Mbill që të mund të korrësh!

Të gjithë jemi dëshmitarë të rrjedhës kohore. Presim njëra pas tjetrës: pranverën, verën, vjeshtën e dimrin, për vite me radhë.
Jemi dëshmitarë të ngjarjeve, ku koha merr fitoren me vete.

Nga viti në vit, me kalimin e kohës lind dhe vdes jeta në natyrë. Edhe ne njerëzit, do të largohemi një ditë nga kjo botë. Askush, përveç All-llahut të Lartmadhëruar nuk mund ta pengojë apo ta ndalojë marshimin tonë drejt fundit të jetës.

All-llahu i Lartësuar thotë:
“Cdo krijesë do ta shijojë vdekjen, e Ne në shenjë sprove, ju sprovojmë me vështirësi e kënaqësi dhe ju ktheheni te Ne.” (El-Enbija 35).


O njeri mendo më tepër për vdekjen dhe takimin e afërt me të!


O njeri!

Tash në ty gufon jeta pranverore, mirëpo duhet të dish se pas pranverës vjen vjeshta. Në vjeshtë gjethet thahen e bien në tokë. Kurse në vjeshtën e jetës sonë bien (vdesim) ne njerëzit. Ky realitet duhet të përshkojë gjithë qënien tonë njerëzore. Me mendimet për jetën e shkurtër në këtë botë dhe vdekjen e sigurtë duhet të ecim në këtë jetë.

Këtë e kërkon besimi dhe arsyeja. Njeriu duhet të nxitë përpjekjet e tij për një jetë serioze, sepse vjen Dita e Gjykimit dhe ballafaqimit me All-llahun e Lartësuar. Kurse përgatitjet duhet të fillohen që në rini të hershme. Duke bërë një jetë të frytshme e të dobishme, shpirti do të shndritë si ylli dhe kështu, do të mund të qëndrojë i qëtë para Krijuesit.

Rinia është koha më e bukur e jetës. Ajo duhet të shfrytëzohet deri në shkallën më të lartë. Po nuk u shfrytëzua si duhet kjo pjesë e jetës, e cila është më e rëndësishmja, ngase në këtë pjesë të jetës formohet baza e pjesës së mëtejshme të jetës në këtë botë, po ashtu do të jetë bazë edhe për jetën e përhershme Ahiretin.

Të rinjtë marrin përsipër barrën prej gjeneratave të mëparshme, prandaj duhet të jenë mirë të përgatitur, si në aspektin edukativ ashtu dhe në atë profesional. Të jenë prezentë në çdo pore të sistemit shoqëror, t'i afrojnë shoqërisë atë që është më e dobishme, duke pasur gjithmonë parasysh frikërespektin ndaj All-llahut të Lartësuar.

Të rinjtë duhet të dinë se jeta në këtë botë me të vërtetë është e mrekullueshme, shumëngjyrëshe edhe joshëse, dhe shpeshherë mashtrohemi nga i mallkuari (shejtani). Të bësh një jetë të mirë dhe të marrësh kënaqësi prej saj, pa dyshim që është gjë e dëshirueshme për çdo të ri, por ky nuk duhet të jetë qëllimi përfundimtar, sepse kjo botë është e shkurtër dhe ka një përfundim të shpejtë, por mendohuni për më vonë.

Si mendoni, kot kemi ardhur në këtë botë?!

Secili të bëjë atë që dëshiron qoftë e mirë apo e keqe?

Jo, jo kurrë! I gjithë Universi ka një Krijues të Gjithfuqishëm që e drejton dhe e mbikqyrë me saktësinë më të madhe, prandaj nuk do të mbetet gjë pa u kthyer tek All-llahu.

Rinia është periudha e energjisë, fuqisë, ëndrrave, përpjekjeve e tjera, prandaj me qëllime fisnike dhe me vepra të mira të stolisë zemrën. Kur vjen pleqëria, ankimet dhe vajtimet janë të kota. Njeriu, që të arrijë shkallën më të lartë shpirtërore të vjeshtës së jetës, duhet të veprojë që në pranverën e tij.

Populli thotë: "Mbill, që të mund të korrësh!".
"Puno në rini, që të gëzosh në pleqëri frytet e punës tënde!"

Rini e dashur, mos e humb një gjë të madhe për një gjë të vogël; lëre të përkohshmen, mendo për të përhershmen, mendo për atë që e ka premtuar All-llahu, Zoti i qiejve dhe i tokës dhe i gjithë asaj që është në të…

__________________
Sikur të ishte deti ngjyrë për t'i shkruar fjalët e Zotit tim, deti (uji i tij) do të shterrej para se të përfundojnë fjalët e Zotit tim.