Pershendetje te Gjitheve.

Me ndihmen e Zotit, po na afrohet nje muaj i madherishem per te gjithe muslimanet, Muajit Ramazan. Agjerimi i ketij muaji eshte nje nder adhurimet kryesore qe duhet te beje nje musliman, edhe pse ka prej tyre qe e lene pas dore apo e neglizhojne. Kjo gje ndodh pasi shume nga vlerat dhe te mirat qe gjinden ne kete muaj nuk njihen nga njerezit.

Allahu i Madheruar na ka urdheruar ne kuran per agjerimin e ketij muaji duke thene: "O ju që besuat, agjërimi u është bërë obligim sikurse që ishte obligim edhe i atyre që ishin para jush, kështu që të bëheni të devotshëm" (suretu elBekare: 183)

Per agjerimin e ketij muaji kane ardhur shume shperblime.
Ebu Hurejra, All-llahu qoftë i kenaqur me të ka thene:
Allahu i Lartesuar ka thene" . ''Cdo vepër e birit të Ademit dyfishohet, e mira me dhjetë të mira (sevape) e deri në shtatëqind fish. Ka thënë All-llahu aze ve xhel: “Përveç Agjërimit, ai është për Mua dhe Unë e shpërblej për atë, e len (njeriu) epshin dhe ushqimin për mua. Trs Muslimi

Pejgamberi paqja dhe meshira e Zotit qofte mbi te ka thënë: ''Me të vërtet në xhennet është një derë i thuhet Rejjan, hyjnë nga ajo agjëruesit ditën e Kijametit; nuk hynë në të askush përveç tyre, sapo të hyjnë mbyllet (dera) dhe nuk hyn në të më askush '. (mutefekun alejhi)


Agjërimi ndërmjetëson për agjëruesin në ditën e Gjykimit:
Pejgamberi paqja dhe meshira e Zotit qofte mbi te ka thënë: '' Agjërimi dhe Kur'ani ndërmjetësojnë për njeriun ditën e Gjykimit. Thotë Agjërimi: “O Zoti im e ka lën, ushqimin dhe epshin, më bëj që të ndërmjetësoj për të (agjëruesin). Thotë Kur'ani: “O Zoti im e ka lën gjumin natën, më bëj që të ndërmjetësoj për të (lexusin e Kur'anit). Ka thënë: ndërmjetësoni( ju të dy: agjërim dhe kur'an) për të (njeriun)''.


Pejgamberi paqja dhe meshira e Zotit qofte mbi te ka thënë:
''Nuk ka njeri që agjëron një ditë për hirë të All-llahut e që mos t'ia largojë All-llahu, subhanehu ve teala, fytyrën e tij nga zjarri i xhehenemit për shtatëdhjetë vite ''. (mutefekun alejhi).


O robër të All-llahut! Me të vërtetë ky muaj është rast që nuk zëvendësohet; punoni për këtë; All-llahu ju mëshiroftë në vepra të mira; bëni përpjekje në ibadete, shfrytëzone kohën e cila ju afron tek Zoti i juaj me: Namaz, Agjërim, Sadakaja, lexim të Kur'anit, përmendje (dhikër), dua; urdhëroni për të mirë e ndaloni nga e keqja.
Kini kujdesë, All-llahu ju mëshiroftë; nga gjithë ajo që All-llahu, aze ve xhel, hidhërohet me të; mos e prishni agjërimin tuaj me vepra që janë në kundërshtim me fenë e All-llahut, se i Dërguari i All-llahut, salall-llahu alejhi ve selem, ka thënë : ''Ai që nuk i shmangët gënjeshtrës dhe punës me të dhe amoralitetit, All-llahu nuk ka nevojë që ai (njeriu) ta lënë ushqimin dhe pijen''.
Veç ka humbur ai i cili ka dalë nga ky muaj me duar thatë.
Përkujtoni, Allahu ju mëshiroftë; ata të cilët kanë agjëruar me ne në vitin e kaluar, e nuk ju është mundësuar të agjërojë në këtë vitë; ose për shkak se janë shëndruar në trupa të palëvizshëm në varre, ose janë goditur me sëmundje e nuk munden të agjërojnë. Ata shpresojnë të agjërojnë me ne, qoftë vetëm një ditë.
Përkujtoni këto momente; dhe dijeni se vdekja vjen papritmas, e ajo merr foshnje, fëmijë të rritur, pleq dhe mos t'ju mashtrojë juve shëndeti dhe forca rinore.
Thotë një poet:
Sa prej të shëndoshëve, pa ndonjë sëmundje vdiqën
E sa prej të sëmurëve, kohë të gjata jetuan.
E lusim All-llahun e Madhëruar që të na bëjë prej të shpëtuarve në këtë muaj të begatshëm.

__________________
Sikur të ishte deti ngjyrë për t'i shkruar fjalët e Zotit tim, deti (uji i tij) do të shterrej para se të përfundojnë fjalët e Zotit tim.

Ripërtëri jetën tënde në Ramazan
All-llahu [subhanehu ve teala] thotë:
“Muaji i Ramadanit që në te (filloi të) shpallet Kur'ani, që është udhërrëfyes për njerëz dhe sqarues i rrugës së drejtë dhe dallues (i të vërtetës nga gënjeshtra)…”. (El-Bekare: 185).
Kurse Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë:
“Secili njeri që agjëron një ditë në rrugë të All-llahut, All-llahu për këtë ditë e largon nga zjari i xhehenemit shtatëdhjet vjeshta”. (Buhariu dhe Muslimi).
Zhvillimi mekanik i jetës, dhe vazhdimësia rutinore jetës i sjell mërzinë, andaj shumë njerëz si rezultat i kësaj dëshpërohen dhe mërziten nga jeta.
Mirëpo islami jetës i jep shije të ndryshme, le pas shpine çdo mërzi dhe jeta bëhet e këndshme, siç thotë All-llahu [subhanehu ve teala]:
“… Ne do t'i japim atij një jetë të mirë (në këtë botë), …”. (En-Nahl: 97).
Pesë kohët e namazit e thjenë rutinën e ditës, namazi i xhumasë e then rutinën e javës, nata e kadrit e thenë rutinën netëve, muaji i Ramazanit e then rutinën e vitit dhe në çdo stacion prej këtyre stacioneve, njeriu e ripërtërinë jetën e tij, ndalet para domethënieve të reja, të cilat e kthejnë në rrugën e shëndoshë.
Ramazani është stacioni më i madh në këto stacione, sepse në këtë stacion All-llahu u ndihmon besimtarëve duke ua prangosur djajtë, e zgjat dorën dhe dhuron.
Ramazani është frymëzim dhe dhuratë hyjnore për mbarë botën, ku njeriu mund të ripërtërinë jetën dhe të jep shpresa.
Prej mjeteve me të cilat njeriu e ripërtërinë jetën e tij në Ramazan, janë këto:
1- Koha e syfyrit. Koha e syfyrit është kohë e bereqetshme, të cilën shumica e njerëzve e humbin kot. Andaj vjen Ramazani që tua tërhjek vërejtjen, që të zgjohen në këtë kohë për të ngrënë ushqimin e syfyrit, mirëpo shumica harojnë hadithin e Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]:
“Zoti ynë zbret për çdo natë në qiellin e dynjasë, kur mbetet pjesa e tretë e natës e thotë: kush më lutet që ti përgjigjem, kush kërkon që ti jap, kush kërkon falje që tia fali”. (Buhariu).
Sa këmi nevojë për këtë kohë të bekuar për të ripërtërirë fuqinë tonë dhe për të kërkuar nga All-llahu gjëra që na e përmirësojnë fenë, jetën dhe ahiretin tonë.
2- Namazi i sabahut në xhami. Edhe këtë vepër shumica e njerëzve e humbin gjatë tërë vitit, mirëpo vjen Ramazani e i zgjon njerëzit, u tregon njerëzve se ekziston një namaz të cilin e dëshmojnë melaqet. All-llahu [subhanehu ve teala] thotë:
“Fale namazin kur zbret (nga zeniti) dielli, e deri në errësirën e natës dhe duke bërë lutjen (namazin) e agimit. Vërtet, lutja e agimit është e përcjellur”. (El-Isra: 78).
Kurse Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë:
“Përgëzoi ata që ecin në erësira për në xhami me dritë të plotë ditën e Kijametit. Atëherë kur do të trishtohen njerëzit, e ata nuk do të trishtohen”.
3- Shtimi i lutjes. Sidomos në këtë muaj të bekuar, pasiqë lutja e agjëruesit është e pranuar. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë:
“Tre lutje janë të pranuara: lutja e agjëruesit, lutja e atij që i është bërë zullum dhe lutja e udhëtarit”. (Bejhakiu, sahih).
Dijetarët kanë thënë: All-llahu [subhanehu ve teala] ka vënduar ajetin e lutjes mes ajeteve të agjërimit, për të sinjalizuar se lutja gjat agjërimit nuk refuzohet. Sa e sa nevoja që kemi, e shohim se na realizohen me lutje!
4- Leximi i Kur'anit me mendim dhe meditim. Ky muaj është muaj i Kur'anit. All-llahu [subhanehu ve teala] thotë:
“Muaji i Ramadanit që në te (filloi të) shpallet Kur'ani, që është udhërrëfyes për njerëz dhe sqarues i rrugës së drejtë dhe dallues (i të vërtetës nga gënjeshtra)….”. (El-Bekare: 185).
Andaj është e pëlqyeshme për muslimanin që së paku një herë ta përfundojë leximin e Kur'anit, duke mos haruar mendimin dhe meditimin.
5- Namazi me xhemat në xhami.
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë:
“Kush shkon në xhami ose kthehet nga xhamia, All-llahu i përgadit vendbanim në zhennet, çdo herë që shkon dhe vjen”.
Ka shumë jete që na bëjë të ripërtërijmë fuqinë tonë në Ramazan, prej tyre është edhe shtimi i nafileve, namazi i natës, sadakaja, kujdesi për farefisin, kuptimi i vëllezëris për hirë të All-llahut, kujdesi për ndjenjat e muslimanit, të gjitha këto jetës i japin domethënie tjetër, që dallon nga ajo që e kemi ditur si të zakonshme.
Prej mjeteve më të rëndësishme që e ripërtërinë jerën është fjala e parë që ka zbritur në Ramazan prej Kur'anit, është fjala: lexo! Leximi në emër të All-llahut është mjeti i parë për ngritjen e nivelit të kulturës së muslimanit dhe përhapjes së vetëdijes në mesin e tyre.
Andaj, muslimani gjat Ramazanit duhet të caktojë, së paku një orë që të lexojë në te. Le të filloj nga jeta e Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], sepse në te gjindet i tërë islami.
Të gjitha këto mjete paraqesin fillim, e asesi fundin. Shume njerëz mendojnë se duhet it bëjnë këto vepra gjat Ramazanit, që më pas ti lënë. Kjo është shkaktari kryesor që na shkakton kthim të përhershëm pas Ramazanit. Ramazani paraqet xixë e cila duhet të shkaktojë te secili prej nesh përparim, ngritje dhe vazhdim, e jo të jetë vetëm sezonë, sikurse edhe sezonat tjera, ku përfundojnë aktivetet e saja me përfundimin e sezonës.
All-llahu është dhurues i suksesit.
Abdul-Latif Brixhavi
Përshtati: Bekir Halimi
Abdul-Latif Brixhavi,
7.11.2003

__________________
Sikur të ishte deti ngjyrë për t'i shkruar fjalët e Zotit tim, deti (uji i tij) do të shterrej para se të përfundojnë fjalët e Zotit tim.

Teubeja në Ramazan


Teubeja është detyrë e përhershme në ymrin e njeriut, përshkak të nevojës së përhershme që ka njeriu për ten ë këtë jetë, sepse nuk ndalet së bërit mëkate gjatë jetës së tij. Andaj mëkatet nuk duhet të bëhet shkak që të largojnë nga udhëtimi yt drejt All-llahut dhe kthimi kah pendimi. Besimtari nuk duhet të humbë shpresën e as të demoralizohet, sepse All-llahu i kë thirru idhujtarët në pendim, poashtu edhe zullumqarët edhe kriminelët.
All-llahu [subhanehu ve teala] thotë:
“Është e sigurt se ata që i sprovuan besimtarët dhe besimtaret dhe nuk u penduan, ata kanë dënimin e xhehennemit dhe dënimin e djegies”. (El-Buruxh: 10).
Hasan Basriu [rahimehull-llah] thotë: “Shikoni këtë bujari dhe fisnikëri të All-llahut. Ata i kanë vrarë miqtë e Tij, kurse Ai i thërret në pendim dhe falje”. (Ibn Kethiri; 4/ 60).
All-llahu [subhanehu ve teala] thotë:
“Thuaj: "O robërit e Mi, të cilët e keni ngarkuar me shumë gabime veten tuaj, mos e humbni shpresën ndaj mëshirës së All-llahut, pse vërtetë All-llahu i falë të gjitha mëkatet, Ai është që shumë falë dhe është mëshirues!”. (EZ-Zumer: 53).
Ibn Kethiri [rahimehull-llah] thotë: “Ibn Abbasi [radijall-llahu anhu] duke e komentuar këtë ajet ka thënë: All-llahu [subhanehu ve teala] i ka thërritur në falje ata që kanë menduar se Mesihu është Zoti, ata që kanë menduar se Mesihu është i biri i Zotit, ata që kanë menduar se Uzejri është i biri i Zotit, se All-llahu është i varfur, ai që mendon se dora e All-llahut është e ndrydhur, ata që mendojnë se All-llahu është treshi. Këtyre njerëzve u thotë:
“E pse të mos pendohen dhe të kërkojnë te All-llahu falje, kur All-llahu dihet se falë shumë, është mëshirues?”. (El-Maide: 74).
Urdhëro, o kërkues i së mirës
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë:
“Natën e parë të muajit Ramazan prangosen shejtanat dhe xhinët e inatosur, mbyllen dyert e xhehenemit, dhe nuk hapet asnje derë, happen dyert e xhennetit dhe nuk mbyllet asnje derë. Thërret një thirrës: o kërkues i së mirës urdhëro, kurse ti o kërkues i të keqes nguro. All-llahu në çdo natë ka njerëz që i liron nga zjarri i xhehenemit”. (Tirmidhiu, hasen).
Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] tregon se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] duke hypur në mimber tha:
“Amin, amin, amin. I thanë: o i Dërguar i All-llahut duke hypur në mimber të dëgjuam duke thënë: amin, amin, amin. Tha: “Më erdhi Xhibrili [alejhis-selam] e më tha: cili e takon Ramazanin e nuk i falen mëkatet dhe hyn në xhehenem; e largoftë All-llahu, thuaj amin, e unë thash: amin”. (Ahmedi, sahih).
Po, na ka ardhur ky muaj i bekuar, edhe ti, nisu kah Zoti, ndaj të cilit ke bërë mëkate, i përulur, i penduar, duke qajtur e thuja:
O Zot i gjithësisë, unë u pendova
O Ti që jep të mira, me jep udhëzimin
Sepse po spatëm udhëzim, asgjë s’na bën dobi
Rëshqitjet e mija pranoi me falje, butësi dhe mëshirë
Sepse askush përveç Teje kështu nuk vepron.
Vëlla i dashur!
Nëse nuk të fallen mëkatet në këtë muaj, nëse në këtë muaj nuk të lotojnë sytë, nëse zemra jote para Zotit tënd nuk përulet në këtë muaj, vallë kur do të ndodh kjo gjë?!
Vëlla, a nuk të kanë lotuar sytë nga frika prej All-llahut asnjë herë?
A nuk e ndien se zemra yte është afër All-llahut në këtë muaj?
A nuk mendon se është mundësi e madhe që të shtosh adhurimet dhe frikërespektin, pendimin dhe mposhtjen në këtë muaj?
Le të jetë ky muaj fillimi i pendimit të sinqertë dhe të vërtetë para All-llahut [subhanehu ve teala], vepër me të cilën do të shtojmë kontaktin tonë me All-llahun [subhanehu ve teala]. All-llahu [tebareke ve teala] thotë:
“Kurse ata që e gjetën rrugën e drejtë, Ai atyre u shton edhe më udhëzimin në rrugën e drejtë dhe u ofron mundësi të jenë edhe më të matur”. (Muhammed: 17).
O ti njeri!
Ja, All-llahu [subhanehu ve teala] na qorton duke na thënë:
“O ti njeri, po ç'të mashtroi ty kundrejt Zotit tënd që është bujar e i urtë?”. (El-Infitar: 6).
Po. O ti njeri, çka të mashtroi që të kalosh kufinjtë që i ka caktuar All-llahu dhe të bësh mëkate ndaj Tij?!
Vallë i injoron dhuntitë ndaj Tij?!
Ose ke haruar kontrollin dhe Madhërinë e Tij?!
Unë jam ai që e mbylli derën për
Ti fshehur mëkate e mija që i bëjë
Kurse Syri i Zotit vazhdimisht më shikon
Sa i butë është All-llahu, që më jep afat
Unë vazhdoj të bëjë mëkate, kurse Ai mua më mbulon.
Vëlla, mos shiko sasinë e mëkatit, por shiko Madhërinë e Atij që i ban mëkat.
Vëlla, aq sa kujdesesh për shiqimet e njerëzve ndaj Teje, aq më tepër kujdesu për Shikimin e All-llahut ndaj teje.
Ka myzhde për ty
Ja pot ë ofroj myzhde nga Zoti dhe Pejgamberi yt.
All-llahu [subhanehu ve teala] thotë:
“Thuaj: “O robërit e Mi, të cilët e keni ngarkuar me shumë gabime veten tuaj, mos e humbni shpresën ndaj mëshirës së All-llahut, pse vërtetë All-llahu i falë të gjitha mëkatet, Ai është që shumë falë dhe është mëshirues!”. (Ez-Zumer: 53).
“Edhe ata që pos All-llahut, nuk lusin zot tjetër dhe nuk mbysin njeriun që e ka ndaluar All-llahu, por vetëm kur e meriton në bazë të drejtësisë, dhe që nuk bëjnë kurvëri, ndërsa kush i punon këto, ai gjen ndëshkimin. Atij i dyfishohet dënimi ditën e kijametit dhe aty mbetet i përbuzur përgjithmonë. Përveç atij që është penduar dhe ka bërë vepër të mirë, të tillëve All-llahu të këqijat ua shndërron në të mira. All-llahu është mëshirues, ndaj Ai falë shumë”. (El-Furkan: 68- 70).
Sa dhunti e madhe dhe sa fitim i madh.
All-llahu [subhanehu ve teala] i zëvendëson të këqijta dhe i bën të mira. All-llahu ekber!
Këtë fitim nuk e le pas dore askush tjetër përveç se injorantit ose atij që nuk i dëshiron dhuntitë.
Pra, vëlla i dashur pendohu, nëse i dëhsiron këto të mira. Nëse dëshiron që mëkatet të të shndërrohen në vepra të mira.
Dëgjo se çka thotë Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]:
“All-llahu më shumë gëzohet me pendimin e robit të Tij se sa njeriu që gjindet në shkretëtirë, të cilit i ka humbur deveja, në të cilën e ka pasur ushqimin e tij dhe e gjenë”. (Buhariu dhe Muslimi).
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë se All-llahu ka thënë:
“O biri i Ademit! Nëse më lutesh dhe më shpreson, ti fali mëkatet që i ke bërë dhe nuk më intereson asgjë më tepër. Biri i Ademit, nëse mëkatet tuaja arrinë kupen e qiellit, e pastaj kërkon falje, ti fali mëkatet dhe nuk më intereson asgjë”. (Buhariu dhe Muslimi).
All-llahu thotë:
“O robërit e Mi. ju bëni mëkate gjatë natës dhe gjatë ditës, kurse unë ua fali të gjitha mëkatet, andaj kërkoni falje, që tua fali”.
“All-llahu e shtrin Dorën gjatë natës që të pendohet ai që ka bërë gabime gjatë ditës dhe e shtrinë Dorën gjatë ditës që të pendohet ai që ka bërë mëkate gjatë natës. Kështu vazhdon deri sa të del dielli nga perendimi i tij”. (Muslimi).
Kur e pa Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] një grua duke e kërkuar fëmiun e sajë në mesin e njerëzve të zërë rob, dhe kur e pa e përqafi dhe e shtërngoi për gjoksi tha:
“A mendoni se kjo mundet ta hedh fëmiun e saj në zjar? Thanë: jo. Tha: “All-llahu është edhe më i mshirshëm se kjo grua ndaj fëmiut të sajë”.
All-llahu ekber!
A nuk mjaftojnë këto hadithe që të na nxisin për pendim dhe kërkim të faljes!
A nuk është e madhe kjo bujari që të na stimulon në pendim!
I lartësuar qoftë All-llahu sa i mëshirshëm, sa i butë dhe sa Bujar që është!
Pasiqë mu ngurtësua zemra dhe më ngushtuan rrugët
Shpresën time e ndaj teje e kam bërë shkallë për te falja yte
Mëkati im mu duk shumë i madh
Mirëpo kur e krahasova me faljen tënde, falja Yte ishte më e madhe
Edhe më tej je Falës i mëkateve
Bujar dhe Falës, dhurat dhe nderim.
Ji i çelur me vetveten!
Çka të ndalon nga pendimi dhe rruga e përmirësimit?!
Ndoshta thua: familja, shoqëria dhe shokët!
Ose frikësohem të pendohem e të kthehem sërish në mëkatet e vjetra!
Kam shumë mëkate, e si ka mundësi që All-llahu të mi fal të gjitha mëkatet!
Kam frikë për familjen dhe pasurinë time!
Të them: vallë, do t’i thuash këto fjalë para All-llahut [subhanehu ve teala]?
Dije se këto janë pengesa të imagjinuara dhe të cilat i then frika nga All-llahu [subhanehu ve teala].
Nëse shpirtërat janë të mëdhenjë
Lodhet trupi në realizimin e aspiratave të tyre
Je krenar me fenë tënde. Je i vendosur për të bërë punë të mira dhe për të vazhduar në këto të mira. Mbështetu në All-llahun, e pastaj kujto mëshirën e All-llahut dhe gjërësinë e Faljes së Tij.
Vëllau im. Nëse në këto çaste të vjen meleku i vdekjes, a do të ishe i kënaqur që ta takosh All-llahun në këtë gjendje?!
Vëlla, mos ik nga vetvetja dhe llogaria e sajë, nëse nuk e llogarit sot, do ta llogaritish nesër, nesër do të pendohsh, mirëpo do të jetë vonë, sepse atë ditë nuk ban dopbi pendimi.
Lindje e re
Dije se pendimi nuk është i veçantë vetëm për këtë muaj, por vazhdon edhe për muajt tjerë. Mirëpo ndoshta në këtë muaj të bekuar është lindja yte e re. njeriu mund të lind dy herë: atë ditë kur të del nga errësira e barkut të nënës dhe atë ditë që del nga errësira e mëkateve në dritën e adhurimeve.
Miku im!
Shoqërohu me njerëz të mirë të cilët të bëjnë dobi edhe pas vdekjes tënde, duke u lutur për ty. Rri dhe shoqërohu me ta. Duro me ta deri në momentin kur do të udhëtosh te Zoti yt, atëherë kur do të thuhet:
“(u thonë) Selamun alejkum, me durimin tuaj gjetët shpëtimin; sa përfundim i lavdishëm është ky vend”. (Er-Rad: 24).
Kujdesu se çfarë njerëz ban për shokë, a do të jenë ata që do të luten për ty siç i ka mësuar All-llahu muslimanët të luten për vëllezërit e tyre duke thënë:
“Edhe ata që kanë ardhur pas tyre e thonë: "Zoti ynë, falna neve dhe vëllezërit tanë që para nesh u pajisën me besim dhe mos lejo në zemrat tona farë urrejtjeje ndaj atyre që besuan. Zoti ynë Ti je i butë, mëshirues!”. (El-Hashr: 10).
Ose do të bëhesh nga ata që kur do të dalin para All-llahut do të thonë:
“Atë ditë zullumqari do t'i kafshojë duart e veta dhe do të thotë: "I mjeri unë, ta kisha marrë rrugën e Pejgamberit!" O shkatërrimi im, ah të mos e kisha bërë filanin mik! Në të vërtetë, pasi e gjeta rrugën e drejë, ai më largoi mua prej asaj, e djalli është ai që njeriun e humb dhe e lë të vetmuar”. (El-Furkan: 27- 29).
Para se të mbyllet dera
Vëlla i dashur!
Tani, para se të mbyllet dera përcakto rrugën në të cilën do të ecish dhe metodën e cila të udhëheqë në jetën e kësaj dhe asaj bote.
Sa gëzim dhe lumturi e madhe e kaplon zemrën e besimtarit kur kthehet te All-llahu me pendim dhe të futet në karavanin e burrave të devotshmë…vall-llahi është lumturi të cilën nuk e ka shijuar askush tjetër përveç atij që e ka përjetuar.
Vëlla…nëse ke vendosur të pendohesh dhe të kthehesh…të nënshtrohesh dhe përulesh…dije se pendimi i ka disa kushte të domosdoshme:
1- keqardhja për atë që ke bërë.
2- largim nga mëkati.
3- vendosje që mos të kthehet në atë mëkat. E nëse kthehesh përsërite pendimin…mirëpo me vendoshmëri.
4- pendohu para se të vjen shpirti në fyt dhe para se të del dielli nga perendimi.
Një lutje
All-llahu im, Ty të takon i tërë falënderimi, Ti më ke krijuar, më ke furnizuar dhe më ke bërë musliman.
All-llahu im, qofshë i Lartësuar, të kam bërë mëkat me dhuntite e tuaja, i Lartësuar qofsh, të kam kundërshtuar edhe pse je madhështor.
All-llahu im, nëse nuk më fal ti, kush do t’mi fal mëkatet? Nëse nuk më mëshiron, kush do t’më mëshiron?!
All-llahu im, nuk kam Zot tjetër të cilin do ta lus dhe do ta shpresoj.
All-llahu im, po kthehem dhe pendohem te Ti, me mëshirën, faljen dhe butësinë Tënde mos më refuzo. Më prano, o Ti që e pranon pendimin nga robërit dhe i fal gabimet.
All-llahu im, sadoqë janë të mëdha mëkatet, mëshira Yte është edhe më e madhe, sado që janë të mëdha gabimet, Ti i fal të gjitha gabimet.
All-llahu im, i kam bërë padrejtësi të madhe vetvetes, kurse askush përveç Teje nuk i fal mëkatet, më fal me falje prej Teje dhe më mëshiro, sepse Ti je falësi dhe i mëshirshmi.
All-llahu im na kthe te Ti në mënyrën ma të mirë…me mëshirën Tënde, o më i Mëshirshmi i mëshiruesve.
Amin.
përgaditi: bekir halimi

__________________
Sikur të ishte deti ngjyrë për t'i shkruar fjalët e Zotit tim, deti (uji i tij) do të shterrej para se të përfundojnë fjalët e Zotit tim.

Gezuar Ramazanin !

__________________
Learn Albanian online

Urdhëri për të agjëruar
“O ju që besuat, agjërimi u është bërë obligim sikurse që ishte obligim edhe i atyre që ishin para jush, kështu që të bëheni të devotshëm.
(jeni të obliguar për) Ditë të caktuara, e kush është i sëmurë prej jush ose është në udhëtim (e nuk agjëroi), atëherë ai (le të agjërojë) më vonë aq ditë. E ata që i rëndon ai (nuk mund të agjërojnë), janë të obliguar për kompenzim, ushqim (ditor), i një të varfëri ai që nga vullneti jep më tepër, ajo është aqë më mirë për te. Mirëpo, po që se dini, agjërimi është më i mirë për ju”. [el-Bekare: 184-5]
Urdhëri për të agjëruar
Tek një adresim ndaj besimtarëve të këtij Ummeti, Allahu i urdhëroj ata të agjërojnë, ajo është, për t’ju larguar ushqimit, pijes dhe aktivitetit seksual me qëllimin e të vepruarit kështu me sinqeritet vetëm për hir të Allahut subhane ua teala.Kjo është sepse agjërimi i pastron shpirtërat dhe i pastron ata nga të këqijat që mund të përzihen me ata dhe sjelljet e tyre të sëmura. Allahu e ka përmendur që Ai e urdhëroi agjërimi për Muslimanët sikur Ai ia kishte urdhëruar atë edhe atëhere me përpara, kështu që ata duhet ta kryenin këtë obligim me më bindje sesa gjeneratat e popujve të mëparshëm.
Të njëjtë me këtë, Allahu ka thënë:
“Për secilin prej jush, Ne caktuam ligje program (të posaçëm në çështje të veprimit). Sikur të donte All-llahu, do t'ju bënte një popull (në fe e sheriat), por deshi t'ju sprovojë në atë që iu dha juve, andaj ju (besimtarë) përpiquni për punë të mira”. [el-Maide: 48]
Allahu ka thënë në këtë ajet: “O ju që besuat, agjërimi u është bërë obligim sikurse që ishte obligim edhe i atyre që ishin para jush, kështu që të bëheni të devotshëm”.
Përderisa agjërimi pastron trupin dhe ngushton rrugën e Shejtanit. Në Sahihët (Sahihejn) hadithi i mëposhtëm është rregjistruar: “O ju të rinj, kushdo midis jush që ka mundësi të martohet, le të martohet. Kushdo që nuk mundet, le të agjërojë, sepse ai do të bëhet si një mburoje për të”. [1]
Allahu pastaj dëshmon që agjërimi ndodh gjatë një numri të caktuar ditësh, kështu që të mos bëhet i rëndë për zemrat, e që do t’ia dobësonte vendosmërinë dhe durimin.
Hapat e ndryshme të agjërimit
El-Buhari dhe Muslimi kanë raportuiar që Aisha ka thënë: “(Dita) e Arafatit ishte një ditë agjërimi. Kur obligimi për agjërimin e Ramazanit ishte shpallur, ata të cilët deshën, agjëruan dhe ata që nuk deshën, nuk agjëruan”. [2]
El-Buhari e ka regjistruar të njëjtin hadith nga Ibën Umari dhe Ibën Mesudi. [3]
Allahu ka thënë: “E ata që i rëndon ai (nuk mund të agjërojnë), janë të obliguar për kompenzim, ushqim (ditor), i një të varfëri”
Muadhi komentoi: “Në fillim, ata që deshën, agjëruan dhe ata që nuk deshën, nuk agjëruan dhe ushqyen një të varfër për çdo ditë”.
El-Buhari ka raportuar që Selamah bin el-Akua ka thënë që kur Ajeti: “E ata që i rëndon ai (nuk mund të agjërojnë), janë të obliguar për kompenzim, ushqim (ditor), i një të varfëri” është shpallur, ata që nuk deshën të agjëronin, paguanin Fidje (ushqimin për një person të varfër për çdo ditë që ata nuk agjëronin) derisa Ajeti (2:185) u shpall duke obroguar ajetin e mëpërparshëm. [4] ثshtë gjithashtu i raportuar nga Ubejdallah nga Nefi që Ibën Umari ka thënë:”ثshtë obroguar”. [5]Es-Suddi ka reportuar që Murrab ka transmetuar që Abdullahu ka thënë rreth këtij ajeti: “E ata që i rëndon ai (nuk mund të agjërojnë), janë të obliguar për kompenzim, ushqim (ditor), i një të varfëri”
“Do të thotë “ata të cilët e patën të vështirë për të agjëruar”. Së pari ata që deshën, agjëruan dhe ata që nuk deshën, nuk agjëruan por ushqyen një të varfër në vend të agjërimit”. [6] Allahu pastaj ka thënë: “e ai që nga vullneti jep më tepër”
duke kuptuar kushdo që ushqente një person më tepër, “ajo është aq më mirë për të”
Më vonë Ajeti: “E kush e përjeton prej jush këtë muaj, le të agjërojë”[el-Bekare;185]
u shpall dhe obrogoi ajetin e mëpërparshëm (2:184).
Fidiah (shpagimi) për mos agjërimin është për pleqtë
El-Buhari ka transmetuar që Ata e ka dgjuar Ibën Abasin të thotë: “Dhe për ata të cilët agjërojnë me vështirësi (pleqtë), ata kanë një zgjedhje për të agjëruar) për të ushqyer një të varfër (miskin) për çdo ditë.
Ibën Abbasi pastaj ka komentuar: “(Ky ajet) nuk është abroguar, është për pleqtë dhe plakat të ciët agjërojnë me vështirësi, por zgjedhin ne vend të agjërimit të ushqejnë një person të varfër për çdo ditë (që ata nuk agjërojnë)”. [7]
Të tjerë kanë raportuar që said ibën Xhubejr e ka përmendur këtë nga Ibën Abbasi. Kështu abrogimi këtë i aplikohet vetëm njerëzve të shëndoshë, të cilët nuk udhëtojnë dhe të cilët duhet të agjërojnë, siç Allahu ka thënë: “E kush e përjeton prej jush këtë muaj, le të agjërojë”[el-Bekare;185]
Përsa i përket pleqve dhe plakave të cilët nuk mund të agjërojnë, ata janë të lejuar të mos agjërojnë nuk janë të obliguar të agjërojnë një ditë tjetër, sepse ai nuk është i prirur të përmirësohet dhe të jetë i aftë të agjërojë ditët tjera. Kështu ai është i kërkuar të paguajë një Fidia për çdo ditë që humbet. Ky është opinioni i Ibën Abbasit dhe shumë të tjerëve midis selefëve të cilët kanë lexuar ajetin: “Dhe për ata të cilët agjërojnë me vështirësi (pleqtë)”.
Për të kuptuar ata të cilët e kanë vështirë të agjërojnë [8] siç Ibën Mesudi ka dëshmuar. Ky është edhe mendimi i el-Buharit i cili ka thënë:
“Përsa i përket plakut i cili nuk mund të agjërojë, (ai duhet të veprojë sikurse) Enesi i cili për një ose dy vjet pasi ai u bë plak ushqej me ca bukë dhe mish një të varfër për çdo ditë që ai nuk agjëronte”. [9]
Kjo pikë, të cilën el-Buhari ia atribuon Enesit pa një zingjir transmetimi, është koleksionuar me një zingjir të vazhdueshëm transmetimesh nga Ebu Ja’la Mausuli në Musnadin e tij, që Ejub bin Ebu Tamimah ka thënë:
“Enesi nuk mundte më të agjëronte. Kështu ai bëri një pjatë me Therid (bukë dhe mish) dhe ftoi tridhjetë të varfër dhe i ushqej ata”. [10]
I njëjti gjykim i aplikohet për gartë shtatëzëna dhe që japin gji nëse ato frikësohen për veten e tyre ose fetuset. Në këtë rast, ata paguajnë Fidiah dhe nuk kanë nevojë të agjërojnë ditë të tjera në vend të ditëve që ata i kanë humbur.
Imam Ibën Kethir
Marrë nga: Tefsir Ibën Kethir, vëllimi; 1
Përktheu: Ammar Ardit Kraja
Shënime:
1.Feth el-Bari 9:8 dhe Muslimi 2:1018
2.Feth el-Bari 8:26 dhe uslimi 2:792
3.Feth el-Bari 8:26
4.Feth el-Bari 8:29
5.Ibid
6.Feth el-Bari 8:28
7.Feth el-bari 8:29
8.Et-Tabari 3:431
9.Feth el-Bari 8:179
10.Musned Ebu Jala 7:204
Imam Ibën Kethir,

__________________
Sikur të ishte deti ngjyrë për t'i shkruar fjalët e Zotit tim, deti (uji i tij) do të shterrej para se të përfundojnë fjalët e Zotit tim.

Agjërimi i Pejgamberit[sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]në Ramazan

Falenderimi i qoftë All-llahut...Bekimi dhe paqeja qofshin mbi Pejgamberin e Tij dhe mbi të gjthë ata që e pasojnë atë.
Po ju paraqesim agjërimin e Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] duke përmendur farzet, rregullat, duatë, vendimet e agjërimit dhe llojet e saj, veprat që e prishin agjërimin dhe gjërat tjera. Lusim All-llahun xhel-le shanuhu që t'u mundëson muslimanëve praktikimin e sunnetit të Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] në çdo vepër, qoftë ajo e madhe ose e vogël.
Definicioni i agjërimit është: Agjërimi është adhurim ndaj All-llahut [subhanehu ve tea'la] duke lënë ato vepra që e prishin agjërimin nga mëngjesi e deri në perëndim të diellit.
Agjërimi i Ramazanit: Agjërimi i Ramazanit është njëra prej shtyllave të Islamit, siç thotë Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]: "Islami ngritet mbi pesë shtylla: Dëshmia se s'ka të adhuruar përveç All-llahut dhe se Muhammedi është i dërguar i Tij, falja e namazit, dhënia e zekatit, agjërimi i Ramazanit dhe shkuarja në haxhxh". (Transmeton Buhariu dhe Muslimi.)
Njerëzit gjatë agjërimit
-Agjërimi është farz për çdo musliman të moshërritur, të mençur, që ka mundësi ta bëjë këtë dhe nuk është udhëtar.
-Kafiri nuk agjëron dhe nuk e ka detyrë ta bëjë kaza agjërimin nëse e pranon Islamin.
-I vogli, i cili nuk ka arritur kohën e moshëritjes, nuk e ka për detyrë të agjëron, edhe pse është mirë të urdhërohet që të agjërojë me qëllim që të mësohet.
-I sëmuri me sëmundje të papritur, i cili pret që të shërohet, nëse është për të agjëruar mund të mos agjërojë, të cilin e bën kaza pasi që të shërohet.
-I çmenduri nuk duhet të agjërojë as të ushqejë tjerët (si shpagim) edhe pse është i madh. Gjithashtu edhe idioti (njeriu me zhvillim mendor shumë të mangët nga lindja), i cili nuk mund të dallon dhe plaku, i cili nuk mund të dallon.
-Ai që nuk mund të agjëron nga ndonjë shkak i përhershëm, siç është pleqëria e rëndë edhe i sëmuri prej ndonjë sëmundje që nuk mund të shërohet, duhet të ushqejë për çdo ditë nga një të varfër.
-Gruaja shtatzënë dhe gjidhënësja nëse u vjen rëndë, mund të mos agjërojnë nga shkaku i shtatzënësisë dhe gjidhënies ose nëse kanë frikë për foshnjen e tyre, mund të mos agjërojë dhe këtë ta bëjnë kaza pasi që të largohet frika.
-Ajo që është në menstruacion dhe në periudhë të lehonisë, nuk agjëron gjatë menstruacionit dhe lehonisë, kurse pasi që të kalon kjo kohë e bën kaza.
-Ai që detyrohet të prish agjërimin për të shpëtuar ndokend nga mbytja ose djegia, më vonë këtë e bën kaza.
-Udhëtari nëse don agjëron, e nëse don e prish agjërimin, e pastaj i bënë kaza ditët në të cilat nuk ka agjëruar, pa marrë parasysh a është udhëtimi i përkohshëm ose i përhershëm. Pra, agjërimi mund ta prish, pasiqë është jashtë vendit të vet.
Rregullat e agjërimit
1- Nijeti:
ثshtë farz të nijet para mëngjesit në agjërimin e Ramazanit, ngase Muhammedi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Ai që nuk vendos agjërimin para mëngjesit, nuk ka agjërimi”. (Hadithi është sahih, transmeton Ebu Davudi.)
Gjithashtu Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Ai që nuk bën nijet për agjërim natën (dmth: para mëngjesit), nuk ka agjërim". (Hadithi është sahih, transmeton Nesaiu.) Vendi i nijetit është zemra, kurse të bërit nijet me gojë nuk transmetohet nga Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e as nga ndonjë sahabi.
2- Koha e agjërimit:
All-llahu [subhanehu ve teala] thotë:
"Hani dhe pini derisa qartë të dallohet peri i bardhë nga peri i zi në agim..." (El-Bekare: 187)
Ekzistojnë dy lloj agimesh:
- Agimi i rrejshëm: Në këtë kohë nuk lejohet falja e namazit të mëngjesit (sabahut), ku agjëruesi nuk e ndërpret ushqimin agjëruesi. Ky mëngjes është kur të del një dritë e bardhë e gjatë e ndriçueshme dhe e ngritur si bishti i luanit.
- Agimi i vërtetë: Në këtë kohë ndalohet ngrënia për agjëruesin dhe fillon koha e namazit të sabahut. Kjo kohë është kur paraqitet drita e kuqe e përhapur çdokund mbi kodra e male.
Kurse, kur të drejtohet nata nga lindja e të shkon dita nga perëndimi dhe të perëndon dielli, atëherë lejohet që agjëruesi të bëjë iftarë. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Kur të drejtohet, të vjen nata nga kjo anë (lindja) e të shkon dita nga kjo anë (perëndimi) dhe të perëndon dielli, agjëruesi lejohet të bën iftar". (Tra. Buhariu dhe Muslimi.) Dmth: pas perëndimit të diellit edhe pse shihet drita e tij.
3- Syfyri (Suhuri):
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Vija ndarëse mes agjërimit tonë dhe agjërimit të ehli kitabit është ngrënia e syfyrit". (Tra. Muslimi)
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Bereqeti është në tre gjëra: Në xhemat (bashkësi), në paçamurë (përshesh) dhe në syfyr". (Hadithi është sahih, tra. Taberaniu në "Mu'xhemul-kebir".)
Syfyri është bereqet ngase është pasim i sunnetit të Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dhe të mundëson që më lehtë ta kalosh agjërimin. Pastaj, syfyri është ushqim i bekuar, siç e ka emërtuar Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] duke thënë: "Nxitoni në ushqimin e bekuar". (Hadithi është sahih, tra. Ebu Davudi.)
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Syfyri është ushqim i bereqetshëm, prandaj mos e leni, së paku pini një gllënkë ujë, ngase All-llahu dhe melekët bëjnë dua për atë që ngrihet për të ngrënë syfyr". (Hadithi është sahih, tra. Ebu Davudi.)
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Sa syfyr i mirë për besimtarin është hurma". (Hadithi është sahih, tra. Ebu Davudi.)
Prej sunnetit të Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] është vonimi i syfyrit deri në mëngjes.
4-Agjëruesi duhet lënë:
a-Thëniet e rrejshme. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Kush nuk i len thëniet e rrejshme dhe veprimin me to, All-llahu nuk ka nevojë që ai ta len ushqimin dhe pijen". (Tra. Buhariu)
b-Fjalët e kota dhe të jomoralshme. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Agjërimi nuk është largim nga ngrënia dhe pija, por agjërim është largimi nga fjalët e kota dhe të jomoralshme, ashtu që nëse të shan dikush ose nuk sjellet mirë ndaj teje, thuaj: unë agjëroj, unë agjëroj". (Hadithi është sahih, tra. Ibën Huzejmeja.)
5-Agjëruesit i lejohet:
- Të bëhet xhunub. Aisheja radijall-llahu anha tregon se “Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e takonte mëngjesi duke qenë xhunub, e kur ngritej lahej dhe vazhdonte agjërimin”. (Mutefekun alejhi)
- Të përdor misvakun. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Sikur mos t’i vinte rëndë ummetit tim, do t’i urdhëroja të përdorin misvakun në çdo abdest”. (Mutefekun alejhi)
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] në këtë hadith nuk veçoi agjëruesin prej të tjerëve. Duke u nisur nga kjo, themi se përdorja e misvakut është sunnet edhe për agjëruesin para çdo abdestit dhe para çdo namazit, dhe në çdo kohë, qoftë para ose pas drekës.
- Shpërlarja e gojës dhe hundës. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] shpërlante gojën dhe hundën edhe pse ishte duke agjëruar, mirëpo i ka ndaluar agjëruesit ta teprojnë gjatë shpërlarjes së gojës dhe hundës, duke thënë: “...shpërlaje mirë hundën, përveçse nëse je i agjërueshëm”. (Hadithi është sahih, tra. Ebu Davudi.)
- Afrimi grave dhe puthja e tyre. Aisheja radijall-llah anha tregon se “Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] i puthte (gratë e tija) duke qenë i agjërueshëm, mirëpo e përmbante veten”. (Mutefekun alejhi)
Mirëpo, këtë nuk ia preferojmë të riut, ngase ndodh që nuk mund ta përmban veten e tij e të bëjë marrëdhënie me gruan e tij, gjë e cila ia prish agjërimin, kurse i lejohet plakut, ngase “ai mund të përmban veten e tij”. (Hadithi sahih, tra. Ahmedi.)
- Analiza e gjakut dhe marrja e injekcioeneve joushqyese. Pasiqë këto gjëra as që ushqejnë e as që kalojnë nëpër fyt, nuk konsiderohen prej veprave që e prishin agjërimin.
- Hixhameja. Ibni Abbasi radijall-llahu anhu thotë: “Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka bërë hixhame duke qenë i agjërueshëm”. (Buhariu) Në këtë hyn edhe nxjerrja e dhëmbit.
- Shijimi i ushqimit. Kjo vepër nuk e prish agjërimin nëse nuk hyn në fyt. Kjo që thamë vlen edhe për pastën e dhëmbëve, ngase transmetohet nga Ibni Abbasi radijall-llahu anhu, i cili thotë: “S’ka gjë nëse shijon uthullën ose ndonjë gjë tjetër, nëse kjo nuk depërton në fyt, kur je agjërueshëm”. (Buhariu)
- Përdorimi i syrmeve dhe pikave që hudhen në sy. Këto gjëra nuk e prishin agjërimin pa marrë parasysh se a depërtojnë në fyt ose jo, ngase Imam Buhariu [rahimehull-llah] thotë: “Enesi ibën Maliku, Hasan Basriu dhe Ibrahim Nehaiu i kanë lejuar përdorimin e syrmes agjëruesit (agjërueses)”.
6- Iftari.
- Nxitimi i iftarit. Kjo vepër është prej sunnetit të të Dërguarit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dhe është në kundërshtim me traditën e çifutëve dhe të krishterëve, të cilët presin derisa të dalin yjet. I Dërguari [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Njerëzit janë në të mirë përderisa e nxitojnë iftarin”. (Mutefekun alejhi)
“Ummeti im do të mbesin në sunnetin tim, përderisa nuk vonojnë iftarin derisa të dalin yjet”. (Hadithi sahih, tra. Ibën Hibbani.)
- Ngrënia e iftarit duhet të jetë para faljes së akshamit. Enesi radijall-llahu anhu thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] hante iftarin para se të falej”. (Hadithi është hasen, tra. Ebu Davudi.)
- Me çka është mirë të fillohet iftari? Enesi [radijall-llahu anhu] thotë: I Dërguari bënte iftar me hurma të freskëta, nëse nuk kishte të freskëta, atëherë me të thata, e nëse nuk kishte hurma, atëherë pinte ujë”. (Hadithi është sahih, tra. Ebu Davudi.)
- ا’duhet thënë para se të fillosh të hashë iftarë? Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Agjëruesi në kohë të iftarit posedon dua që nuk refuzohet”. (Hadithi është sahih, tra. Ibën Maxheja.)
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] gjatë iftarit thoshte:
“Shkoi etja, u lagën venët dhe mbeti shpërblimi insha-all-llah”. (Hadithi është hasen, tra. Ebu Davudi.)
7- Veprat që prishin agjërimin:
- Ngrënia dhe pirja me qëllim. Agjërimi prihet pa marrë parasysh nëse ky ushqim është i dobishëm ose është i dëmshëm, siç është pirja e duhanit. Mirëpo, nëse e bën këtë nga harresa, me gabim ose nga përdhunimi, atëherë s’ka gjë insha-all-llah. I Dërguari [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Nëse një njeri nga harresa han dhe pin, le ta plotëson (vazhdon) agjërimin e tij, ngase ky është ushqimi me të cilin e ka ushqyer All-llahu dhe pije që ia ka ofruar All-llahu”. (Mutefekun alejhi)
- Vjellja me qëllim. Nëse vjell me qëllim, agjërimi prishet, e nëse vjell pa qëllim, atëherë nuk prishet agjërimi. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Atë që e kapë vjellja nuk duhet ta bëjë kaza, kurse ai që vjell me qëllim duhet ta bëjë kaza”. (Hadithi është sahih, tra. Ebu Davudi.)
- Marëdhëniet seksuale. Nëse i ndodh një gjë e tillë njeriut gjatë Ramazanit, kjo ia prish agjërimin, mirëpo nuk i lejohet të han dhe të pin gjatë tërë ditës deri në iftar, e pastaj këtë duhet ta kompenzon dhe të shpaguan, duke liruar një rob. Nëse nuk ka rob, atëherë duhet të agjëron dy muaj pa ndërprerë, e nëse nuk ka mundësi ta bëjë as këtë, ateherë duhet të ushqen gjashtëdhjetë të varfër.
- Injeksionet e infuzionit. Këto injeksione e prishin agjërimin, ngase janë ushqim.
- Menstruacioni dhe lehonia. Gruas ia prishin agjërimin menstruacioni dhe lehonia. Kur t’i kalon kjo periudhë, duhet t’i kompenzojë ditët e kaluara.
- Injeksionet e gjakut. Nëse agjëruesi ka gjakderdhje të madhe, e i jepet gjak për të zëvendësuar gjakun e derdhur, kjo ia prish agjërimin.
8- Kompenzimi (Kazaja):
Ai që ka prishur agjërimin me ndonjë arsye është e pëlqyeshme që të nxiton t’i kompenzon këto ditë. Nëse nuk ka mundësi t’i agjëron pandërprerë, mund ti ndërpresë.
Të gjithë dijetarët janë të pëlqimit se ai që ka vdekur e i kanë mbetur namaze pa falur, askush nuk duhet t’ia kompenzon. Gjithashtu edhe ai i cili vdes e nuk ka mundur të agjëron, askush nuk duhet të agjëron për të, por për çdo ditë duhet të ushqen nga një të varfër. Nëse i vdekuri ka zotuar agjërim, atëherë të afërmit e tij duhet të agjërojnë, ngase Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Ai që vdes e ka zotuar agjërim, duhet të agjëron i afërmi i tij”. (Mutefekun alejhi)
9- Lënia e namazit dhe agjërimi:
Ai që agjëron, kurse e len namazin, duhet të dijë se ka lënë një shtyllë më të rëndësishme se agjërimi. Agjërimi nuk ka mundësi t’i bëjë aq shumë dobi nëse ky njeri e le namazin, ngase namazi është shtyllë e fesë, ngase ai që e le namazin, mund të del prej feje, kurse ai që del prej feje, prej tij nuk pranohet asnjë vepër. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Marrëveshja që është mes neve dhe atyre është namazi, ai që e le ka bërë kufër”. (Hadithi është sahih, tra. Ahmedi.)
10- Namazi i natës (teravija)
Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] një kohë e ka falur namazin e taravisë me xhemat, e pastaj e ka lënë duke pasur frikë se po i bëhet farz ky namaz ummetit të vet, e paataj nuk do të kenë mundësi ta kryejnë. Ky namaz falet tetë rekate pa vitrin, siç transmeton Aisheja radijall-llahu anha e cila thotë: “Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] as gjatë Ramazanit, e as jashtë Ramazanit nuk falte mbi njëmbëdhjet rekate”. (Mutefekun alejhi) Kur e ka ngjallur Omeri radijall-llahu anhu këtë sunnet në hilafetin e tij, i ka tubuar njerëzit në njëmbëdhjetë rekate, që të jetë në përputhje me sunnetin e Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]. (Shiko: “El-Muveta”, 1/115). Të gjitha transmetimet që i kundërshtohen kësaj janë të dobëta, dobësinë e të cilave e kanë treguar dijetarët e pranueshëm të shkencës së hadithit. Këtë që e bëjnë shumica e njerëzve sot, nuk është prej sunnetit të Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], e as prej veprës së Omerit [radijall-llahu anhu]. Prandaj, muslimani obligohet të vepron sipas sunnetit të Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] edhe pse shumica e njerëzve e kanë lënë pas dore këtë sunnet. Pastaj, ky nxitim që e shohim në namazin e muslimanëve, qoftë gjatë leximit të Kur’anit, gjat rukusë, sexhdes, e tj në shumë raste e dëmton namazin, e në disa raste edhe e prish namazin. Zoti na ndihmoftë!
11- Sadakatul-fitri
Sadakatul-fitri është farz duke u bazuar në hadithin që e transmeton Ibën Omeri [radijall-llahu anhu], i cili thotë: “Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e ka bërë farz sadakatul-fitrin për njerëzit në Ramazan”. (Mutefekun alejhi)
Zekatul-fitri është vaxhib për çdo musliman, qoftë i vogël ose i madh, burrë ose grua, i lirë ose rob.
Sasia e saj. Zekatul-fitër duhet dhënë një sa’ (katër grushta) ose gjysmë sa’i (dy grushta) nga ajo që më tepër ushqehen njerëzit në atë vend, nëse i tepron nga ushqimi mbi një ditë e një natë.
Zekatul-fitri nxiret ditën e Bajramit para se të falet namazi i Bajramit, mirëpo mundet të jepet edhe para kësaj dite (një ose dy ditë), kurse nuk lejohet të vonohet pas namazit të bajramit.
Lusim All-llahun Fisnik, Zotin e Arshit të madh, që këtë vepër ta bëjë të sinqertë për hirë të Fytyrës së tij të Ndershme dhe prej shkaqeve të hyrjes në xhenetun-neim. Amin.
www.albislam.com/nun,

__________________
Sikur të ishte deti ngjyrë për t'i shkruar fjalët e Zotit tim, deti (uji i tij) do të shterrej para se të përfundojnë fjalët e Zotit tim.