Cila ishte spuntoja e parë për të sjellë punën tuaj në Shqipëri?
Puna ime është e tillë që saktëson pozicionin tim në botën moderne. Kjo është ajo për të cilën unë flas në këtë vepër. Ajo për të cilën unë jam më e interesuar, si një qenie njerëzore e vitit 2007, është ndryshimi mes kulturës së globalizuar dhe kësaj kulture lokale dhe këtij shpërthimi mes të dyjave.

Dhe Shqipëria është një shembull perfekt për këtë, sepse ka qenë e izoluar për shumë kohë dhe ka patur aktivitet muzikor shumë të madh.Megjithatë, unë besoj se për pak vite vendi juaj do të jetë pjesë e komunitetit europian dhe kultura juaj do të hapet dhe do të bëhet pjesë më e madhe e planetit. Në momentin e tanishëm është mjaft me interes të flasim për çështjet për të cilat unë flas në këtë vepër që do të sjell në Tiranë, që janë tensionin mes ndjenjës së vendit ku ti ke lindur, ndjeshmëria që është e lidhur me të dhe ajo që jepet nëpërmjet internetit kur ti je mendërisht larg vendit tënd. Kjo është ajo që më intereson dhe për të cilën flet kjo pjesë.

Cili ishte ndikimi i parë që patët nga folku shqiptare?
E dashuroj! Ishte mahnitëse kur e zbulova polifoninë shqiptare. Dija shumë mbi polifoninë italiane, në Siçili, por për polifoninë tuaj nuk dija asgjë dhe ky ishte një zbulim i jashtëzakonshëm. Por, brenda kësaj pjese koreografike që unë kam krijuar, është një këngë kryesore përgjatë gjithë kohës, disa pjesë të së cilës mendova që të përsëriten shpesh përgjatë saj. Kjo ka qenë pjesë e një kënge të një grupi rroku francez, që quhet Black Desire dhe flet për Europën. Brenda këngës është një moment pushimi dhe aty dëgjohet kjo polifoni shqiptare, që flet për një tjetër vend, për një botë të bukur. Kjo është edhe pjesa që unë kam zgjedhur në këtë spektakël. Ata (këngëtarët e polifonisë) nuk janë aty, edhe pse janë në qendër të vëmendjes. Është diçka shumë e bukur. Është për Europën, për një botë ndryshe, me këto zëra shumë të veçantë dhe unë mendoj se është diçka mjaft mbreslënëse.

Mësova se i keni zgjedhur vetë pjesët polifonike në këtë koreografi. Cilat keni shkëputur? Nuk i mbaj mend, se edhe fjalët e tyre nuk i kuptoj. Di që zgjodha një këngë, të cilën kur e dëgjova për herë të parë ma bëri mishin... oh! U drodha. Më pas, është edhe një këngë e dhimbshme, sepse nëna qan për të birin që i është mbytur në det. Është kaq e dhimbshme, por gjithashtu emocionuese dhe e bukur, edhe zërat që e këndojnë janë shumë të bukur. Edhe pse nuk ia kuptoj të gjitha fjalët, e di që është e fuqishme si këngë. Ka edhe këngë më ritmike dhe të gjalla, por nuk ua di titujt (qesh)...

Kemi dëgjuar se jeni shumë e famshme në Francë dhe nëpër botë. Cilës anë të vetes suaj ia dedikoni këtë sukses?
Unë nuk marr kurrë pushime. Ia dedikoj suksesin tim punës së madhe që bëj. Unë punoj pa pushim, me shumë dashuri.

Do jetë kjo hera e parë dhe e fundit që vini në Shqipëri?
Oh, jo, shpresojmë që jo! Do vija sërish me kënaqësi. Unë do doja të falenderoja shumë drejtorin e Teatrit të Operas dhe Baletit Zhani Ciko, për punën e madhe që bën dhe që më dha mundësinë që këtë projekt unë ta sjell edhe në Shqipëri, e që më pas pritet të shëtisë në gjithë botën.

__________________
The heaven's sound is composed inside your heart, listen to its beat to syncronize your life onto the angel's steps.