Është gjithmonë në punë. Stinët që i lënë vendin njëra-tjetrës, nuk krijojnë ndryshime të mëdha në ditët e Adi Krastës. Por vera e nxehtë domosdoshmërish është ndryshe, me preokupimet, shqetësimet, ditët e pushimeve, dhe kënaqësitë e saj.
Ditët verore të prezantuesit, janë të mbushura me këto detaje.

Raportet e tij me këtë stinë janë pak të veçanta. Thotë se verën e sheh si një armike ndaj të cilës mbrohet me vështirësi, ndërsa tek dimri gjen detajet që e mbushin, ato që do më shumë.

Për të mësuar gjëra që nuk i kemi ditur për Adi Krastën, detajet e imëta të ditëve të tij verore, manitë që lidhen me pushimet, vendet e bukura dhe kujtimet e hershme, pushimet e këtij viti, shqetësimet dhe dukuritë që mund të kapë syri i një personazhi të veçantë si ai, i dërgojmë një grup pyetjesh, ndarë në minigrupime mbi tema të caktuara. Krasta përgjigjet pa doreza. Edhe për temat sociale të kryeqytetit, problemet e turizmit në Shqipëri, apo heshtjen paradoksale të jetës skenike gjatë verës në kryeqytet. Në fund, na rrëfen planet e vjeshtës. Për Krastën kjo stinë thuajse ka mbërritur dhe punët e saj kanë nisur të mbushin ditët e gushtit.

Mendime
Çfarë janë pushimet për Adi Krastën? A je tradicional lidhur me to...e zëmë, plazh ose mal apo shkon pak më përtej me një zgjedhje vërtet të veçantë? Cili është për ty vendi ideal për të pushuar?

Tashmë unë mund të jem i bindur se dimri më pëlqen më shumë. Verën e gjej një armike ndaj së cilës mbrohem me zor. Dikur e kam konsideruar shprehjen “shkojmë në plazh për fëmijët”, si një gënjeshtër të bardhë. Sot, realisht mendoj se për familjet, motivi i pushimeve verore janë fëmijët. Do kisha preferuar të shkoj në mal. Diellin nuk e dua. Në plazh qëndroj vetëm në hije, lahem rrallë dhe vitet e fundit përdor gjatë gjithë kohës kremin mbrojtës me numrin 30. Mundohem që të gjitha pushimet t’i kthej në pushimet më të bukura. Ndonjëherë nuk ia arrij. Por ne shkojmë çdo verë në Qeparo. Në të njëjtën shtëpi që qëndron mbi det.

Kjo verë
Si ka qenë kjo verë për ju? Nxehtë, dhe në Tiranë. Ç’ju mungon me shumë këtyre ditëve: uji, ajri pa smogun e kryeqytetit, qetësia pa zhurmat e forta deri vonë pas mesnate...? Cili shqetësim social i këtyre ditëve të ngacmon më shumë?
Kur ishim fëmijë, mbaj mend që zifti i asfaltit bënte flluska nga temperatura e lartë e Tiranës në verë. Vitet e fundit verës së Tiranës i është shtuar smogu që ka inkapsuluar brenda rrugëve gjithë tmerrin e vapës. Patëm një alarm të madh në lagje për shkak të Hepatitit A, por nuk rezultuam të prekur. Nuk e ndjejmë veten të kërcënuar prej ndonjë shqetësimi social konkret. Jeta në shtëpi vazhdon e qetë. Në fakt e ndjejmë se nuk dalim shumë dhe televizori vazhdon të mbetet një pikë e fortë reference.

Mbresa ose plane
Keni bërë pushime këtë vit?
Po.
Mi përshkruaj pak, ku i kaluat, me cilët njerëz, a ishin pushimet që i ëndërroje?
Për pushimet e këtij viti u mblodh e gjithë familja e madhe. Unë nuk ëndërroj më pushime spektakolare. Më mirë përpiqem të realizoj ato që janë të mundura. Në Qeparo dhe në gjithë Bregun e Poshtëm kishte më pak pushues në korrik. Nga veranda jonë deri në plazh duhej të zbrisnim 72 shkallë.

Ditën rrinim në tendë, pasditen e vonët si shumë të tjerë bënim ndonjë barbecue, nata mbyllej me serialin “Lost” që transmetohej në një kanal grek. Këtë vit e kemi mbyllur me pushimet dhe kemi filluar punën. Ndoshta do i lejojmë vetes të vizitojmë disa miq që pushojnë në Palasë, por vetëm në ndonjë fundjavë.

Shpenzimet
Sa shpenzoni për javët e pushimeve? Më mirë pak shpenzime në një vend ku nuk shërbehet mirë, por qetë, ku të duhet të gatuash, të kërkosh një dyqan për pije dhe ushqime... apo një vend i zhurmshëm ku gjen gjithçka mjaft të fusësh dorën në xhep? I konsideron të shtrenjta pushimet në Shqipëri?

Në fakt pushimet në Shqipëri janë të shtrenjta. Ti paguan shumë para në një vend ku nuk ka shumë argëtim, në një vend ku rrethohesh nga plehra dhe ndotje, në një vend ku nuk të shërbejnë me përkushtim. Por ne vazhdojmë të mendojmë se na përket natyra e vendit tonë. Se mund të pushojmë në të me një të drejtë që na e jep fakti që jemi qytetarë të këtij vendi. Them se turizëm patriotik po bëjnë qytetarët e Shqipërisë dhe askush tjetër. Të gjithë të tjerët janë larguar ose po largohen, me një ndjenjë të përzierë përbuzjeje dhe mërzie.

Punë
I ngatërron ditët e pushimeve me punën? E fik celularin kur ikën?
Për ç’punë mund t’i braktisje pushimet? Të ka ndodhur ndonjëherë t’i braktisësh?
Puna është jo vetëm pjesë e pushimeve. Është një dimension që kushtëzon gjithë jetën tonë. Celulari im është gjithmonë i hapur, por atë e hedh andej këndej dhe nuk para e trajtoj mirë kur jam me pushime. Pushimet i ndërpres ose i braktis fare pa problem. për çfarë do lloj pune.

Mani
Ke bërë ndonjëherë pushime krejt i vetëm? Bën fotografi në plazh? I ke mani rrobat e banjës, të nxihesh, të merresh me sporte të ndryshme...?
Kur kam qenë në universitet i kam bërë pushimet vetëm, në Dhërmi dhe kam fjetur në kamp, në ballkon. Kanë qenë pushime të bukura. Nuk dua më t’i bëj pushimet vetëm. Do kisha rënë në depresion nëse do i bëja vetëm. Nuk më pëlqen të bëj fotografi në bregdet, ose më saktë kur jam me rroba banje. Nuk i kam fare mani ato dhe nuk i vlerësoj. Vesh çfarë të më japin. Rrobat e banjës nuk i blej vetë dhe asnjëherë nuk e vlerësoj se si më rrinë. Në tendë zakonisht nuk lëviz. Më pëlqen të rri në hije e të lexoj. Dikur kam dëgjuar radio. Tani mund të dëgjoj muzikë me cd-player.

Pushime në Shqipëri
A mendon se Shqipëria është një vend i përshtatshëm për të kaluar pushime të paharruara? Vendi më i bukur që ke zbuluar në Shqipëri? Çfarë na mungon më shumë infrastruktura apo idetë?

Pavarësisht se jam fyer nga një shkrim në “Sunday Times” për shqiptarët, them se autori nuk do ishte urryer po të fliste për bregun jugor të Shqipërisë. Në përgjithësi mendoj se vetëm flasim e ankohemi për çfarë na sheh syri dhe nuk veprojmë. Ambienti është tejet pis. Pirgje me plehra që kanë disa vjet që nuk hiqen, e bëjnë këtë zonë shumë të pabukur. Ka qese të mbushura me plehra që kundërmojnë edhe në vende të pazakonta. Plazhet janë të mrekullueshme, por ato janë të patrajtuara, ose të keqtrajtuara si nga fshatarët ashtu dhe nga pushuesit.

Rruga e Qeparoit është pothuaj e shkatërruar dhe fshatarët thonë se një VIP i medias duhej ta ndërtonte atë. Ata e akuzojnë VIP-in e medias se në rrugëtimin e tij për t’u bërë milioner e ka gjetur të udhës të vjedhë fondet e rrugës duke e lënë atë në gjendje të mjerueshme. Në radhë të parë mungojnë paratë, pastaj idetë, pastaj dëshira për të bërë diçka të mirë dhe së fundi infrastruktura. Kur rruga është e shtruar siç ndodh nga Vlora deri në Palasë, natyra të duket realisht përrallore. Nëse do të ishte e pastër dhe e mirëmbajtur, atëherë realisht do kishim shumë më shumë pushues.

Në Tiranë
Të ka shqetësuar ndonjëherë heshtja paradoksale e jetës artistike në Tiranë gjatë verës? Do të doje të shihje teatër gjatë kësaj stine? Çdo të propozoje për jetën e verës në një kryeqytet që është kaq pranë bregdetit?

Tirana nuk është Parisi. Nuk mund ta kriminalizojmë Teatrin e Operas që nuk ka shfaqje të mëdha në verë. Ne konstatojmë se nuk ka publik në mes të dimrit, më duket e tepërt të pretendosh një jetë të madhe artistike në vapë. Çka duket se mungon totalisht është angazhimi për të bërë jo vetëm në Tiranë, por edhe në qytetet bregdetare, aktivitete të ndryshme që do t’i jepnin shije të veçantë pasditeve dhe mbrëmjeve. Angazhim jo sporadik dhe ide interesante, që nga shfaqjet e hapura dhe koncertet, panairet e ushqimit, ekspozitat e artit pamor, gjithçka që do t’i bënte pushuesit të kuptonin se janë të pranishëm në një qytet ku ka gjallëri dhe ku të rrish në diell apo të shëtisësh në breg nuk është e vetmja kënaqësi.

Preokupimet profesionale
Cilat janë preokupimet e tua profesionale këto muaj të nxehtë?
Ke plane për vjeshtën? Mund të zbulosh diçka prej tyre?
Kemi filluar nga puna për të hedhur në letër e për të rrahur mendimet për programet televizive të sezonit të ardhshëm televiziv. Këtë vit do të ketë “Ethe të së premtes mbrëma” në versionin e tyre më të madh, të përhapura në gjithë qytetet e Shqipërisë. Është një aktivitet i rëndësishëm që kërkon impenjim të jashtëzakonshëm. Puna me kolegun Pali Kuke ka filluar që tani. Po konsultojmë disa formate të momentit të televizioneve britanike dhe po hedhim ide të reja për një shfaqje dinjitoze ku të ketë shumë emocion. Përveç kësaj, po përgatitem për kthimin në radio si çdo vit. Vjeshta sikur ka ardhur dhe duke iu shmangur sa më shumë vapës dhe monotonisë, kemi bërë aleat punën dhe kondicionerin.

Thënie

Plazhet tona
Në përgjithësi mendoj se vetëm flasim e ankohemi për çfarë na sheh syri dhe nuk veprojmë. Ambienti është tejet pis. Pirgje me plehra që kanë disa vjet që nuk hiqen, e bëjnë këtë zonë shumë të pabukur. Ka qese të mbushura me plehra që kundërmojnë edhe në vende të pazakonta. Plazhet janë të mrekullueshme, por ato janë të patrajtuara, ose të keqtrajtuara si nga fshatarët ashtu dhe nga pushuesit.

Tirana hesht
“Tirana nuk është Parisi. Nuk mund ta kriminalizojmë Teatrin e Operas që nuk ka shfaqje të mëdha në verë. Ne konstatojmë se nuk ka publik në mes të dimrit, më duket e tepërt të pretendosh një jetë të madhe artistike në vapë. Ç’ka duket se mungon totalisht është angazhimi për të bërë jo vetëm në Tiranë, por edhe në qytetet bregdetare, aktivitete të ndryshme që do ti jepnin shije të veçantë pasditeve dhe mbrëmjeve”

Shqetësim
“Rruga e Qeparoit është pothuaj e shkatërruar dhe fshatarët thonë se një vip i medias duhej ta ndërtonte atë. Ata e akuzojnë vipin e medias se në rrugëtimin e tij për tu bërë milioner e ka gjetur të udhës të vjedhë fondet e rrugës duke e lënë atë në gjendje të mjerueshme. Në rradhë të parë, në Shqipëri mungojnë paratë, pastaj idetë, pastaj dëshira për të bërë diçka të mirë dhe së fundi infrastruktura

__________________
The heaven's sound is composed inside your heart, listen to its beat to syncronize your life onto the angel's steps.