Këngëtarja tashmë e njohur Arjeta Zhuta rrëfen për detaje nga jeta e saj artistike, private dhe profesionale. Kontaktet e para me këngën, dëshira e saj për të marrë pjesë në një spektakël të njohur PopStars që u mbajt në Gjermani, pasioni për këngën dhe deri tek pikat e forta dhe të dobëta të karakterit. Kjo është edhe njëherit intervista e parë e realizuar nga një medium shqiptarë. Arjeta Zhuta është e bombarduar nga mediat gjermane dhe ato zviceriane, nga televizioni Pro 7, Tele Zürih, SF1, Blic, 20 Minuten, revista prestigjioze FHM dhe shumë të tjera, e krahasuar si “engjull i artit të këngës” në Zvicër.Arjeta vlerëson modestinë, çmon jashtëzakonisht figurën e femrës dhe kontributin e saj në të gjitha fushat e jetës, e në veçanti nënën mërgimtare.

Për finalisten e spektaklit më të madh që mbahet në Gjermani, PopStars, vlerat dhe virtytet e femrës në një shoqëri janë të patjetërsueshme. Kënga dhe familja kanë qenë gjithnjë primare për Arjetën. Midis ofertave të ndryshme që i vijnë tashmë për të marrë pjesë në aktivitete muzikore jashtë Zvicrës, Arjeta zgjedh vetëm ato që nuk cënojnë prioritetin e saj: familjen. Pasioni më i madh i artistes është studimi, që pretendon të bëhet avokate e përgatitur dhe t’i kontribuojë bashkatdhetarëve këtu në Zvicër, që kanë probleme të ndryshme. Kontaktet e para me muzikën Arjeta i ka patur shumë herët, si fëmijë, me disa këngë. Në kohën kur muzika shqiptare mbizotërohet nga rrymat komerciale, efektet elektronike dhe videoklipet marramendëse herë të vjedhura e herë gjysmë lakuriqe, nga mërgimi Arjeta, si Ambasadore e artit të muzikës, ka marrë përsipër të kthejë muzikën e vërtetë tek dëgjuesi, si dhe duke u krenuar para kompozitorëve gjermanë dhe atyre zvicerianë, se ne shqiptarët kemi art të mirëfilltë.

Me mundësi shumë të kufizuara, pa sponsor të fuqishëm dhe ende e panjohur në skenën muzikore shqiptare, ajo bën muzikën që ndjen, pa u preokupuar për fitimet që do të nxjerrin prej saj dhe çmon ata këngëtarë e këngëtare shqiptare, që po mbijetojnë pa rrymat komerciale. Pas mbrëmjes finale të mbajtur në Köln të Gjermanisë, që Arjeta qëndroi katër muaj larg familjes, por e ushqyer gjithnjë me njohuri të reja të muzikës bashkëkohore, me një performancë të shkëlqyer, mundi t’i kalojë 5000 kandidatë për të arritur gjer në finale. Kudo që është gjendur me kurorën e finalistes, ajo ka prezentuar edhe realitetin shqiptar e sidomos atë femëror, duke përmendur edhe perëndeshën e bukurisë Dea, pastaj duke u krenuar me flamurin kombëtar me shqiponjën dykrenore.

Prej gjashtë vajzave finaliste, tri ishin ato që fituan të formohet shoqëria Monrose nga «Popstars». Duke rikujtuar lexuesit, se Arjeta Zhuta ka dhënë shumë intervista për mediat gjermane dhe ato zviceriane, kishte ruajtur diçka të veçantë pa thënë për mediat shqiptare, prandaj do keni rastin të njiheni edhe më shumë për ato ngjarje interesante. Deri më tash, ka nënshkruar jo më pak se 6000 kartolina me foton e saj adhuruesve në Zvicër dhe Gjermani.

-Kush është Ari jashtë skenës, kamerave dhe mikrofonit?
-Përshëndetje juve dhe gjithë stafit drejtues dhe gjithë kombit tim urime festat e fundvitit, shpresojmë se viti që do hyjmë, do jetë vit më i mirë për kombin tonë në përgjithësi. Është kënaqësi dhe po ndjehem shumë mirë, që po jap një intervistë të parë në gjuhën time amtare. Është e vështirë të përshkruaj veten, por do t’i them dy fjalë: e sinqertë, e çelur për shoqëri, e dashur për familjen, e përpiktë, me një fjalë e qeshur gjithnjë edhe atëherë kur jam e lodhur. Kam lindur në Strugë, që më merr malli gjithnjë për qytetin tim të lindjes. E falënderoj familjen time, sepse kam pasur një fëmijëri të shëndoshë. Një vajzë e punës, jo e paragjykimeve, modeste dhe studiuese.

-Kur të thërrasin Ari ndjehesh mirë apo me emrin tuaj Arjeta?
-Edhe para se me marrë pjesë në PopStars, prindërit e mij më kanë thirrur me nofkën Ari, jo si shkurtesë e emrit, por kuptohet si prindi ndaj dashurisë me fëmijë e vet, pra më kanë krahasuar me ari. Në Gjermani, ashtu edhe ndodhi rastësisht, që shoqet e mia më thërritshin Ari dhe më mbet ashtu: Ari. Më mirë ndjehem kur më thërrasin me emrin tim Arjeta.

-Kush ju ka shtyrë të merreni me muzikë?
-Që kur isha gjashtë vjeçe kam kënduar para kamerave dhe një publiku të madh. Mbështetjen e parë e kam marrë nga babai. Jam veleshtare dhe në çdo manifestim që është organizuar nga Veleshtarët këtu në Zvicër, që është tradicional, kam kënduar me kënaqësi dhe jam përkrahur. Më kujtohet njëherë, nuk këndova edhe aq mirë, ashtu mua më dukej, por pata duartrokitje nga të pranishmit dhe babai im mi dhuroi 500 franga. Gjithnjë në shtëpi këndoja, vallëzoja, edhe kur babai im më këshillonte për diçka të mirë, unë këndoja, prandaj jam e qeshur, sepse kënga është burim i jetës. Falënderoj nga zemra për shumë herë babain tim, që përveç këngës më ka motivuar të kryej gjimnazin në Zvicër me suksese dhe të vazhdoja studimet në Fakultetin Juridik në Zürich, që shpresoj se bashkë me këngën do të ecë edhe Fakulteti e bashkë me këto të dyja do të jem edhe më e dashur për babain dhe familjen në përgjithësi.
-Ia keni kthyer 500 frangat babait?
-(Qeshet) Interesant pyetje. Prandaj flas me ju ashtu siç jam, pa e cenzuruar shpirtin tim. Jo, nuk ia kam kthyer, por këtë kthim ia kam bërë me suksese dhe përqafime dhe me urata.

-Kujt ia rrëfeni sekretet tuaja?
-Sekretet ia tregoj nënës sime, që është edhe shoqe e imja. Jam rritur në mesin e popullit zvicerian, por me gjak, shpirt, gjuhë dhe traditë jam shqiptare. Sekretet i paraqes me këngë edhe pse nuk ka të bëjë me tekstin e këngës. Edhe me shoqëri e ndaj sekretin, si me atë shqiptare dhe atë zviceriane. Nuk dua t’i harroj traditat tona kombëtare, që janë shumë të mira.
-Përveç muzikës, me çka tjetër do t'ju pëlqente të merreni dhe pse?
-Nuk dua që përmes muzikës të bëj para. Muzikën e kam në shpirt, nuk dua të komercializohem me këngë. Do kryej studimet në Fakultetin Juridik në Zvicër dhe do të kontribuoj me profesionin tim si avokate, që shumë mërgimtarë kanë probleme të sferave të ndryshme, jo që nuk ka avokatë, por dua të jem një avokate e mirë e sinqertë dhe të shërbej edhe për vajzat, nënat shqiptare, pavarësisht problemeve që i kanë larg atdheut. Më pëlqen të merrem me muzikë dhe me studime në profesionin tim final-Juridiku.

-Si erdhi mundësia që të konkurosh në PopStars?
-Në prezantimin e parë para jurisë dola me këngën “Kiss” nga Princ, që më dridhej trupi dhe kisha shumë emocione, jo pse humbja, por doja të merrja pjesë edhe më tutje në gara, sepse kisha mundësinë të përfitoja eksperiencë artistike. Kënga ime e parë ishte egzotike, por e mbaja veten me qetësi dhe me vullnet të madh. Kishte shumë kandidatë dhe nuk shkova për të fituar, ashtu nuk kisha shumë shpresë se do të jem, por komunikova me familjen time, që nuk kishte edhe aq shumë besim në rezultatet që do të kem. Ashtu shkova dhe me shumë mund, duke mos shpejtuar në hapat që bëja, arrita që pas katër muajve me radhë, me shumë mundi, pas shumë përgatitjeve që i kam bërë në të gjitha llojet e artit të muzikës, të jem njëra nga vajzat finaliste, që duhet rikujtuar se ishin 5000 konkurrentë. Kështu, pas punës sime maratonike, arrita të jem finaliste e këtij evenimenti të madh kulturor në Gjermani.

-Keni ruajtur diçka pa thënë në mediat gjermano-zviceriane për mediat shqiptare, në lidhje me ditët që keni kaluar në PopStars?
-Kam pas shumë intervista në mediat e ndryshme. Ju thashë në fillim, patjetër se po dhe ju jeni të parët që po më merrni një intervistë. Ju përmenda më herët, që kur jam qerasur nga prindi dhe për shumë gjëra tjera, që i përkasin vetes sime. Në çdo garë, ashtu si shqiptare tipike, këndoja si burrneshë, pa u dorëzuar dhe u përgatitesha, që edhe nëse humbi të mos dorëzohem. Me rëndësi është që një shqiptare mori pjesë në këtë garë. Më kujtohet, për t’i treguar të tjerëve, se jam shqiptare, vishja një par trenjerka me flamurin kombëtar kuq e zi dhe ishin trenjerka me motive të luftës, që shpesh edhe bisedoja me mikeshat e mia finaliste, për luftërat që ka pasur kombi ynë, i flisja për gjërat e tmerrshme që iu kanë bërë popullit tim dhe për një ndarje të madhe gjeografike që e kemi ne shqiptarët. I thoja, se shqiptarë ka me milion në Turqi, Çamëri me mijëra, Arbëri, Preshevë, Malci, Maqedoni dhe Kosovë: një popull jemi, kemi një gjuhë dhe na kanë ndarë padrejtësisht. Nuk dua të ekspozohem, por sinqerisht me dëshirë flisja shqip dhe më kanë pritur shumë mirë të tjerët.

-Do të pranonit të këndonit ndonjë këngë tallava apo me çifteli dhe ju të ishit e veshur me veshje kombëtare?
-Asnjëherë nuk do këndoj tallava. Me çifteli me dëshirë, pse jo, me plot respekt. Çmoj veglat tona të vjetra dhe me veshje kombëtare jam veshur dhe do vishem. Nuk dua të merrem me diçka që është e dëmshme për shoqërinë tonë. Viruset dihen nga mjekësia, por tash viruset në disa këngë që këndohen po shihen edhe në muzikën tonë. Nuk e nënçmoj një muzikë të tillë, tallava që quhet, por nuk do këndoj, sepse nuk më pëlqen. Muzikën popullore e dua. Babai im e don muzikën popullore dhe shpesh këndoj. Arti dhe biznesi nuk janë kombinim që shkojnë së bashku: ata janë si në opozitë me njëri-tjetrin. Unë mendoj se ndryshimet në muzikën shqiptare janë të njëjta si në të gjithë botën, shumë artistë të mëdhenj botërorë sot nuk këndojnë ashtu si duhet: drejtpërdrejtë. Këngët e sotme janë bërë si moda e veshjeve apo ngjyrat e flokëve, ndërsa muzika e vërtetë është si stinët, këngët popullore janë ashtu si gjethet që bien, dhe ringjallen përsëri në pranverë… Arti i vërtetë gjithmonë e ka gjetur rrugën, ashtu si një dritë në fund të detit. Në Gjermani kam marrë një eksperiencë të madhe duke ushtruar me profesionist të muzikës, koreograf, vallëtarë të mirënjohur, që të japin elan në punë, ata të shohin se a ke vërtet sens për art apo jo, ndërsa tek ne shqiptarët është ndryshe: je e bukur, zhvishu dhe ec, se do kesh sukses.

-Çfarë do ta nevrikoste Arin?
-Më nervozon padrejtësia, gënjeshtra. Besoj në të mirën e njeriut dhe kur më keqpërdoret lëndohem.
-Disa nga fotot që më treguat ishin provokuese. Si reagojnë prindërit e tu kur i shohin?
-Jam një vajzë që kam pasur çdo herë liri nga prindërit e mi. Besimi i prindërve ka qenë gjithmonë tek unë, ata më kanë dhënë shumë liri. Prindërit i kam shumë liberalë dhe këtë nuk ia keqpërdori. Në muzikë duhet të jesh pak a shumë me shije në veshje. Ia kam treguar prindërit dhe këto ishin foto për revistën e njohur FHM. Kur i thashë prindërve se do kem foto paksa e zhveshur dhe mos po thonë diçka keq bashkëkombasit e mi, prindërit më thanë ne e dimë se çfarë vajze kemi dhe ti vazhdo nga edukata që e ke nga prindërit e tu.

-Mendon se duke u zhveshur ajo që pretendon mundet të bëhet këngëtare?
-Asnjëherë duke u zhveshur nuk je këngëtare. Duhet bukuria, por bukuria nuk të jep talent zëri. Nëse këndon live, bukuria mbetet në fund të detit. Tek ne kohëve të fundit është lehtë të bëhesh këngëtare, të kesh pare dhe të zhvishesh.
-Ju keni kaluar dhe jeni klasifikuar për në finale nga një juri profesionale. Çfarë mendon për këngëtaret shqiptare që dalin dita ditës nëpër media?
-Kanë të drejtën e vet, por e mira e të mirës është të punosh, të çmojnë të tjerët, ata profesionistët dhe pastaj duhet vazhduar dhe do jesh e arritur.
-Ju këndoni gjithmonë “live”. Çfarë ndiesie të shkakton shfaqja para publikut me “play back”?
-Për katër muaj kam qëndruar në München gjatë përgatitjeve për PopStars dhe kemi kënduar gjithnjë live. Gjithnjë ishim të përcjellura nga mediat. Me këngë live je origjinal dhe je më e afruar nga publiku. Në këtë kohë që po jetojmë, këngëtarët po këndojnë shumë play back. Me play back është biznes. Jam munduar dhe do mundohem të këndoj gjithnjë live. Ndoshta, nëse bëhem këngëtare më e njohur botërisht, do më imponohet të këndoj play back, por dëshira ime nuk është. Nëse nuk këndoj live, ose nuk dëgjoj këngë live, atëherë nuk shkoj në koncerte apo programe, do e marr cd dhe do ta dëgjoja në shtëpi.

-Si e organizon Ari një ditë, një javë, një muaj, një vit. D.m.th. përveç këngës, a keni angazhime të tjera?
-Ashtu si një vajzë shqiptare. Si kam qenë do të jem. Nuk mundet të ndryshojë jeta ime aq shpejt. Mundohem të ruaj origjinalitetin personal. Në muajin mars do fillojë semestri i ri. Zgjohem dhe bie të fle duke kënduar dhe studiuar. Nuk dua t' më ikë dita pa patur suksese gjatë orëve të ditës. Prandaj në çdo javë, shoh se çka kam bërë dhe në fund të muajit ose përmirësohem, ose krenohem me sukseset që kam arritur.
-Jeni e dashuruar?
-(Qeshet) Jo nuk jam e dashuruar. Kam plane tjera njëherë, që janë primare. Do ti vijë koha kur do të dashurohem.
-Tani djemtë e kanë më të lehtë të afrohen?
-Po, sinqerisht. Deri më tash kam nënshkruar shumë kartolina të miat dhe djemtë e kanë më të lehtë të afrohen dhe pastaj kërkojnë numrin e telefonit. I kuptoj, por jeta kështu e ka. Më përpara nuk i jepja rast gjithkujt të afrohej tek unë, por tash nuk mundem t’i them jo, ik, se nuk do jap autograf. Prandaj, e mira e të mirës është që të jem e kujdesshme, por e di se djemtë shqiptarë janë më të mirët e botës. Padyshim, se princi i ëndrrave të mia do të jetë shqiptar, por njëherë është shumë herët, nuk e kam mendjen të dashurohem, sepse kam dëgjuar se dashuria është armë e rëndë dhe i harron të gjitha.

-I kthehemi spektakleve në PopStars. A je munduar që të këndosh shqip dhe çfarë kanë menduar të tjerët për muzikën tonë?
-Patjetër, jam munduar. Por ju e dini se ka rregulla spektakli në fjalë. Kam kënduar shqip dhe më kanë pritur mirë, por kuptohet jashtë sallës së përgatitjeve. Njihet muzika shqipe nga të tjerët.
-Si je pritur nga organizatorët e PopStars?
-Shumë mirë dhe u jam mirënjohëse. Kam përfituar nga ata shumë. Kanë qenë të mrekullueshëm, kemi patur kushte të shkëlqyeshme, si për përgatitje ashtu edhe për t'u argëtuar.
-Mendon se tu ka bërë me hile që nuk ishe një ndër tre vajzat që formuan grupin Monrose?
-Jo. Sinqerisht asnjëherë. Juria ka qenë shumë profesionale dhe të gjithave na kanë trajtuar njësoj. Por kanë qenë momente, që mundet të bësh gabim nga emocioni apo stresi, por me rëndësi që të gjitha ishim finaliste, ashtu kemi fjalë dhe vlerësime të mira nga kritikë të muzikës në Gjermani dhe Zvicër.

-Po pse keni qarë atëherë?
-Edhe tash kam emocione kur kujtoj veten në finale. Kam qarë si të gjithë të tjerët, ngase kemi kaluar shumë mirë, prandaj kam qarë nga emocionet.
-Cila është fjala më e madhe për ju nga juria, që të ka pëlqyer pas garava në PopStars?
-Do jesh artiste e madhe, por duhet të punosh dhe të mos krenohesh me atë që e ke arritur.
-Mban miqësi me finalistët dhe me jurinë profesionale?
-Po mbaj kontakte, por tash mikeshat e mia janë të ngarkuara me albumin, por megjithatë kam kontakte dhe nuk do t’i humbi.
-Cila është dita më me fat për ju?
-Kur arrita në finale.
-Në gëzime familjare, cila është kënga që këndoni më shpesh?
-Këndoj këngë veleshtare dhe këngë që janë të mira popullore.
-Nëse ju ftojnë për koncerte, pyesni për pagesën si shumë këngëtarë të tjerë?
-Jo asnjëherë. Nuk këndoj për pare, por këndoj nga dëshira që kam për të kënduar.

-Cila është më e bukur për ju, dita apo nata?
-Janë të njëjta, por dita pak më shumë e dashur, sepse gjatë ditës punoj, ndërsa nata është e paraparë për të pushuar.
-Ku do ta kaloni këtë ndërrim të motmoteve?
-Kam patur shumë oferta nëpër restorante të ndryshme dhe diskoteka, por do jem me vëllaun tim dhe me shoqërinë time me ndonjë vend, por ende nuk kemi vendosur, sepse ka shumë vende të mira për të festuar vitin që sapo do hyjmë.
-Do na jepni ndonjë shpresë se si sot një vit, ndoshta, do kemi mundësi të dëgjojmë këngë në videoprojektet më të njohura ndërkombëtare, apo do mbarosh karrierën nëpër restorante dhe diskoteka nëpër diasporë?
-Mendoj se do të realizoj këngë të bukura, por asesi të mbarojë karriera ime nëpër ambiente terresh, ambiente tymës duhani, por do dëshiroja të punoja me profesionistë të muzikës, që një ditë të jem aty ku janë yjet e këngës botërore dhe ato shqiptare.

-Premton të na tregosh të parëve nëse projekti yt realizohet?
-Padyshim. Ju jeni të parët që realizuat këtë intervistë dhe do jem mirënjohëse. Projekte kam shumë dhe njëri nëse më realizohet ashtu si kam dëshirë unë, do ju njoftoj dhe kam nderin që do shkruani dhe do njoftoni bashkëkombasit tanë kudo që janë.
-Do na tregoni dëshirën që keni për këtë vit që sapo do hyjmë?
-Dëshira, kuptohet, se ka çdo person. Viti 2006 ishte për mua i sukseseve apo çelësi që m’i hapi dyert e këtyre sukseseve, tani varet nga unë se sa do e shfrytëzoj këtë çelës të së mirës. Primare është të kem shëndet të mirë, të kem familjen time ashtu si është me gëzime, të kem kombin tim me liri të plotë, prej Kosove, Manastiri, Presheve, Arbërie, Çamëri e Malcie. Presim një Kosovë të pavarur, që çdo ditë i përcjell lajmet se çka po ndodh në atdheun tonë, se pa Kosovë të pavarur, nuk do jemi të lirë as ne në Veleshtë, por asnjë shqiptarë kudo që ndodhet.

-Ju falënderojmë për këtë intervistë dhe të jetë viti 2007 edhe më i suksesshëm për Arjeta Zhuta-Arin!
-Ju jam mirënjohëse për shumë herë. Gëzuar dhe suksese edhe më të mëdha dhe le të jetë edhe ky vit për mediat shqiptare vit i të shkruarës në lajmet kryesore apo në faqet e para "Pavarësia e Kosovës". Me një fjalë, le të jetë viti 2007, vula e pavarësisë së Kosovës dhe e një bashkimi natyror kombëtar!

Arjeta Zhuta- pseudonimi Ari
Datëlindja: 12.11.1986
Gjatësia: 1.60 m
Ngjyra e flokëve: kafe
Sytë: gështenje
Hobi: kënga, vallëzimi, fotografia,
shëtitjet me miqtë, ushqimi i mirë dhe leximi.
Vendlindja: Strugë
Jeton në Uitikon Ëaldegg (Zvicër
Studente e Fakultetit Juridik në Zvicër

__________________
The heaven's sound is composed inside your heart, listen to its beat to syncronize your life onto the angel's steps.