Dështimi i Perëndimit për të rrëzuar Enverin.

Hapja e një pjese të arkivave të CIA-s në vitin 1994, qartësoi se "në vitet 1949-53, CIA dhe MI6 kanë nxitur një kryengritje në Shqipëri, duke organizuar grupe të armatosura emigrantësh antikomunistë. Ky komplot i mbajtur sekret deri më sot përbëhej nga organizmi i operacioneve ushtarake në terren, që përgatiteshin paralelisht me organizimin politik të gjithë faktorëve kryesorë të emigracionit antikomunist. Sot, kryeministri britanik Toni Bler e pranon publikisht dështimin e shërbimit sekret britanik dhe CIA-s në përpjekjet për rrëzimin e Enver Hoxhës: Tanimë kur janë mbushur 10 vjet nga rrëzimi i Murit të Berlinit, çdo ditë e më tepër, po qartësohen mjaft enigma të atyre 45 viteve të përplasjes së madhe mes Lindjes dhe Perëndimit

"Spiunazhi britanik ka regjistruar 2 dështime që nuk do të shlyhen nga historia", deklaroi para do kohe kryeministri britanik Toni Bler, njëri prej të cilëve, as më pak e as më shumë, lidhet me fiaskon për rrëzimin e Enver Hoxhës. Për herë të parë një zyrtar kaq i lartë i superfuqisë së luftës së ftohtë pranon publikisht dështimin në bashkëpunim edhe me CIA-n amerikane të një komploti për zëvendësimin e regjimit komunist që ishte instaluar në Shqipëri pas Luftës së Dytë Botërore. Ky operacion u mbajt sekret për afro gjysmë shekulli, megjithëse kanë kaluar 15 vjet nga afati 35- vjeçar që parashikon ligji britanik, kjo dosje vazhdon të konsiderohet sekrete dhe detajet e saj ndoshta do të duhen vite të tjera që të bëhen publike plotësisht.
Deklarimet e shefit të qeverisë së Londrës janë bërë në kuadër të përpjekjeve të tij për përmirësimin e imazhit të shërbimit sekret të vendit, pas akuzave për armët e Irakut dhe përgjimin e zyrtarëve të lartë të OKB-së.


Duke mbrojtur informacionet mbi armët e shkatërrimit në masë të Sadam Huseinit, Toni Bler ka pranuar se "spiunazhi britanik ka regjistruar dy dështime që nuk do të shlyhen nga memoria e historisë". Njëra prej të cilave lidhet ekskluzivisht me planin e ndërtuar pas Luftës së Dytë Botërore nga Britania e Madhe në bashkëpunim me Shtetet e Bashkuara të Amerikës, për përmbysjen e regjimit komunist të Enver Hoxhës në Shqipërinë e viteve '50. Ky plan parashikonte veprime të koordinuara mes shqiptarëve brenda dhe jashtë vendit, me mbështetjen direkte të shërbimeve sekrete britanike dhe amerikane, që do të konkludonin me vendosjen e një regjimi antikomunist në vendin e vogël ballkanik. Forcat antikomuniste brenda vendit do të përgatisnin terrenin dhe do të bashkërendonin veprimet me grupet që do të hynin ilegalisht në Shqipëri, kryesisht emigrantë shqiptarë të larguar në përfundim të Luftës së Dytë Botërore, ose edhe më parë, të rekrutuar në vende të ndryshme të botës, si Egjipt, Itali dhe Greqi.
Plani ishte aq sekret sa që lidhja mes grupeve britanike dhe amerikane iu besua vetëm një personi. Ky njeri nuk ishte tjetër veç i mirënjohuri Kim Filbi, i cili ishte kryeagjenti i Britanisë në Uashington D.C, që më pas zbulohet se punonte edhe për KGB-në sovjetike. Pranohet tashmë se ka qenë pikërisht ai që ia kaloi Moskës të gjitha informacionet e këtij plani, e cila informoi menjëherë për këtë Enver Hoxhën. Si rezultat i kësaj, të infiltruarit në Shqipëri u vranë dhe familjet e tyre u larguan nga Shqipëria.
Sipas kryeministrit britanik Toni Bler, "nuk është hera e parë që organet inteligjente britanike dhe CIA bashkëpunojnë në operacione tepër sekrete". Në Itali CIA ka shpërndarë shuma të mëdha parash për t'i financuar zgjedhjet e 1948. Por, në Shqipëri ishte hera e parë që infiltroheshin sabotatorë të armatosur pa miratimin e Kongresit Amerikan e presidentit Herri Truman dhe Parlamentit britanik e kryeministrit Klement Atli. Në përfundim të fjalimit të tij, Bler tha se ashtu si Kim Filbi, një nga kokat e spiunazhit ndërkombëtar, ka edhe të tjerë. Ne po i vuajmë ende këto fenomene në luftën kundër terrorizmit ndërkombëtar, Bin Laden dhe Al Qaedës, ka përfunduar kryeministri britanik.

Si lindi komploti
Plani anglo-amerikan, 1949- 53, synonte shkëputjen e Shqipërisë nga blloku komunist. Që si në lojën e gurëve të dominosë, do rrëzonte me radhë të gjithë qeveritë lindore. Diversantët e nisur nga Malta, do të përmbysnin Hoxhën, vendin e të cilit do ta zinte qeveria e dalë nga Komiteti "Shqipëria e Lirë".
"Po. Ka ekzituar një plan i shërbimeve sekrete amerikane (CIA) dhe atyre britanike, (SIS) kundër qeverisë shqiptare. Një plan për të cilin Sigurimi i Shtetit, është vënë në dijeni nëpërmjet KGB, nga agjenti i saj në Uashington D. C, Kim Filbi",- deklaron për gazetën shqiptare "Klani", Zylyftar Ramizi, ish-shefi i Shërbimit Sekret shqiptar.
Sigurimi i Shtetit u informua në fundin e vitit 1949 për komplotin, nëpërmjet zyrës së KGB në Ambasadën e BRSS në Tiranë. Pas kësaj, u hartua dhe nisi zbatimi i operacionit "Liqeni i Vajkalit" për shkatërrimin e bandave. Një lojë e madhe shërbimesh sekrete, që përfundoi në dhjetorin e 1953, kur edhe u zhvillua një proces i madh gjyqësor kundër bandave të armatosura të arrestuara në këtë operacion.
Sipas Enciklopedisë së Spiunazhit, botuar më 1996 në SHBA, "kur Filbi ishte në Uashington, mësoi rreth përpjekjeve anglo-amerikane për përmbysjen e regjimit komunist në Shqipëri. Sovjetikët, pjesën më të madhe të informacioneve dhe raporteve të Filbit, ua dërgonin shqiptarëve".
Ky moment e bën edhe më të qartë idenë e ekzistencës së një plani të CIA-s dhe MI- 6 britanike për rrëzimin e regjimit komunist në Shqipëri. Atij plani, që Gabriel Partosh i BBC e ka cilësuar si "një nga fiaskot e para të CIA-s" pas Luftë së II Botërore. Ideja e së cilës sipas William Colbit, ish shefit të agjencisë amerikane të zbulimit, ishte që "nëse do të mund të shkëputnin një vend nga blloku lindor, kjo mund të niste procesin e ndarjes së të tjerëve prej tij". Një proces i ngjashëm me lojën e gurëve të dominos, ku pas të parës, rrëzohen me radhë gjithë gurët e renditur pas tij".

Si filluan operacionet
Operacionet ushtarake në terren përgatiteshin paralelisht me organizimin politik të gjithë faktorëve kryesorë të emigracionit antikomunist. Për këtë u krijua Komiteti "Shqipëria e Lirë", në krye të të cilit u vendos Mid'hat Frashëri.
Sipas zv/ ndihmës Sekretarit Amerikan të Shtetit Levin Tomson, "qeveria amerikane ishte e kufizuar në ndihmën që mund t'i jepte Komitetit "Shqipëria e Lirë", ndaj ai do të mbante lidhje me Komitetin "Evropa e Lirë". Ky konzorcium i financuar nga CIA, deri në rënien e Murit të Berlinit, u dha fonde 164 fondacioneve. Pas shumë vitesh, njeriu kryesor i këtij komiteti do të ishte Ronald Regan, presidenti i ardhshëm i SHBA.
Të gjitha planet për operacione ushtarake dhe organizimin politik të shqiptarëve në emigracion, nisën të zbatoheshin në vitin 1949. Një vit më parë, "CIA dhe MI-6 kishin ngritur në Uashington D.C. zyrën e koordinimit për veprimet e përbashkëta agjenturore, në drejtim të vendeve të lindjes komuniste.
Po në vitin 1949, përfaqësuesit e Shqipërisë së bashku me ato të 8 shteteve të tjera, morën pjesë në organizatën politike të quajtur "Asambleja e Kombeve të Robëruar Evropianë" (ACEN) me qendër në New York. Një organizëm i përbërë nga krerët e emigracionit të vendeve të lindjes në perëndim. E që synonte organizimin e tyre kundër regjimeve komuniste.
Lëvizjet në këtë periudhë filluan edhe brenda Shqipërisë. Disa figura dhe fraksione të vogla antikomuniste u bashkuan duke krijuar organizatën ilegale "Fronti i Rezistenës". Një organizëm që synonte të krijonte bazat e pritjes së grupeve desante që do të hidheshin në Shqipëri. Koordinimi i punës mes tyre, duket se synonte organizimin e një kryengritje antikomuniste brenda vendit. Zgjerimi i së cilës, mund të çonte në rrëzimin e Enver Hoxhës, dhe zëvendësimin e tij me qeverinë e dalë nga Komiteti "Shqipëria e Lirë".

Pse u zgjodh Shqipëria
Ai që hedh dritë më shumë mbi enigmën e ekzistencës së një komploti është Nikolas Beathels. Ai në librin "Tradhtia e madhe"- bazuar në arkivat e shërbimeve sekrete britanike dhe amerikane - shkruan: "Qeveritë amerikane dhe britanike kishin miratuar në parim një operacion të fshehtë me synimin për të shkëputur një vend të Evropës Lindore nga blloku socialist. Për shumë arsye, për realizimin e këtij objektivi, ishte zgjedhur Shqipëria. Ky ishte vendi më i vogël dhe më i dobëti në radhën e vendeve të tjera socialiste.
Në jug kufizohej nga Greqia, aleate e Britanisë së Madhe dhe SHBA. Teknikisht, Greqia, në bazë të ligjit mbretëror të Luftës së II Botërore, e konsideronte Shqipërinë shtet armik dhe i kishte shpallur asaj luftë. Në veri dhe në Lindje kufizohet nga Jugosllavia. Sipas ekspertëve, mareshali Tito, pas prishjes me bllokun socialist, do mbante një qëndrim neutral për çfarëdo lloj ndryshimi që mund të ndodhte në Tiranë. Në këto rrethana, Shqipëria dukej e izoluar dhe me mundësi të mira për t'u penetruar nga ajri dhe nga deti, prej ishullit të Maltës".
Sipas Bethelit, "anglezët dhe amerikanët mbanin kontakte të vazhdueshme me grupet e emigrantëve shqiptarë, të gjithë fraksionet e të cilëve filluan të bashkonin përpjekjet e tyre për çështjen e kundërevolucionit".
Në këtë kohë, në Itali ndodheshin 750 emigrantë, ndërsa në Greqi 800 shqiptarë të arratisur. "Për të ndihmuar në riorganizimin e emigracionit shqiptar, Qeveria angleze dërgoi në Romë lordin Xhulian Emer". Zv/ Ministri i Luftës në qeverinë e Londrës, pas eksperiencës gjatë luftës në përbërje të misioneve angleze, konsiderohej si njohës i mirë i Shqipërisë.
Britania vuri në dispozicion të përgatitjes së grupeve desante ishullin e Maltës, e cila "ishte një bazë e avancuar dhe terren i përshtatshëm për imbarkimet e nevojshme dhe futjen e agjenturave përmes detit dhe ajrit në Shqipëri". Oficerët britanikë Maikëll Bruke dhe David Smajli, u morën me përgatijen speciale të trupave desante. Ndërsa gruaja e Smajlit, Moy, jepte mësimet e shifrimit të radiokomunikimit.
Amerikanët morën përsipër pjesën më të madhe të mbështetjes financiare dhe logjistike të operacioneve ushtarake. Si bazë prapavije dhe depo materialesh ata vunë në dispozicion Aeroportin e Mhelus në Libi. Gjatë 5 viteve, për përgatitjen dhe realizimin e operacioneve desante për rrëzimin e qeverisë komuniste të Hoxhës, anglo-amerikanët angazhuan rreth 100 vetë.
Nga ana tjetër shqiptarët krijuan një Komitet Kombëtar, në krye të të cilit u zgjodh Hasan Dosti, ndërkohë që anglezët kishin si kandidat për udhëheqje Abaz Kupin". Një nga partizanët e këtij komploti cilësohet edhe Abaz Ermenji.
Përgatitjet për rrëzimin e qeverisë komuniste, paralelisht me operacionet ushtarake, zhvilloheshin edhe në rrafshin politik. Të gjitha fraksionet politike të organizuara në emigracion synohej të bashkoheshin, për të nxjerrë në krye të tyre një figurë të pranueshme për Shqipërinë e asaj kohe, e që përgatitej të zëvendësonte Hoxhën.
Ai u zgjodh të ishte Mid'hat Frashëri, djali i Abdyl Frashërit, kreut të Rilindjes Kombëtare Shqiptare. Edhe Ministria e Jashtme shqiptare, në një raport të saj, pranonte në atë kohë se "Zogu ndjek një politikë të tillë, që të detyrojë grupet e tjera të bien në prehrin e tij dhe të ikin nga skena e rëndësisë që mund të kenë sot disa elementë si Mid'hat Frashëri, që konsiderohen si elementë të një kalibri të madh". Veç kësaj, Perëndimi nuk mund të rrezikonte në vitet '50, deri në atë këtë pikë sa të luftonte për zëvendësuar regjimin komunist me monarkinë.

Si lindi "SHQIPËRIA E LIRË"
Qeveria e Tiranës dhe Sigurimi i Shtetit, pas sinjaleve të Filbit, kishin filluar të merrnin masat. Njëra prej tyre ishte ajo e 6 shtatorit të vitit 1949. Ndoshta pakkush e mban mend në Shqipëri atë pasdite, kur dritat u fikën njëherësh në të gjithë vendin. Ky "black out" total zgjati vetëm 30 minuta: Gjatë kohës së edicionit të lajmeve të BBC në gjuhën shqipe. Ato minuta, Mid'hat Frashëri lexoi në radio, mesazhin për krijimin e Komitetit "Shqipëria e Lirë".
Dhjetë ditë më parë, më 26 gusht 1949 në Francë, ai ia doli të bashkonte pjesën dërrmuese të partive dhe fraksioneve të emigracionit shqiptar në Perëndim. Veç programit dhe qëllimeve të Komitetit, Frashëri prezantoi në Paris edhe emrat e njerëzve kryesorë që do të punonin me të: Abaz Kupi, Abaz Ermenji, Muharrem Bajraktari, Sahit Kryeziu, Nuçi Kota, etj.
Nga ambasada shqiptare në Francë, Behar Shtylla njoftonte Ministrinë e Jashtme se "AFP dha lajmin e shkurtër dhe të zbutur për krijimin e Komitetit "Shqipëria e Lirë". Gazeta "Le Monde" i dha publicitetin më të madh dhe shkruan se Fuqitë Perëndimore e pritën me simpati këtë komitet".
Kryeministri i Greqisë, Diomedes, u shpreh se "po të ketë Shqipëria një regjim të tillë përfaqësues, atëherë jemi gati të bashkëpunojmë ashtu si duhet dhe me qëllime shumë miqësore". Ndërsa AFP, pas 4 ditësh, botoi një deklaratë të Zogut, i cili u shpreh se "nuk e njohim Komitetin 'Shqipëria e Lirë'. Pas 7 prillit 1939, unë jam i vetmi autoritet legjitim i shqiptarëve".
Pas Francës, Mid'hat Frashëri shkoi në Angli. Zv/ Ministri i luftës i qeverisë angleze, Xhuliano Emeri, njeriu i caktuar për zbatimin konkret të operacionit kundër Shqipërisë, i këshilloi anëtarët e Komitetit se "ju, ndoshta, pritni çdo gjë nga të huajt. Por duhet t'i merrni vetë iniciativat. Duhet të tregoni një vullnet në rrugën tuaj, t'i tërhiqni miqtë e mëdhenj atje ku e lypin interesat e vendit tuaj fisnik".
E pasi përfundoi turin britanik, Mid'hat Frashëri u nis drejt SHBA, për të vendosur në New York selinë e përhershme të Komitetit "Shqipëria e Lirë".
Takimin e parë në SHBA krerët e tij e zhvilluan me kryetarin e Komitetit "Evropa e Lirë", Xhosef Grew. Ky organizëm i financuar nga CIA, ishte autorizuar nga Departamenti amerikan i Shtetit të mbante lidhjet e rregullta me Komitetin e shqiptarëve, i konsideruar "si i pari forum në rolin e një qeverie demokratike në mërgim".
"Amerikanët e kanë njohur komitetin 'Shqipëria e Lirë', edhe të drejtën e ngritjes së flamurit kombëtar, në zyrë",- ishte përmbajtja e një raporti të nisur ato ditë nga New Yorku, drejt Ministrisë së Jashtme shqiptare.
Në vitin 1949, kur në Shqipëri filloi realizimi i operacioneve ushtarake të idejuar nga CIA dhe MI- 6, Enver Hoxha kishte një vit që kishte prishur marrëdhëniet me Jugosllavinë. Duke përfituar nga prishja e Stalinit me Titon, Enveri nxitoi të forconte pozitat e tij, duke eliminuar Koçi Xoxen. Ndërkohë që në gushtin e '49, grekët sulmuan ushtarakisht kufirin e jugut të Shqipërisë, ku mali i Gramozit ishte kthyer në baza të guerileve komuniste greke.
Po t'i referohesh Nikolas Beathel "më 14 shtator 1949, Acheson foli në Berlin për shqetësimet rreth incidenteve të rënda të provokuara nga grekët dhe jugosllavët. Ai theksonte se në qoftë se Enver Hoxha do të ishte rrëzuar, menjëherë dy shtetet që kufizohen me Shqipërinë do të suleshin mbi të, si në një vend pa qeveri, për të realizuar me këtë rast ëndrrat dhe pretendimet e tyre nacionaliste, e territoriale. Shenja pasigurie vihen re nga amerikanët në këtë kohë, siç pasqyrohet në dokumentacionin e CIA-s mbi Shqipërinë më 15 shtator 1949, për eliminimin fizik të Hoxhës".
Sipas tij, si Beogradi ashtu edhe Athina donin rrëzimin e liderit shqiptar dhe nëse do të ndodhte kjo, ata në mënyrë të padiskutueshme do të bashkëpunonin mes tyre rreth kësaj çështje me Perëndimin". Ndërsa Gabriel Partosh nga BBC, në librin e tij "bota që erdhi nga të ftohtët" shton se, "në bazë dokumentesh të bëra publike në vitin 1994, CIA me sa dukej, kishte në plan për të vrarë madje edhe Mehmet Shehun, figurën e dytë më të fuqishme në udhëheqjen shqiptare".

Operacioni "LIQENI I VAJKALIT"
Lëvizjet e Perëndimit për të organizuar emigracionin antikomunist shqiptar nuk kaluan pa u vënë re nga emisarët e Tiranës. Ambasadori Behar Shtylla, nga Parisi njoftoi qeverinë se "Xhuliano Emeri, anglezi që ka qenë gjatë luftës me Bazin e Canës (Abaz Kupin), ka vajtur në Romë për të organizuar kriminelët rreth Zogut dhe mundësisht t'i infiltrojë ata në Shqipëri".
Prej këtu mësohet se Tirana nuk ishte në dijeni të prishjes së Kupit me Zogun në atë kohë dhe afrimit të tij me Mid'hat Frashërin. Kjo inkoherencë vihet re edhe në faktin se Zogu në këtë kohë, mbahej larg planit që synonte shkëputjen e Shqipërisë nga kampi socialist.
Po të vazhdojmë t'i referohemi Nikolas Beathel, "ana ushtarake e operacioneve të këtij plani filloi të zbatohet në tetor 1949 kur grupet e para të agjentëve britanikë të armatosur, zbarkuan në territorin shqiptar". Ndërsa Sigurimi i Shtetit u vu në dijeni për këtë fakt nëpërmjet "një prej burimeve të rrjetit sekret shqiptar jashtë vendit, në fundin e vitit 1949 dhe fillim të '50. Informacionet për grupet e rëndësishme, arritën në mars-prill të vitit 1950".
Intensiteti i bandave diversante që hynin në territorin shqiptar gjatë kësaj kohe, sa vinte dhe po shtohej. Sipas ish-shefit të SHIK Irakli Koçollari, "nga fillimi i vitit 1951 deri në fund të '52, në Shqipëri u dërguan ilegalisht përmes kufirit tokësor, zbarkimit nga deti dhe desantimi nga ajri, 233 grupe të armatosura spiunazhi, në të cilat u aktivizuan 892 vetë".
Më 23 mars 1952, Sigurimi i Shtetit u njoftua nga kanalet e tij të zbulimit në New York, Kajro dhe Romë se "përgatitet një bandë me mision tepër të rëndësishëm dhe sekret, që do të përdoret në drejtim të Shqipërisë me njerëz të përzgjedhur dhe ndër më të besuarit e anglezëve dhe amerikanëve".
Dhe nuk do të kalonte një muaj, kur më 30 prill 1952, Ministria e Brendshme u njoftua për kalimin e kufirit nga një grup diversantësh në zonën e Korçës. Ndërsa më 5 maj, një aeroplan jo larg prej andej, kishte kryer fluturime të ulëta. Pas disa ditësh, më 18 maj, ishte njoftuar për lëvizje ilegale të një grupi, në rrethin e Matit. Ndërsa të nesërmen Ministria e Mbrojtjes kishte njoftuar se "ishin kapur sinjale të koduara të një transmetimi me radio, në verilindje të Shqipërisë".
Në këtë mënyrë ata kishin rënë në gjurmët e bandës së Zenel Shehut. Pas arrestimit të të cilit, Sigurimi nisi një operacion që më pas mori përmasat e një loje spiunazhi nën emrin e koduar "Liqeni i Vajkalit".
Në këtë kohë, agjencia e lajmeve Rojter njofton më 12 maj 1952 se "ekzistenca e regjimit shqiptar tanimë është çështje javësh". AFP lajmëronte se "guerilët po luftojnë me vendosmëri", ndërsa Radio "Greqia e Lirë" kishte emetuar më 20 prill lajmin se "në Shqipëri janë formuar njësi të posaçme ushtarake të përbëra nga parashutistë grekë dhe emigrantë".
Por, operacioni "Liqeni i Vajkalit", në qendër të të cilit ishte një radio-lojë e Sigurimit të Shtetit, vazhdonte të tërhiqte një e nga një së bashku, thuajse të gjitha fijet e padukshme të operacioneve ushtarake që përgatiteshin në Maltë, në ishullin Palagia në detin Egje, apo në afërsi të 3 qyteteve të Gjermanisë Perëndimore: Munchen, Heidelberg dhe Frankfurt. I arrestuari Zenel Shehu, njëri prej kapove të bandave shqiptare, i komunikonte qendrës me radio të gjitha mesazhet e skenarit të Sigurimit të Shtetit.
Sipas statistikave, rreth 300 prej atyre që desantuan gjatë kësaj kohe, u vranë në përpjekje me forcat shqiptare të ndjekjes, apo u pushkatuan pas gjyqeve. Grupi i fundit zbarkoi në Shqipëri në 1 majin e 1953. Në krye të tij ishte Hamit Matjani, pa dyshim më i famshmi ndër desantët. Arrestimi i tij shënoi edhe fundin e operacioneve ushtarake të drejtuara nga CIA dhe MI-6 kundër qeverisë komuniste të Hoxhës. Edhe Matjani ra në grackën e radio-lojës së Sigurimit, e realizuar nëpërmjet ish-desantëve të kapur më parë Zenel Shehu e Xhaferr Mema.
Në fundin e viti 1953 Radio-Tirana filloi transmetimin e drejtpërdrejtë të një procesi gjyqësor publik kundër grupit të agjentëve të stërvitur nga anglo-amerikanët. Pra gjithçka ishte bërë e njohur, duke shkaktuar bujë të madhe dhe duke u botuar çdo ditë në të gjitha gazetat shqiptare.

Dështimi i paralajmëruar
Sipas ish-drejtorit të CIA-s William Colby, "operacioni dështoi, sepse autoritetet shqiptare kishin infiltruar në organizatat e emigrantëve dhe lokalizonin vendndodhjen e shumicës së grupeve pothuajse që në kohën kur ata zbarkonin nga deti ose hidheshin me parashutë".
Tradhtia e Filbit nuk ishte e vetmja shenjë e rrjedhjes së sekretit rreth operacioneve në Shqipëri. Sipas Shërbimeve Sekrete Perëndimore, kishte rrjedhje informacioni edhe nga ambientet e Komiteteve të emigracionit shqiptar në Romë, ku personeli i Ambasadës shqiptare atje ishte shumë aktiv. Po ashtu edhe në Athinë.
Dështimin ndoshta e ka përshpejtuar edhe vdekja e papritur në 3 tetorin e 1949 e kreut të "qeverisë shqiptare në mërgim", Mid'hat Frashëri. Sipas Beathelit, rreth kësaj vdekje ende misterioze "ekziston edhe një variant i vrasjes (shkaktimit të infarktit nëpërmjet ilaçeve apo nëpërmjet gazit nga agjentët e KGB-së).
Mendohet se Kim Filbi kishte njoftuar agjentët e KGB-së në New York që të vepronin mbi Mid'hat Frashërin, ashtu siç kishin vepruar edhe mbi disa personalitete të tjera antikomuniste të Lindjes, si Stepan Bandera, Lev Rebet, Georgi Markov etj. Mid'hati u gjend i vdekur siç supozohej nga një atak zemre, atëherë kur Kim Filbi udhëtonte për në New York me anijen "Coronia".

''Lobi''

__________________
Njeriu lind per ta jetuar jeten, pastaj kerkon magjine e saj: dashurine, pasi e gjen... jeta stoliset me miresi... miresise i falesh dhe me engjellin tend keni nje zemer te perbashket. Te dua cmendurisht engjelli im.

O AlbShkodra pse ke folur vetem per CIA-n?Shiko se historia e KGB-s eshte me interesante.Kam lexuar nje liber per spiunet ,e te medhenj nder te cilet ishin Kim Filbi,Ricart Sorge etj.Keto kane qene te gjithe spiun te KGB-s.