I edukuar me zell për kursimin e parave, por edhe nga ndjenja fisnike e të bërit bamirësi, Rokfeleri, falë kurajos, guximit dhe dëshirës për të qenë i suksesshëm, arriti atë çka shumë veta e ëndërrojnë të jenë në fushën e biznesit. Ishte vetëm 12 vjeç kur filloi të njihte në veten e tij cilësi që kishin për ta bërë të suksesshëm në ekonominë amerikane. Largpamësi, kurajo, vendosmëri, saktësi, guxim, ishin këto karakteristikat e një njeriu që vinte nga një familje e thjshtë amerikane, por që arriti ta shumëfishonte pasurinë e tij në piedestalin e shifrave me shumë zero.

Që nga dita e sotme, gazeta "Panorama" do të ketë rubrikën e saj të re, në të cilën do të njihen më nga afër të gjithë miliarderët më të famshëm në botë. Si e nisën rrugën e biznesit, guximi dhe kurajua për të arritur suksesin dhe arritjet e biznesmenëve më të mëdhenj, pasuritë e të cilëve arrijnë në miliarda dollarë.

Lindi më 8 korrik 1839 në Richford, Nju-Jork. Babai i tij, Uiliam Averi Rokfeler, ishte një "doktor", i cili pretendonte se mund ta shëronte sëmundjen e kancerit me një trajtim që kushtonte vetëm 25 dollarë. Nëna e tij, Eliza Davison Rokfeler, ishte një grua mjaft besimtare dhe e disiplinuar. Ajo e edukoi Xhonin të punonte, të kursente para dhe të jepte bamirësi. Në moshën 12-vjeçare Xhon D. Rokfeler kishte arritur të kursente 50 dollarë, duke punuar me gjëra të vogla për fqinjët e tij. Me këshillën e nënës së tij, Rokfeleri e huazoi shumën e tij të 50 dollarëve te një fermer vendas me interes prej 7 % në vit. Në vitin 1852, një vit pasi familja e tij ishte shpërngulur në Owego, Nju-Jork, Rokfeleri ndoqi studimet në Akademinë e Owegos, ku shkëlqeu jashtëzakonisht në lëndën e matematikës. Ai ishte në gjendje që me mendje të zgjidhte shumë problema të vështira matematikore. Një talent i tillë i shërbeu shumë Rokfelerit për të pasur sukses në rrugën e biznesit. Në vitin 1853, familja Rokfeler u transferua sërish, kësaj here në Cleveland, Ohio, ku Xhoni ndoqi shkollën e mesme, gjatë viteve 1853-'55.

Në pranverën e vitit 1855 Rokfeleri kaloi 10 javë në Kolegjin Tregtar të Folsomit, në të cilin ai mësoi kontabilitetin, historinë e ekonomisë, sjelljet tregtare rreth bankave dhe kurseve të shkëmbimit. Nga i jati i tij ai mësoi si të mbante shënime e të ruante letra të ndryshme të biznesit. I jati i tij ishte shumë i dhënë pas fushës së biznesit dhe besonte tmerrësisht në fuqinë e kontratave të nënshkruara. Në gusht të vitit 1855, tashmë në moshën 16-vjeçare, Rokfeleri filloi të kërkonte punë si llogaritar ose si nëpunës. Biznesi ishte në nivele të këqija në Cleveland, gjatë asaj kohe, dhe ai hasi shumë probleme për të gjetur punë. Ai rrinte gjithmonë i veshur thjeshtë, me një kostum të errët dhe kollare të zezë.

Cleveland nuk ishte qytet i madh në vitin 1855, kështu që Rokfeleri mund t'i vizitonte lehtësisht qendrat e biznesit në qytet, brenda javës. Ai shkonte tri herë në javë te çdo biznes i ndryshëm në qytet. Më në fund, më 26 shtator 1855, ai gjeti një punë si ndihmësllogaritar te firma "Hewitt & Tuttle", që prodhonte artikuj të ndryshëm veshjesh. Shumë shpejt, Rokfeleri i befasoi punëdhënësit e tij me seriozitetin dhe përkushtimin e tij në punë. Ai ishte shumë i saktë dhe jashtëzakonisht i ndershëm në punë. Për shembull, ai nuk e shkruante kurrë një faturë të falsifikuar, që kishte të bënte me hyrje-daljet në firmë, edhe pse i kishte të shumta mundësitë për ta bërë një gjë të tillë. Për një kohë të gjatë ai u përkushtua në mbledhjen e borxheve, që i detyroheshin debitorët kompanisë së tij. Ai ishte i sjellshëm, komunikues dhe mjaft i duruar, karakteristika këto që e ndihmonin për t'i mbledhur borxhet e kompanisë. Për gjithë këtë punë që ai bënte, nuk paguhej edhe aq shumë, e mgjithatë, rroga e tij nuk ishte e keqe; ai gjithmonë kishte mundësi për të dhënë bamirësi në kishë apo te njerëzit që kishin nevojë. Nga viti 1858, Rokfeleri fitoi më shumë përgjegjësi në kompaninë "Hewitt & Tuttle". Më pas, ai filloi të angazhohej edhe në llogari të biznesit të tij. Kishte filluar t'i kuptonte aftësinë e tij; shumë shpejt kishte për të qenë i suksesshëm në fushën e biznesit. Pasi e kishte peshuar gjithçka me kujdes, ai do të vepronte në mënyrë të tillë që t'i arrinte frutet e punës së tij. Kishte nerva të forta dhe mendje të kthjellët, ishte në gjendje të arrinte marrëveshje të vështira, pa kurrfarë hezitimi. Këto kombinime të maturisë, kujdesit, saktësisë dhe zgjidhjes së situatave, shumë shpejt e vunë në qendër të vëmendjes Rokfelerin, i cili, gjithashtu, fitoi respekt të jashtëzakonshëm në biznesin vendas të Klevelandit.

Tërheqja nga biznesi dhe bamirësitë

Gjatë viteve 1891-'92 Rokfeleri pësoi një rënie të fortë morale, si pasojë e mbingarkesës në punë. Ai humbi dëgjimin e shikimin dhe vuajti për një kohë të gjatë nga sëmundjet shëndetësore deri në fillimin e viteve 1890. Gjatë kësaj kohe, pasuria e Rokfelerit ishte shtuar aq shumë sa që nuk dihej se çfarë do të bëhej me të, kush do ta manaxhonte. Ai e zgjidhi këtë problem, duke afruar pranë vetes Frederick T. Gates, në shtator të vitit 1891, duke e bërë atë manaxher të plotfuqishëm të gjithë pasurisë së tij. Gjatë kësaj kohe, Rokfeleri u përball me thirrje dhe apele të shumta nga individë dhe organizata bamirësie, për dhënien e fondeve. Gates, jo vetëm që e mënjanoi këtë ngarkesë, por, gjithashtu, i kufizoi të gjitha investimet e jashtme të Rokfelerit. Në vitin 1896 Rokfeleri ndaloi së shkuari çdo ditë në zyrën e tij, dhe në vitin 1897 u tërhoq nga biznesi. Ishte në moshën 58-vjçare. Në vitin 1912, pasuria e tij shënonte shumën e 900 milionë dollarë dhe gjatë kësaj kohe ai dhuroi qindra milionë dollarë si bamirësi. Në vitin 1897, djali i tij, Xhon D. Rokfeler Junior, u bë administratori i përgjithshëm i pasurisë së tij. Vetëm në vitin 1932 familja Rokfeler dhuroi 75 milionë dollarë për ndërtimin e Universitetit të Çikagos. Ai ngriti Institutin Rokfeler, për kërkime mjekësore, dhe dhurata e tij ishte 50 milionë dollarë në vitin 1930. Krijoi Bordin e Edukimit të Përgjithshëm (më vonë u quajt Fondacioni Rokfeler), i cili do të ndihmonte në ngritjen e institucioneve arsimore, studimeve akademike, zhvillimin e shkencës etj., për të cilin, në vitin 1919 ai dhuroi shumën e 50 milionë dollarëve. Kur Rokfeleri vdiq më 23 maj 1937, pasuria e tij e mbetur ishte 26 410 837 USA. Ai e shpenzoi shumën më të madhe të pasurisë së tij për bamirësi, për djalin e tij, si dhe për bashkëpunëtorët e vet më të afërt.