Me emrin e Mihallaq Andreas, tashmë njihen gjithë shqiptarët ngadoqë janë, në Shqipëri, Kosovë e anembanë botës. Emri i tij lidhet me serenatat korçare, jo vetëm si një këngëtar i tyre por edhe si një kantautor. Emri i tij tashmë është transformuar në “Gjeniu i Serenatave”! Emri, vepra, muzika e tij janë nostalgjia e korçarëve, e shqiptarëve. Ai është nderi dhe krenaria e qytetit juglindor, qytetit të hershëm të mbretërisë së serenatave....... Me zërin intim, melodioz, të mrekullueshëm, brilant, të dashur e të ngrohtë që fal qetësi e ëmbëlsi, e ndjenjë dashurie e mirësie, njihemi pothuajse të gjithë.
Jemi të mërzitur, të lodhur nga streset e ditës, kur dëgjojmë një serenatë të kënduar nga gjeniu i serenatave. Qetësohemi, i harrojmë hallet e ditës, e “lundrojmë duke kënduar” serenatën... Lind një dashuri e re, dëgjojmë serenatën e kjo na jep krahë, dritë, jetë e shpresë, për ditë më të bukura në jetë, humbim një dashuri, dëgjojmë një serenatë e shpirti na qetësohet se një tjetër dashuri e re vjen më pas, kemi një mall e një brengë, dëgjojmë një serenatë e ç’mallemi e kthehemi prapa në vitet e bukura të rinisë, kujtojmë, këndojmë e buzëqeshim me nostalgji, lidhen dy zemra, dëgjojmë një serenatë, e zemra vlon, se dashuria lind, rinohet, jeton, është aty në ndjenjat e zemrat tona, se dimri e pranvera, vera e vjeshta sjellin më shumë dashuri, se në çdo stinë lind dashuria, mirësia, ngrohtësia sinqeriteti.. Ja tek jam, tani me gjeniun e serenatave, po kërkojmë një lokal të rehatshëm, të rrekëllejmë nga një gotë, të bisedojmë e dëgjojmë serenata, të kompozuar së fundi nga Mihallaqi ynë... Shumë e lumtur e krenare që jam në krah të tij, në krah të këtij gjeniu fisnik e madhështor për nga vepra e krijimtaria e tij. Deri aty përpara numëroheshin 340 serenata, por ato, tani kanë arritur deri në 400, serenata... Mundet të jenë edhe më shumë, nuk i mbaj mend sa kam krijuar e kompozuar,- shprehet kantautori korçar, Mihallaq Andrea, që ka një paraqitje jo vetëm fisnike, por edhe i pashëm. Ai nget makinën e bisedon, kasetefoni na përcjell zërin e tij melodioz, me një këngë të kompozuar, së fundi, me vargjet e Omar Khajamit.....U mrekullova... E zëri i Mihallaqit na lumturonte... Zbraz kupa e puth cupa..-ka thënë Omar Khajami, Zbraz kupa e puth cupa -këndon, Mihallaqi, që do të thotë: -Fal sa më shumë dashuri e jetë!.. Ulemi në një lokal të bukur, në anë të rrugës, nën aromë mollësh, kumbullash, e disa lisa të gjatë, në periferi të qytetit. Të gjithë kemi lexuar rreth këtij gjeniu, por mua nuk më durohej, sa t'i merrja një intervistë.

-Si ka lindur pasioni i muzikës tek Mihallaq Andrea, dhe si lindi pasioni për të kënduar serenata korçare?
Kam filluar të këndoj që në moshë të vogël. Për herë të parë kam dëgjuar babanë tim, që këndonte në shtëpi në festa e gëzime familjare apo me shoqëri... E dëgjoja babanë me shumë vëmendje, dhe mundohesha ta imitoja. I këndonte shumë bukur serenatat. Babai im ka ndikuar shumë në pasionin tim e në formimin tim për të kënduar. Babai i binte edhe kitarës. Po ashtu babai ka ndikuar edhe tek vëllezërit e mi. Edhe vëllezërit e mi i këndojnë serenatat. Ne të gjithë si familje këndojmë. Mundohesha të këndoja pa i rënë kitarës, por vija re se diçka stononte, Kështu në moshën 14 vjeçare, rrëmbeva kitarën e babait, duke i rënë kitarës e duke kënduar. T'i bie kitarës e kam dhunti, talent të lindur, se nuk kam bërë ndonjë shkollë apo kurs. Për herë të parë kam kënduar në moshën 14 vjeçare, një serenatë të lehtë e dëgjuar shumë, e më pas u bë një "hymn" dashurie shumë popullor, edhe këndohet nga të gjithë, është krijimi im i parë, “A të kujtohet, ajo natë? /Kur dy duart m'i hidhje në qafë? /E më puthje, më puthje si e marrë. / Me ato buzë që aq shumë të ishin tharë /Do më kujtosh, o shpirti im. /Do më kujtosh e s'do më gjesh...etj.”. Kur mbarova së kënduari serenatën mendova se, “S'ka serenatë pa kitarë!”

-Përveç serenatave, ju kemi dëgjuar të këndoni edhe këngë të zhanreve të tjera, kryesisht të muzikës së lehtë. Ç'mund të na thoni për muzikën e lehtë, që ju këndoni?
Po është e vërtetë, unë nuk jam vetëm këngëtar i serenatave, por edhe i këngëve të ndryshme i rrymave të ndryshme, si të muzikës së lehtë. Gjithashtu këndoj edhe këngë në gjuhë të huaj, si italisht, greqisht. Jam jo vetëm këngëtar i serenatave por edhe kantautor, më shumë jam kantautor se këngëtar. Kam qenë pjesëtar i Estradës së Korçës, deri sa Plenumi i 4-të i K.Q të Partisë së Punës, më largoi nga Lidhja e Shkrimtarëve e Artistëve të Shqipërisë, dhe nga aktivitet e tjera me motivacion “Krijim të muzikës sentimentale dhe dekadente. Që nga viti 1974 e deri në vitin 1989, serenata pati një zbehje, por unë prapë kam krijuar e kompozuar në fshehtësi 30 deri në 40 serenata si, “A e mban mend kitarë e dashur /...apo, -Jo jo, në botë s'ka si Birra Korça jonë ..etj. Më pas kam marrë pjesë në Kënga Magjike, Këngët e Stinës, kryesisht jam prezantuar me muzikë të lehtë, kam krijuar e kompozuar 20 këngë për fëmijë, ku kam marrë pjesë në festivalet e fëmijëve, duke fituar çmime të para e të dytë, dhe kam nxjerrë albumin e parë në Shqipëri, në Televizionin Shqiptar, në vitin 1991. Kam dhënë tre koncerte recitalë, në Tiranë, Vlorë, Berat, Pogradec, në Athinë, në SHBA, kam dhënë disa koncerte ku publiku më ka pritur me shumë ngrohtësi, me shumë dashuri, një ndjesi që e kanë vetëm shqiptarët..

-Ç'mund të na thoni, për përpjekjet tuaja, për ta përjetësuar serenatën korçare, për vazhdimësinë e kësaj rryme muzikore, për ta transmetuar në brezat që vijnë, si një kulturë e vlerë qytetare tejet e spikatur e qytetit tonë të mrekullueshëm?
Me interesimin dhe inisiativën time, duke pasur mbështetjen e frytëshme edhe të këngëtarëve të hershëm të serenatave korçare si, Nasi Kondili, Gjergji Peleshi, Ritvan Shëllira, Ilke Vinjahu e të tjerë, dhe të Bashkisë së Qytetit të Korçës, në vitin 1998, formuam Shoqatën Kulturore të Serenatave Korçare, që sigurisht paraprihet nga grupi "Lira" që po bën dekada e dekada që është krijuar. Shoqata kulturore e serenatave korçare, megjithëse pa të ardhura financiare, ka dhënë një kontribut e aktivitet të larmishëm për qytetarët korçarë, për nostalgjikët dhe adhuruesit e serenatave korçare. Në aktivitetin e kësaj Shoqate kemi pasur edhe mbështetjen e Kryetarit të Bashkisë, Robert Damo. Kjo Shoqatë, ka organizuar tre festivale, koncerte për Krishtlindjet, për Vitin e Ri, që janë transmetuar nga TVSH dhe TV KLAN. Në këtë vit, në muajin shtator, organizuam “Javën e serenatës korçare”, ku sollëm një eksperiencë të rë, një freski, në sinkronizim me nostalgjinë e viteve të shkuara. Dhamë koncert dhe kënduam në rrugicat mondane e të pastra, me kalldrëm të lagjeve të qytetit tonë për një javë rresht, mbrëmjeve të freskëta të shtatorit, poshtë dritareve të shtëpive karakteristike korçare, në rrugicën e njohur, si rruga ku është shtëpia e piktorit të shquar korçar Vangjush Mio, apo shtëpia e rilindasit të nderuar e të ndritur, nderi i Korçës, Mihal Gramenos, ku një vjershërim të tij e kam kompozuar serenatë. Populli kultur-dashës i Korçës, adhuruesit e shumtë të serenatave na pritën me ngrohtësi, gëzim e dashuri, e dolën me ne, apo nëpër dritaret e ballkoneve të shtëpive, na përshëndesnin, duartrokisnin e këndonin me ne. Ishte një mrekulli, një magji e vërtetë, freskia e shtatorit, serenata, kitara, dhe populli, i kulturuar i Korçës sonë.

-Nga sa po bisedojmë, vërej me kënaqësi se ju i doni shumë serenatat, kitarën, Korçën dhe bashkëqytetarët e tu....
Kam lindur për të kënduar e krijuar serenatat, u rrita e u edukova me to. Me atë pasion e shpirt që këndoj e dua serenatën, që është “fëmija” im më i shtrenjtë, po me atë pasion e shpirt dua Korçën time, bashkëqytetarët e mi, gjithë shqiptarët, adhuruesit e mi kudo ku janë, që më kanë mbështetur dhe inkurajuar moralisht, më kanë dhënë jetë e frymëzim, dritë e jetë për të kënduar dhe krijuar serenatat. Në to i këndoj, mallit, dashurisë, bukurisë dhe sensualitetit të femrës, zjarrit shpirtëror të saj, i këndoj “rebelimit” e pasionit shpirtëror e dashuror të mashkullit, ndershmërisë, sinqeritetit, mirësisë, ngrohtësisë, respektit reciprok, që fal ndjenja e bukur e dashurisë, kurrë jo mashtrimit.

-Si nje kengetar por edhe krijues ,jeni edhe Ju adhurues i kengetareve shqiptare apo te huaj,c'mund te na thoni per ndonje prej tyre..
Artistja e vertete shqiptare qe gezon gjithe vlerat me te mira e te shquara te nje kengetareje eshte Artistja e popullit Vace Zela ,ku perfitoj nga rasti e i uroj :Shendet e jete te gjate !..Gjithashtu do te permendja Frederik Ndocin ,mikun tim , per zerin e tij brilant. Jam i lumtur për sukseset që ai ka arritur në tokën amerikane. Për muzikën popullore të zonës se Korces ,Eli Fara një perlë e muzikës popullore të jugut. Po ashtu edhe Lazarela Detin, një këngëtare që e'qan, muzikën popullore korçare. Nga këngëtarët e huaj Rohan Tajnen, një këngëtar i shquar Irlandes, impulsiv dhe i ëmbël në muzikë...

__________________
Try not to become a man of success but rather to become a man of value - Einstein Albert.