ka lindur me 12 Maj 1983 ne Tirane. Eshte 20 vjeç dhe ka perfunduar studimet ne liceun artistik ''Jordan Misja'''. TAni ka filluar studimet ne Akademine e Larte te Arteve dega kanto. Ajo ka filluar te kendoje qe e vogel duke u aktivizuar ne qendren e kultures se femijeve e qe aty duke marre pjese ne festivalet e femijeve ne Tirane dhe Shkoder. Me pas me nje hap vigan u ngjit ne skenen e Festivalit te madh kombetar ne moshen 12 vjeç. Nga kengetaret e Qendres se femijeve ajo u perzgjodh nga Françesk Radi i cili eshte nje nga kantautoret me te mire ne vendin tone. Mariza eshte kengetarja e pare qe u ngjit ne kete skene ne nje moshe kaq te vogel. Kenga e tyre fitoi çmimin e telespektatorit qe per ate vit ishte nje çmim mjaft i rendesishem. Me pas çmime te tjera vershuan per Marizen. Ne festivalin e femijeve, mori çmimin e pare me kengen 'Memedheu'. Po me kete kenge fitoi perseri çmimin e pare ne Festivalin Ballkanik te femijeve. Me keto dy kenge Mariza u be shume e dashur jo vetem per femijet por edhe per te rriturit jo vetem ne Shqiperi por edhe ne vende te tjera ku kendonte.Ne Maqedoni, Mariza fitoi çmimin e trete ne nje festival mbarekombetar me kengen 'Le te kete gjithmone pranvere' ndersa publiku i Kosoves qe para pak kohesh e mbante mend ende te vogel, me syze tani e duartroket me zjarr si Mariza Ikonomi 17 vjeç por me nje ze te pjekur e shume profesional. Pas disa koncerteve ne Zvicer, France dhe me grupin 'Ilirianet' ne Hollande dhe Kosove, Mariza si pjesetare e ketij grupi u mireprit ne festivalin e madh me kenget
'Ti me fal' dhe 'Dashuri dhe Lot' dhe me albumin e tyre te quajtur 'Vegim Qiellor' ku kenget kane fryme mistike sepse edhe pjesetaret e grupit jane besimtare ne Zot. Pas kesaj rifilloi te kendoje vetem por duke u mbeshtetur nga grupi me kenget teper te suksesshme 'S'do qaj'.

Imazhe te Ngjitura

mari.jpg (45.5 KB, 576 vezhgime)

__________________
Dream as if you'll live forever...Live as if you'll die tomorrow

Kjo kenge u kompozua nga vete Mariza dhe publiku i Kosoves, Maqedonise e priti shume mire. Ne Festivalin e pranveres me kete kenge Mariza u vleresua me çmimin interpretuesja me e mire 'Mikrofoni i Arte' dhe tek Kenga Magjike doli perseri interpretuesja me e mire me kengen 'S'e di'. Keto kohe Mariza ka realizuar dy videoklipe te kengeve 'Kur vjen e Djela' qe eshte sigla hapese e nje 'show' televiziv dhe te kenges 'S'e di'. Kenga e ketij festivali titullohet 'Tregome' dhe eshte nje kenge e rrymes alternative
Ajo ka patur bashkepunim me kengetare e autore te ndryshem sepse mund te kendoje çdo lloj zhanri muzikor duke filluar nga ai popullor e deri tek ai alternativ e heavy metal. Kengetaret e saj te preferuar jane CelineDion, Alanise Marisete, Guns'n Roses, Cranberryes etj. Ushqimi i preferuar picca kapriçoza dhe patatet e skuqura edhe pse eshte llupse e madhe.Familja e saj eshte e perbere nga kater pjesetar: Prinderit dhe motra e saj qe e do aq shume dhe i ngaterrojne shpesh si binjake sepse ngjajne shume. Aktori i preferuar Keanu Reeves.

__________________
Dream as if you'll live forever...Live as if you'll die tomorrow

kam pasur rastin te ndegjoj ne Tetove(pasi aty studijoi) Marizen dhe me pelqeu shume. me erdhi shume mire kur lexova me lart se do ta provonte veten edhe ne alternative music, pasi kete zhanr e pelqej mjaft.

pershendetje

Mariza, kjo mysafirja e mallkuar !

Nuk e ka mallkuar askush Mariza Ikonomin, perkundrazi, ka marre bekimin e gjithe shenjteve perderisa ka arritur te realizoje nje nga deshirat e saj me te medha, te nxjerre ne treg albumin e saj te pare. Mysafirja e mallkuar, quhet albumi qe vec kengeve te reja do te kete edhe pese nga hitet e saj te te njohura.
''Revista KLAN''

Imazhe te Ngjitura

mariza2.jpg (24.2 KB, 489 vezhgime)

Këngëtarja Mariza Ikonomi hedh në treg albumin e saj të parë javën në vazhdim. Janë 12 këngë kompozuar nga vetë ajo. Pas daljes së albumit, Mariza nis turneun nga Gjermania në Kosovë

Një mysafire “e mallkuar” nga vargjet e Çajupit

Edhe pse ende e vogël, sapo vuri këmbën në skenën e festivaleve, nuk ishin të paktë ata që e kuptuan se ajo nuk dilte më prej andej. Që nga koha e festivaleve të Shkodrës, kanë kaluar shumë vite dhe Mariza nuk është më e vogël. Ka marrë pjesë në sa e sa festivale dhe koncerte, ka fituar edhe shumë çmime dhe tani do të hedhë në treg albumin e saj të parë. Ajo sapo është kthyer nga Maqedonia ku ka realizuar një videoklip për albumin dhe gjatë kësaj jave, emri i saj do të jetë në stendat e pikave të shitjes së disqeve muzikore. Janë 12 këngë nën titullin “Mysafirja e mallkuar”, një titull disi i trishtë, por që këngëtarja e re Mariza Ikonomi, shpreson t’i sjellë fat. Përveç disa këngëve që tashmë janë bërë të dashura për publikun shqiptar, si “Piano e vjetër”, “Nuk dua të jem”, “Kur m’i zbrisje shkallët”, me të cilën ka fituar çmimin e parë në garën muzikore “Maratona e këngës popullore”, në albumin e ri përfshihen edhe shumë krijime të reja, kompozuar nga vetë Mariza. “E veçanta e këtij albumi është se në të nuk dëgjohet vetëm një stil muzikor. Në të do të ketë ritme soul, alternative, dance, popullore e përpunuar, etj, për të ardhur sa më pranë shijeve të publikut”, - thotë Mariza, e cila tanimë ka zbuluar se veçse të këndojë, i pëlqen edhe të krijojë muzikë, madje ka treguar se është e zonja po aq. Ashtu si edhe shumë herë të tjera, bashkëpunëtorët e saj të ngushtë kanë qenë orkestruesi Dorian Gjoni dhe motra e saj Ledia, e cila është autorja e shumicës së teksteve të këngëve të saj. Përsa i përket këngës, titullin e së cilës mban albumi, Mariza tregon se teksti i saj është një poezi e Andon Zako Çajupit. Eshtë një ngjarje e trishtuar, që flet për ndarjen nga jeta të një njeriu të dashur dhe vdekja është personifikuar me një mysafire, e cila gjithmonë vjen pa ftuar.
“E kam dëgjuar atë për herë të parë në një dramë të vënë në skenë nga Ilir Bezhani dhe që atëherë vendosa ta përfshij në albumin tim”, - thotë ajo, pa harruar të falenderojë Shtëpinë Diskografike “Super Sonic”, e cila ka ekskluzivitetin e shpërndarjes së albumit të saj. “Ka qenë fat për mua të punoja me stafin e kësaj shtëpie diskografike, në veçanti me Riza dhe Diana Cerovën, të cilët më kanë ndihmuar dhe mbështetur financiarisht për realizimin e albumit”. Ndonëse tradita e do që kur del një album, të shoqërohet me një koncert recital, ku të prezantohen krijimet e reja, këngëtarja nuk është e sigurtë se do të mund ta realizojë një gjë të tillë.
“Kam vënë re që publiku ynë është i ftohtë ndaj muzikës sonë të lehtë dhe kam frikë se nuk do të gjej dot mbështetje tek ata. Tani është koha e muzikës komerciale. Ndryshe qëndron puna në Kosovë, apo Maqedoni, ku kam dhënë sa e sa koncerte recitale. Ata janë shumë më të ndieshëm ndaj muzikës sonë dhe sa herë që kam shkuar më kanë pritur me të vërtetë shumë ngrohtë. Madje mund të them se atje ndihem si në shtëpinë time”, - thotë 22- vjeçarja, e cila ndonëse është një nga emrat më të mirë të muzikës së lehtë shqiptare, është në ankth, për pritjen që publiku do t’i bëjë albumit të saj të parë, prej të cilit do të varet dhe ardhmëria e atyre pasardhës.

Një ditë me Marizën
Për Marizën nuk është aq e thjeshtë të dalë në rrugë. Tashmë është një person publik dhe të gjithë e njohin. Sa herë që i duhet të përshkojë në këmbë rrugën nga shtëpia pranë “Zogut të Zi” deri tek Akademia e Arteve, do të jenë të shumtë ata që do ta ndalin, do ta takojnë, për të mos folur për komentet që ndonjëherë janë edhe bezdisëse. “Harxhoj shumë para për taksi. Komentet e njerëzve rrugës më shqetësojnë, por mbi të gjitha mundohem të ruaj imazhin tim për publikun. Nuk do të kisha dëshirë të më shikonin me humor të keq, apo të pakrehur”, - tregon Mariza, duke qeshur, e cila duket se u druhet gojëve të liga, të cilat nuk lenë rast pa shfrytëzuar, për të folur, apo për t’u marrë me thashetheme. Përveç “shëtitjeve” me taksi dhe përgatitjeve për albumin, të cilat e kanë shkëputur nga rutina e përditshme, një ditë e zakonshme e Mariza Ikonomit është si e çdo njeriu të thjeshtë. Si çdo student zgjohet në mëngjes, shkon në shkollë, ndonjë kafe me miqtë, të cilët thotë se i ka të paktë, më pas i pëlqen të kalojë kohë pranë familjes së saj, që duket se e përkëdhel jo pak, vajzën lozonjare, e cila shpesh herë të jep përshtypjen e një fëmije gazmor dhe shumë të sinqertë. Madje asaj i pëlqen të shëtisë edhe qenin e saj të zi, me sytë e mbuluar nga qimet e dendura, me emrin Kiti, i cili është shumë xheloz për të zonjën dhe i leh çdo njeriu që i afrohet. Marizës i pëlqen gjithashtu edhe të shpenzojë para për veshje, gjë që e tregon me lukun e saj të veçantë në çdo paraqitje në aktivitetet dhe spektaklet e ndryshme. Gjithashtu shpenzon edhe për dhurata për njerëzit e dashur, por në veçanti për disqe dhe CD me muzikë të të gjitha llojeve. “Nuk ka shumë rëndësi se çfarë rryme, apo stili i përket. Më pëlqen të dëgjoj sa më shumë muzikë dhe të jem e informuar për risitë muzikore”, - thotë ajo.

Turne i gjatë për fundvitin
Por Mariza di të shohë edhe larg. Ajo është e ndërgjegjshme që nuk mund të jetë gjithmonë këngëtare, edhe pse është tepër e re për ta menduar një gjë të tillë, ndaj ka filluar të thurë plane për të ardhmen e saj jo të afërt. “Do të më pëlqente të kisha një studion time muzikore. Eshtë e vërtetë që më pëlqen të këndoj, por kjo nuk mund të vazhdojë përgjithmonë, kështu që më duhet të mendoj diçka më të qëndrueshme”, - thotë vajza, e cila duket se e di mirë se çfarë kërkon prej vetes. Përsa i përket të ardhmes së afërt, është me të vërtetë e mbingarkuar. Menjëherë pas daljes në treg të albumit të saj “Mysafirja e mallkuar”, ajo do të nisë një turne të gjatë që do të mbyllet natën e Vitit të Ri.
“Pas daljes së albumit, në datën 21 më duhet të nisem për një turne të gjatë koncertor, në disa vende të Evropës. Fillimisht do të shkoj në Gjermani, pastaj do të jem në Norvegji, për të shkuar më pas në Itali, Maqedoni dhe së fundi në Kosovë”, - tregon ajo, e sigurtë se do të kalojë një kohë shumë të mirë mes bashkatdhetarësh, të cilët e presin gjithmonë me gëzim. Përsa i përket festivaleve të fundvitit, ajo ngre supet. Ende nuk është e sigurtë në duhet të marrë pjesë në këto aktivitete. Puna për albumin e ri, i ka marrë shumë kohë, duke i lënë disi pas dore festivalet e dimrit. Megjithatë ajo nuk mund ta fshehë që ka shumë oferta, nga kompozitorë të ndryshëm, të cilët do të donin t’i besonin asaj krijimet e tyre e pse jo, të rrëmbenin dhe ndonjë çmim. “Ende nuk e di, por ndoshta do të ishte më mirë të bëja një vit pushim, ndoshta kjo do t’i bënte mirë dhe imazhit tim”, - thotë Mariza, e cila në të vërtetë i vlerëson shumë këto aktivitete, të cilat e kanë ndihmuar të afirmohet në publik. Ndërsa për festën e Vitit të Ri, me keqardhje thotë se edhe këtë vit do ta kalojë jashtë, larg familjes. U bënë disa vjet rresht që ajo e kalon natën e ndërrimit të viteve mes njerëzve që festojnë në ndonjë lokal të kryeqytetit, apo gjetkë, por jo me familjen e saj. “Edhe këtë vit në punë”, - thotë ajo me sy të pikëlluar. Megjithatë, siç ndodh gjithmonë, çdo e keqe ka nga një të mirë. Mariza Ikonomi, pavarësisht moshës së saj të re, është një nga këngëtaret më të kërkuara nëpër koncerte dhe spektakle të mëdha, si dhe një nga më të paguarat. Ndonëse ende nuk mund të thotë me saktësi se në ç’vend do të jetë kur akrepat të puthen në orën 24.00, është e sigurtë që jo në Shqipëri. Mundësia më e madhe është në Kosovë ose Maqedoni, nga ku ruan kujtime mjaft të mira. “Pak kohë më parë kam qenë në Maqedoni ku u organizua një koncert i madh rinor. Ka qenë një përjetim i jashtëzakonshëm”, - përfundon këngëtarja.

Alma Mile ''Shekulli''

Eshte per tu pelqyer me te vertete si kengetare, sepse e meriton nje gje te tille...

__________________
Mallkuar qoftë,
ky Kurbeti i zi,
që na i zhyti zemrat,
thellë në plogështi!!!...

Mariza Ikonomi:

Mariza Ikonomi: 2004… dua të zhdukem

Një ditë pas Festivalit të RTSH-së, Mariza Ikonomi merr një telefonatë anonime, ku i kërkohet të mbyllë gojën dhe të mos japë asnjë koment në media për çmimin; ajo tregon gjithçka ndodhi pas kuintave në natën finale të festivalit, si u ndanë çmimet para përfundimit të festivalit.

Ishte një ftesë gati në “lutje” që i ktheu mendjen këngëtares Mariza Ikonomi për të qenë sërish pjesëmarrëse në Festivalin e 42-të të Këngës në RTSH. Ajo kish vendosur të mos i hynte më konkurimeve nëpër festivale, por këtë herë u josh nga premtimi se fituesja do të shkojë në Festivalin Evropian. U përgatit totalisht, madje dhe kompozoi enkas për çmimin e parë. Ndërsa erdhi prapë zhgënjimi për Marizën që bashkë me shumë arsye të tjera, e “detyruan” të linte skenën edhe pse kënga e saj u vlerësua me çmimin e dytë. E bindur ajo thotë se nuk do të jetë nëpër festivale, derisa të rregullohen problemet e ndarjes së çmimeve. Është shprehur ashpër në shtyp dhe reagimi ka qenë një telefonatë anonime, një ditë fill pas festivalit. Mariza e ka njohur zërin, por nuk mund të thotë të vërtetën. Ndërkaq e ka garantuar anonimatin e telefonatës se kënga është tërësisht kompozim i saj dhe jo krijim i Adrian Hilës, siç e akuzonte zëri pas telefonit. Mariza Ikonomi tregon ekskluzivisht për “Spekter”, procesin e ndarjes së parakohshëm të çmimeve dhe arsyet e braktisjes së skenës.

Pse braktisët skenën kur u ndanë çmimet?
Unë nuk e braktisa skenën dhe më vjen keq që është komentuar aq shumë ky moment në shtyp, madje është shkruar dhe pa më pyetur fare. Dua të jem e qartë për një gjë. Në çastin kur janë ndarë çmimet nuk ndodhesha fare aty. U largova, sepse e kuptova që nuk do të merrja çmimin e parë. Nga ana tjetër pretendoja, por dihet si bëhen vlerësimet këtu, unë s’kisha asnjë mbështetje për të shpresuar.
Kjo do të thotë se keni marrë vesh çmimet përpara ndarjes?
Pak a shumë…Madje kisha marrë vesh edhe se kush do ta fitonte. Prandaj mendova se do të ishte më mirë të ikja. Është më mirë të zhdukem, “kjo ka mbetur në këtë natë”, e thotë dhe vetë kënga.
Sa kohë para ndarjes janë përfolur çmimet?
Nuk dua të flas për këtë, por dukej shumë qartë se kush do ta merrte çmimin e parë. Kaq mund të them. Gjithmonë çmimet janë ndarë më përpara.
Ju hytë në festival me pretendimin absolut për çmimin e parë, apo e shtyrë më shumë nga premtimi i Festivalit Europian?
Nuk ushqeva ndonjë iluzion të madh për çmimin e parë, por, sigurisht, edhe më tundonte shumë premtimi i Festivalit Evropian. Ndërsa mora një vlerësim si për festival. Kjo nuk do të thotë se unë nuk pretendoja, por duke ditur se si është bërë ndër vite me vendet e para të festivalit, isha e bindur se dhe këtë herë e njëjta gjë do të ndodhte me çmimin. Pastaj nga njëra anë, bëra mirë që s’e mora çmimin. Këtë e them nga fakti se në konkurim mungonin emrat “Big” të muzikës sonë. Po të kishte marrë çmimin Rovena Dilo ose këngëtarë të shquar të muzikës shqiptare, do ta kisha pranuar me mjaft urtësi çmimin e dytë. Por, aty u bë një bashkim i “Etheve të së premtes”, saqë unë u ndjeva dhe pak e zhgënjyer nga kjo anë.
Pjesëmarrja e këngëtarëve të “Etheve…” u bë shkak i zhgënjimit tënd…?
Nuk kam asnjë gjë kundër këtyre këngëtarëve. Ato në të ardhmen mund të bëhen këngëtare shumë të mira, por çdo gjë e kam me organizatorët e festivalit që sollën organizimin që thashë më lart.
Ke rezerva për organizatorët?
Unë kisha rezerva për çmimet që u dhanë në festivale, sepse u dallua qartë se nuk vlerëson juria, por organizatorët e festivalit. Në përgjithësi kjo është bërë.
Ishe përgatitur para festivalit psikologjikisht, shpirtërisht për të marrë çmimin e parë?
Ishte një periudhë shumë e shkurtër gjatë së cilës punova për këngën, por u lodha shumë dhe duke qenë se ishte një krijim i imi, u përpoqa në maksimum të bëja diçka të bukur. Po ta kishte bërë këngën ndonjë kompozitor tjetër, s’do të isha mërzitur, por duke qënë se ishte krijimi im, me tekst të motrës sime, një bashkëpunim familjar pak a shumë, duke i shtuar gjithë kapacitetin tim, mendova se mund të arrija diçka. Por, një gjë ishte e qartë, publiku nuk e kuptoi këngën. Dhe kjo ishte pjesë e zhgënjimit tim, ndoshta publiku ynë është mësuar me ritme më gazmore, më popullore. Megjithatë, nuk e shmang dot atë emocionin kur çdo gjë mbaron së krijuari, ankthin se si do ta presë publiku muzikën tënde. Ndërsa, vargjet e këngës që përjetonin dilemat shekspiriane, ishin keqkuptuar duke e cilësuar këngën në tërësi si vajtimtare. Ajo nuk është e tillë, është e kundërta, ajo është një këngë plot shpresë. Përtej personales, kënga përfaqëson faktikisht atë që po ndodh tek ne dhe që mbyllej me një shpresë të madhe. Teksti i përmbahej mesazhit të së ardhmes. Kjo është e vërteta, se njeriu ka batica dhe zbatica. Këtë kisha shprehur dhe në të njëjtën kohë e kam përjetuar dhe personalisht.
Pse ke zgjedhur ta krijosh vetë këngën, nuk kishe besim tek kompozitorët e njohur?
Ndjehem më mirë kur i bëj këngët vetë, sepse gjithmonë kur më kanë bërë këngë të tjerët, ata që më kanë dëgjuar më kanë thënë: “Ke zë të bukur, por vuan për këngë”. Ky ka qenë opionioni i të gjithëve dhe kur kam filluar të kompozoj, kam vënë re se publiku i ka pritur më mirë këngët që kam bërë. Ashtu siç e njoh unë veten, nuk më njeh asnjë kompozitor. Kjo ishte dhe një nga arsyet pse nuk pretendoja për çmim, sepse nuk kisha mbështetje, nuk kisha asnjë kompozitor të njohur.
Si e more ftesën për në festival?
Unë nuk kisha ndër mend të merrja pjesë në festival. Kisha vendosur që nuk do të shkelja më nëpër festivale. Organizatorët e tij erdhën vetë duke m’u lutur… por në fakt më thanë ndryshe, më thanë se “kishin shumë nevojë që unë të merrja pjesë”. Ishte insistimi i tyre, nuk është se kisha ndonjë dëshirë të madhe. Joshja për Festivalin Evropian vërtet është diçka për Shqipërinë. Për ne shqiptarët është mirë, në përgjithësi që të përfaqësohemi, por nuk është ndonjë gjë e madhe.
U duk se festivali u mbajt në këmbë vetëm nga të rinjtë e “Etheve…”, duket sikur keni rezerva për këtë nivel konkurimi, pse?
Kam shumë rezerva. Fakti që u gjenda mes dy këngëtareve që vinin nga ai spektakël, ishte dhe një minus për festivalin, pasi dukej qartë mungesa e emrave të muzikës. Në këtë festival nuk morën pjesë shumë emra të njohur, për të cilët unë kam shumë simpati, si Alma Bektashi, Eranda dhe Irma Libohova etj., kishte shumë mangësira dhe meqë u lançua që në fillim se ai që do të fitonte do të shkonte në Festivalin Evropian, nuk pashë ndonjë lloj interesimi nga këngëtarët e njohur. Jo se ata nuk janë të interesuar të marrin pjesë, por e dijnë se çfarë lojërash bëhen. Ata një herë e një kohë kanë qenë viktima të kësaj loje, në të cilën rashë unë. Mua më erdhi keq vërtetë për këtë. Nuk është e thënë, për mendimin tim, që fituesi i Festivalit të RTSH-së të shkojë në atë Evropian, duhet gjetur një mënyrë tjetër, sepse ka shumë këngëtarë të mirë këtu që mund të shkojnë.
Ke deklaruar se nuk do të marrësh më pjesë në Festivalin e RTSH-së, pse?
Unë kam thënë se nuk do të marr më pjesë derisa të gjendet një rrugëzgjidhje për çmimet. Kjo nuk dihet se kur mund të gjendet në Shqipëri. Ose organizimet e festivalit, të marrim për shembull foninë, e cila kishte shumë probleme, saqë shumë këngëtarë nuk e dëgjonin veten mirë. Atëherë si mund të bëhet një festival që këndohet live, kur nuk janë marrë masat e duhura.

Mariza: Më kërcënuan në telefon…e njoha zërin

Komentet tuaja për zhgënjimin e çmimit kanë qenë mjaft të ashpra. Keni pritur reagime?
Po, ka pasur reagime. Një ditë pas festivalit mora një telefonatë misterioze. Ishte mëngjes herët kur dikush më thotë: “Dëgjo këtu …”, ishte zë i ashpër, por m’u duk i njohur. Unë i thashë që të më prezantohej se kush ishte. Por, ai më kërcënoi duke më thënë që unë të mos prononcohesha më nëpër gazeta për punën e çmimit, si dhe për punë teksti më tha: “Mos u merr me tekstet e gocërinave”. Gjëja që më shqetësoi më shumë ishte fakti që më tha nga telefoni: “Unë jam shumë i sigurt se ajo kënga që ke bërë nuk është e jotja, por ia ke marrë Adrian Hilës”, dhe e mbylli telefonin pa treguar emrin. Unë u tregova shumë e qetë në ato momente, duke qenë se isha dhe në gjumë. Iu përgjigja duke e siguruar se kënga ishte e imja, i thashë se mund të bënte çfarë të donte, madje do të më bënte një nder shumë të madh nëse më nxirrte nëpër gazeta, sepse si për mirë dhe për keq gazetat do të flasin për mua.

Ku do t’i kalojë festat e fundvitit Mariza?

Ku ishit për Krishtlindje dhe vitin e ri ku do ta kaloni?
Nuk u largova nga shtëpia, sepse çdo vit i kam festuar kështu dhe ia kam kaluar shumë mirë. Kurse Vitin e Ri nuk e kam festuar asnjëherë në shtëpi, sepse kam qenë në punë. Këtë vit jam e ftuar në një shfaqje me KFOR-in dhe besoj se edhe aty do t’ja kaloj mjaft mirë.
Çfarë dhurate prisni për Vitin e Ri?
Vjet më erdhi një shtëpi e madhe e Zotit. Unë, në fakt, prisja ndonjë gjë tjetër më femërore, ndonjë bizhuteri. Megjithatë, edhe ajo dhuratë më pëlqeu shumë, duke qenë se edhe besoj tek Zoti. Në të vërtetë nga viti 2004 kërkoj vetëm qetësi dhe të mos kem më zhgënjime.
Ju jeni besimtare e krishterë, a luteni dhe sa besoni në fe?
Unë gjithmonë lutem. Çdo darkë e kam të nevojshme të lutem dhe kjo është ajo që më mban në formë, më bën të jem optimiste dhe të mos mërzitem. Është ripërtëritje e shpirtit. Por, nuk e shmang dot momentin kur vjen i hidhur. Dhe kaq shumë zhgënjime nuk duhen. Është shumë e thjeshtë të fitosh gjithmonë, por disfatat mua më kanë mësuar.

(Nga Violeta Murati ''Spekter'')

Imazhe te Ngjitura

0e01.jpg (9.1 KB, 228 vezhgime)