Anton Krosaj është i fundit talent i humorit shkodran i dalë nga grupet amatore, të cilat kanë qenë edhe fabrika e vërtetë e të qeshurës në Shkodër. Ai e quan veten “I fundit i Mohikanëve” dhe me sa duket, tashmë nuk ka asnjë rast për të dalë talentet në këtë mënyrë. Me krenari thotë se është zbuluar nga Gëzim Kruja dhe se idhull të tij ka Tano Banushin. Ai tashmë është i gëzuar, se luan si profesionist përkrah gjigandëve: Zef Deda, Zyliha Miloti dhe Besnik Çinari. Gjithmonë i qeshur dhe me biçikletën e tij,që është edhe mjeti më i mirë për të. Krosaj ka origjinalitetin e batutës dhe plastikën e përveçme,që e bën të dashur në Shkodër, duke shkaktuar të qeshura të shumta në teatrin “Migjeni”, por edhe në skenat e televizioneve dhe teatrove të vendit. Antoni ka role të shumtë, por duke bërë shaka thotë se janë kaq shumë “sa numërohen me gishtat e dorës dhe ....këmbës”. Anton Krosaj, në fakt, është i prirur drejt origjinales dhe kapacitetit të madh, që është batuta dhe humori thellësisht shkodran dhe krahinor.

-Anton, kur e ke filluar aktivitetin dhe ku?
Po e kam filluar në fabrikën e madhe të humorit shkodran që është quajtur “Duhan Cigaria” Imagjinoni se prej saj kanë dalë Tano Banushi, Gëzim Kruja, Muharrem Nurja dhe Besnik Çinari. Kanë dalë edhe shumë të tjerë dhe unë jam “I fundit i Mohikanëve”. Viti ku kam dalë në skenë ka qenë viti 88-të.

-Kush ka qenë “zbuluesi” i talentit tënd?
Ka qenë Gëzim Kruja i cili më ka dhënë dorën i pari për tu futur në botën e spektaklit në humor. Unë i jam atij brezi humoristësh, tepër mirënjohës.

-Kjo ka qenë fundi i diktaturës, po në fillimet e demokracisë?
Me ardhjen e demokracisë së bashku me Muhamet Çekinin, Bujar Ademovin, Rudina Smajlin dhe Alketa Gjonin formuam grupin “Thumbi”i cili shumë shpejt u bë i famshëm jo vetëm në Shkodër, por edhe në Shqipëri.

-Kush është kulmi i këtij grupi sipas jush i cili ju bëri me famë?
Patjetër që ka qenë programi televiziv në TVSH, “Personazhe në kurth”. Për këtë gjë duhen falenderuar producenti Arben Mazi dhe regjisori, për mua famoz, Arjan Çuliqi.

-Pastaj, si vazhdoi kariera e juaj?
Po, pastaj unë kam marrë pjesë në pothuaj të gjithë filmat e humorit të regjizorit Çuliqi dhe kjo ka qenë eksperienca profesioniste në humorin e njohur timin edhe në ekranin e vogël.

-Po në përfaqësimin tënd televiziv, cila mendon se ka qenë pjesa më e arritur dhe e pëlqyer?
Po mendoj se ka qenë kur kam dalë “me dritare në krah” ku luaja si i “ftuar” në emisionin “ditare e hapur” e Rudina Xhungës.

-Me çfarë keni vazhduar pastaj në përfaqësimin tuaj të humorit?
Po, unë mund të them se kam rreth 12 shfaqje të agjensisë “Buna 1” dhe patjetër, recitalet e Bujar Qamilit dhe Mond Halilit. Kam shfaqje të ndryshme, me dhjetra dhe tre komedi të regjizorit Mond Mëhilli në Shkodër.

-Largohemi nga kujtimet dhe futemi në të tashmën. Ku jeni sot?
Tani jam në “Teatrin e Estradës” në Shkodër dhe mund të them me plot gojën “ma mirë vonë se kurrë”. Kjo sepse tashmë, jam përkrah të mëdhenjve Zyli Miloti, Zef Deda, Besnik Çinari dhe Drande Xhai.

-Mirë, po materialet e humorit prej kujt i ke?
Materialet me thanë të drejtën i kam prej “axhës” tem Paulin Selimit. i them axhë Paulinit, sepse ai vet me thotë nip. Nuk e kuptoj pse, por ai diçka ma “tepër duhet të dijë”. Mund të them se materialet e tij si “fejesa” dhe “polici i trafikut” janë kulmet e mia si interpretim dhe skeçe në skenë.

-Kush është idhulli juaj i homorit?
Idhulli im është i madhi i homorit shkodran dhe shqiptar Tano Banushi.

-Kujt i ngjan Anton Krosaj dhe kë ke zëvendësuar?
Nuk i ngjaj kërkujt dhe kam zëvendësuar veten.

-Sa role ke luajtur dhe kur është kënaqësia jote më e madhe aktoriale?
Jam i lumtur se kam luajtur shumë role sa numërohen me gishta.....bashkë me ato të kambës. Kënaqësia ime më e madhe është po mora 5-së në Shkodër, sepse kjo do të thotë se marr 10-të në rrethe të tjera.

-Anton, a bëhet humor sot?
Bëhet edhe në “Portokalli”. Edhe aty bëjnë humor. Kush thotë se bëjnë humor banal unë i përgjigjem se edhe ky lloj humori është pjesë e jetës. Pastaj edhe aty artistët “vijnë tu ju rritë” dhe gjithsesi prej atje fitohen 3-4 artistë të mirë në vit.

-Për çfarë ke mbaru Anton?
Unë “kam mbaru me të tana”.

-Jo, të pyeta për shkollën?
Kam mbaru të “mesmen industriale”, por ditën ama.

-Po në Shkodër kush ban humor Krosaj?
Policët në trafik në radhë të parë. Kryetarët e komunave dhe azili i pleqve, pastaj vijnë deputetët tonë të nderuar?

-Po ju të estradës?
Ne vjedhim prej tyre, sepse shkrimtarët e humorit kanë mbetur shumë pak.

-Pse nuk shkon edhe ti në Tiranë?
Kam problem qeranë e shtëpisë. Jo vetëm kjo, por unë baj humor thellësisht krahinor dhe ai është kryesisht me batutat e shkodranëve, i bazuar në sensin e tyre të humorit.

-Diçka për familjen tuaj?
Kam dy fëmijë një djalë dhe një vajzë që “i kam ba tek e tek”, por me një grua. Nuk kam shumë punë. Jam lirshëm, se pazarin ma ban vjehrri.

-Si të duket Shkodra?
Shumë kush thotë se Shkodra “asht në fukarallëk”. Por prej kësaj gjëje kam përfituar unë. Sepse në kulmin e fukarallëkut “asht edhe humori ma i madh”. Ka raste që artdashësit në Shkodër janë me lekët e fundit, por salla ka qenë gjithmonë plot.

-Po rroga, a të del?
Me gjithë respektin për veten, mund të them se rroga më del me pagu dritat, se unë i edhe paguj kopshtin e fëmijve, edhe ujin! Për të tjerat, djali i vogël më thotë “hangsh vedin”.

__________________
The heaven's sound is composed inside your heart, listen to its beat to syncronize your life onto the angel's steps.