Laureta Meçi, vajza shqiptare që emigroi para shtatë vitesh në Amerikë realizon ëndrrën e saj në botën e filmit; për pak kohë bëhet ikona e produkteve të flokëve në të gjithë Amerikën, derisa arrin të hyjë si një aktore e vlerësuar e aksionit në serialet e filmave “Shadow kill”, “Stargate”, “Battle Star Galactica”, “Andromeda” etj.

Para shtatë vitesh kur shkoi në Amerikë nisi ta kërkonte fatin te rastësia. Laureta Meçi, sot një aktore e kërkuar, fillimisht iu desh të bënte “headshots” me shpresën që një ditë do t’i hapeshin dyert.

“M’u desh mundim, sakrificë dhe sigurisht disa vjet që të hidhja hapat e para në rrugën e artit”, kujton Laureta, imazhi i së cilës u bë ikonë e një serie produktesh të flokëve në të gjithë Amerikën. Fotografitë dhe posterat e saj shoqëronin produktin nëpër dyqane dhe vitrinat e tyre, duke zënë dhe faqet e para të revistave, si Billboards. Kur vajza e bukur u vu për herë të parë në çakun e filmit amerikan. Tani nuk bëhej më fjalë për ëndrra, por për një realitet të prekur. Ambicja, përgjegjshmëria, janë armët që i dhanë shpirtin e aventurës Lauretës. Ndërsa në auditore të ndryshëm të Manhatanit, iu dha mundësia të jepte prova për filmin e saj të parë "Shadow kill”. Në Florida, filmi ku ajo interpreton rrëmben çmimin e parë në një festival filmi. Media dhe kritika lëshojnë një sërë vlerësimesh dhe për aktoren e bukur shqiptare. Më pas vijnë serialet e filmave “Stargate”, “Battle Star Galactica”, “Andromeda”, që përbëjnë rezymenë e deritanishme të vajzës shqiptare që u ul para 7 vitesh në tokën e premtuar, në Amerikë.

__________________
Nobody is perfect ...

Kush është Laureta Meçi, sot në botën amerikane të kinematografisë?

Por, as shumë e as pak, po mundohem të ec dhe të vazhdoj rrugën të cilën më kanë lënë që nga më të mëdhenjtë e skenës dhe ekranit të vendit tim si: i madhi Kadri Roshi dhe Sandër Prosi, duke vazhduar te gjigandët e skenës evropiane dhe asaj botërore: si Aleksandër Moisiu, Stan Dragoti, vëllezerit Belushi e me radhë...

Si u "zbuluat" në botën e filmit?

Mund t'ju them se një sërë faktorësh kanë ndikuar për zbulimin në botën e filmit. Mund të përmend këmbënguljen, dëshirën dhe pasionin tim për artin, mund të them rastësia dhe fati dhe siç është dhe thënia amerikane “In the right place at the right time”, "Në vendin e duhur dhe kohën e duhur", kanë ndikuar paksa për hyrjen time në botën e filmit. Po është e ditur se isha unë që kërkova rastësinë dhe fatin, e nuk erdhi ai tek unë. Unë jetoj këtu që prej 7 vjetësh dhe në vitet e para kisha filluar të dërgoj fotoportrete (headshots) në destinacione të ndryshme, me shpresën që një ditë mund të arrija diçka në botën e artit. Por u desh mundim, sakrificë dhe sigurisht disa vjet që të hidhja hapat e para në rrugën e artit, duke filluar atje ku u zgjodha si modelja kryesore për një seri produktesh të flokëve në të gjithë Amerikën, dhe fotografitë e posterat e mi shoqëronin produktin nëpër dyqane dhe vitrinat e tyre, në revistën “Billboards” dhe reklama të ndryshme.

Pavarësisht se isha dhe jam e apasionuar me artin në përgjithësi, kisha shumë dëshirë filmat "aksion".

Siç edhe e përmenda, se duke shkuar nëpër auditore të ndryshëm në Manhatan, m’u dha mundësia dhe që të jepja provë për filmin e parë amerikan që luajta, me titull "Shadow kill". Por kryesore dhe vendimtare nga faktorët ka qenë ajo ëndërr, që filloi ashtu si një ëndërr fëminore qysh në moshën 7-vjeçare, në të mesmen, kur mësuesit, prindërit, shokët e miqtë e prindërve e kishin fiksuar portretin tim, por mbi të gjitha ata kishin fiksuar shpirtin tim për artin. Por do të duheshin komente me të vërtetë profesioniste, që të fokusonin portretin dhe shpirtin tim për art. Dhe ajo ëndërr, që filloi si ëndërr fëminore, arriti të shndërrohej nga një ëndërr e madhe, të kthehej në realitet, vetëm këtu në "Përëndimin e largët”, në SHBA.

Si e keni parë vetveten deri tani në rrugën e kinematografisë amerikane?

E shoh veten si në botën e çudirave, sepse që kur isha ende fëmijë 7 vjeç, siç e thashë dhe më lart, e ëndërroja këtë botë të çudirave, derisa sot e shijoj dhe e prek këtë botë. Sigurisht që ky udhëtim në botën e artit që kam filluar do të vazhdojë edhe më tej, edhe pse ëndërroj dhe mendoj se kjo i kushtohet dhe vendit tim të lindjes, Kuçovës, ku unë kalova një pjesë të konsiderueshme të jetës time.

Shkele në Amerikë gjithnjë me një ëndërr të fshehtë në mendje dhe që e preke si realitet, filmin. Cili është ky sekret i juaji që ju bëri ta ndryshonit jetën?

Janë një sërë faktorësh, por më të rëndësishmit dhe të qenësishmit janë: ambicja, (duhet të dish se çfarë kërkon nga vetvetja), këmbëngulja, (ndonëse në momente të zbehta kurrë nuk duhet të dorëzohesh). Përgjegjësia, për mendimin tim është ndryshimi midis suksesit dhe humbjes, dhe më së fundi shansi kur të jepet shfrytëzohet në maksimum, me të gjitha aftësitë.

A kishte përputhje kjo e gjitha me ëndrrën tuaj?

Qysh e vogël, siç e përmenda më sipër, që në moshën 7 vjeçe, ishte tepër e çuditshme, sepse me të njëjtën ëndërr kam jetuar që përpara 20 vjetësh, ëndërroja që të dilja e të flisja përpara mikrofonit të radios, të dilja përpara kameras së televizionit, përpara kameras së operatorit të filmit dhe përpara ekranit të televizionit. Më pëlqenin shumë filmat aksion, por që mund të mbaja dhe unë një pistoletë në dorë një ditë, nuk e kapte imagjinata ime në atë kohë. Në fëmijërinë time kënga ka qenë dashuria ime e parë, duke u pasuar me filmat aksion, kërcimin dhe sigurisht pozimin.

Çfarë ndryshimi mendon se ka pësuar jeta juaj nga Kuçova në Amerikë?

Si në Kuçovë e deri këtu në Amerikë, për të mos marrë rolin e modestes, në përgjithësi, unë rrjedh nga një familje e thjesht dhe modeste. Edhe pse rasti më ka dhënë të bisedoj e të punoj me njerëz të artit, gjithnjë mundohem të bëj një jetë modeste dhe të thjeshtë.

Çfarë ju tërheq më shumë këtu?

Këtu ka shumë gjëra që më pëlqejnë. Por mbi të gjitha më pëlqen Amerika, është vendi i mundësirave dhe hapësirave, dhe mbi të gjitha këtu jo vetëm arti, kultura dhe sporti që me të vërtet vlerëson virtuozët, por këtu edhe puna më e rëndomtë shpërblehet dhe vlerësohet.

A mund të na thoni cila është kritika që ke marrë nga specialistët e filmit, publiku dhe gazetarët?

Deri tani të them të drejtën kam qenë tepër e mirëpritur si nga publiku dhe nga gazetarët amerikanë. Para disa muajve isha në Florida në Megacon, një festival tepër i madh i filmave. Media e Floridës si dhe publiku e priti mjaft mirë ekipin tonë, u përkëdhela nga vlerësimi që më bënë. Sigurisht që kjo më jep kurojo si mua dhe stafit, pasi jemi duke xhiruar një pjesë të filmit në këto momente. Gjithashtu, filmi ka fituar disa çmime të para dhe është nominuar në shumë festivale të tjerë. Kjo është jo vetëm kënaqësi dhe vlerësim i punës tonë, por është privilegj dhe krenari që kritikët e filmave të na vlerësojnë me çmim të parë. Dhe kjo është tepër me rëndësi jo vetëm për mua, por edhe për regjisorin, rezymeja e të cilit përfshin serialet sci-fi “Stargate”, “Battle Star Galactica”, “Andromeda“, etj.

Mirëpo, çfarë të pëlqen më shumë rreth qytetit ku po jeton e punon?

Më pelqejnë shumë gjëra, por e veçanta është se këtu bëhet një jetë e vrullshme, e larmishme dhe plot aktivitete. Për mua, Nju-Jorku është qyteti i ëndrrave, i artit dhe i emigrantëve. Ke mundësi të komunikosh me njerëz nga të gjitha vendet e Botës, të mësosh dhe të informohesh me jetën dhe kulturën e tyre.

Ndërkaq, çfarë mendimi keni për artistët, filmin dhe kinematografinë sot në Shqipëri?

Mund të flas me superlativa më të larta, që vij nga një vend si Shqipëria, me një histori ku ke për çfarë të flasësh. Në përgjithësi, artistët, filmi, kinematografia në Shqipëri janë për t'u inkurajuar dhe vlerësuar me notat më të larta, por inkurajimi dhe vlerësimi më i madh që artistëve, filmit, kinematografisë shqiptare, është që duhet një mbështetje totale financiare, mjete teknike e profesionale dhe akademira kualitative për përgatitjen e artistëve për përzgjidhjen dhe kualifikimin e tyre.

Dhe së fundi, çfarë mesazhi do t’u jepnit të rinjve, të cilët kanë ëndrra sikurse ju?

Të gjithë të rinjve dhe të rejave u jap kurajo që të vrapojnë pas ëndrrave të tyre, sepse realiteti nuk është shumë larg nesh. Dhe Shqipërinë ta shikoj në standardet më të larta.

Intervistoi: Beqir Sina G.Metropol

__________________
Nobody is perfect ...

Jeteshkrimi

1977: Lindi në Kuçovë, ku dhe jetoi deri në vitin 1995, kur u largua në Greqi me familjen
1998: Mbërriti në Nju Jork
Ka marrë mësime aktrimi në shkollën "The Stella Adler School of Acting"
Luan rolin e një agjenteje në filmin "Shadow kill"
Ka qenë balerinë në videon muzikore të Moby "Lift me up"
Sapo ka mbaruar së incizuari këngën "Respekt me"
Ka qenë modele për shumë reklama si "American Culture", "Kara Janx Fashion Collection", ""Angelic" Gallery Piece" etj.

Një aktore dhe këngëtare në Nju Jork

Amerika do të shërbente si "hajmali" për të. E dinte që më parë ndaj dhe vendosi të largohej nga Greqia ku jetonte me prindërit e saj, drejt Nju Jorkut ku mundi të realizonte ëndrrën e saj për t'u bërë aktore. Për Laureta Mecin, vajzën nga Kuçova nuk ka qenë e lehtë të arrijë këtu ku është. Por bindja se puna dhe këmbëngulja bëjnë mrekullira i kanë shërbyer vajzës me paraqitje mesdhetare të realizojë "ëndrrën amerikane". Ka qenë fytyra e produkteve të "American Culture", sapo ka mbaruar së incizuari këngën "Respekt me", ka qenë pjesë e videos së këngës së Moby "Lift me up", ka debutuar në filmin "Legacy of Sith" si dhe po vazhdon xhirimet për filmin "Shadow Kill" ku luan rolin e një superluftëtareje. Në një intervistë për "Tirana Observer", Laureta Meci rrëfen si hyri në rrugën e kinematografisë, projektet për të cilat po punon dhe planet e saj muzikore.
Laureta, na tregoni se si u futët fillimisht në rrugën e kinematografisë. Si ndodhi që nga fillimi kur vajtët në SHBA?
Së pari, dua të them se ideja për aktrim në film më ka lindur që nga fëmijëria. I kam dëshiruar edhe si e vogël mjaft filmat e posaçërisht ata të aksionit. Një ndjenjë e tillë dashurie ndaj filmit më ka përcjellë tërë kohën edhe kur isha me familje në Greqi. Janë të pa përshkruara mundimet rreth sigurimit të vizës për studim si dhe jeta vetanake e një femre në metropol, pa njohur njeri dhe me njohuri jo të mira të anglishtes në fillim. Pra, së pari, u mora me gjuhën gjersa gjatë studimit aktrova edhe në një dramë në teatrin e fakultetit, e cila u mirëprit dhe kolegët me inkurajonin se unë duhet të ndiqja aktrimin. Pasi mbarova studimet, atëherë isha pak më e lirë, dhe fillova të provoja të ndjek ëndrrat. Së pari vajta tek një fotograf dhe bëra disa portrete bardh e zi dhe i dërgova nëpër agjenci të ndryshme. Mbas disa ditësh mora një telefonatë nga një agjenci që kërkonte t'iu dërgoj edhe dhjetë foto të tjera. Dhe mbas disa kohësh mundësia e parë mu dha që të reklamoj dhe të pozoj për një kompani me produkte flokësh që quhej "American Culture". Unë për ta do të isha vajza në posterat e produktit anë e mbanë Amerikës.
Kush ishte personi i parë që vuri re talentin tuaj dhe ju ndihmoi në këtë drejtim?
Fati deshi dhe u lidha me një producent të kanalit televiziv "Sci-fi" Usa Networks, producenti i filmit John Bailey. Vazhdova të paraqitem në audicione dhe më bënte përshtypje që më thërrisnin, por rëndomtë më kualifikonin se jam etnikisht e përqendruar dhe mund të më jepej rol i ndonjë të huaje, por jo amerikane. Një ditë kur u lajmërova nga një agjenci më bënë të ditur se duhej së pari të kryej ndonjë shkollë për aktrim, sepse, sipas tyre, kisha paraqitje që më mundëson karrierë në film. Fillova studimet në shkollën e aktrimit në Nju Jork (Stella Adler School of Acting), të cilat i kreva me sukses.
Në çfarë projektesh jeni e impenjuar aktualisht?
Tani sapo kam mbaruar së incizuari këngën "Respect me", dhe jam në përfundim të videoklipit. Kënga është një pop-dance, të cilën e këndoj e shoqëruar me dy përcjellës meshkuj (rap) Sydefex and Know One dhe grupin e kërcimtarëve. Producenti im në këtë Brian Rund njëkohësisht miksimin e "The preshow" të këngëtarit Usher në koncertin e tij live në Puerto Rico si dhe është fitues i disa çmimeve. Ekipi dhe unë personalisht presim mjaft. Videoklipi do të jetë diçka fantastike, jemi duke përfunduar post production. Kemi përzgjedhur një garderobë jo të zakonshme, kemi punuar shumë dhe shpresoj se kjo nismë do të jetë e mbarë, pasi jam në incizimin e këngës së dytë. Kënga dhe videoklipi do të dalin në treg në maj të këtij viti. Gjithashtu jemi duke përfunduar filmin "Shadow Kill 2" me co-star Tom Spackman. Ngjarjet e këtij filmi zhvillohen përafërsisht në vitin 2100 ku dy superfuqitë botërore SHBA-ja dhe Evropa e bashkuar luftojnë për dominim. Ushtria e kloneve në të njëjtën kohë mundohet të fitojë pavarësinë nga shteti amerikan dhe karakteri im përveç misioneve të ndryshme gjithashtu udhëheq klonet drejt pavarësisë së tyre.
Sa e vështirë ka qenë për ju të ecnit përpara drejt realizimit të ëndrrës suaj?
Në Kuçovë në vendin tim të lindjes nuk m'u dha asnjë mundësi për artin, pasi unë u largova mbas shkollës së mesme. Vajtja në Greqi ka qenë e mundimshme dhe e dhimbshme sikurse e çdo emigranti tjetër. Atje jetova me babanë, Janaqin, nënën Natashën si dhe dy motrat Eldën dhe Katjonën. Kemi jetuar një jetë normale dhe të gjithë punonim. Në shpirt dhe zemër gjithnjë kisha një dëshirë që fatin ta kërkoja në "Vendin e Premtuar". Këtu u deshën vite me mundime, sakrifica dhe këmbëngulje tepër të mëdha që të arrija diçka. Familja ime është tepër e lumtur për suksesin tim. Pa kurajon dhe dashurinë për artin që më kanë dhuruar, unë nuk do t'ia kisha dalë mbanë.
Ku jetoni aktualisht?
Unë jam e vendosur në Long Island, Nju York. Në Manhatan kam studion dhe ekipin.
A keni në plan ta vizitoni Shqipërinë së afërmi?
Do të dëshiroja që t'i bëj një vizitë Shqipërisë dhe dua që kjo të ndodhë sa më parë. Kam shumë dëshirë të vizitoj qytetin tim të lindjes, Kuçovën, të cilin e kam braktisur prej 10 vjetësh, Zagorinë, tek gjyshërit, ku kaloja pushimet e verës. Jetoj me ëndrrën që edhe atje të bëj diçka, të jap kontributin tim, qoftë në film, muzikë, art apo në ndihmë njerëzve të mi, popullit tim me të cilin krenohem.

Blerina CARA Tiranaobserver

__________________
Nobody is perfect ...