Total: (110,051) Pershendetje Vizitor | | Ndihme | Na Shkruani
Parajsa.com Forumi
... komuniteti i shqiptareve

Kendi i Reklamave


Tregoni rezultatet 1 ne 8 nga 8
  1. #1
    Minifotoja e anetarit Qershija
    Qershija eshte Jashte Linje Super Moderator/e
    Reg
    06-04-03
    Lokalizimi
    Ne zemren tende
    Postime
    1,595
    Faqe ne Ditar
    2

    Icon8 Naim Frasheri

    Naim Frasheri - Figura qendrore e letersise shqiptare te Rilindjes, ai qe u be shprehes i aspiratave te popullit per liri e perparim, si poet i madh i kombit, eshte Naim Frasheri, bilbili i gjuhes shqipe. Naimi lindi me 25 maj 1846 ne Frasher, qe ishte edhe nje qender bejtexhinjsh. Mesimet e para i mori tek hoxha i fshatit ne arabisht e turqisht. Qe i vogel nisi te vjersheronte. Studimet e mesme i kreu ne Janine, ne gjimnazin e njohur "Zosimea". Aty horizonti i tij kulturor u zgjerua se tepermi, njohu letersine, kulturen dhe filozofine klasike greke e romake, ra ne kontakt me idete e Revolucionit Borgjez Francez dhe me iluminizmin francez. Duke pervetesuar disa gjuhe, si: greqishten e vjter e te rene, latinishten, frengjishten, italishten e persishten, Naimi, jo vetem qe mori bazat e botekuptimit te vet, por njohu edhe poezine e Evropes e te Lindjes. Te gjitha keto tradita poetike ndikuan ne formimin e tij si poet. Me 1870, pas mbarimit te shkolles, shkoi per te punuar ne Stamboll, por u prek nga turbekulozi dhe u kthye ne Shqiperi ne klime me te shendetshme.

    Gjate viteve 1872-1877 Naimi punoi ne Berat e ne Sarande si nepunes. Kjo periudhe pati rendesi te vecante ne formimin e tij. Atdhetar e si poet. Ai njohu me mire jeten e popullit, zakonet, virtytet dhe aspiratat e tij, gjuhen e bukur e shpirtin poetik te njerezve te thjeshte, krijimtarine popullore, bukurine e natyres shqiptare.

    Nderkohe vendi ishte perfshire ne ngjarjet e medha te levizjes clirimtare, qe do te sillnin formimin e Lidhjes Shqiptare te Prizerenitme 1878, udheheqes i se ciles ishte Abdyli, vellai me i madh i Naimit. Naimi dha ndihmesen e vet per krijimin e degeve te lidhjes ne Jugun e Shqiperise, perkrahu dhe perhapi programin e saj. Me 1880, kur veprimtaria e Lidhjes ishte ne kulm, ai shkroi vjershen e gjate "Shqiperia", ne te cilen shpalli idete kryesore te Rilindjes. Me kete krijim Naimi niste rrugen e poetit kombetar. Me 1881 Naimi u vendos perfundimisht ne Stamboll, ku u be shpirti i Shoqerise se Shkronjave dhe i levizjes se atdhetareve shqiptare. Gjithe forcat dhe talentin ia kushtoi ceshtjes kombetare, punoi per ngritjen e shkolles shqipe dhe hartoi libra per te, shkroi vjersha, perktheu e botoi vazhdimisht, duke ndihmuar per zhvillimin e letersise sone, per botim edhe te shume veprave te autoreve te tjere. Levizja kombetare, idealet e clirimit te Shqiperise, te perparimit e te qyteterimit te saj, u bene faktori themelor qe ndikoi ne formimin e Naimit si poet e atdhetar.

    Krijimtaria e gjere letrare e Naimit, me veprat poetike e didaktike, kap nje periudhe te shkurter prej 13 vjetesh (1886-1899). Vetem ne vitin 1886 ai botoi veprat "Bageti e Bujqesia", "Vjersha per mesonjtoret e para", "Histori e pergjithshme" dhe poemen greqisht "Deshira e vertete e shqiptareve", "E kendimit cunavet kendonjetoreja". Me 1885 botoi permbledhjen me vjersha persisht "Tehajylat" (enderrimet) me 1888 botoi "Diturite", me 1890 "Lulet e veres", me 1894 "Parajsa dhe fjala fluturake", me 1898 "Historia e Skenderbeut" dhe "Qerbelane" dhe me 1889 "Historia e Shqiperise".

    Semundja dhe lodhja e madhe ia keqesuan shendetin poetit, zemra e te cilit pushoi se rrahuri me 20 tetor 1900, ne moshen 54-vjecare, i zhuritur nga malli per atdheun dhe me brengen qe s'e pa dot te lire.

    Vdekja e poetit qe nje zi e vertete kombetare. Shqiptaret kishin humbur atdhetarin e kulluar, apostulin e shqiptarizmes, poetin e madh. Dhembjen dhe vleresimin per Naimin e shprehu bukur elegjia e cajupit, qe niste keshtu:

    Vdiq Naimi, vdiq Naimi,
    moj e mjera Shqiperi,
    mendjelarti, zemertrimi,
    vjershetori si ai.


    Naim Frasheri vuri themelet e letersise kombetare shqiptare. Vepra e tij shenoi lindjen e nje letersie te re me vlera te verteta artistike. Ajo shprehte aspiratat e shoqerise shqiptare te kohes dhe ndikoi fuqishem ne luften e saj per liri e progres.

    Naimi krijoi traditen e letersise patriotike, qytetare, ai solli ne letersi boten shqiptare, aspiratat jetike te popullit.

    Dashuria per Atdheun, popullin dhe njeriun, krenaria kombetare dhe besimi ne te ardhmen, ideja e madhe e clirimit, formojne thelbin romantik te vepres se tij. Naimi e afroi letersine me popullin, duke trajtuar tema te reja, te ndryshme nga ato te letersise se vjeter, temat e problemet e kohes.

    Ne formimin e Naimit si poet ndikuan disa faktore, por faktori kryesor ishte jeta e popullit te vet dhe levizja e tij per clirim kombetar.

    Naimi njohu disa tradita poetike te huaja, prej te cilave mori elemente qe u treten mjaft natyrshem ne vepren e vet. Por krijimtarise se tij vulen e origjinalitetit ia vuri jeta dhe tradita historike e artistike e populli te vet. Traditat poetike popullore, qe perben nje nga burimet e formimit te tij si poet, i dha shume me teper nga cdo tradite tjeter. Lidhja me te u shpreh jo vetem ne gjuhen e poezise se Naimit dhe ne figuracionin e pasur, por, ne radhe te pare, ne permbatje dhe ne frymen e saj.

    Naimi eshte bilbili i gjuhes shqipe, mjeshter i fjales. Vepra e tij vuri bazat e gjuhes letrare kombetare shqipe, e cila do te njihte me vone nje zhvillim te metejshem, per te arritur gjer ne shqipen e sotme letrare kombetare te njesuar e te zhvilluar. Tradita qe krijoi Naimi, eshte e gjalle dhe frymezuese edhe ne jeten e shoqerise sone te sotme. Naimi me teper se shkrimtar, eshte poeti me i madh i Rilindjes sone Kombetare, eshte atdhetar, mendimtar dhe veprimtar i shquar i arsimit dhe i kultures shqiptare.

    Lirika Filozofike

    Naim Frasheri eshte poeti i pare shqiptar qe i kushton kujdes te vecante poezise filozofike dhe mund te quhet themeluesi i saj ne poezine shqiptare.
    Ai ka shkruar nje numer te dukshem vjershash filozofike, te perfshira ne vellimet poetike "Vjersha per mesonjetoret e para", "Lulet e veres", "Parajsa dhe fjala fluturake" dhe ne permbledhjen ne gjuhen persishte "Tehajylat" (enderrimet).

    Ne keto lirika Naimi shpesh shtron pyetje te tilla te karakterit filozofik: C'eshte natyra? Cilat jane ligjet e saj? Ku eshte fillimi e ku eshte fundi i saj? Cili eshte vendi i njeriut ne te? Kete etje per te persiatur per gjithcka poeti e shpreh edhe me vargje:
    Mendja ime, qe s'gjen prehje, ben kerkime
    dhe rropatet me aq pyetje-e-mermerime:
    Kush? pse? cfare? ku e kur? e si e sa? ("enderrimet")

    Naimin e habit dhe njekohesisht e mrekullon gjithesia, pambarimesia e saj: Toka dhe Dielli, yjet, nderrimet e stineve, deti, era, lumi, rrufeja, njeriu, lulet, zogjte, bagetia, gjithcka. Poeti mendimtar e sheh gjithesine si nje liber te hapur te cilin njeriu vazhdimisht perpiqet ta lexoje, sepse keshtu do te gjeje kuptimin e botes. Kjo pafundesi dukurish e mahnit dhe e gezon poetin, jo vetem sepse me to eshte e lidhur jeta e njeriut, por edhe pse ne qenien dhe ne rendin e tyre ai sheh shprehjen e ligjeve absolute, sheh misherimin e perendise. Kete koncept panteist e vume ne dukje edhe te "Lulet e veres".

    Nje trup eshte gjithesia
    Dhe te sosur s'ka gjekundi,
    me cdo an' eshte perendia,
    nje det qe s'i gjendet fundi.
    ("Gjithesia", "Vjersha per mesonjetoret").

    Botekuptimi i Naimit ne lirikat filozofike shpesh eshte kontradiktor. Mbasi pohon pafundesine e gjithesise, Naimi thote:

    Gje s'humbet, as pakesohet
    edhe serish nuke shtohet:
    cdo q'eshte perseritet.

    ("E verteta", - "Vjersha per mesonjetoret")

    Nje nga mendimet me te rendesishme te Naimit eshte ai qe lidhet me njohjen njerezore. Ai mendonte se njeriu eshte ne gjendje, me forcen e arsyes, te depertoje ne te fshehtat e natyres, te njohe ligjet e saj, ta perdore natyren per nevojat e tij, pra, te behet gjithnje e me teper zot i saj, me ane te njohjes shkencore. Sipas tij, duke njohur natyren, njeriu njeh krijuesin e saj, zotin:

    eshte ne shesh Perendia,
    i verberi s'mund ta shohe,
    ajo eshte gjithesia,
    i dituri mund ta njohe.
    ("Perendia" - "Lulet e veres")

    Duhet theksuar se problemet e gjithesise, te natyres etj., asnjehere, Naimi nuk i pa te shkeputura nga njeriu, nga vendi i tij ne bote, nga fati i tij. Naimi e vlereson shume lart njeriun. Si panteist, poeti mendon se shfaqja me e persosur e hyjnise ne jete eshte vete njeriu. Njeriu, sipas Naimit, eshte qellimi dhe arritja me e larte e krijimtarise hyjnore, eshte trajta e shfaqjes me te eperme, sepse eshte krijese me ndergjegjje e moral. Prej ketij lind edhe ai humanizem i thelle, ai respekt e dashuri e pakufishme per njeriun.

    S'ka me te larte ne jete
    nga njeriu, q'eshte i vertete.

    ("E verteta" - "Vjersha per mesonjetoret")

    Naimi mendon se njerezit vertet vdesin, por si gjini jane te pavdekshem, jane te perjetshem. Duke u kthyer serish te gjithesia, ata rilindin serish te breznite qe perseriten pa fund. Botekuptimi i Naimit eshte sinteze origjinale mbi bazen e panteizmit dhe ka prirje te dukshme perparimtare.

    Pikepamjet Patriotike dhe Botekuptimi

    Vepra e Naimit shprehu ne menyre te plote e me force artistike idealet me te perparuara te Rilindjes, idete patriotike, demokratike e iluministe qe do ta udhehiqnin shoqerine shqiptare per te dale nga erresira mesjetare ne driten e lirise e te perparimit. Poet e mendimtar, Naimi qendroi me dinjitet ne lartesine e ketyre kerkesave historike.
    Tipari kryesor, ajo qe perben thelbin e gjithe krijimtarise se Naimit, eshte patriotizmi. Gjithcka ne vepren e tij lidhet me atdheun, me dashurine e pakufishme per te, per gjuhen, per popullin, per historine e per gjithcka shqiptare, me detyren per t'i sherbyer atdheut me devotshmerine me te larte. Vargjet me te bukura poetit ia frymezoi pikerisht ky atdhetarizem i flakte.

    clirimi i Shqiperise nga zgjedha osmane ishte nje nga idealet me te larta te Naimit. Per te arritur kete, poeti hedh idene e bashkimit te gjithe shqipetareve, si kusht per clirimin dhe perparimin e tij. Vecanerisht te "Historia e Skenderbeut", poeti pohon se liria mund te vije vetem me ane te luftes se armatosur kunder pushtuesit.

    Besimi i Naimit ne te ardhmen e Shqiperise se lire eshte i madh. Ai mendon se populli yne, me virtyte te cmuara e me tradita luftarake i ka te gjitha te drejtat te jetoje i lire. Naimi shpreson se kjo liri do te jete pak a shume e shpejte.

    Naimi pati pikepamje demokratike te perparuara per kohen. Ai mendonte qe njeriu lind i lire. Kulti i lirise se njeriut pershkon gjithe vepren e tij, ndonese ne kushtet e atehershme ai tingellonte abstrakt. Admirues i Revolucionit Francez dhe i ideologeve te tij, Naimi enderronte nje Shqiperi te lire dhe demokratike, sipas tipit te demokracive borgjeze te kulturuar e te emancipuar. Edhe Naimi, ashtu si Samiu, ishte per republiken dhe nuk e pranonte formen e monarkise.

    Ai gjithashtu ishte per barazine midis burrit dhe gruas dhe per te drejten e arsimimit te te dyve. Botekuptimi i naimit u kultivua ne klimen e kerkesave per nje Shqiperi qe do te hynte ne nje epoke te re historike, qe do te qyteterohej e kulturohej. Natyrisht, koha kur jetoi poeti, la gjurmet e veta ne botekuptimin e tij, i cili nuk mundi t'u shpetonte edhe kundershtive.

    Naimi ishte iluminist, dhe kishte besim te madh ne rolin qe luajne shkenca dhe dija per zhvillimin e shoqerise. Ai cmonte teper iluministet franceze, Volterin, Rusone, e te tjeret. Sidomos ne veprat diturake ai pranoi dhe propogandoi edhe disa arritje te shkences se kohes, si teorine e Darvinit per prejardhjen e qenieve te gjalla, teorine e Kantit e te Laplasit per origjinen diellore te tokes etj. Por ne thelb, vecanerisht ne veprat poetike, ai pranon qenien e nje fuqie te mbinatyrshme. Megjithate, idealizmi i Naimit u shfaq ne formen e panteizmit. Ai e mendon zotin te shtrire kudo, te njeriu dhe te natyra. Si patriot e iluminist, ai ishte kunder percarjes fetaredhe kombesine e vinte mbi fene, ashtu si edhe rilindesit e tjere. Naim Frasheri, si figura qendrore e letersise se Rilindjes, krijoi nje tradite te re, qe u ndoq nga shume shkrimtare te tjere, dhe u be themeluesja e letersise sone te re kombetare.
    Imazhe te Ngjitura Imazhe te Ngjitura
    Nobody is perfect ...

  2. #2
    Minifotoja e anetarit Qershija
    Qershija eshte Jashte Linje Super Moderator/e
    Reg
    06-04-03
    Lokalizimi
    Ne zemren tende
    Postime
    1,595
    Faqe ne Ditar
    2

    Kryesore

    Fjalet e Qiririt

    Ne mes tuaj kam qendruar
    E jam duke perveluar,
    Qe t'u ap pakeze drite,
    Natene t'ua benj dite.


    Do te tretem, te kullohem,
    Te digjem, te pervelohem,
    Qe t'u ndrinj mir' e te shihni,
    Njeri-tjaterin te njihni.

    Per ju do te rri te tretem,
    Asnje cike te mos mbetem,
    Te digjem e te qanj me lot,
    Se deshiren s'e duronj dot.

    Une zjarrit nuk i druhem
    Dhe kurre s'dua te shuhem,
    Po te digjem me deshire,
    Sa te munt t'u ndrinj me mire.

    Kur me shihni se jam tretur,
    Mos pandehni se kam vdekur;
    jam i gjall' e jam nde jete
    jam ne dritet te vertete,

    Une jam ne shpirtin tuaj,
    Mos me kini per te huaj,
    M'eshte falure durimi,
    Andaj po digjem si trimi,

    Se ma k'enda t'u benj mire,
    Te mos mbeti n'erresire.
    Jakeni rreth meje rrini,
    Flisni, qeshni, hani, pini,

    Ne shpirt kam dashurine,
    Pa digjem per njerezine,
    Lemeni te pervelohem,
    nuke dua me te ftohem,

    Dua ta djek trupn' e krete
    Per ate zotn' e vertete.
    Me zjarr ta djek mushkerine
    E te tretem per njerine,

    Bashke me gezimt te tija
    te vete te perendia.
    Une dua njerezine,
    Miresin' e urtesine.

    Ne behi shoke me mua,
    Ne me doni si u dua,
    Njeri-tjeterin ne doni,
    Te paudhe mos punoni.

    O zemera fluturake,
    Qasju pake kesaj flake!
    Mase krahet t'i pervelon,
    Po dhe shpirtin ta shenjteron.

    Une duke perveluar,
    Njerezit i kam ndrituar.
    Kam qene mik me njerine,
    Andaj i di e me dine.

    Gjithe tuajt' i kam pare,
    Mem' e at' e fis e fare,
    Si tani gjithe i kam nder ment,
    Qe rrinine me kete vent.

    Edhe sot ner ju ata shoh,
    Se shpirtin e tyre ua njoh,
    Dhe une si ju jam ndruar
    E jam perzjer' e ndryshuar,

    Pa jam bere shume here
    Zjar e uj' e balt' e ere.
    Jam nje shkendije pej qielli
    dhe nje drudheze pej dielli.

    Edhe nder qiej fluturonj,
    Edhe brenda ne det qendronj,
    Shume here fle ne balte,
    Diku ndodhem dhe ne mjalte

    Benem qengj e kec i pire,
    Lul' e bar e gjeth i mbire.
    Dua shume fjale t'u them,
    Po trembem mos i benj ujem.
    E ku shkruhene ne karte
    Fjalet' e gjuhese zjarrte?
    Nobody is perfect ...

  3. #3
    Minifotoja e anetarit Qershija
    Qershija eshte Jashte Linje Super Moderator/e
    Reg
    06-04-03
    Lokalizimi
    Ne zemren tende
    Postime
    1,595
    Faqe ne Ditar
    2

    Kryesore

    Gjuha Jone

    Vellezer Shqipetare,
    te prekim urtesine,
    te zem udhen e mbare,
    te ngjallim Shqiperine.

    Shqiperia ka qene
    dhe do te jete,
    po sot ne ditet tona
    te mete te mos kete.

    E ka nderuar Zoti
    gjithenje Shqiperine
    ish fort mire qemoti,
    do behet dhe tanine.

    Ajo ish koh' e zjarrte
    dhe kish mundime teper,
    po sot pende dhe karte
    na duher, nuk tjeter.

    O burra Shqipetare
    te marim diturite,
    se s' eshte koh' e pare,
    tani lipsete drite.

    Te shkruajm gjuhen tone
    kombin te ndritojme,
    gjithe c' eshte e ka qene
    ngadaleze ta mesojme.

    Pa shihni c'gjuhe e mire!
    Sa shije ka e hije,
    c'e bukur edh' e lire,
    si gjuhe Peredije.
    Nobody is perfect ...

  4. #4
    Minifotoja e anetarit Qershija
    Qershija eshte Jashte Linje Super Moderator/e
    Reg
    06-04-03
    Lokalizimi
    Ne zemren tende
    Postime
    1,595
    Faqe ne Ditar
    2

    Kryesore

    Deshira

    Zot!
    Sot
    Jam,
    Kam,
    Shoh,
    Njoh,
    Rronj,
    Shkonj;
    Kam gas
    Dhe flas
    E them
    Te kem
    Dite,
    Drite,
    Jete,
    Vete,
    Ah, dua,
    Qe thua,
    Te mos vdes,
    Po te mbes
    Perjete
    Te kete
    Shpirti im
    Pa mundim
    Shendene
    Te jene
    Me mua
    Sa dua.
    Sonte jam gjall',
    E jam mire,
    Po kam dhe mall
    E deshire,
    Zot i vertete
    I gjithesise!
    Te rronj perjete
    Ndaj njerezise!
    Ti ke ne dore,
    cdo gje qe te duash;
    Nuke je i gjore,
    Arrin qe te thuash;
    Pa behene gjithe c'dua,
    Po te me degjosh mua,
    Le te behete thua,
    Dhe gjithe jane bere!
    Ate qe thua ti vete,
    Zot i math e i vertete!
    Ajo benete ne jete,
    Edhe mbaronet' e tere!
    Ti epi jete njerezise,
    Shto e beko dhe bagetine,
    Se ti je Zot' i gjithesise,
    Ne dorez' e ke miresine
    Njerezis' epi jete te gjate,
    Mundimet fare nga jeta ngreji,
    Djepine shkret' e lugene thate
    Mos e shih kurre, po mbushur leri.
    Fal
    Dhe ep
    Gjithe c'ke
    Nga te mirat,
    E te peshtirat
    Hidhi ketje,
    A vari me ndonje grep,
    A mbuloji me ndonje mal,
    E lere vetem miresite,
    Fal edhe drite e jet' e dite
    Le te prehet gjithe njerezija
    E te mos kete kurre te keqija;
    Ligesite, djallezite e marrezite
    Le te mos rrojne pasketaj edhe nje dite
    Vec miresija ne kete jete te mbreteronje,
    Urdheri yt, puna jote, Zotth' i math e i vertete,
    E v^erteta le te rronje, genjeshtra le te pushonje
    Bej si te duash, c'te them une Zot i vertete? Ti e di vete!
    Nobody is perfect ...

  5. #5
    Minifotoja e anetarit Qershija
    Qershija eshte Jashte Linje Super Moderator/e
    Reg
    06-04-03
    Lokalizimi
    Ne zemren tende
    Postime
    1,595
    Faqe ne Ditar
    2

    Kryesore

    Pellasget-Shqipetaret


    Ishte nje dite
    Qe pellasgjite
    Posi nje drite
    Mbuluan dhene;
    Duall ng' Asia
    Si mizeria
    Dhe me ania
    E hodhe dene.
    Pas pake here,
    Duke perzjere
    Ca me te tjere,
    Bene elinet,
    Dhe duke ndare
    Syresh nje fare,
    Si ka te ngjare,
    Beri llatinet.
    Edhe te tjeret
    E me te ndjeret,
    Te paperzjeret,
    Pellasgjinj mbene;
    Maqedhoninjte
    E ilirinjte
    E mollosinjte,
    Gjith' ata qene.
    Dhe ata jane
    Prinderte tane,
    Pastaj na thane
    Na shqipetare;
    Mundim te themi
    Ne ata jemi,
    Ate gjak kemi,
    Si dhe shtypare.
    Thot' Herodoti,
    Ne Tomor zoti
    Shtepi qemoti
    Kishte Dhodhone;
    Eshte m'e vjeter
    Ngaha cdo tjeter,
    Shume me teper,
    Kjo gjuha jone.
    Ne kurdohere
    Burra te ndjere
    Edhe te vlere
    Jemi treguar;
    Me grekerine
    Dhe me Persine,
    Me gjith' Asine
    Kemi leftuar.
    Me Leken vame,
    Muntme Darane,
    Daten i dhame
    Gjithe Asise;
    Burr' u deftyem,
    Te gjith' i thyem,
    Permbys e kthyem
    Fron' e Persise.
    Te tere dhene,
    Den' e sterene,
    Sa kombe qene
    Ne kemb i vume;
    Dhe mbreteruam
    Kudo qe shkuam,
    Tekdo leftuam,
    Vendin e zume.
    Me Pirron vame
    Romes i rame,
    Llatint' i vrame
    E i tmeruam;
    Me Skenderbene
    Tyrqve sa qene
    U dhame dhene
    Dhe i debuam.
    Kush i goditi
    Posi petriti
    E i cfiliti
    Tyrqit, barbaret?
    Bota s'kuxonte
    Qe t'u qendronte,
    Po kush leftonte?
    Ne shqipetaret.
    Pastaj u ndruam,
    Se s'kupetuam
    Dhe nuk e c'qua
    Te miren tene;
    Gjakne per bote
    E derthme kote,
    Njeri c'te thote?
    Nuk ishte thene! Mbajtme Tyrqine,
    Ngjallme Greqine,
    Ndihm' Italine.
    Po Shqiperine?
    Pse s'u munduam?
    Per ke leftuam?
    Neve c'fituam?
    c'kemi tanine?
    Nobody is perfect ...

  6. #6
    Minifotoja e anetarit Qershija
    Qershija eshte Jashte Linje Super Moderator/e
    Reg
    06-04-03
    Lokalizimi
    Ne zemren tende
    Postime
    1,595
    Faqe ne Ditar
    2

    Kryesore

    Mejtimi

    Rri mejtohem shume here
    Tek perendon yll'i zjarrte,
    Edhe hapete nje dere,
    Soje rrjeth nje drit' e arte.
    Rete, nga pak' e nga pake,
    Marren nje tjater fytyre,
    Benene te kuqe flake,
    E deti ndrin si pasqyre.
    Oh! sa te bukura jane
    Fushate qe gjelberojne,
    Qiejte qe s'kane ane,
    Lulete qe lulezojne,
    Zoqthite qe flasin belber
    E fluturojne nde ere,
    Pyll'i veshur me te gjelber,
    Deti i qet' e i gjere,
    Lumi qe nxjerr oshetime,
    Qe bubullin neper male
    Dhe iken me fishellime
    Neper fusha me ngadale,
    Brigjet' e veshure me bar,
    Me lule, me gjeth, me flete,
    Rrahure n'ergjent edhe n'ar,
    Ahu me krye perpjete!
    Me cdo kent edhe me cdo vis
    E me cdo cuk' e cdo brinje
    Shoh nje plep, nje vith a lis,
    Nje qarr, nje bush, nje dellinje.
    Hap syte dhe perqark shikonj
    Fushe, lime, brigje, male,
    Edhe te shkuarat kujtonj
    Nje nga nje, dalengadale.
    Per ata qe jane ndare
    Prej nesh, qe rrinim gjithe tok
    Edhe me s'i kemi pare,
    Qe i patme shpirt edhe shok,
    Zemera me pervelohet
    Edhe them valle c'u bene,
    Kur shoh qe koha po ndrrohet
    Dhe te mugetit ka rene,
    Po rrjeth neper hapesire
    Edhe sa vete po shtohet,
    Lint nata me erresire,
    Dheu e qielli ndryshohet.
    Keshtu rrotullohet moti,
    Yjt' e hena syte hapin
    Dhe pas nomit q'u vu Zoti
    S'rrine, po gjithenje capin.
    Lumi me nje psheretime
    Iken edhe vete ne det,
    Degjohet nje bubullime,
    Qe perhapete permbi dhet.
    Duke shkuar dit' e net,
    E duke nderruare moti,
    Vemi si lumi ne det,
    Nga Zoti, prape te Zoti.
    Nobody is perfect ...

  7. #7
    Minifotoja e anetarit Administratori
    Administratori eshte Jashte Linje Administratori Pedestrian Killer Champion
    Reg
    06-07-02
    Lokalizimi
    Chicago
    Postime
    2,935
    Faqe ne Ditar
    10
    Images
    2408

    Icon3 Parajsa

    Parajsa
    Pjesa e pare
    O vellezre shqipetare!
    Pa te zem' udhen e mbare,
    T'i bijem pas urtesise
    Dhe drites e diturise,
    Te mos rrime n'erresire,
    Se nuk eshte pun' e mire.
    Neve qe qeme njehere
    Ne gjithe botet te ndjere,
    Dhe te par' e te levduar,
    E te rend' e te degjuar,
    Trima te fort e te mire,
    Te rrime sot n'erresire.

    Ishin trima prindit tane,
    Pa emre perjete lane.
    Aleksandr'i Math i ndjere
    Dhe shume shoke te tjere,
    Q'ishine me te te pare,
    Qene gjithe shqipetare.
    Muntne se pari Greqine,
    Pasdaj muntne dhe Persine.
    Zune dhe Hind e Afrike
    Burrate trima pa frike.
    Faqen e dheut e fituan,
    Me cdo ane mbreteruan.
    Selefqinjte, Ptolemenjte,
    Gjithe c'qene te mbedhenjte,
    S'qen' as grekre as bullgare,
    Ishin burra shqipetare.
    Kombine ten e nderuan
    Dhe Evropen e shpetuan
    Nga kurt' i zi i Persise,
    Dh'i dhane nder Shqiperise.
    Pirrua romanet mundi
    E gjithe jeten e tundi.
    Kostandin'i Math, q'i thone,
    Dh'ajy ish nga fara jone.
    Gjithe njerezit e mbare,
    Thua, qene shqipetare.
    Shqipetari ka leftuar,
    Dhe ajy ka mbreteruar.
    Aleksandr' i Math Greqine
    E kishte bere te tine,
    Me luft' e kishin mare
    Prindit tane kordhetare,
    Pa ne Thive njeres lane,
    Thivasit u ngren' i vrane,
    I vrane me te pabese,
    Pas zakonit te Morese.
    Shqipetaret kordhetare
    Thivese i vune zjarre!
    S'i kursyene gje zjarit,
    Vetem shtepin' e Pindarit,
    Se ish vjershetor i ndjere
    Dhe i pare mi te tjere.
    Shqipetaret pas Greqise
    Iu leshuane Asise,
    Njeri kurre nuk i mundi,
    As u qendroi dot gjekundi,
    Gjithe perpara i vune,
    Faqen e dheut gjith' e zune.
    Burr' i math i Shqiperise
    Ndenji ne fron te Persise,
    E arratisne Darane,
    Njerezit e ti e vrane!
    Aleksandri dha lirine,
    E shpetoi nga zgjedh' Asine,
    I dha nder dhe Shqiperise,
    Memes se ti, q'i dha sise,
    Perkujdesi njerezine
    Dhe pruri qyteterine,
    Beri udhe e qytete,
    Pru gezim ne gjithe jete
    Edhe sot Aleksandria
    Na rrefen punet e tija.
    Evropen e ka shpetuar
    Nga nje zgjedh e mallekuar.
    Keto pune shqipetaret
    I bene, ata te paret,
    Ata te parete tane,
    Edhe emere na lane.
    Edhe Pirroja ish burre,
    Qe s'ka pasur shoke kurre.
    Ay romasit i mundi,
    Italine ter' e tundi;
    Tekdo qe kishte leftuar,
    Boten e kish temerruar.
    Keshtu edhe shume te tjere
    Shqipetar' ishin te ndjere.
    Ishte mem' e trimerise
    Edh' e zonj' e urtesise
    Shqiperia kurdohere,
    Qe nxirte burra te vlere.
    Trima burra te vertete
    Sa kane qene ne jete
    Te gjithe ajo i polli,
    Trimeria soje dolli.
    Qe dhe nje koh' e nje dite,
    Qe polli dhe perendite,
    I pat pjelle Shqiperia,
    Pa u falej njerezia,
    Dhe besonine qemoti
    Qe ne Shqiperi rrij zoti,
    Vij rremet i njerezise,
    E i falej Shqiperise.
    Tomori nuk esht' i pake,
    Qe nxjer dhe sot ze pa flake,
    Se rrinine perendite
    Nde ate nate e dite!
    Prindit tane i besonin
    Perendit' e s'i mergonin.
    Perendi e trimerise
    Ishte mem' e Shqiperise.
    Shqipetari trim me flete
    Rronte gjithenje ne jete,
    Shigjet' e ti vrengellinte,
    Vdekjene me vet' e shpinte!
    Perendi e bukurise
    Me shijet te gjithesise,
    Q'esht' e bardhe si debore
    Nuk e lij kurre Tomore,
    Flinte ne shtratthit te arte
    Shtat' i bardhe posi karte.
    Lesherat i kish te arta
    Edhe faqezet te zjarta,
    Balle, gushe, kraheruar,
    Llere, pulpe, kembe, duar,
    Prej drite ishine bere,
    Sikunder dhe trup' i tere.
    Si debor' e kishte gjine,
    Pa sill ner ment bukurine!
    Kur kthehej e te shikonte,
    Zemrene ta pervelonte.
    Zen' e kishte si bilbili,
    Faqete si trendafili,
    Diellin e urdheronte,
    Ne gjit te saj perendonte,
    Ne shtratthit te saj e vinte,
    Edh' e mbant' e nuk e linte,
    Tere naten e pushtonte,
    Pa ne mengjest e leshonte.
    Hena keto duke pare,
    Dhe duke tretur e thare,
    Ligej fort shum' e drobitej,
    Kahenitej e venitej,
    Se i haj zemren nakari,
    Qe djek i shkreti si zjarri.
    Perendi e bukurise,
    Q'i ip drite njerezise,
    Nga gjir' i saj drite qitte,
    Henene e perseritte,
    I ip pjese bukurie
    Edhe shij' e drit' e hije.
    Pjesa e dyte

    Dhe fqinjet e Shqiperise,
    Armiket e perendise,
    Kshu treteshin nga nakari,
    se ish burre shqipetari.
    Sa mbretere te degjuar,
    Ne Shqiperi te uruar,
    Sa burra te fort' e trima,
    Me veshtrim si vetetima,
    Kan' ardhur e kane shkuar,
    Dh' emri s'u eshte haruar!
    Me ta bashk' ish trimeria,
    Dhe me ta ish urtesia,
    Te dyj' ato mbreteronin,
    Memedhen' e lulezonin,
    Ish parrajse Shqiperia,
    Se ishte gjall miresia.
    Bukuri e perendise,
    Perendi e bukurise,
    Kembergjente, leshflorinjte,
    Duke mbledhure peqinjte,
    Ne Shqiperi tekdo shkelte,
    Bari mbint' e gjethi celte,
    Dhe lulete lulezonin,
    E bilbilete kendonin.
    Ajo dhe ne re qendronte,
    Edhe nd'ere fluturonte,
    Tekdo vij, ip bukurine,
    E perndante miresine.
    Beheshin mollete ftonjte,
    Portokalete, lemonjte,
    Manate, rrushte, qershite,
    Fiqte, arrate, lajthite,
    Pjeshka, thana, vadhja, shega,
    Ulliri me shume dega,
    Gruri, miseri, peceli,
    Elbi, tershera e meli.
    Ish i veshur vendi gjithe,
    Dhe pill shume pem' e drithe,
    Drur'i dardhese me dardhe
    Ish si zonja sisebardhe.
    Ner fushate luleshume
    Lumenj vrapmedhenj pa gjume
    Shkonine duke kenduar
    Me kanisk te math ner duar.
    Ata meme kane rene,
    E ajo ka ate dene.
    Dheu, kafshete, bagetia,
    Shpeste, gjithe njerezia,
    Pin' ujet e tyr' e prehen,
    Dhe bimerat pa te s'behen.
    Tek shkonte lum' i uruar,
    Q'ishte si ar i kulluar,
    Kafshete dhe bagetia,
    Lecinin si mizeria.
    Edhe grat' e Shqiperise
    Gjithe me foshnje ne sise,
    Sicila ish mbretereshe
    Dh'e bukur si pellumbeshe
    S'shihnje nje gje te shemtuar
    Dhe pa gas e te helmuar.
    Edhe vasheze mes'holle
    I kuqte faqja si molle,
    Doren q'e kish pej ergjendi,
    S'e hiqte nga avlemendi,
    Gjithe c'i duhej ne jete,
    I bente te tera vete.
    Ne viset te Shqiperise
    S'kish gje pervec miresise,
    Moskamja dhe varferia
    E te tjera te keqija?
    Kurre ne Shqiperi s'ishin,
    Mase dhe emere s'kishin.
    S'kish as kurva as kurvare,
    as te liq kish as kusare,
    Gjithekush vete punonte,
    E njeri nuke pertonte;
    Sicili fort mire shkonte,
    Haj, pij dhe teperonte;
    Keto me djers' i fitonin,
    Me shume nuke kerkonin,
    Se kish duk nga perendia
    Dhe urate Shqiperia.
    Ish shume trim shqipetari
    Dhe i bukur si fill ari,
    Si burrate edhe grate
    Ishine trime me shpate,
    Ish lige vellazeria,
    Edhe bese miqesia.
    Shqiperia gjithe ndere
    Kisht' e ishte shum' e ndjere.
    Shqipetari ish i mire,
    Dhe kish emer te pavdire.
    Shqiperia shum' e vlere
    Ish e madh' e gjat' e gjere,
    Se ahere s'ishin shqehte,
    As maxharete, as vllehte,
    Ishin gjithe shqipetare
    Ne ate kohet te pare,
    Qeltete kishine fqinje,
    Q'ishine brinje per brinje.
    Ishte nje tjatre jete,
    Shi t'arte shtinine rete,
    Ish nje ver' e gjithenjeshme
    E nje kohe shum' e beshme,
    Dhe ne dimere verrite,
    Qe mbanine bagetite,
    Ishine plot manushaqe,
    Dheu kish bukuri mi faqe.
    . . . . . . . . . . . . . .
    Shqipetar' ish i vertete,
    Trim i bukur e i qete,
    Fjalene qe ip, s'e kthente
    E s'doj kurre te genjente.
    Te mirate gjithe c'jane
    I kishin prindite tane.
    Bima pillte kallinj tete,
    Nente, dhete, dymbedhete.
    Te tere dhene ta rrihnje,
    Plak te kerrusure s'shihnje,
    Vec kalliri unjte koke,
    Nuke dilte permi shoke.

    Vasha fill e vetem shkonte,
    Njeri kurre s'e shikonte,
    Ne flori ngarkuar shkonje,
    Gjesendi nuke pesonje.
    Kish ahere Shqiperia
    Gjithe c'kerkon njerezia,
    Zot'i math e kish uruar,
    Pa ishte fatbardhesuar,
    Kishtej njeres te vertete,
    Trima burra pa te mete,
    Kish kamjen' e dashurine,
    Miresin' e urtesine,
    Ish e tere nje femije,
    At' e mem' e bir e bije,
    Kish bulmet e pem' e drithe,
    Edhe te mirate gjithe.
    Mijera vjet keshtu shkuan,
    Shqipetarete s'u ndryshuan,
    Patne gjith' ato qe duhen,
    Kishine nder' e lirine,
    Pa dhe gjithe miresine,
    Se njeriu e njerezia
    Ushqehene nga liria.
    Njeriu lindi i liruar,
    Pasdaj e kane penguar.
    Pjesa e trete

    Gjithe botene romanet
    E vune poshte, vec tanet
    U pren' udhen' e s'i lane,
    Pa shume lufetra ngjane.
    U mbyt ne gjak Shqiperia,
    Po rop s'u be njerezia,
    Nuk' u be rop shqipetari,
    Po qendroi si ish se pari!
    Dha shpirtin e gjakn' e derdhi,
    Ne zgjedhe si kau s'erdhi,
    Mbroi nder' e Shqiperise
    Dhe sendren' e njerezise!
    Mbajti lirin' e ra vete,
    Trimerine s'e la shkrete.
    Pa kur erdhe egersirat
    Me te gjitha te pahirat,
    Si hyne, shqeh e te tjere,
    Duke vrar' e duke prere,
    Te gjithe kombet' i zune
    Dhe ne kurt te keq i shtune,
    Njeri perpara s'u dilte,
    Gjithekush udhen' u cilte.
    Vetem prindit trima tane
    "Gjer aty, barbar'!" u thane.
    Dhe kur erdhe nga Asia
    Te shume si mizeria
    Turqite, q'ishine trima
    Dhe binin si vetetima,
    Pa me thoni kush leftonte
    Edhe gjesendi s'pesonte?
    Vall' elinet a bullgaret!
    Apo neve shqipetaret?
    Njeri tjatere s'kuxonte,
    Vec shqipetari leftonte!
    Ajy prap' e ka shpetuar
    Evropene e verbuar.
    Kush nuk e di Skenderbene,
    Qe nderojti memedhene?
    "Lum ti, moj Shqiperi!" thashe,
    Armet e ti' kur i pashe
    Nde Belvedere ne Vjene,
    Sikur pashe Skenderbene.
    Dhe sot nga armet e tija
    Kullon fjeshte trimeria!
    E di njerezi e tere
    Ate zot c'pune ka bere
    Kur hiqte Skenderbeu shpate,
    Trimavet u ipte date!
    Burra te veshur ne hekur
    Dhe luftetare te pjekur,
    Q'ishin ne lufte kaluar
    Permi kuaj te harbuar,
    Kur hiq me kordhet te prehte,
    Q'ishte si pendez e lehte,
    Posi pjeperin i priste,
    Ne vdekje pa ndjer' i klliste,
    Njerin' e kalen e cante,
    Te dy me kater i ndante.
    Miresin' e trimerine,
    Dhe mendjen, e urtesine
    T'ati zoti njeri kurre
    S'e ka pasur nonje burre.
    Vet' ajy burr' e trim ishte,
    Edhe shokete qe kishte,
    Si Tanushi me Urane,
    E Moisiu me Hamzane,
    Si Maneshi e Muzaka,
    Qe hidheshin posi flaka,
    E si Leke Dukagjini,
    Si Perllati, si Mardini,
    Zenebisha, Araniti,
    Gjon Koka, q'ish si hastriti,
    Kont, prens, mbreter e te tjere,
    Burra te vler' e te ndjere.
    Qene trima te vertete,
    Nuk u bene rop ne jete.
    Opopo! c'kane leftuar,
    E c'pune kane punuar!
    Sa mbreter e prenser qene,
    Njohne te math Skenderbene,
    Zun' udhen e urtesise,
    Ishine lark marrezise,
    Per Shqiperine leftonin,
    Madherite nuk' i donin,
    Po kishin vellazerine,
    S'e qasnine djallezine,
    Pa lan'emere perjete,
    Zoterinjte e vertete,
    Vec Shqiperine mejtonin,
    Te tjerate i harronin,
    S'kishin ata thashetheme,
    Te keqija e te rreme,
    Donin gjithe memedhene
    Dhe kombin' e Skenderbene,
    Kush i rrij kundrejt Tyrqise,
    Vec burrat' e Shqiperise,
    As Serbij' as Bullgaria,
    As Elladha as Vllahia,
    As Venetia qendronte,
    As tjatere komp kuxonte.
    Evropa ishte e shuar,
    Njerezit te mallekuar,
    Kishin vdekure nga frika,
    Nga Turqit' u binte pika,
    U trempne gjithe me radhe,
    Dhe Vlladisla me Uniadhe,
    Si gjithe keta te rinjte,
    Dhe papa e vyzandinjte
    Me nje dite Konstandine
    Turqit' e zune dh'e pshine,
    Kostandinopoj' e ndjere
    S'u mbajt, po ra menjehere.
    Grekerit' ishin te vdekur,
    S'hanin dot barut e hekur,
    Le te mbahen me levdate
    Grekerete posi grate,
    Me fjal' e me thashetheme,
    Jane te gjitha te rreme.
    Kishte vdekur njerezia,
    Rronte vetem Shqiperia,
    Vec shqiptari leftonte,
    Njeri tjatere s'kuxonte.
    Kordhetar tjatere s'gjene,
    Turqite, vec Skenderbene.
    Skenderbeu me te paret,
    Me te gjithe shqipetaret,
    I qendruane Turqise,
    I dhane nder Shqiperise,
    Ata duall' e leftuan,
    Gjith' Evropen' e shpetuan.
    Te Skenderbeu kishte shprese
    Aher' Evrop' e pabese.
    Rrefe, o mal' i Sopotit!
    Edhe ti, Tomor'i zotit!
    Me oshetime tregoni,
    E me vetetime thoni,
    Dhe ti, fortes' e Beratit!
    E ju, bregoret' e Matit!
    Fole, fol' o Drin'i shkrete!
    Q'i ke pare me sy vete
    Te ter' ato ligjerime
    I mer vesh zemera ime.
    Keto gjithe po i dime,
    Me tehu tani te vime.
    Pas Skenderbeut Shqiperia
    Nuke ra ne te keqija,
    Se ne kurt' kurre s'ka rene,
    Poshte njeri s'e ka vene,
    Se shqipetari ish burre,
    Nene zgjedhe s'hyri kurre.

    Nder' e vjeftene e mbajti,
    Dhe sedrene nuk e ndajti,
    Nuk e harroi memedhene
    Dhe lirin' e Skenderbene,
    I huaj ne vendit tene
    S'shkelte dot, se nuk ish thene
    Rete muntte te perpinte,
    Ne Shqiperi s'munt te vinte;
    Fill e vetem shqipetari
    Udhetonte si m'i pari,
    Me mbledhet te pleqesise
    Shihej pun' e Shqiperise
    Lige kishin te verteten,
    Qe sbukuron gjithe jeten,
    Kishin udhe urtesine,
    Bese kishin njerezine,
    Udherefenjes e drite
    Kishin gjithe miresite.
    Gjithe sa qene te pare
    Dhe me ment e kordhetare,
    Q'i dhane jete Turqise
    E nder te math Shqiperise,
    Te ter' ishin shqipetare
    Sa bene pune te mbare,
    Si Qyprilit' e te tjere
    Burra me emr' e te ndjere.
    Shqipetari mbreteronte,
    Ajy leftont' e gjykonte.
    Pjesa e katert

    Shqiperia ishte zonje
    E kishte te madhe pronje,
    Shqiperia kurdohere
    Ka nxjerre trima te vlere,
    Mehmet Alin', Ibrahimne,
    Gjikene, Gjoleke trimne,
    Rrapon e Ali Pashane,
    Silahdare e Shkodrane
    E shume njeres te tjere,
    Si keta dhe me te ndjere.
    Ishte vash' e Shqiperise
    Ajo zonj' e urtesise,
    Dora Distra nga Permeti,
    Q'ish ne diturit si deti.
    Gjithe gravet u ka dhene
    Nder dhe memedheut tene.
    E kush e beri Morene?
    Gjithe shqipetare qene.
    S'ish shqipetar Marko Suli?
    Xhavella e Miauli?
    Bubulina e Kanari?
    Shqipetar bir shqipetari.
    Me armet te Shqiperise
    Iu hoth themeli Greqise,
    Po grekeret e pabese,
    Qe iu bene zot Morese,
    S'e duane shqipetare,
    Kerkojne t'i bejne varre!
    Po kush ben ne kete jete
    Varr' e shokut, bije vete.
    Nuke trembet shqipetari
    Nga greku e nga bullgari,
    Nga Mal'i Zi, nga Serbia
    Nuke trembet Shqiperia.
    S'trembet kurre shqipetari,
    Dhe sot esht' ajy i pari,
    Bota gjith' e kane pare
    Ne luftera shqipetare,
    Plevna, Shipka s'u harua,
    Koha shume s'u mergua.
    Neve muntme venetjanet
    Dhe barbaret e romanet,
    Turqine edhe Persine,
    Afrikene e Hindine.

    Gjithe njerezit e dine
    Kush e bashkoi Italine.
    Cilet per vdekj' e per koke
    Garibaldi kishte shoke?
    Shqipetar ishin te tere,
    Ata pune kane bere.
    Edhe sot lul' e Turqise
    Jane djemt' e Shqiperise,
    Njeres t'urt' e te vertete,
    Te ditur e pa te mete.
    Edhe sot eshte i zoti
    Shqipetari si qemoti,
    cdo pune qe ka punuar,
    Kurdo e ka trasheguar.
    Keto te verteta jane,
    E te rrema brenda s'kane
    Njeriu po te mesonje,
    Keto do t'i kupetonje.
    Eshte fjalez e vertete,
    Qe tjatere komp ne jete
    S'i arrin dot shqipetarit,
    Burrit trim e punembarit.
    Ka nxjerre e do te nxjerre
    Shqiperia kurdohere
    Burra t'urt'e te vertete,
    Ka pasur dhe do te kete.
    I ka dhene perendia
    Gjithe c'donte Shqiperia,
    Se e ka ngrehur perjete
    Zot i math e i vertete.
    Shqiperia s'copetohet,
    Kurre nukevarferohet,
    Posi hena perseritet,
    Kurre nuke kahenitet.

    Gjithe c'jemi shqipetare,
    Jemi nje fis e nje fare,
    Kemi te tere nje shprese,
    Nje gjak, nje gjuhe, nje bese,
    Bese kemi perendine
    Dhe lige vellazerine,
    Jemi gjithe shqipetare,
    S'jemi te car' e te ndare,
    Jemi shtepi e femije,
    At' e mem' e bir e bije.
    Meme kemi Shqiperine
    Edhe moter urtesine,
    Kemi ndihmes trimerine,
    Mem' e ate perendine,
    Se asaj i prume bese,
    Te gjith' atje kemi pjese.

    S'jemi as turq as kaure,
    Mos e thoni kete kurre,
    S'jemi greker as bullgare,
    Jemi vetem shqipetare
    Ky emere na ep ndere,
    Pa s'na duhene te tjere,
    Kemi gjuhezene tene,
    Zot'i math na e ka dhene,
    Dhe komp e memedhe kemi,
    Te humbur ne jete s'jemi.
    Ajy qe s'do memedhene
    Dhe kombin e vetehene,
    Dhe gjuhene qe flet vete,
    S'eshte njeri i vertete.
    Ata quhen tradhetore,
    Jane te mjer' e te gjore,
    Faqezes e genjeshtare
    Dhe te paqen' e te marre,
    E lene menjane ndere
    E lipin dere me dere
    Ata jane posi berri
    Edhe te ndyre si derri.
    Nder e vjefte s'munt te kete
    Njeriu i tille ne jete.
    Gjithe c'jemi shqipetare,
    Jemi nje s'jemi te ndare,
    Ket' emere mjaft e kemi
    Dhe na ep nder kur e themi,
    Eshte emr'i Skenderbeut,
    Emr'i gjithe memedheut,
    Me ket' emre te bekuar
    Tanete jane levduar.
    Selenik e tatepjete
    Ka qene dhe do te jete
    Vend'i ter' i Shqiperise
    Me ndihmet te perendise.
    O ju fqinjte e pabese!
    Mos bini me ate shprese,
    Shqiperia s'copetohet,
    Shqipetari nuke ndrohet.
    Ju e njihni shqipetare,
    E kini pare me pare,
    Po mos delni nga kufite
    Edhe lini marrezite.
    Qe te kemi miqesine
    Te gjithe dhe dashurine,
    S'ka njeri te marre pjese,
    Per te zone do te mbese
    I zoti e'shte shqipetari,
    Ajy qe ka qen' i pari,
    S'ka njeri tjatere pjese,
    Pa nuke ka besa-bese.
    Shqiperia ka te zone,
    Q'e ka pasur gjithemone,
    Me qene gjall shqipetari,
    c'kerkon greku dhe bullgari?
    Dhe Mal'i Zi e Serbia
    c'kerkojne nga Shqiperia!
    Hiquni, o te pabese!
    Se e zeza do t'u prese!
    Djemt' e Skenderbeut perjete
    Jane burra te vertete,
    c'e pandehte shqipetare?
    Te vdekur, q'i beni varre?
    S'e dini c'u ka punuar?
    S'me ngjan t'i kini haruar.
    Kush ia ka me te pabese
    Shqiperise, do te vdese,
    Do te vdes' e te humbase,
    Nga nakari te pelcase,
    Shqiperia do te rronje,
    Pasketaj te mbreteronje.

    Ne paste nder shqipetare
    Pake greker e bullgare,
    Pake shqipetare jane
    Valle neper fqinjte tane?
    Ne duam vellazerine,
    Dashurin' e miqesine,

    Pa luftes s'i trembet kurre,
    Shqipetari eshte burre.
    Edhe Evropa e tere
    Sonte me ne eshte bere,
    Se te drejten ne e kemi,
    Ne te zott' e vendit jemi.
    Pjesa e peste

    Sot per sot Maqedhonia,
    Thesprotia, Mollosia,
    Dhardhania, Iliria,
    Paravea, Haonia
    Qe u thoshine qemoti
    Bota, po s'u thosh i zoti,
    Bejne gjithe Shqiperine,
    Edhe fqinjte ton' e dine.
    Tani, djemt' e memedheut!
    O te bijt' e Skenderbeut!
    Ju, o vellezer e shoke!
    Pa mblithni mentte ne koke,
    Zgjohuni, o shqipetare,
    Se aferoi dit' e mbare!
    Mos vini veshne ne bote,
    Si te doje le te thote.
    Gjithe c'jemi shqipetare,
    Jemi nje komp e nje fare,
    Edh' e tere Shqiperia
    Eshte nje si perendia.
    Lereni menjane fene,
    Te shikojme memedhene,
    Te jemi miq ne mest tene
    Dhe shoke, si kemi qene,
    Ta shtojme vellazerine,
    Dashurin' e miqesine.

    Jemi djemt' e memedheut
    Gjithe dhe te Skenderbeut,
    Sicili le te besonje
    Sikunder te kupetonje,
    Po feja te mos na ndanje,
    Ne zgjedhe te mos na mbanje.
    Perpiqi per vethet tuaj,
    Mos per bot' e per te huaj.
    Eshte dit' e diturise
    Sot e koh' e urtesise
    S'ben dot pune marrezia,
    Padija e foshnjeria,
    Poshte ndarja e nakari,
    Qofte lark nga shqipetari,
    Rrofte bashkimi perjete,
    Q'e fali zot'i vertete!
    Ta kemi vellazerine,
    Miqesin' e urtesine,
    Nje fjale gjithe te themi
    E nje deshire te kemi:
    Te nderojme memedhene,
    Gjuhene e vetehene,
    Shqiperine ta shpetojme,
    Se gjithash ta lartesojme
    Ate kemi gjithe meme,
    Ne te huaj nuk' e leme
    Pa njeri te mos kuxonje
    Ta pres' e ta copetonje.
    Shqiperi, o jetegjate!
    Ty te kemi mem' e ate
    Dhe per ty do te leftojme,
    Gjersa te te trashegojme!
    Per ty gjithe, dit' e nate,
    Mejtohemi gjer' e gjate.
    Ti kurre s'prishesh, s'shkretohesh,
    As drobitesh, as pengohesh.
    Me ke gjithe bukurite
    E te tera miresite:
    Ke fusha me lule shume,
    Lumenj te mbedhenj pa gjume,
    Male te lart' e te veshur,
    Buzen' e detit te qeshur;
    Gjithe gaze ta dha zoti,
    Ta ka falur qe qemoti;
    Me je driteze ne drite,
    Me te gjitha miresite.
    Per ty shume do te thoshe,
    O Nuseja bukuroshe!
    Ti s'plake kurre ne jete,
    Posi perendia vete!
    Vdekja edhe pleqeria,
    Shemetimi, dobetia,
    Ty s'ta zene dot peqine,
    Mesa zene perendine!
    Ke pjell' aqe te vertete,
    Sa s'nemerohen ne jete,
    Pa ke pjelle Skenderbene
    E gjithe trimat sa qene.
    Ke sot djem t'urt' e te mire,
    Trima me shume deshire.
    Nuke vdesin shqipetaret,
    Jane vet'ata te paret.
    Dardha nene dardhet bije,
    Dit' e sotme qe dhe dije,
    Nuke shuhet njerezia,
    Vdes e ema, rron e bija,
    Rron i biri, q'eshte vete
    I ati qe qe nde jete.
    Trendafili, qe ep er,
    celete serish ne vere.
    Ju priftere mjeker gjate,
    Q'u quan kombi urate,
    Urate e perendise,
    Q'eshte drit' e gjithesise,
    Munt te behi te pabese
    Per te miret te Morese?

    Harroni dot memedhene?
    E pse? c'e kemi Morene?
    Krishti grek nuke ka qene,
    Dhe besen ata s'e bene.
    Dhe ju hoxh' e ju dervishe
    Mos shihni xhami e kishe,
    Si kisha e'shte dhe xhamia,
    Tekdo eshte perendia,
    Pa te tere njerezine
    Zot' i math e ka te tine,
    Se perpara perendise
    Nj'eshte tuf' e njerezise
    Kush ka zemre te qeruar,
    Munt te jet' ajy m'i cquar,
    Se po vetem urtesia
    N'aferon te perendia.
    Ta doni keq perendine,
    Po bashke me Shqiperine.
    Shqiperi, te qofsha fale!
    Te kam mem' e me ke djale,
    Ne gjit tent ngrihem e bije,
    Ti ke fuqi perendie,
    E mer ne gjit bukurine
    Dh'e nxjer prape kur hap gjine.
    Trendafil' i kuq me pale,
    Qe nga gjiri yt ka dale,
    eshte gjaku i nje mbreti,
    Qe prehje nde gjit tent gjeti.
    Nga te mos nxjerc lule m'ere
    Ti, qe kellet kurdohere
    Nde gji vete bukurine?
    Gjithe tek ti ven' e vine.
    Parrajs' e vertete vete
    eshte Memedheu ne jete.
    Always be yourself, express yourself, have faith in yourself, don't go around looking to duplicate a successful personality.

  8. #8
    Minifotoja e anetarit kuqeziperjet
    kuqeziperjet eshte Jashte Linje Anetar/e
    Reg
    02-01-07
    Postime
    130
    Images
    3

    Kryesore

    te lumte i dashur administrator,te lumte na e bere zemren mal.

Tags for this Thread

مواقع النشر (المفضلة)

مواقع النشر (المفضلة)

Rregullore Postimi

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  

  • English
  • Shqip
  • Italiano
  • Deutsch
  • Français
  • Español
  • Hrvatski
  • Svenska
  • Russian
  • Nederlands
  • Arabic
  • Türkçe
  • 简体中文
Rreth nesh | Ndihme | Reklama | Sherbime | Kushtet e Perdorimit | Politika e Privatesise | Rss
Copyright © 2001- Parajsa.com All rights reserved.