Ketu mund te postoni/lexoni intervista te ndryshme nga kengetaret Shqiptare , si dhe te c'do individi qe i perket fushes se muzikes.


Me poshte eshte lista e kengetareve , grupeve dhe kompozitoreve te ndryshem te intervistuar: (jo nga une, sigurisht )


Alketa Vejsiu , Tatjana Isaj , Irma Libohova , Ermali i "The Dreams" , Bleona Qereti , Tonin Tërshana , Gjergj Jorgaqi , Tania Doko , Ermira Babaliu , Ledina Çelo , Flori i ''West Side Family'' , Gili , Etleva Golemi , Lirio Nushi , Elida Bardhi , Eli Fara , Rovena Dilo , Elita 5 , Leonora Jakupi , Mustafa Mehja , Dasmoret , Ana Oxa , Adrian Gaxha , Shpat Kasapi , Manjola Nallbani , West Side Family , Redon Makashi , Telex , Alfred Kaçinari (Kompozitor) , Mihrie Braha , Evis Mula , Mariza Ikonomi , Erjon Zaloshnja & Eneda Tarifa , Vjollca Luka , Eliza Hoxha , Eda Zari , Adriana Ceka , Ardit Gjebrea , Eris Hoxha, Manjola Nallbani, Bojken Lako, Veli Sahiti, Adelina Ismajli, Tingulli 3, Elsa Lila, Anjeza Shahini, Ritmi i Rruges, Ema Bytyçi, Mira Konci, Rovena Stefa, Anita Bitri, Gjergji Jorgaqi, Sabri Fejzullahu, Shpend Ahmeti, Jonida Maliqi, Sherif Merdani, Hetem Qerimi (Violinist), Aleksander Gjoka, Arber Dhomi, Saimir Pirgu...

Alketa Vejsiu

Alketa Vejsiu: Tani edhe menaxhere

Cila është pyetja tipike që bën një gazetar kur takon një person Vip? “Çfarë të reje ka nga ty?“ Pikërisht këtë pyetje i bëra Alketës kur e takova para pak ditësh. Dhe të rejat e saj qenë befasuese. Do të marrë pjesë tek Kënga Magjike me një duet, do të hapë një web side dhe do të rikthehet në radio. Por jo vetëm kaq. Mendoni, është vetëm 19 vjeç dhe mbasi ka provuar çdo gjë në skenë (këngëtare, prezantuese, balerinë), ka ’guxuar’ të kthejë kokën edhe nga bota e biznesit. Ja si ka ndodhur...

“Pata një kontakt me drejtuesin e Karelias në Greqi dhe më tha se unë isha një figurë e përshtatshme për tu marrë me promocionet e Karelias në Shqipëri. Ishte një ofertë shumë interesante që më lidhi me këto njerëz. Më pas unë krijova kontakte me agjensinë promocionale On Time Concept me qendër në Greqi i cili ka një buxhet të përvitshëm që ia dedikon reklamave dhe promocionit. Një nga organizimet e saj ishte edhe ai i përvjetorit të Pepsit që u bë para pak kohësh këtu në Tiranë. Është një eksperiencë shumë e mirë sepse ke mundësi të merresh me botën e menaxhimit dhe të vetëmenaxhimit gjë që mua më lidh në një lloj mënyre me artin, sepse është shumë e rëndësishme që të dish të vetmenaxhohesh kur je figurë publike pa e konsumuar veten dhe duke dhënë më të mirën atëherë kur duhet tek publiku. E futur në këtë botë kaq të bukur biznesi (për të cilin edhe studioj) mendoj që më vonë të kem edhe unë një biznes timin, pra diçka në funksion të së mirës materiale. Ndërkaq arti do të vijë paralelisht me të gjitha këto sepse është një dashuri shumë e madhe që ma bën jetën shumë të bukur. Tani jam asistente menaxhere e kësaj agjensie me qendër në Athinë. Është pak e vështirë të kuptohet ky lloj aktiviteti në Shqipëri sepse ekziston ideja se një sipërmarrës e bën çdo gjë vetë, ndërkohë që bota punon me agjensi për imazhin dhe publicitetin e biznesit të vet. Jam shumë e stimuluar aty moralisht, profesionalisht dhe ekonomikisht.“

Mendon t’i japësh imazhin tënd një produkti ashtu siç bëhet në botë ku një person i njohur hyn si të thuash garant për një produkt duke pohuar se ai vetë e përdor atë?
Po, është një ide për Pepsin dhe sikur kjo kompani të pranonte, unë do ta bëja me kënaqësi, meqenëse jam dhe brenda standarteve të imazhit që ato kanë zgjedhur në botë si psh Britney Spears. Pra kërkohet një femër bionde, elegante dhe personazh spektakli. Do më pëlqente vërtetë sepse mendoj se i përmbush kriteret.

LUKU

Më mirë kur më thonë seksi
Stili dhe eleganca e karakterizojnë Alketën edhe në jetën e përditshme. Është padyshim një nga personazhet femra me një pamje që gjithmonë tërheq vëmëndjen.
Ngjyrat:
Ajo pëlqen ngjyrat e forta dhe kombinimet nga më të çuditshme të ngjyrave. Çiklamina, gurkali, kombinimi i jeshiles me të verdhën, portokallisë me gurkalin etj.
Stili:
Jam kulmi i ekstremeve. Di të vishem mjaft mirë me atlete e xhinse ashtu siç vishen bashkëmoshatarët e mi, por kur jam e ftuar në ndonjë party apo koktej vishem shik, kryesisht me të zeza apo të kuqe, funde treçerekëshe duke dalë disi nga mosha ime. Më pëlqen eleganca dhe them se ashtu ngjaj mirë. Takat, veshjet e zhveshura gjithsesi për herë të parë i kam provuar në skenë, në moshën 17 vjeçare tek “12 ëndrrat e një nate vere“. Më krijuan shumë komplekse këto veshje, por stilisti Ardi Asllani mundohej të gjente diçka të mesme, të pranueshme, që të ndjehesha mirë.“
Aksesorët:
“Jam e marrosur mbas tyre, kam bizhu pa fund: rripa, shalle, çanta e këpucë që s’kam ku t’i vë“.
Truku:
“Mendoj se më shkon, sikur më transformon biles, por nuk e përdor shpesh në jetën e përditshme“.
Pse u bëre bionde?
Krejt aksidentalisht. Duke shtuar fije, pa kuptuar po bëhesha komplet bionde. Por ndjehem mirë kështu, megjithëse duan pak punë që t’i mbash.
Mardhënia me syzet optike. të cilat herë i mban dhe herë i heq...
Edhe syzet më mbetën aksidentalisht. Nuk kam nevojë për to. Vera Grabocka m’i sugjeroi në fillim për të ngjarë pak më e rritur. Edhe mua më pëlqen vetja me to, më duket diçka trendy.
Më mirë kur të thonë seksi apo e bukur?
Kur më thonë seksi. Sepse kur je e bukur, nuk është edhe aq merita jote, ndërsa kur je seksi ke mundësi të japësh gjithmonë diçka interesante, diçka të re. Mua më thonë seksi dhe interesante më së shumti.
Si veshen femrat shqiptare sipas teje?
Sajohen shumë. Përdorin në jetën e përditshme veshje jo komode, sikur duan të tërheqin vëmëndjen me to. Bëhet veshja qëllim në vetvete. Më pëlqen kultura që kanë femrat për tu mbajtur, por ekzagjerimi më duket i tepërt. Më pëlqen thjeshtësia, e kombinuar por jo e zhveshur, me ngjyra të bukura por jo estravagante.

MARDHËNIET ME NJERËZIT

Si sillesh me moshën tënde?
Njësoj si ato sepse nuk dua ta kaloj këtë fazë të jetës pa e shijuar njëlloj si bashkëmoshatarët e mij. Unë vrapoj të shkoj në shkollë, rri pi kafe me miqtë i mi, qesh edhe me ndonjë budallallëk pa i paragjykuar shokët e mi. Është bukur. Nuk vjen më kjo kohë.
Me fansat...?
Kënaqësinë më të madhe e marr nëpër turnetë në rrethe. Atje njerëzit janë më të ngrohtë se sa në Tiranë. Ndërsa në përgjithësi meshkujt janë më të ngrohtë kudo, ato të afrohen më shumë. Tek spektakli “12 ëndrrat e një nate vere“ kam dhënë autografe dhe kam bërë fotografi pa fund. Kushedi në sa albume mund të jem edhe unë. Gjithsesi meqë jemi tek fansat, dua t’ju them të gjithë atyre që duan të kenë kontakt me mua se adresa ime elektronike është . Më pëlqen të komunikoj me të gjithë. Gjithashtu brenda pak ditësh unë do të kem edhe web sid -in tim www.alketa.com.
Me kolegët...?
Në ambientet artistike tek tuk ka ndonjë përplasje të vogël, ka shumë xhelozi. Edhe kur nuk e shprehin, me intuitë arrin ta kuptosh, por jeta më ka mësuar që të dal edhe pak nga vetja duke bërë sikur s’kupton. Në mardhëniet profesionale shpesh kam ndenjur si fëmijë i bindur por edhe kam debatuar aty ku duhet sepse gjithsesi unë kam personalitetin tim, sepse gjithkush duhet të më vlerësojë për atë që jam e jo për vitet që kam jetuar. Kam patur një moment të vështirë kur duhet të zgjidhja mes radios dhe Verës, ku kolegët e radios ngelën pak keq, por më pas çdo gjë u zgjidh me mirëkuptim. Gjithsesi unë jam edhe pak e përkëdhelur nga fati sepse në fakt duhet të trokasësh aty ku duhet për të marrë atë që meriton.
Më mirë me kolegë meshkuj apo femra?
Meshkuj padiskutim, merresh vesh shumë më mirë me to. Vera është një përjashtim edhe për faktin se ajo nuk është kolegja ime, por mësuesja ime në çdo gjë.
Një kompiment dhe një e sharë...
Më vjen inat kur më thonë ’llafazane e vogël’, sepse në jetë unë jam krejt tjetër gjë. Jam tip i qetë dhe shumë e shtruar. Ndërsa komplimete, plot që nga looku e të tjera me radhë.

EMOCIONE SKENE...

“Kur mora çmimin kënga hit tek Mikrofoni i Artë sivjet.
Gjithashtu kam qarë me lot kur më ktheu publiku tek Kënga Magjike edicioni i parë.
Emocion i veçanatë ka qenë kur kam prezantuar Scorpions. Nuk më kujtohet ndonjë moment tjetër...“

Kur ndjehesh më mirë kur këndon, kur vallëzon apo kur prezanton?
Më pëlqen kur konkuroj në skenë, si tek Kënga Magjike ose Mikrofoni i Artë. Është një emocion i jashtëzakonshëm. Ndoshta ngaqë kam marrë çmime, se përndryshe mbase nuk do më linte këtë shije.
Të ndodh që të ngelësh pa fjalë kur prezanton?
Se besoj por edhe po të ndodhë, unë nuk e kam problem të them “e harrova“ dhe kaloj tek pika tjetër ose shkoj mbrapa kuintave për të marrë skenarin.
Nëse do të kesh dy oferta në të njëjtën kohë: si prezantuese dhe si këngëtare, kë do të zgjidhje?
Prezantuesen, sepse kur prezantoj edhe e këndoj ndonjë këngë e përveç kësaj në prezantim ndjehem më e sigurtë. Por më vjen keq që në këtë fushë nuk kam konkurencë sepse Shqipëria ka shumë pak prezantuese. E vetmja për shijet e mia është Rudina Magjistari.

ALKETA DHE DASHURIA

Kur ke dashuruar për herë të parë?
Në klasë të pestë me një djalë nga Korça me të cilin luanim topa zhytsi e topa djegsi, nganjëherë edhe me peta. Ishte goxha bukurosh, por historia nuk qe e destinuar të bëhej diçka serioze.
Je e dashuruar tani?
Jam. Mos më pyet më shumë se nuk flas.
Në rregull, kalojmë në test. Pëlqen meshkujt moshatarë apo më të rritur se ti?
Më të rritur se vetja. Jam pjekur para kohe sepse ashtu më ka ardhur jeta, është tjetër trajtim, nuk lodhesh shumë për të dhënë nga vetja jote, ato të pranojnë ashtu siç je. Dhe në fakt do të ishte një dështim total nëse ato do të tentonin të më ndryshonin. Megjithatë nuk mund të mohoj faktin se edhe më moshatarët e mi ndjehem shumë komode. Jam e shpenguar, e lirshme. Por po shkoj drejt të njëzetave dhe duke vënë edhe llogjikën në punë them se një mashkull i rritur edhe më përshtatet.
Je xheloze?
Pa shkak asnjëherë. Mbase xheloze janë ato lloj femrash që iu mungon diçka dhe mbase dikush tjetër i plotëson, por unë e ndjej veten shumë të kompletuar.
Cila tip femre mund të të konkurojë?
Nuk e vras mendjen fare për këto gjëra. Po qe se ai do t’ja hedhë dikujt sytë apo dikush do t’ia hedhë sytë atij, le ta bëjnë, nuk u përmbys bota. Nëse ai do të mendojë se ajo tjetra ka diçka më tepër, ai do të humbasë diçka me shumë vlerë dhe jo unë. Në këtë rast kam një mbivlerësim për veten time. Jam tip shumë e përqendruar tek një lidhje dhe pretendoj të njëjtën gjë edhe nga miku im. Në momentin që do të jetë edhe një i tretë në mes, unë këndoj atë këngën “S’mund të jemi tre“ dhe mbaron puna. Biles që të jem e sinqertë unë këtë këngë më shumë e këndoj për vete se sa për të tjerët.
Më mirë një mashkull i spektaklit apo i zakonshëm?
Jo, i spektaklit nuk më pëlqen.
Pra i dashuri jot nuk qenka i spektaklit?
No comment...

Tek Kënga Magjike sivjet kam një dyet me Florin. Është një këngë baladë që mua më pëlqen shumë dhe rregjistri i këngës i rri për mrekulli vokalit tim. Jam shumë e afeksionuar mbas kësaj kënge. Shpresoj të pëlqehet.

Një plan tjetër është se do t’i rikthehem radios tek një stacion i ri që do të hapet së shpejti.

Karta e identitetit

Datëlindja: 19 Janar 1984
Shenja në horoskop: Bricjapi
Gjatësia: 173 cm
Përmasat: 92-64-92
Pesha: 56 kg
Studimet: Fakulteti Administrim Biznesi, viti i parë
Hobi: Kuajt
Libri i preferuar: Identiteti
Filmat e preferuar: Propozimi i ndyrë dhe Gruaja më e bukur
Kënga e preferuar: Mi domando come mai (Celentano)

(Marre nga revista ''Spekter'')

Alketa.

MiniPrezantues te Ngjitur

 

Tatjana Isaj

Parfumet? I ndërroj si mbreti gratë

Personazh Look
Ajo është e bukur dhe vitet duket sikur nuk kanë lënë shenja mbi të. E quajnë "këngëtarja e qytetit të Elbasanit", pasi veprimtarinë e saj artistike e nisi në këtë vend. Quhet Tatjana Isaj. Jeton në Gjermani prej tetë vjetësh, bashkë me familjen, por është rikthyer për të marrë pjesë në festivalin "Kënga Magjike" dhe për të përuruar dy albume me këngë të lehta dhe këngë popullore e arbëreshe të përpunuara. Larg Shqipërisë, megjithatë këngën nuk e largoi për asnjë çast nga shpirti. Shumëkush do ta mbajë mend duke kënduar këngë për partizanët dhe partinë e asaj kohe. Ndërsa në skenat e sotme ajo vjen ndryshe, jo vetëm në pamje e në look, por dhe në mentalitet.
Karriera
Mbaroi shkollën e kantos, për mezzosoprano dhe filloi të këndojë në ' 81-in, në Festivalin e 22-të të Radiotelevizionit Shqiptar. Mori pjesë në festivalet e tjera deri në të 30-in. Karriera e saj si këngëtare mbizotërohet nga këngët baladë, ato të karakterit epik e dramatik.
Albumet
"Në muzikën e lehtë unë gjej veten time, aty mund të them se quhem Tatjana. Edhe pse kam tetë vjet që s'këndoj, kam mbledhur materiale dhe jam në prag të përurimit të dy albumeve, me 21 këngë, 11 nga të cilat i përkasin rrymës së lehtë, ku mbizotërojnë temat e mentalitetit të të rinjve, dashuria mes njëri-tjetrit, asaj që ndodh dhe asaj që duhet të jetë në të vërtetë, një dashuri e sinqertë, si dhe këngët popullore, kryesisht ato arbëreshe, me mallin e emigrantëve", tregon Tatjana. Albumi i parë, quhet "Mos ma përgjoni dashurinë", me kompozitor Edmond Rapin, ndërsa i dyti "Arbëri të qofshim falë", tekset e këngëve janë të ripunuara nga bashkëshorti, Nehat Sabriu, kurse këngët janë të kompozuara nga ajo vetë dhe Naim Gjoshi. Tatjana i përket zhanrit të "chanson-eve", të kantos. "Megjithatë kënga arbëreshe më flet në shpirt dhe në vokal. Mundohem të nxjerr dramatikën time, shpirtin emocional, mallin, dashurinë e atyre njerëzve që janë shumë larg dhe që nuk kanë mundësi të shohin atdheun e tyre". Por për të ardhur më pranë shijeve të momentit ajo ka zgjedhur një lloj përpunimi mes popullores dhe modernes që tani, siç thotë edhe vetë "janë bërë paksa 'hit'."
Grimi
"Jetoj në një vend ku thjeshtësia ia ngre njeriut vlerat. Në Shqipëri, në ditët e sotme, pamja ka marrë rëndësi tjetër dhe kjo thënie ka ekzistuar deri dikur si etiketë, ndërsa atje në Gjermani vazhdon të jetë realitet. Pothuaj trukohem shumë rrallë, më pëlqen kështu dhe mbase ngjaj edhe më e re."
Veshja
"Jam pak klasike në veshje, edhe nëse vesh xhinse. Këtë mbase ma ka detyruar edhe puna që bëj si avokate në firmën e ndërtimit të burrit tim. Çantat dhe këpucët sigurisht më pëlqen që t'i kombinoj. Kam një dhomë me këpucë, të cilat numërohen në rreth 300, pa e ekzagjeruar. Aksesorët më pëlqej t'i zgjedh të firmave, por ka gjëra shumë të bukura që s'janë firmë. Unë jam e sëmurë pas të shtrenjtave, por në Gjermani mund të zgjedhësh. Artistët shpesh përpiqen të mbajnë imazhin me anën e firmave. Unë s'jam e atij mendimi. Unë blej edhe atë që është më pak e shtrenjtë, por që është e bukur."
Parfumet
"I ndërroj si mbreti gratë, mund të hap edhe një dyqan pa frikë. Parfumi më jep moral, kur nuk jam zgjuar ende nga gjumi ndonjëherë më jep disponibilitet në punë dhe më bën të ndjehem më e gëzuar. Preferoj firmat, së fundi Bvglarin, edhe pse është paksa i shtrenjtë."
Sallonet e bukurisë
"U kushtoj pak më shumë rëndësi se sa duhet, kjo është një nga pikat ku nuk përputhemi me bashkëshortin, pasi sipas tij "rrudhat të japin fisnikëri". Unë nuk mendoj që jam plakur, aspak, është shpirti që të mban të gjallë, por femrat duan të ruajnë pak estetikë. Unë shkoj në palestër, luaj në piano, merrem me gjuhën gjermane, pra e shfrytëzoj kohën, bëj një punë intensive me të gjithë mundësitë e mia, në të njëjtën kohë argëtoj vetveten."
Bukuria
"Për mua rëndësi ka shpirti, tek një shpirt jo i sinqertë, bukuria është zero."
Vajza
"Quhet Korozana dhe është 16 vjeçe. Me vajzën time të vetme jam si shoqe, ajo është edhe si një motër për mua. Kuptohemi shumë mirë, është shumë inteligjente, herë pas here më jep moral, më pranon ashtu si jam, me të mirat dhe me të këqijat e mia."
Bashkëshorti
"E kam më shumë shok, punojmë bashkë dhe më imponon të bëj atë që kam qejf unë të bëj. Në punë ne kemi marrëdhënie zyrtare, po në të njëjtën kohë jemi edhe shumë të afërt përsa i përket muzikës, ai është i apasionuar dhe di më shumë këngë se unë. Kemi kënduar në një videoklip të dy këngën "Kur më vjen burri nga stani" dhe në atë moment jam ndier me të vërtetë e lumtur. Ai e sheh të bukurën me syrin që e shoh unë dhe më përkrah për çdo gjë."
Vendlindja
" Dy vitet e fundit kam ardhur më shpesh, për të parë edhe vendlindjen, edhe për të kaluar pushime. Nuk dua të le pa përmendur edhe qytetin e Përrenjasit dhe Librazhdin, ku kam kënduar me shumë pasion dhe kam kaluar vitet e shkollës së mesme, ato i kujtoj me mall."
Pushimet
Preferojmë të shkojnë larg, në Marok, Francë, (San Trope), Itali, (Milano), Turqi, Kroaci, nga është me nënshtetësi edhe Nehati, por nuk harrojnë edhe bregdetin jugor shqiptar, nga ku kanë preferuar Dhërmiun. "Pushojmë çdo tre muaj dhe meqënëse Gjermania është vend i ftohtë, bëjmë gjithmonë pushime verore, edhe në dimër."


Emri-Mbiemri: Tatjana Isaj
Datëlindja: ?
Vendlindja: Elbasan
Vendbanimi: Gjermani
Horoskopi: Ujori
Ngjyra e preferuar: E bardha, e kuqja
Këngëtarët e preferuar: Tina Turner, Celine Dion
Hobi: Stilon dhe qep disa nga veshjet e saj.

MiniPrezantues te Ngjitur

 

Irma Libohova

Unë jam ylli këngës shqipe!

Ëndrrat e saj;
të ketë një shkollë private për kanto dhe të lindë një vajzë

Kush është Irma e përtej skenës?
Sa në Zyrih, në Londër, në Romë, në Prishtinë a gjetkë, atë vetëm në shtëpi është e vështirë ta gjesh. Kënga I merr aq shumë kohë sa shumë gjëra të tjera, pjesë të një jete të rregullt familiare, I kanë mbetur pas dore. Madje nuk ka patur kohë as të bënte një tjetër fëmijë, një vajzë, për të cilën I qan zemra. Por, asnjëherë nuk është vonë, falë edhe teknologjisë. Motra tjetër, Irena është e mirë por jo sa Irma. “Ajo nuk më konkuron dot”, thotë për të motrën. Irma pëlqen Tiranën, në dimër dhe Durrësin në verë. Ajo ka shumë të tjera që si ka thënë më parë. Por kush janë sekretet e Irma Libohovës, yllit të këngës shqipe, nëse është vërtetë e tillë. Ose, më saktë si e njeh ajo vetveten. Të tjerat le ti ndjekim nëpërmjet intervistës ekskluzive për Albanian Mail.

Irma, me një vilë në Tiranë dhe një tjetër në Durrës, e shtrejtë në bisnesin e muzikës, a e mbani veten për të pasur?
Jo, por nuk jam as e varfër. Jam shumë më e pasur në shpirt dhe kjo për mua është më e rëndësishme.
Kush janë njerëzit që doni më shumë në jetë?
Rrethi I ngushtë I familjes; im shoq Besniku dhe djali Ataoli.
Po ata që urreni më shumë?
Ndoshta njerëzit që shtiren.
Jeni xheloze?
Jo, aspak.
A mendon se të tjerët janë xhelozë ndaj jush?
Ndoshta, por nuk më interesojnë shumë.
Kë konsideroni si konkurentë në Shqipëri?
Nuk mendoj se kam ndonjë konkurent…më falni për modestinë.
A mendoni se ka talente të reja të këngës që po lindin në Tiranë?
Mendoj se talentet lindin njëherë në 100 vjetë.
Po ju vetë, a jeni një talent?
Unë mendoj se po.
Ju pëlqejnë pijet alkoolike?
Jo. Unë nuk jam dehur asnjëherë nga alkooli.
A është jot motër një konkurente për ju?
E dua shumë time motër. Them se ajo është një këngëtare shumë e mirë, por edhe ajo vetë është e ndërgjegjëshme se nuk më konkuron dot. Ne bashkëpunojmë shumë mirë me njëra-tjetrën.
Cila është kënga juaj më e preferuar?
Kënga spirituale.
Në një koncert, ju tërheq më shumë publiku apo ana financiare?
Sipas radhës që e thatë edhe vetë. D.m.th. në radhë të parë vë publikun. Në fakt ana financiare nuk është fare puna ime. Këtë e mbulon im shoq, Besniku.
Cili është hobi juaj?
Kënga. Dikur kanë qenë edhe punët e shtëpisë, por tashmë nuk jam më ajo nikoqirja që kam qënë. Nuk kam kohë.
Cfarë ju ka mbetur pishman në jetë?
Fakti që nuk kam një vajzë.
Dhe ia vini fajin vetes?
Sigurisht. Kam qenë shumë egoiste pas punës. Ndoshta nuk është ende vonë, pasi mjeksia ka përparuar aq shumë sa mund të lindësh në cdo moshë. (qesh)
Pra e shikoni këngën si punë?
Nuk desha ta them në këtë mënyrë, por meqë ju do të kapeni në atë që thashë, kënga ime është edhe punë për mua. Ato që kam arritur në jetë ia dedikoj këngës.
Cili është projekti juaj më I afërt?
Një kasetë me muzikë popullore. Shumë shpejt do të nxjerrë edhe një album me muzikë të lehtë.
Cila është e reja në albumet që po përgatisni?
Aty, unë realizoj vetveten.
D.m.th.?
Në tërë komponentët jam vetë. Krijimtaria do të jetë kryesisht e emja, origjinale, po ashtu edhe interpretimi.
A jeni ekzibicioniste?
Jo. Jam vetvetja.
A I kushtoni rëndësi paraqitjes së jashtme?
Ndoshta më shumë se c`duhet.
Mbani dietë?
Po. Merrem shumë me gjimnastikë ndërsa bukën dhe yndyrnat I kam hequr me kohë nga dieta ime.
Projekti juaj afatgjatë?
Një shkollë kantoje, ku të kem nxënësit e mi të këngës. Ky është një projekt që I përket vërtetë të ardhmes së largët. Ndoshta do ta bëj këtë kur të mos kem më mundësi të ngjitem vetë në skenë.

(Albanian Mail)

MiniPrezantues te Ngjitur

 

Ermali i "The Dreams" :

"Dua t'i bëj vajzat të qajnë"

Ditëlindja 21.3.1982
Gjatësia 175
Pesha 65kg
Ushqimi i preferuar: Peshku
Ngjyra e preferuar: E kuqja
Pija ime e preferuar është Coca-cola dhe ndonjëherë pi dhe Jin Tonik.
Nuk pi cigare as drogë dhe as hashash
Më pëlqen të betohem për kokën e mamit
Jam shumë xheloz për çdo gjë që më përket sidomos me femrat

Sa herë që jam i mërzitur marr kitaren dhe filloj të bisedoj me të.
Kënga "Nuk dua t'a di" ka patur një histori të vërtetë. Kam qenë shumë i mërzitrur dhe ky krijim është një produkt mërzitjeje. Zakonisht këngët e bukura dalin kur je i mërzitur.
Kur jam i lumtur më pëlqen të udhëtoj ose të dëgjoj muzikë me zë të lartë. Në dhomën time të zë syri vetëm bokse të mëdha të vendosura gjithandej .

E meta ime më e madhe është që e kam shumë vështirë të fal ndërsa të tjerat pastaj janë të meta të vogla që i kanë të gjithë njerëzit .
E mira që vlerësoj më shumë tek vetja është humori dhe pastaj këmbëngulja.
Dua të arrij në atë pikë që kur njerëzit të flasin për mua apo unë vetë ta kthej kokën pas të ve re se nuk kam ndenjur kot në këtë jetë, por kam bërë diçka që ka lënë gjurmë.

Më pëlqen shumë të bëj dashuri, por kjo nuk do të thotë që unë jam i fiksuar pas dashurisë.
Femra ideale për mua do të ishte një tip sportiv, me humor, që di të kërcejë bukur dhe me flokë si Alanise Morisette .
Në një ditë pushimi (të cilat më mungojnë pothuajse fare) mund të rri të gjithë ditën shtrirë në shtëpi mund të rregulloj gjërat e mija ose...ose të marr dikë të shkoj diku, të fik telefonin dhe.....
Një nga ëndrrat e mija të fshehura tek sirtari i tezes së babit (qesh) mu realizua duke marrë pjesë tek komedia Herkuli si aktor dhe kompozitor. Dramaturgjia është një nga dëshirat e mija.

Shoqëria më ka zhgënjyer shpesh si shokët ashtu dhe shoqet. Në moment që ti i afron dhe i mendon si veten tënde kupton se ata janë shumë të ndryshëm. Unë me të vërtetë jam një tip alegro dhe i humorit por jam shumë i ndjeshëm dhe....nuk fal.
Njerëzve u ndodh çdo ditë që të pendohen. Pendohem kur më ikën koha kot pa bërë asgjë ose kur bëj ndonjë ......(qesh)

Jetoj me familjen por thjeshtë figuroj aty. Më vjen keq ta them por shtëpia më është trasformuar në hotel. Vij në orët e para të mëngjesit deri në momentin që unë gjej diçka për të ngrënë dhe një palë rroba të lara për mua nuk është pengesë jetesa me familjen.
Në mëngjes zgjohem ose në ora 12 ose 1, hap celularin shikoj mesazhet, agendën dhe gjë që më ndodh shumë shpesh është që dal me vrap nga shtëpia.

Jam tip sportiv, jam shumë i djeshëm më pëlqen të krijoj dhe ti bie kitares në breg të detit me një vajzë. Frekuentoj shumë pubet, më pëlqen muzika live, ndonjëherë mund të hipi dhe në skenë të këndoj. Kur dëgjoj tani këngën "Nuk dua t'a di" më shpifet fare, por më parë kur isha në lokal me shoqërinë dhe dëgjoja këngën thoja me shaka: "Hallall ia bëftë Zoti atij që e ka bërë këtë këngën" bëj shaka kuptohet. Kjo këngë më ka kthyer besimin që më kishte humbur për faj të disa klaneve që ishin krijuar në televizionin shqiptar. Çoja përvit këngë në TVSH dhe nuk panoheshin, këngë të cilat tani po bëjnë bujë nëpër diskoteka, pube dhe makina dhe kjo është më e rëndësishmja për një artist që të fitojë besim tek vetja e pse jo dhe pak lekë.
Betohem që vajzat do t'i bëjnë të qajnë dhe kjo është pikërisht ajo që dua të arrij: Ti bëj vajzat të qajnë..

Dua të kem shumë ndryshime në jetën time, dua të shoh shumë ekstreme, ndryshime të herëpasherëshme. Këtë e bëj dhe me flokët dhe me çorapet.
Muzika ime e preferuar është hip hopi origjinal,
Opinioni për mua është shumë i rëndësishëm. Ka njerëz që unë dua që të kenë një mëendim të mirë për mua, mundohem çdo ditë që të ndërtoj imazhin tim tek të tjerët çdo artist e ka këtë.

Planet e mija të tanishme janë që të arrij që "The Dreams" të bëhet grupi më i mirë në Shqipëri.
Kam patur mundësi të largohem nga Shqipëria por nuk jam larguar sepse kam frikë se nuk mund ta përballoj dot jetën andej, jam shumë i lidhur me Shqipërinë, kam krijuar aq shumë gjëra të bukura këtu që nuk dua t'i prish.

Vajzat më kanë keqkuptuar shumë herë në qoftë se unë i kam dhënë pak afrimitet atyre shpesh u është dukur se unë kam synuar një lidhje me to. Kjo më duket një gjë e çuditëshme dhe nuk më pëlqen.
Unë kurrë nuk i kam keqptuar vajzat sepse unë jam shumë i qartë dhe di të shpjegohem.
Gjithçka gjë kam arritur në jetën time ja dedikoj Jezu Krishtit. Besoj shumë tek Zoti lutem dhe i falem shpesh atij.

MiniPrezantues te Ngjitur

 

Bleona Qereti

Bleona: Miqësia ime me politikanët

Jam një njeri i prirur drejt perfeksionit. Ndoshta kjo prirje më bën të ndryshoj edhe pse nuk besoj tek idiotësirat kirurgjikale. Difekte? Çdo njeriu i pëlqen të thotë që jam shumë e mirë. Nga viti i kaluar nuk jam rritur më asnjë centimetër. Kam mbetur një e 74 e gjatë dhe 56 kg e gjysëm, me numrin e këmbës 37 për 38. E gjej shumë veten tek pantallonat. Kam nisur t'i kthehem sportives, sepse jam lodhur nga gjërat elegante, nga të ndenjurit kreko. Jam telepatike dhe i dua shumë qentë për sinqeritetin në sytë e tyre të verdhë. Pengu më i madh i jetës mbetet humbja e qenit tim para disa muajsh. Më pëlqen komoditeti dhe kam punuar shumë për të. I përkas shenjës së demit dhe jam shumë instiktive. Mamaja ime duke qenë mësuese matematike më gjen gjithnjë të meta. Jam tip i nxituar, i lë gjithë gjërat për momentin e fundit. I kam qejf vonesat, po kjo nuk do të thotë që nuk jam korrekte.

- Çfarë e karakterizonte Bleonën që të vogël?
- E vogël kam dashur që gjithnjë të isha në qendër të vëmëndjes. Shumë herë i rrëmbeja mamasë kordonin e hekurit dhe këndoja, ose hipja në taracën e dajës dhe bërtisja duke shurdhuar nga veshët gjithë komshinjtë e dajës. Më ka pëlqyer të evidentohem tek të tjerët me mënyrën si jam sjellë. Ish katër vjeçe, nuk kisha hyrë në shkollë dhe i merrja gazetën tim eti. Bëja sikur lexoja. Një mënyrë për të thënë që jam dikushi.
- Kjo mahnia juaj për tu evidentuar deri ku i ka kufijtë sot?
- Jam tipi i personave që duan të bien në sy. Kjo ka qenë deri në moshën 15 vjeçe kur kam dalë në skenë dhe u popullarizova. Në fillim ndjehesha shumë mirë. Njerëzit më thoshin: Oh ti je ajo vajza e re, shumë mirë. Je e bukur, je e keqe, je e mirë, sepse njerëzit kanë çdo lloj opinioni. Po kohët e fundit më është bërë shumë problem. Njerëzit janë ato që më mbushin me jetë, sepse janë publiku im, mirëpo e shoh që më bëjnë analizën në çdo vend që shkoj.
- Me këngët e interpretuara ju keni dalë si një përfaqësuese e një brezi që po e kundërshton dhe po e hedh poshtë nga themeli mentalitetin, me një mënyrë shumë të hapur. Një mënyrë e paparë më parë në Shqipëri. Nga e ka burimin?
- Nuk e di. Në përgjithësi unë kam qenë tip i hapur në jetë. Në momentin që kam qenë e nervozuar me dikë, ja kam thënë në fytyrë që ai nuk vlen dhe duhet të më largohet. Në momentin që më është afruar një temë e tillë e kam pritur mirë, dhe më pëlqen ta vazhdoj.
- Kush ju ka shtyrë?
- E para ka qenë Mimoza Ahmeti, me këngën "Lermëni", e cila më intrigoi me poezinë e saj, dhe desha apo nuk desha unë u krijua një stil i imi që më pëlqeu ta vazhdoja. Kulmi ka arritur sivjet, me këngën "Ik mëso si dashurohet", ku unë dal si profesoreshë dhe i them të tjerëve të mësojnë të dashurojnë.
- Ti ke pasqyruar këtë vajzë të guximshme që po lufton këtë realitet. Cili është mendimi për femrat në kohën e sotme, dhe cili është mendimi i tyre për ty?
- Në përgjithësi opinioni për artistët është pak i lehtë. Është e vërtetë që në fushën e artit disa njerëz kanë abuzuar me këtë emër, me të qënit të famshëm duke bërë shumë idiotësira. Kjo nuk ka lidhje me shpirtin e artistit apo me atë që ndjehet brenda. Nga ana tjetër shoh gjimnazistet apo studentet vajza që bëjnë namin, ndoshta nuk gjeta fjalën më të saktë, por janë njerëz që abuzojnë në mënyrë të tmerrshme me veten e tyre, duke harruar që jeta nuk është as një vit dhe as dy vjet. Brezi i ri është goxha i shthurur, i mendojnë gjërat sot për nesër, pa u thelluar më gjatë. Kur unë kam qenë në shkollë të mesme, ka qenë ndryshe. Kam ndenjur me njerëz më të mëdhenj në moshë dhe kjo më ka bërë të piqem pak përpara kohe. Shpresoj që këto gjëra që dëgjojmë të mos jenë të vërteta. Artistët nuk mund të përgjithësohen asnjëherë. Kam respekt për shumë prej tyre qofshin këta këngëtarë, poetë, balerinë. Artisti nuk ka lidhje me shthurjen morale që egziston momentalisht në Shqipëri.
- Bleona, sa larg është atij modeli që krijon me këngët e veta?
- Shumë larg sepse në këngët e mia ka gjithnjë njerëz që më ndjekin, që më ngacmojnë, që unë i shaj, sepse gjoja nuk dinë. Në jetën private timen kjo nuk ndodh. Unë jam në kërkim të një dashurie të fuqishme. Ndërsa në këngët e mia unë shtyj njerzëit, në jetën time reale ndodh e kundërta.
- A jeni e lumtur sot?
- Pi kafe me shumë miq, por momentalisht nuk jam e lumtur. Njerëzit kanë idenë që kjo është Bleona dhe kushedi me kë mund të jetë kjo. Harrojnë që Bleona është njeri që fle, ha, ushqehet, bërtet, qan, që është vetëm. Shoh një lloj distance nga njerëzit, që krijohet mes një njeriu që është i njohur dhe njerëzve normalë. Mua nuk më pëlqen aspak ta krijoj këtë lloj distance.
- Është përfolur shumë miqësia juaj me politikanët. Sa të vërtetë ka në ato që thuhen?
- Problemi nuk është se është përfolur miqësia ime vetëm me politikanët, por përfliten të gjithë njerëzit me të cilët rri nëpër tavolina, sepse natyrisht unë marr nga jeta atë që kërkoj. Më pëlqen të rri me njerëz të cilët kanë arritur diçka në jetë dhe të mësoj nga to. Detyrimisht do rri me njerëz që janë fytyra të njohura dhe sigurisht që llafet do lindin. Unë nuk rri vetëm me politikanë, por dhe me biznesmenë apo vipa të fushave të ndryshme. Miqësia me politikanët ka lindur nga fushatat elektorale. Dhe me koncertet që janë shoqëruar, si dhe nga lidhjet e vjetra të babait tim i cili ka punuar në Ministrinë e Rendit. Ka mbetur gjithnjë një lloj respekti dhe frekuentimi mes nesh. Në miqësitë e mia hynë z.Sali Berisha, Aleksandër Meksi, z.Rexhep Mejdani, z.Mustafa Muçi, z.Luan Rama, z.Nikollë Lesi.
- Kë do veçonit ju nga këta politikanë. Më saktë me cilin nga këta duke hequr mantelin e politikës ju ndjeheni si me një mik të ngushtë...
- Ato janë të gjithë të martuar. Politikanë të pamartuar nuk njoh. Kanë familjen dhe jetën e tyre, kanë privacyn e tyre dhe unë nuk kam tentuar ndonjëherë t'i futem. Kam miqësi dhe me gratë e këtyre njerëzve. Unë i shoh të tërë si miq. Në momentin që ulem me ta në tavolinë nuk flasim as për problemet e Ministrive dhe as të Parlamentit, diskutojmë për familjen, gruan, fëmijët dhe të rejat, për gjithë botën që na rrethon.
- Çfarë preferojnë ata nga ty?
- Me duket sikur po teprohet disi. Bleona është një artiste e cila mund të flasë, dhe ndoshta preferojnë faktin që s'u kërkoj ndonjëherë ndere. Unë jam njeri me probleme dhe nevoja që ato mund të mi zgjidhin, por s'më ka rënë rasti. Nuk i shqetësoj, por i jap vetëm kënaqësi. Nuk i them kurrë, më bëj një pashaportë, më bëj një vizë. Ndoshta mund të jetë dhe kjo.
- Në stadin që ju keni arritur sot, si e ndjeni veten në krahasim me artistet e tjera shqiptare?
- E ndiej veten në pozita krejt normale. Unë mendoj që njeriu merr nga jeta atë që meriton dhe merr frytet e asaj që investon. Kam preferuar që paratë e mia t'i investoj gjithmonë. Nuk kam para në dorë, shumë të tjerë mund të kenë shumë herë më tepër. Gjithnjë paratë i kam harxhuar për veshje dhe videoklipe të reja. Kjo nuk do të thotë që të tjerët janë më poshtë dhe unë më lart. Unë kam investuar dhe vazhdoj. Për mua i rëndësishëm është publiku.
- Duke parë gjendjen e muzikantëve të sotëm ju jeni shumë fatlume. Keni krijuar mirëqënie nga të kënduarit. Cilat janë prioritetet e tua. Pse ka patur Bleona sukses?
- Nuk ka lidhje fatlumizmi. Çdo gjë e kam fituar me punë të jashtëzakonshme. Shumë nuk më besojnë, por unë kam punuar gjithnjë shumë dhe pak me dhunë. Jo duke rrahur njerëz, nuk diskutohet. Kam hyrë me forcë. Fillimisht nuk më kanë pranuar rrjetet artistike.
- Çfarë thoshin për ju?
- Nuk më ka interesuar asgjë se çfarë kanë thënë për mua, më ka interesuar të kryeja punën time, ndoshta ato vazhdojnë të flasin dhe sot, po unë bëj sikur nuk dëgjoj. Unë kam parë që publiku i diasporës është një publik për të cilin duhet investuar shumë pa lënë mënjanë dhe publikun shqiptar. Dje kam qenë në një koncert në Fier dhe gjithë publiku është ngritur në këmbë. Kënaqësia që më jep publiku shqiptar është më i madh se ai në diasporë sepse dhe ata kanë këngëtaret e tyre. Kjo nuk më demoralizon aspak. Unë vazhdoj të këndoj dhe të përpiqem për më të mirën, që ato të më pëlqejnë. Paraja gjendet më shumë atje.
- Si është gjendja juaj ekonomike sot?
- E kënaqshme. Kam investuar gjithçka, dhe duke punuar shumë kam shumë oferta. Këtë gjë që kam bërë unë mund ta bënte çdo person tjetër.
- Sot biznesmenët a kanë besim tek ju në këtë stad që jeni?
- Unë 90 përqind të gjërave i kam bërë vetë sepse biznesmenët nuk e kanë idenë që duhet ndihmuar arti. Mahnia e tyre shkon tek drekat e tek ofertat e dëmshme. Më mirë vetë...
- Si e jetoni të përditshmen?
- Prej dy vjetësh unë kam një kontratë në Gjermani. Kam udhëtuar gati çdo uikend. Është kthyer në një rutinë të jetës fakti që unë duhet të udhëtoj gjithnjë. Njerëzit më shumë më gjejnë nëpër aeroporte sesa në Tiranë. Nisem të premten, jap koncert të shtunën dhe të dielën. Kthehem të hënën dhe fle nja dy ditë të mira për të harruar gjithçka. Dy ditët që më mbesin në dispozicion, i përdor për të bërë ndonjë punë të vockël. Përfundimisht jam në ajër. Më vjen pak keq që e kam humbur shoqërinë time.
- Turneu juaj i ardhshëm...
- Do doja ta bëja në Shqipëri dhe në Kosovë, duke u shoqëruar me teknikë më të arrirë dhe me një grup baleti. Si koncerti që u bë në Tiranë dua të bëj dhe gjashtë koncerte të tjera në Kosovë, në Maqedoni, Greqi dhe Itali. Dua të lëvroj tregun e paprekur, që sigurisht tani janë shqiptarët që ndodhen në emigracion. Europa Perëndimore nuk është më një tokë e virgjër.
- Fansët më të shumtë i përkasin Shqipërisë apo diasporës?
- Në Shqipëri. Publiku i diasporës ka dashurinë e vet, por sigurisht mua më etiketojnë me idenë Bleona nga Shqipëria dhe jo si e tyrja. Megjithatë unë ngelem e huaj atje. Shqipëria është tjetër gjë.
- Duhet të jeni shumë e preferuar nga burrat. Të veshurit me pushtet, ju kanë kërkuar për flirte?
- Para disa kohësh një diplomat i ri dhe mbi të gjitha beqar, më kërkoi të martohesha, po unë çmendesha mbas portierit të ambasadës. Më tërhiqte më shumë.
- Cili ka qenë propozimi më simpatik...?
- Ka qenë viti 1999 dhe unë kam patur të prishur një makinë të vogël "Tipo", të cilën shumë herë e sillja në shtëpi pa parakolpo, pa derë, si të qëllonte, sepse ecja shumë e shkujdesur. Isha pa makinë dhe dal nga Akademia e arteve për të shkuar në shtëpi në këmbë. Shoh një fuoristradë shumë të bukur që më ndalon tek këmbët dhe ai që i kish hipur më thotë që më kish ndjekur për shumë kohë nga pas dhe do vinte të më kërkonte dorën në shtëpi. I them si përgjigje: A e shet autostradën? Jo, më thotë ai. Atëherë të lutem zhduku!
- A ju kanë bërë dhurata meshkujt?
- Si jo. Llamarina, por jo të shtrenjta. Llamarina dhe gjëra kavanozi kam plot.
- Kush kanë më shumë preferencë për Bleonën, djemtë beqarë apo burrat e martuar?
- Gjyshërit. Burrat e martuar shkojnë gjithnjë me parimin "dhe qarin dhe zararin". E kanë një grua në shtëpi dhe duan gjithnjë ta provojnë.
- Në opinionin institucional shqiptar ju konsideroheni si një këngëtare marketingu që egzistoni si modë flu. Ju ku do arrini?
- Në 2004 unë mbush dhjetë vjet karrierë. Shablloneve të Ministrive, arkivave dhe partitaturave donkishoteske unë i lë në vendin e vet dhe i rri indiferente. Mungesën e dashamirësisë e kam ndjerë dhe unë. Të gjitha juritë tona të nderuara vijnë në aktivitete për të marrë dyqindmijëlekëshin dhe jo për të vënë çmimin e saktë. Për mua është e rëndësishme që shkoj në sallë dhe njerëzit të dalin të kënaqur nga koncerti. Kjo më mjafton.
- Ju keni ndërmend të merrni pjesë në festivale apo koncerte kombëtare që zhvillohen në Shqipëri?
- Festivali është degjeneruar në aspektin e mirë të fjalës, është monopolizuar. Unë jam përpjekur ta thyej pak. Jam futur me idenë që të shoh se çfarë bëhet. Ma kanë futur në mënyrën më të paturpshme. Një nga arësyet që bëra turneun në Shqipëri ishte dhe përgjigje ndaj mllefit të akumuluar nga festivali i 2001-it.
- Ju Bleona keni bashkëpunuar me emra shumë të mëdhenj, si jeni njohur me ta?
- Me dhunë. Me dhunë e kam arritur autorin e teksteve dhe kompozitorin. Ju kam dalë përpara dhe ju jam lutur. Më pas lindi një simpati reciproke dhe një partneritet që ka zgjatur deri sot.
- Në videon e këngës "Ik mëso si dashurohet" keni patur ndonjë flirt me atë djaloshin e videos?
- Jo, as që bëhet fjalë. Ka qenë një periudhë e mbushur me stres. Kam qenë në kohën e marrjes së diplomës për arktrim dhe isha duke u përgatitur për koncertet e mia. Jemi parë shumë pak. Dhe teksti i asaj kënge është bërë në telefon.
- Për të arritur majat më të larta shumë herë femrat përdorin seksin ose bukurinë e tyre. Ç'mendoni ju, dhe a e keni përdorur ju një armë të tillë?
- Është një fjalë e urtë popullore "Prite sipas paraqitjes dhe përcille sipas mendjes". Natyrisht nëse një femër është e bukur ka për ta përdorur paraqitjen e vet, për të krijuar lehtësira të vetat. Nëse ajo nuk di ta rrotullojë një mashkull për të kryer punët e saj, është mangësia e saj psiqike. Nuk mendoj se këto femra janë viktima, ato janë shumë të zgjuara. Unë e kam përdorur, pse ta fsheh kot. Kur kam patur ndonjë takim për të kryer ndonjë punë timen e kam përdorur. Jam veshur bukur, kam mbaru punën dhe i kam thënë harroje këtë numër se funksioni jot ishte deri këtu. Vetëm kaq.
- Sot ke arritur gjithçka. Çfarë të mungon momentalisht?
- Më mungon një njeri i cili të jetë permanent ulur në sedilien time të parë dhe t'i them hajde ti me mamin se më duhesh. Je i bukur dhe i mençur. Për tjetër gjë nuk duhet të interesohesh.
- A mendon se një mashkull i tillë mund të ketë gjak shqiptari?
- Unë mendoj se ka. Zakonisht në çifte bashkohen dy njerëz ku njëri punon dhe tjetri rri. Dhe kështu që barra për të punuar do më bjerë mua. Atij i takon të mos jetë budalla dhe kaq. Pse mos e kem unë një të veçantë!?
- Pas disa vitesh a e sheh veten me një familje në krah?
- Momentalisht jam e lidhur shumë me prindërit, me vëllain, mamin, babin dhe nuk kam krijuar iluzione se zhgënjehem pastaj. Gjërat duhet të vijnë spontanisht. Familja ku jetoj është e përkryer.
- Kujt i ngjan më shumë Bleona?
- Babi kur ndonjë më lëvdon thotë se i kam ngjarë atij, kur unë bërtas më thotë që nervat i kam të mamit.
- Ku do i kaloni kaloni pushimet?
- Problemi është se nuk kam kohë për pushime. Kam qenë në janar në Kubë, ndoshta javën e parë të qershorit nëse gjej ndonjë spacio të lirë do shkoj diku, dhe gjatë verës jam në Ulqin.
- Ju në skenë dilni me veshje shumë ekstravagante. Ku i zgjidhni ato?
- Nuk gjenden në çdo lloj dyqani. I blej në Gjermani .
- Ushqimi që preferoni?
- Të gjitha llojet. Unë jam hamëse e tmerrshme.
- Si shpjegohet kjo linja juaj atëherë?
- Vërtet jam hamëse e tmerrshme, por kjo s'do të thotë që ha shumë. Kur ndihem mirë ha bukë, kur ndjehem keq nuk ha fare.
- A dini të tiganisni një vezë?
- Hiç fare.
- Cila është ëndrra juaj më e madhe?
- Të jem Jenifer Lopez i dytë. Ajo ka fatin e Hirushes.
- Sot udhëtoni shumë dhe harxhoni shumë. Vini ndonjë gjë për të ardhmen?
- Dje kam mbyllur një koncert dhe pa i parë akoma paratë mendova se ku do t'i harxhoj. Ka raste që ngelem pa një dyshkë si të gjithë njerëzit.
- Kur jeni me meshkujt, s'ma merr mendja që t'ju vijë radha të pagoni...
- Zakonisht unë paguaj. Meshkujt mundohen ta ruajnë atë traditën e kafepaguesit të përhershëm, por mua nuk më pëlqen. Është parim perëndimor. Pastaj qyli me një kafe është i tmerrshëm.
- Keni rrahur ndonjëherë ndokënd?
- Unë jam tip hallahu na ruajt, po mund të ketë ndodhur vetëm kur kam qenë e vogël.
- Kur shpërthen Bleona, ndaj kujt padrejtësie...?
- Ndaj gënjeshtrave.
- A keni thënë ndonjëherë të tilla...?
- Sa të duash, por gënjeshtra të bardha, jo gjëra me zarar. Nuk më pëlqen pabesia.
- Keni patur të dashur më parë?
- Artisti ka një jetë të vetën, duke qenë në qendër të vëmëndjes, përfolja e shkatërron jetën private. Unë jam një njeri si gjithë të tjerët, pajtohem, ndahem, dashurohem, lëndohem. Nuk dua të flas për këtë temë.
- Ju keni qenë gjithnjë shumë bombastike në veshje, në të shprehur në xhestomimikë dhe agresivitet. A mendon se Bleona do ketë sukses duke qenë më e thjeshtë, më sportive dhe pa të gjitha këto që thashë më sipër?
- Natyrisht, kjo është ajo që dua të eksperimentoj. Dhe më duket sikur komplimentat më bëhen më shumë në jetën e përditshme. Kjo s'do të thotë që do dal në skenë me atlete, sepse atletet janë bërë për të vrapuar, për jogging. Skenën kam qejf ta respektoj. Një pjesë artistësh dalin në skenë si palaço.
- Sa ka ndikuar seks apeli yt për të patur këtë sukses?
- Pamja ndihmon por nuk është gjithçka. Është hunda që ka dikush për të bërë biznes dhe zgjuarsia. Zë ka dhe gomari, por truri është gjëja më e rëndësishme përfundimisht.
- Po të ishit mashkull a do dashuroheshit me Bleona Qerretin?
- Po të isha mashkull, nuk do e doja Bleonën për bukurinë e saj, do e doja për botën dhe atë që se ka zbuluar askush. Kur ulem në tavolinë, njerëzit mendojnë se unë do nis të thyej gota dhe pjata. Nëse atyre nuk u ka krijuar respekt ekrani, përpiqem t'ja imponoj me sjelljen time.

MiniPrezantues te Ngjitur

 

Tonin Tërshana

Sa i rëndë malli i artistit!

Shumë artistë shqiptarë kanë provuar të gjejnë një të ardhme ndryshe larg vendit të tyre. Atje ku ndoshta nuk i ka lidhur asgjë me artin, angazhimet dhe aktivitetet e zakonshme, atje ku ka mbetur peng edhe ëndrra e tyre pasionante. Te tillë mesazh sjell edhe "artisti i Merituar" Tonin Tërshana, kengëtari i njohur i viteve 80-të në muzikën e lehtë shqiptare. Ai, fitues i shumë çmimeve në festivalevet e këngës, i preferuar nga shumë artdashës, tani duket se po mbyll dekadat e jetës së tij larg këngës dhe artit. Edhe vetë, paksa i zhgënjyer ndaj emigracionit, tregon se ende nuk e di se çfarë e mban dhe çfarë e tërheq të jetojë në një dilemë të tillë, larg Shqipërisë, vendit të tij që i dhuroi suksese të panumërta për vite me radhë kur me zërin e tij të spikatur ka mundur të bëjë për vete publikun shqiptar. Me të tillë frymë përcjell edhe intervistën e tij nga Selaniku ekskuzivisht për revistën Spektër.

- Ka kohë që i mungoni publikut shqiptar, ç'mund të thoni diçka rreth aktivitetit tuaj kohët e fundit?
- Po, kam rreth 6 vjet që jetoj larg Atdheut. Gjatë kësaj kohe më mungon çdo gjë që ka lidhje me Shqipërinë. Ndër aktivitetet e mia të fundit përmend vitin 1993 kur ishte festivali i estradave të rretheve, ku mora pjesë edhe unë me estraden e Shkodrës, mbasi në ate kohë banoja në Shkodër. Aty në atë aktivitet fitova çmim të parë. Mbas shtatë vitesh, në 1999-tën marr një ftesë nga Z. Ardit Gjebrea për në Festivalin e "Këngës Magjike", ku këndova dhe pata nje pritje mjaft te ngrohtë nga publiku. Kjo pritje e publikut më mallëngjeu shumë dhe më kujtoi gjithashtu vitet e mëparshme. Këto kanë qenë aktivitetet e mia të fundit me publikun tim aq të dashur shqiptar.
- Çfarë mendoni për emigrimin, sa e vështirë është për një artist?
- Çdo gjë do ta përballoja, por emigracioni për mua si artist është gjëja
më e vështirë. Në emigracion nuk ke mundësi të ushtrosh profesio-
nin tënd, por je i detyruar të bësh të gjitha punët më të rëndomta, që janë tepër larg një artisti. Për mendimin tim sidomos për artistin, emigracioni është gjëja më e papërballueshme sepse të ndan aq shumë me artin.
- Ju vetë sa keni arritur të përshtateni me një tjetër mënyrë jetese, larg jetës aktive të bërë më parë?
- Në krahasim me jetn artistike dhe tepër aktive që kam pasur në Shqipëri, këtu në emigracion është mjaft e varfër. Ka shoqata shqiptare që organizojnë ndonjë aktivitet, aty me ftojnë, por për një artist nuk është e mjaftueshme, kur mendon jetën e mbushur plot aktivitete dhe art më parë. Tani këto ndodhin tepër rrallë dhe kjo është një monotoni 'vrasëse' për artistin.
- Sa ka ndryshuar Tonini qysh prej largimit nga Shqipëria?
- Kjo mungesë e gjatë pa dyshim se më ka berë të ndjehem shpesh herë tjetër njeri, larg gjërave që me kanë mbushur shpesh jetën, atyre gjërave që unë apo çdo kush i quan të vetat. Kam humbur zanatin tim, thashë edhe më sipër se marr pjesë ne ndonjë aktivitet që bëjnë shoqatat, por këto janë aktivitete shumë te rralla. Ky është ndryshimi kryesor, se në Shqipëri ishin të shumta aktivitetet artistike ndërsa këtu jam i larguar prej tyre.
- Për kë iu merr më shumë malli...?
- Në emigracion malli është shumë i madh për të gjithë. Ata që nuk e kanë provuar nuk e kuptojnë. Malli për jetën e dikurshme të artit, për shokët e zanatit tim të cilët i kujtoj shpesh me shumë mall, sepse me ata bashkë kemi diskutuar çdo gjë në lidhje me jetën e përditshme dhe për aktivitetet artistike. Malli më merr për njerëzit e afërm, për spektatorin e dashur që më ka duartrokitur për më shumë se 3 dekada me rradhë nëpër festivale dhe aktivitete të tjera artistike.
- Ç'mund të na thoni per Shkodrën, qytetin tuaj të lindjes?
- Për qytetin tim të lindjes Shkodrën kam një nostalgji të madhe sepse aty
fillova aktivitetin tim artistik. Në moshën 13-14 vjeç mbaj mend kur kam kënduar për herë të parë para publikut në turizmin e Shkodrës me një orkestër mjaft të mirë për kohën si: Lekë Gjeloshi,Gjovalin Doda, Pac Martini e Ramiz Durraj. Mbasi mbaronim lojrat me shokët, të gjithë së bashku shkonim në turizëm për të kënduar, shokët më pritnin deri sa mbaroja unë dhe përsëri të gjithë bashkë largoheshim për në shtëpi. Nga qyteti im i lindjes janë hapat e parë të njohjes sime si këngëtar tek spektatori shqiptar.
- A mbani kontakte me miqtë e vjetër apo kolegët artistë?
Me kolegët e mi artistë kam lidhje të rregullta si kur vij me pushime në
Shqipëri ashtu edhe me telefon nga Selaniku. Shokët me të cilët mbaj më shumë lidhje janë: Pandi Zguro, Vaso Vangjeli, Petrika Rembeci, Arben Mevlani, Stefan Prifti, Gani Qinami, Kujtim Hoxha, Bujar Cici, Osman Mula etj. Emigracioni na ndau nga aktivitetet artistike dhe nga shoqëria.
- Çfarë ju mban më shumë në Selanik?
- Një pamundësi për t'u kthyer në Shqipëri, sepse nuk kam asnjë të ardhur aty. Shtëpi nuk kam, vënd pune nuk kam, si dhe pension nuk marr akoma. Këtu në Selanik unë punoj, edhe pse shumë rrallë kur mund të gjej ndonjë punë që më përshtatet mua si dhe moshës time, gjithsesi më duhet të pranoj ende një zgjdhje të tillë.
- Diçka për familjen tuaj...?
- Familja ime përbëhet nga gruaja dhe tre vajzat. Vajza e madhe Anila ka
mbaruar Akademinë e arteve për kanto, është e martuar dhe ka dy vajza dhe qëndron në Selanik, ku aktivizohet me një grup artistik. Tani në muajin korrik pret të marrë pjesë në një konkurs në Athinë për soliste. Vajza e dytë Ornela punon në një sanduiç në Selanik, ndërsa e vogla Donatela është nxënëse. Gruaja Meri punon në një rrobaqepësi tek firma "Domina". Mbesa e madhe Elisa 9-vjeçare vazhdon shkollën e muzikës për piano, është nxënësja më e mirë e klasës dhe ka dhënë dhe dy koncerte.
- Ç'është famila për ju?
- Familja për mua është gjëja më e shenjtë. Asgjë nuk vë përpara familjes
dhe fëmijëve të mij. Çdo gjë në jetë ia kushtoj gruas dhe fëmijëve. Në çdo moment mendoj që familja ime të jetë sa më e lumtur.
- A mendoni se mund t'u riktheheni prapë festivaleve?
- Dëshira për t'ju rikthyer festivaleve është shumë e madhe por largësia e ngritur dhe pauza relativisht e gjatë, nuk më krijon shumë mundësi për të marrë pjesë. Për më tepër duhet të jesh në kontakt të vazhdueshëm me kompozitorë dhe me Radio-Televizionin.
- Kë do të veçonit nga sukseset tuaja?
- Sukseset e mia janë vërtetë të shumta. Për këto suksese jam nderuar me titullin e lartë "Artist i Merituar" në vitin 1985. Kam bërë dy koncerte recitale njërin në vitin 1974 dhe tjetrin në vitin 1985. Përveç sukseseve që kam patur nëpër festivale ku jam nderuar disa herë me çmime dhe në këto dy recitale kam pasur goxha sukses. Pritja ime nga ana e spektatorit ka qenë e jashtëzakonshme. Në recitalin e vitit 1985 nga 17 këngë që kisha në program këndova 30 këngë. Ende ndiej emocione kur mendoj atë natë të magjishme kur salla ishte mbushur plot e ndër shumë spektatorë e artistë të tjerë ishte e pranishme edhe aktorja e madhe e teatrit kombëtar "Artistja e Popullit" Marie Lagoreci.

(Nga Magdalena Lani ''Spekter)

Gjergj Jorgaqi

Vetëm të verbrit dashurojnë

E njeh skenën, e zotëron atë, e ndjen këngën, por nuk është ndjerë kurrë i dashuruar. Ky është Gjergj Jorgaqi, i martuar me dy fëmijë, 3 albume, i ashpër, por që di edhe të falë.
E njeh skenën, e zotëron atë, e ndjen këngën, por nuk është ndjerë kurrë i dashuruar. Ky është Gjergj Jorgaqi, i martuar me dy fëmijë, 3 albume, i ashpër, por që di edhe të falë.

- Si i ndërtoni këngët, kush i kompozon dhe harton tekstet e tyre?
- Kompozimet edhe tekset gjithnjë i kam bërë vetë, përjashto këtu tre tekste, dy të Kadaresë dhe një të Xhevair Spahiut. Në përgjithësi nuk më pëlqejnë ato tekste që kanë një filozofi që ose keqkuptohet ose nuk kuptohet fare. Më pëlqen më tepër realja, ajo çka njerëzit përjetojnë vërtet, sesa fantasia, imagjinarja.
- Përgjithsisht tekstet e këngëve tuaja janë përjetime dashurie. Sa prej tyre janë histori tuajat?
- Këto janë gjëra që preferoj t'i mbaj për vete.
- Deri tani ju keni nxjerrë 3 albume dhe po punoni për të katërtin, apo jo? Cfarë veçoni nga ky i fundit?
- Bashkëpunimin me Mariza Ikonomin. Ka dalë një këngë vërtet e bukur që besoj do të ketë sukses. Titullohet "Stres", njëkohësisht edhe albumi.
- Pse me Marizën?
- Vokali im dhe i saj harmonizohen mjaft mirë. I thashë ta shihte njëherë dhe asaj i pelqeu menjëherë.
- Pse stres?
- Stres është jeta jonë.
- Kur e keni ndjerë veten më keq?
- Para 4 vjetësh pata një problem me vajzen e vogël. Sapo kishte lindur, ishte 35 ditëshe ndoshta. I ra hemoragji cerebrale. E mora në shtëpi që ajo të jepte shpirt në shtëpinë e vet, por zoti ia riktheu jetën.
- A keni probleme me fansat, ndonjë adhurues(e) që s'di të jetë vetëm kaq?
- Dinë të sillen ata që kanë një lloj kulture, ata që s'kanë kulturë nuk dinë të sillen. Të them që s'ma kanë nxirë jetën, s'dua të jem kaq modest. Ma kane nxirë që ç'ke me të dhe s'ka qenë një, kanë qenë disa. Por jam perpjekur t'i largoj pa i ofenduar, sepse të qenit i njohur nuk ma jep të drejtën të lëndoj të tjerët. Aq më tepër që për një fans, nëse i thyen zemrën, mund të kthehesh fare lehtë nga një idhull në njeriun me të urryer. Duhet të jesh i kujdesshëm në këto gjëra nëse do t'i rezistosh kohës.
- Kush ka qenë ofendimi më i madh që ju është bërë?
- Diku në 95. Isha i çmendur pas "Europe" dhe i bëra flokët të verdha. Kam qenë nga të parët këngëtarë që e bëra këtë. Siç pata përgëzime, pata edhe të shara, që në të gjitha rastet ishin prapa krahëve.
Ishte dikush, që më ofendoi në mes të rrugës, më tha diçka, që nuk mund ta duroja. Më shau, nuk dua ta them se çfarë më tha, ishte shumë e rëndë. Unë për herë të parë, pas shume kohësh përdora duart dhe e rraha atë njeri.
- Keni probleme për këtë me njerëzit e afërt, i pranojnë lehtë ndryshimet tuaja të jashtme?
- Absolutisht asnjë problem. Le që ma njohin kokën.
- Ju jeni në botën e artit, ndërsa gruaja juaj jo, a ju kupton?
- Arti nuk lidhet, në art duhet të jesh i lirë. Dhe është vërtet e vështirë të krijosh diçka të qëndrueshme. Dikur nuk më kuptonte. Por me kalimin e kohës dhe me përpjekjet që kam bërë, tani gjërat janë ndryshe.
- A ju është dashur ta gënjeni që të mos ta lëndoni?
- Ka gjëra që ia kam treguar, ka të tjera që kam gjykuar që më mirë të mos t'ia tregoja. Nuk ia vlen te prishesh për budallallëqe. Dmth i kam treguar ato që kanë qenë të padëmshme, të dëmshmet nuk ia kam treguar kurrë. E ke parasysh atë shprehjen? Ngandonjeherë gënjejmë, ngandonjëherë është e nevojshme edhe të na gënjejnë.
- Sa kohë keni për familjen? Sa vështirë është të jesh artist dhe familjar në të njëjtën kohë?
- Është e vështirë dhe koha që i kushtoj nuk mendoj se është e mjaftueshme, përpiqem të bëj maksimumin, por kam shumë impenjime që më shmangin nga kjo gjë.
- Ju keni dy vajza, njëra prej të cilave studion violinë, apo jo? Fakti që jeni këngëtar mendoni se i ka imponuar vajzës suaj pasionin për muzikën?
- Jo, mendoj se është e trashëguar