Këngëtarja e njohur Rosela Gjylbegu tregon për fillimet e karrierës së saj. Megjithëse fare e re, këngëtarja ka arritur të hyjë menjëherë në zemrën e publikut shqiptar. Rosela, tashmë një studente e psikologjisë, tregon për planet e së ardhmes dhe surprizat që do të sjelli ajo për publikun shqiptar.
-Kënga ka nisur për Rosela Gjylbegun tek “Ethet” apo më parë?
Kënga për mua ka nisur në Shkodër, në Festivalin e Fëmijëve, ku kam marrë pjesë vetëm një ditë. Dëshira ka qenë e madhe në fakt në moshë fare të vogël. Më pas erdhën “Ethet” dhe kështu që ndryshuan shumë gjëra, ato sollën diçka shumë të re dhe positive në jetën time.
-Tek “Ethet” në atë periudhë ka qenë një konkurrencë e madhe të rinjsh të cilët synonin të ishin pjesë e këtij spektakli. Sa e vështirë ka qenë për Rosela Gjylbegun të “shkonte në Tiranë”?
Në fakt ishte shumë e vështirë. Ka qenë një rastësi pjesëmarrja ime në atë edicion të “Etheve”. Një shoqja ime më njofton se do të zhvillohej një kompeticion i tillë dhe shtëpia ime është shumë afër me teatrin “Migjeni”, ku u zhvillua faza e parë e seleksionimit, ishte thjesht fati që unë mora pjesë tek “Ethet”.

-Mendoni se ky spektakël ka qenë një shtysë që ju të vazhdonit rrugën e artit dhe nëse nuk do të kishin marrë pjesë atje do të ishte sot këngëtare Rosela Gjylbegu?
Do të thosha që nëqoftëse nuk do të ishte ky fat unë nuk do të isha sot këtu. “Ethet” kanë luajtur një rol shumë të madh sepse është shumë e vështirë që të promovohesh në atë mënyrë. “Ethet” kanë qenë një promovim shumë i madh për ne. Ishte një staf i mrekullueshëm, i përbërë nga artistët më të mirë shqiptar dhe kështu që ishte një fat i madh për ne.

-Ndërkohë që ju keni marrë pjesë në Festivalin e Fëmijëve në Shkodër. Me çfarë kënge është prezantuar Rosela në këtë festival?
Jam prezantuar me një kompozim të Ilir Barbullushit, ka qenë një trio mes meje, Dukës dhe Ersi Dadës. Ishte një trio shumë e lezetshme, ku më e gjata isha unë. Kam qenë në klasën e gjashtë kur është bërë ajo këngë. Atë vit festivali prezantohej nga Roza Anagnosti dhe Ervin Bushati, ishte një eksperiencë shumë e bukur për mua dhe mendova se mbaroj aty gjithçka sepse në Shkodër nuk është se kishte shumë mundësi dhe Festivali i Fëmijëve dhe aktivitetet për të rinj ishin të kufizuara. Kur u zhvillua spektakli i “Etheve” unë kam qenë në vitin e dytë të shkollës së mesme.

-Kush e ka mbështetur më shumë Roselën në rrugën e muzikës?
Nuk do të veçoja një person të vetëm, do të thosha gjithë familja ime. Të them të drejtën pa ata unë nuk do t’ia dilja mbanë dhe për këtë i falënderoi. Më ndenjën shumë afër dhe më dhanë forcë dhe kurajo për të vazhduar përpara. Nëse do të më duhej të përmendja një person të veçantë do të thosha vëllai sepse ai më shtynte gjithmonë, i pëlqente dhe merrej me muzikë. Gjithashtu neve në familje na pëlqen shumë arti dhe kështu që kam pasur mbështetje të fortë nga të gjithë.

-Çfarë rryme muzikore pëlqen më shumë Rosela të ndjek?
Më pëlqen muzika e lehtë, do të më pëlqente një bashkëpunim me Bern, por brenda atyre kornizave dhe brenda një kufiri të caktuar. Por jam më tepër tek muzika e lehtë, aty e gjej veten, tek baladat. Besoj se këtu jam më mirë.

-Cilët këngëtarë shqiptarw dhe të huaj janë idhujt e Rosela Gjylbegut?
Nuk mund të veçoj dot sepse të them të drejtën në ato vite kanë qenë këngëtarët më të mëdhenj shqiptar, ata që kanë krijuar historinë e këngës shqipe. Unë kam shumë preference, do të veçoja Eranda Libohovën, edhe pse nuk kam kënduar ndonjë këngë të saj më ka pëlqyer jashtëzakonisht. Tjetër do të veçoja Ardit Gjebrean, Mira Konçin…. janë shumë dhe nuk i ndan dot. Vaçe Zela është e paharrueshme, ne kemi kënduar shumë këngë të saj tek “Ethet”. Mund të them se këta këngëtarë përbëjnë periudhën e viteve më të arta të muzikës shqiptare.

-Ju keni interpretuar edhe këngë popullore shkodrane. Sa e ndjen veten aty Rosela Gjylbegu?
Më pëlqejnë shumë këngët popullore, veçanërisht jaret shkodrane. Më thonë se jam mirë tek kjo gjini e këngës, veçanërisht tek një këngë që unë e kam kënduar të riorkestruar nga Luan Borova. Është një këngë shumë e bukur që mu përshtat. Në fakt unë kam shumë dëshirë të bëj një jare dhe do të luftoj për ta realizuar këtë dëshirë. Megjithatë nuk është se e ndjej veten shumë tek ajo rrymë, ka këngëtarë të tjerë të cilët ia dalin shumë më mirë se unë në këtë gjini.

-Cilin nga këngëtarët e muzikës popullore shkodrane do të veçoje si idhullin tënd?
Në Shkodër janë shumë këngëtarë, Bujar Qamili, Mukades Çanka, Violeta Zefi, Myrafete Laze. Nuk mund të veçoj dikë sepse janë të gjithë profesionistë dhe këngëtarë shumë të mirë.

-Është Rosela e pranishme në çdo aktivitet që zhvillohet në Shkodër?
Të them të drejtën më bëjnë shumë ftesa dhe për këtë më vjen shumë mirë. Nuk jam shkëputur realisht me Shkodrën, do të thosha që atje kam mendjen dhe zemrën. Nëse do të kasha mundësi të shkoja dhe të shkëputesha nga shkolla do të shkoja në Shkodër me shumë kënaqësi.

-Rosela Gjylbegu studion për psikologji. Çfarë lidhje ka psikologjia me muzikën?
Shumë më thonë që ke bërë një zgjedhje dhe një alternim shumë të bukur, të tjerë më thonë se kjo degë nuk ka lidhje me muzikën. Mua në fakt më ka pëlqyer gjithmonë kjo degë, më pëlqen të komunikoj dhe të merrem me njerëzit. Por gjithsesi unë nuk e kam parë në atë aspekt, thjesht zgjodha një profesion, muzikën e kam hobi dhe përpiqem t’i alternoj me aq mundësi sa kam.

-Si arrin Rosela të alternoj shkollën me aktivitetet artistike?
Duke marrë ndonjëherë edhe mungesa. Por në fakt më kanë ndihmuar shumë, janë shumë të sjellshëm me mua. Kjo më ndihmon veçanërisht kur fillon festivali, ku mua më pëlqen të marr pjesë, edhe këtë vit do të marr pjesë. Janë treguar shumë të sjellshëm dhe të durueshëm.

-Ju keni marrë pjesë në festivalin e RTSH-së dy herë, një herë si soliste dhe një herë në duet me Arbër Arapin. Jeni ndjerë mirë dhe do të merrni pjesë përsëri në festival?
Sigurisht që jam ndjerë mirë. Festivali është një eksperiencë e bukur, më pëlqen shumë të këndoj “live”. Kam një bashkëpunim të lezetshëm, por nuk do të doja që ta zbuloja tani sepse jemi ende në përgatitje e sipër. Shpresoj që publiku ta pëlqej por edhe unë mendoj se do të dali diçka e bukur.

-Rosela ju jeni larguar nga Shkodra dhe jetoni në Tiranë. Sa e ndjeni mungesën e qytetit tuaj?
Më mungon jashtëzakonisht shumë qyteti im. Jo vetëm unë por edhe shumë të tjerë si unë janë detyruar që të vijnë në Tiranë për shkak të mundësive që të jep ky qytet. Shkëputja ishte pak e vështirë, por ishte një vendim i marrë nga e gjithë familja për të mirën dhe të ardhmen time. Vitin e parë e kam pasur pak të vështirë, por këtë vit kam një shoqëri të mirë dhe jam ambientuar më shumë.

__________________
The heaven's sound is composed inside your heart, listen to its beat to syncronize your life onto the angel's steps.