemi mundësinë të dalim mirë në të kënduarin live. Para një jave unë dhe Sidriti kemi qenë duke interpretuar "Madamme Butterfly" në Teatrin e Operas dhe është shansi i TOB-it, që nuk i bën dot gjërat me foni dhe vetëm nga akustika e sallës realizohet çdo shfaqje. Ishte thjesht ana teknike ajo që na pengonte, por dëshira ka qenë shumë e madhe për t’i realizuar këto vepra dhe ne i kemi realizuar me kushtet teknike që kemi patur. Gjithmonë janë diskutuar, edhe pse pa të drejtë për mendimin tim, i kanë komentuar gazetat shumë çështjet e teknikës. Ata kapen tek fakti, se shfaqje të tilla mund të bëhen me playback. Ne arritëm në këtë përmbledhje, po me të njëjtët këngëtarë, që të tregojmë edhe një herë, që kjo gjë realizohet live, por atëherë kur çdo gjë garantohet teknikisht, në mënyrë të plotë, gjë që nuk varet as nga këngëtarët as nga stafi që e ngre punën.

-Ju vjen keq për këtë, duke qenë se ju jeni artiste që jeni ngjitur edhe në skenat e botës?
-Eh, padiskutim që më vjen keq. Kjo është një gjë që del jashtë mundësive tona, si artistë. Art bëhet edhe në Shqipëri dhe do vazhdojë të bëhet, por mbase do vonojë pak në evoluimin e gjërave. Thjesht, për shumë e shumë arsye. Pastaj, ta mendosh në shqipëri suporti për artin është gjithmonë goxha i cunguar dhe ne mbijetojmë thjesht nga pasioni dhe dëshira që kemi, thjesht mundohemi të gjejmë forcën. Këtu janë producentet Holta Dulaku dhe Dritan Huqi, që kanë atë pasion dhe dëshirë të madhe, që gjërat mos t’i lënë aty ku kanë ngelur.
-Kjo shfaqje vjen ndryshe nga të gjitha. Çfarë prisni që të marrë publiku në këtë konceptim të ri?

-Patjetër, konceptimi do ketë një dramaturgji të vetën, lidhja e tre veprave do jetë shumë logjike. Artistikisht them se do kemi një perceptim ndryshe, pavarësisht se janë po ato vepra, por perceptimi i artistëve do sjellë diçka të re.
-Na zbulo diçka për veshjen tuaj, realizuar nga dora e Ardi Asllanit?
-Duke qenë se është Gala, mbase Notre Damme nuk do vijë me ato ngjyra. Esmeralda nuk do jetë aq e varfër sa ishte (e thënë në thonjëza), se e tillë është vepra. Në këtë rol veshja ime do jetë diçka më spektakolare, por prapë në karakterin e ciganes.
-Ju vjen keq që ditën e Shën Valentinit do ta sakrifikoni në skenë dhe nuk do ta festoni?
-Absolutisht nuk mund ta them këtë gjë, se mua skena më mban gjallë.
Është ajo që unë punoj përditë dhe në këto momente është një kënaqësi e jashtëzakonshme. Dalja në skenë nuk ëhstë asnjëherë sakrificë për mua. Është ajo dëshirë, ajo kënaqësi dhe mbushje e jetës sime.

-Ju shohim në shumë shfaqje njëkohësisht. Keni kohë për të gjitha?
-Lodhja sa më shumë kalon koha shtohet, se shtohen edhe impenjimet që unë marr përsipër. Që në momentin kur i merr përsipër, në kokë ekziston një skemë organizative e gjërave. Patjetër, lodhja është më e madhe, shumë gjëra mund të thuash që mbeten pas dore. Mbase i kam dhënë vendin dhe rradhën gjithsecilës dhe për këtë jam shumë e kënaqur. Mbase kjo është edhe ajo që unë kam dashur.
-Presim ndonjë surprizë nga Vikena, ndonjë projekt artistik madhor?
-Padiskutim. Muajt vijnë dhe prapë janë me zhvillime artistike. Them
se si Marsi edhe Prilli do kenë gjëra interesante. Vitin e kam
goxha të mbushur dhe për këtë jam shumë e kënaqur dhe e lumtur njëkohësisht.

Skeda artistike
Vikena Kamenica ka lindur në Tiranë, në 1979. Studioi kanto në Akademinë e Arteve të Bukura Tiranë, me prof. Hamide Stringa. Nga viti 2002 është e emëruar në Teatrin Kombëtar të Operas e Baletit Tiranë, ku ka interpretuar në rolet: Cherubino "Dasma e Figaros", Suzuki "Madamme Butterfly", Flora "La Traviata", Anita "Ëest Side Story".

Ajo ka realizuar me sukses ture me koncerte nëpër Shqipëri. Ka dhënë një recital me orkestrën e re filarmonike në Pallatin e Kongreseve, ku ka patur shumë sukses. Në vitin 2003, ka marrë pjesë si soliste në koncertin e vitit të ri, drejtuar nga dirigjenti Ermir Krantja.

__________________
The heaven's sound is composed inside your heart, listen to its beat to syncronize your life onto the angel's steps.