Më në fund edhe shqipëria do të ketë një harpiste. Instrumenti muzikor i cili ka vite që vendoset si relike zbukurimi tani ka një instrumentiste të denjë që e përdor atë. Aida është e para vajze që ka rrëzuar pluhurin nga instrumenti hyjnor i harpës i cili nuk përdorej në Teatrin Kombëtar të Operas dhe Baletit. Aida është vajza e re e cila studion në Austri për instrumentin e bukur të harpës. Dëshira më e madhe e saj është që të mbarojë studimet dhe të bëhet dikushi në jetë. Ajo ka zgjedhur Teatrin Kombëtar të Operas dhe Baletit për t’u bërë dikushi në jetë dhe për të shfaqur talentin e saj.Piano ka qenë dashuria ime e parë shprehet Aida Kasmi.

Ajo vazhdon të thotë se ajo tani dashuron harpën por pianon nuk do e leri kurrsesi pas dore. Harpa më ka tërhequr si me magji shprehet Aida. Ajo thotë se e ka ndjekur pas tingujve këtë instrument dhe kështu është dashuruar me të. Babai im ka qenë një mbështetje e madhe për mua në këtë rrugë që kam zgjedhur. Kanë qenë shumë njerëz që më kanë ndihmuar dhe më kanë dhënë mbështetje morale për të vazhduar këtë rrugë që kam nisur. Aida Kasmi shprehet se: “Rrugën drejt muzikës e kam nisur me dëshirë të babait tim dhe më pas kam kuptuar që e doja muzikën dhe nuk mund të ndahesha nga ajo”.“Të them të drejtën akoma nuk jam ambientuar me këtë fakt. Megjithatë them se me anë të punës dhe studimit do t’ia arrij që të bëhem dikush dhe atëherë mund të them se jam harpistja e parë shqiptare. Unë jam akoma në fillimet e mia lidhur me harpën. Kam pasur primare gjithmonë pianon dhe ka vetëm një vit që unë i kam dhënë përparësi harpës” citon Aida Kasmi.

-Si e nisi Aida Kasmi rrugën drejt muzikës?
Kam shumë kohë që merrem me muzikë, që nga klasa e parë. Dëshira ishte e babait tim që unë të studioja për piano dhe nja shtysë kam patur nga nusja e xhaxhait e cila është edhe ajo muzikante. Fillova në tetë vjeçare dhe më pas ne liceun artistik Jordan Misja këtu në Tiranë. Këto vite kam studiuar nën drejtimin e mësueses time Nadjeshka Porodinit. Në vitet e fundit kam studiuar me një pianiste të madhe Anita Tartari dhe më pas vendosa që të largohem nga Shqipëria dhe të studioj jashtë për një të ardhme më të mirë.

-Ku jeni gjendur për herë të parë përballë një harpe he si u ndjetë përballë këtij instrumenti hyjnor?
Vitin e parë studiova për piano dhe gjatë një konkursi që kisha dëgjova tingujt e një instrumenti që nuk i kisha dëgjuar ndonjëherë. Isha në korridoret e shkollës duke pritur për t’u futur në sallën e konkurimit. Dëgjojë këta tinguj shumë mahnitës që më tërhoqën vëmendjen. Mendova të shkoja andej nga vinin tingujt dhe të shihja se çfarë ishte ajo muzikë hyjnore. Në fundin e hollit të katit të tretë pash një vajzë që luante me harpë. Ishte e para herë që përballesha me këtë instrument shumë të mrekullueshëm.
-Ju keni studiuar në lice për piano. Si vendosët që të studioni për harpë?
Harpa është një instrument shumë hyjnor dhe shumë i bukur nga tingulli. Nuk mendoja kurrë se unë do të studioja dhe se do vinte dita që unë të luaja në këtë instrument. Pas disa muajsh unë u gjenda në vendin e duhur dhe në kohën e duhur dhe u bënë lidhjet e duhura nga persona të veçantë që unë fillova që të luaja në këtë instrument dhe vendosa edhe të studioja për harpë.

-Nga se u kushtëzua kthimi juaj për në Shqipëri, pse e morët këtë vendim?
Duke marrë parasysh që në Shqipëri ka vite që kjo vepër nuk luhet dhe nuk ka një instrumentist harpist vendosa që të rikthehesha në Shqipëri.
-Ku studioni?
Unë studioj në Klagenfurg, një qytet në jugun e Austrisë.
-Si ndihet Aida Kasmi lidhur me studimet në Klagenfurg?
Kam dy vjet që studioj atje dhe ndihem mirë madje shumë mirë për sa i përketë shkollës dhe studimeve.
-Si kanë kaluar katër vitet në liceun artistik Jordan Misja?
Liçeun e kam zhvilluar në drejtimin Nadjeshka Porodinit për katër vite. Ato vite kanë rrjedhur shumë shpejt, pa i kuptuar, vetëm studioja dhe asgjë tjetër. Shkoja në shkollë pastaj në shtëpi e kështu me radhë për katër vjet.
-Si e ndien veten si harpistja e parë shqiptare?
Të them të drejtën akoma nuk jam ambientuar me këtë fakt. Megjithatë them se me anë të punës dhe studimit do t’ia arrij që të bëhem dikush dhe atëherë mund të them se jam harpistja e parë shqiptare. Unë jam akoma në fillimet e mia lidhur me harpën. Kam pasur primare gjithmonë pianon dhe ka vetëm një vit që unë i kam dhënë përparësi harpës.

-Sa e rëndësishme është për ju harpa?
Shumë. Ja vetëm harpa si instrument por muzika në përgjithësi. E nisa nga dëshira e madhe e babait i cili donte që unë të isha një muzikante dhe më pas e pash që thjesht e dëshiroja dhe vendosa që do të vazhdoja në këtë drejtim.
-Plani juaj që këni për të ardhmen?
Plani im i vetëm dhe kryesor është që të studioi tani për momentin dhe të bëhem dikush në të ardhmen. Dua që të rikthej harpën në shqipëri. -Do të keni një kthim të përhershëm në Shqipëri? Po, patjetër. Planet janë kështu. Mendoi se kjo është më e mira për mua.
-Si e keni nisur këtë rrugë?
Në fillim e nisa për qejf. E bëra thjesht se më tërhoqi. Më pas sa më thanë se ishte nuk kishte harpiste dhe harpist mendova se pse mos t’i jepja rëndësi parësore kësaj vegle. Më pëlqen shumë është goxha interesante dhe thjesht vendosa që të studioja për këtë vegël.
-Marrëdhëniet tuaja meTeatrin Kombëtar të Operas dhe Baletit?
Tani për tani nuk kam krijuar një marrëdhënie të drejtëpërdrejtë me TKOB-in. Është e para herë që krijoi një marrëdhënie Erdha këtu për të prezantuar veten jo për të thënë që jam harpiste por që të mund të studioja këtu gjatë verës. Vendosa që të shkoja në opera thjesht për studim.

-Si reaguan në TKOB kur mësuan se ju ishit e para harpiste shqiptare?
Kur erdha këtu profesor Zhani Ciko më priti shumë mirë dhe ishte ideja e tij kjo, që unë të angazhohesha dhe kështu kam dy javë që jam këtu në Teatrin Kombëtar të Operas dhe Baletit. Jam në hapat e para.
-Kur keni shkuar për studime në Austri?
Përpara dy vitesh. Mbarova liceun artistik Jordan Misja dhe gjatë dy viteve të fundit kam studiuar me Anita Tartarin në piano. Ajo më ka ndihmuar shumë dhe i jam mirënjohëse për gjithçka që ka bërë për mua.
-Cila ka qenë shtysa më e madhe për ju që ju ka drejtuar në fushën e muzikës?
Shtysë e madhe kanë qenë mësuesit e mi të liceut si zysh Anita Tartari ashtu edhe Nadjeshka Porodinit. Familja, ka qenë edhe ajo një mbështetje e madhe për mua, pasi unë thashë se ka qenë babai ai që ka pasur dëshirë që unë të studioja për muzikë. Në Austri mbështetje kam pasur nga xhaxhai im dhe nga nusja e tij të cilët më kanë mbështetur jashtë mase dhe kanë bërë të mundur bashkëpunimin dhe më kanë drejtuar që unë të zgjidhja këtë rrugë.

-Cila mund të jetë ajo gjë që mund t’ju largojë nga harpa?
Nga harpa nuk mund të më largojë asgjë. Unë i jam futur kësaj rruge dhe gjërat që i nis i përfundoi. Nuk besoi se do të largohem ndonjëherë nga harpa, tashmë e kam zgjedhur këtë rrugë.
-Piano-Harpë. Cila është më e rëndësishme për ju nga këta dy instrumentë?
Të dyja janë shumë të rëndësishme për mua. Deri përpara një viti pianoja ishte instrumenti më i dashur dhe i vetmi për mua që kishte rëndësi. Pianoja për mua ishte parësorë, këtë vit mendoj se do i kushtoi shumë më shumë kohë harpës sësa pianos. Megjithatë pianon nuk do e lë kurrë pas dore.
-Cila është më i dashur për ju nga këta instrumentë?
Pianoja është dashuria ime e parë por tani jam shumë e dashuruar pas harpës dhe do i kushtohem tërësisht asaj. Natyrisht që pianon nuk do e lë pas dore.

-Cili është hobi juaj?
Më ka pëlqyer gjithmonë piktura. Që në moshë të vogël kam vizatuar dhe pikturuar kukulla etj. Kam një dëshirë të madhe për ta bërë këtë gjë. Tani që jam në Austri gjatë kohës që jam duke pritur sepse është shumë e vështirë për të gjetur salla bosh unë ulem në një cep, në një shkallë, nëpër korridore, aty rreth e rrotull dhe thjesht pikturoi. Më pëlqen shumë që të pikturoi.
-Do bëj pushime Aida?
Mendoi të shkoj në Vlorë për një jave dhe besoj se do më mjaftojnë për të pushuar. Është harpa një shlodhje e madhe për mua.

__________________
The heaven's sound is composed inside your heart, listen to its beat to syncronize your life onto the angel's steps.