Krejt natyrshën, një zë i qetë, por që është i fortë në muzikën shqiptare, i mirënjohuri Zef Çoba thotë: “Këtë këngë e kam kompozuar unë dhe teksti është i professor Fadil Krajës.” Për ne që i njohim shumë mirë të dy emrat, na erdhi krejt e natyrshme, pasi dy krijuesit më në emer, njeri në letersi dhe tjetri në muzikë, nuk kishin mundësi tjetër veçse të krijonin diçka shumë të bukur. Habia qëndronte në mënyrën sesi ky krijim u prezantua. Megjithëse ishte hera e parë që trasmetohej, autorët nuk u përmendën fare.
Megjithatë dy krijuesit me shpirtin që vetëm një artist mund ta ketë nuk reaguan publikisht duke pritur dhe duke shpresuar se gjërat do të rregullohen rrugës. Ndërkohë që ndodhi e kundërta. Krijimi i tyre vazhdoi ta trasmetohej ekskluzivisht në një televizion të njohur, dhe madje së fundmi del dhe një CD ku kjo këngë ishte e përfshirë brenda kolazhit të titulluar “Sherbelo” me shënimin “bonus track”. CD është prezantuar si “Ritmi në shqip”. Tashmë të bindur se autorësia e tyre ndaj kësaj këngë po humbet, krijuesit e saj vendosin të pohojnë publikisht atë që u kishin thënë miqve dhe shokeve të tyre prej më shumë se një vit e gjysëm, se kënga është e tyrja dhe së është bërë posaçërsiht për ta kënduar Nikoll Nik Prelaj , këngëtar shqiptar nga Mali i Zi.

Mjafton të dëgjosh mënyrën sesi Zef Çoba luan në piano notat e këngës dhe sesi profesor Fadili e shoqëron me fjalët e këngës për të kuptuar pasionin që i bashkoi këta artistë, passion që krijoi një këngë të mrekullueshme me vlera të mirëfillta artistike duke ju bashkuar këngës popullore shkodrane të traditës. Në fakt nuk kishte si të ndodhte ndryshe. Kjo këngë ka lindur në një shtëpi të viteve njëmijëetetëqind. Tradita që ka vetë ndërtesa e vjetër, shtëpia e Zef Cobës, tavani prej dërrase i punuar shumë bukur që i përket po këtyre viteve i ndodhur në dhomën e punës së Zefit, shkallët prej guri, pusi i vjetër po prej guri në oborr dhe pjesë të tjera që tregojnë traditën e gati 200 viteve janë prova se brenda këtij ambjenti, krijimet që mbartin vlerat e mrekullueshme të Shkodrës vijnë natyrshëm. Po në mënyrë të kulturuar, e natyrshme për zotnillëkun e Fadil e Krajës dhe Zef Çobës ,vjen dhe mënyra sesi ata duan të tregojën autorësinë e krijimit të tyre:pa bërë shumë zhurmë ,thjesht duke thënë fjalën e tyre si artistë , fjalë që në fakt do të thotë shumë.

Zgjimi i një melodie nga vargjet e 40 viteve me parë

Intervistë me autorin e vargjeve të këngës Fadil Kraja

Kur e shkruat këtë poezi?
Poezia është shkruar rreth 40 vite më parë me titullin “Përsëri i dhemb”. Në atë kohë kam shkruar dhe një poezi tjetër “Brenga” e cila tashmë ka fituar anonimatin. Teksti është marrë nga Xhelal Daka dhe tani njihet si kënga “Kuvendon Marta me gra”. Poezia “Përsëri i dhemb” është ribotuar në një përmbledhje poetike me rastin e 70 vjetorit të lindjes sime nga shtëpia botuese “Camaj –Pipa”. Poezia stilizon ato pak shenja që përdornin të rinjtë për t’i dhënë sinjale dashurie njëri-tjetrit në një mjedis konservator. Meqë si motiv është e lashtë unë i dhashë formën e një poezia klasike, përdora strofat sofike, të thyera, poezia ka formë tregimtare. Në vetvete ka atë frymën idilike të malësisë me të veçantat e saj, me butësinë dhe dhimbjen brenda saj. Brenda saj kjo poezi ka dhe dramë. Sipas Kanunit, kumbara dhe djali i kumbarës janë si njerëz të shtëpisë, të familjes, ndërsa këtu në poezi, djali i kumbarës ndihet i dashurua me vajzën e shtëpisë. Kjo bën që poezia të ketë një ngarkesë të veçantë. E bukura e kësaj kënge është se u bashkuan dy të lashta: lahuta dhe motivi i poezisë.

Si lindi bashkëpunimi me kompozitorin Zef Çoba?
Librin ai dhurave ish-nxënësit dhe mikut tim, të adhuruarit tim për talentin e tij Zef Cobës. Ai ishte frymëzuar nga poezia dhe pas disa ditësh Zefi me thirri. Shkova në studion e tij dhe dëgjova të mishëruar në muzikë vargun e kësaj poezie. Të them të drejtën u emocionave shumë. Më pëlqeu jashtë mase dhe jo vetëm mua, por të gjithë miqve dhe dashmarisve tanë, të cilëve jua treguam.

Cilat ishin ndjesitë kur e dëgjuat këngën për herë të parë?
Kjo është e bukur. Të vjen mirë kur dikush ta merr këngën, poezinë dhe mundohet ta bëjë anonimat. Kështu më ka ndodhur dhe me këngën Brenga, një rapsot e mori dhe u përhap në të gjitha trevat. Askush nuk e dinte se atë poezi e kisha krijuar unë, ndërkohë që poezia ishte e botuar. Kjo u ndodh shumë krijuesve. Për në këtë rast ndodhi e kundërta dhe shkelej pak etika e krijuesit, shkelej e drejta e autorti sic thuhet sot dhe nuk po zbatohet. Po shihja në televizion “Miss Globin” në gusht të 2004-ës. Ishte ora rreth 12 e natës kur u trasmetua. Kënga që e kisha dëgjuar të luajtur në piano nga Zefi shumë herë, po këndohej nga një kuartet, të cilët për cudi e paraqiten si një krijim të tyrin. Nuk përmendej fare autori i muzikës as dhe i teksit. E mora në telefon Zefin dhe për cudi edhe Zefi e kishte parë trasmetimin e këngës. Na mbeti pak hatri sepse bëhej haptas, nuk po them atë fjalën e madhe “vjedhje”, por bëhej një shpërdorim i hapur i veprës së dikujt tjetër. Zefi foli me to. Por më e keqja është se kjo mungesë etike kaloi deri në absurditet.

Pashë më vonë një album që kishte dalë dhe kënga ishte kamufluar me një emër banal sic ishte “Sherbelo” dhe përsëri nuk përmedej as emri i muzikës dhe as i tekstit. Me vjen keq pse të ndodhin gjëra të tilla. Natyrisht ne nuk jemi nga ato që e bëjmë problem një gjë të tillë, por së paku duhet ta dinë që gjëra të tilla nuk janë të mira dhe kurdoherë këto zbulohen edhe dënohen.

__________________
Try not to become a man of success but rather to become a man of value - Einstein Albert.