Fiçori, si i përgatisnin vietnamezët bletët dhe kafshët në luftë kundër amerikanëve

Nëpërmjet shënimeve e kujtimeve të Ramiz Fiçorit, një prej 12 oficerëve shqiptarë pjesëmarrës në vitin 1966 në luftën e Vietnamit, sillen për lexuesin detaje interesante të mobilizimit masiv të popullsisë vietnameze në luftë kundër agresorit, organizimi dhe funksionimi i “brigadave të rinisë”, e deri tek eksperienca e përgatitjes e përdorimit të kafshëve e insekteve për dëmtimin psikologjik e fizik të kundërshtarit.

Për ushtarakët shqiptarë, pjesëmarrës në luftën vietnamezo-amerikane mesvitin e 1966-ës, kjo përballje luftarake nga më të vështirat e kohës, do të shërbente jo vetëm si një “urë miqësie” me popullin mik aziatik, por edhe si një fushëbetejë eksperience me taktika e strategji krejt të veçanta e ta njohura për pjesëtarët e misionit shqiptar.

”Përveç ushtrisë së rregullt që përgjithësisht kishte si qëllim goditjet e befasishme të armikut duke evituar frontin e rregullt, vietnamezët në taktikën dhe strategjinë e tyre pamë se u mbështetën fuqimisht te ndërgjegjësimi i mbarë popullsisë për domosdoshmërinë e mbrojtjes së vendit nga agresori, aplikimin e formave të shumta të luftës partizane, deri në përgatitjen e insekteve e kafshëve në funksion të panikut e dëmtimit fizik të armikut”, - shkruan në shënimet e tij Ramiz Fiçori, një nga 12 ushtarakët shqiptarë pjesëmarrës në luftën vietnamezo-amerikane. Sipas tij, edhe kolegëve shqiptarë pjesëmarrës në këtë luftë, veçanërisht metodat e fundit që në përballjen e kundërshtarëve rezultuan me rendiment, veçanërisht në përhapjen e panikut, ishin të panjohura për oficerët shqiptarë.

“Brigadat e rinisë”, prapavijë e fuqishme për frontin
Ata muaj të verës së 1966 të pjesëmarrjes së 12 oficerëve shqiptar në luftën e Vietnamit, sipas dokumenteve historike të kohës, por dhe tregimeve të oficerëve të misionit shqiptar, ishin ndër periudhat më të vështira të kësaj lufte të gjatë, me beteja të shumta pothuaj në të gjithë territorin e Vietnamit, me qindra e mijëra të vrarë nga dy kampet kundërshtarë, por dhe me një “shkollë” reale, ku përballeshin metoda të ndryshme luftimi, një pjesë e të cilave të panjohura e të paaplikuara në luftërat e mëparshme. Si pjesëmarrës në këtë luftë të ashpër, ku në çdo moment, 12 ushtarakët shqiptarë mund të ishin dhe viktima të saj, veçanërisht nga sulmet e avionëve amerikanë, këto beteja u shërbyen njëkohësisht atyre edhe për të mbajtur shënim e për të mësuar metoda të veçanta të kësaj lufte, të cilat më pas do t’i sillnin për njohuri e aplikim dhe në ushtrinë shqiptare.

”Pamë se falë një propagande efektive të vendësve për mbrojtjen e vendit, pothuaj e gjithë popullsia, pa dallim moshe, në një formë apo në një tjetër, në front, prapavijë, në organizimin e elementëve të fortifikimit, në përdorimin e elementëve rrethanorë si prita, hendeqe vdekjeprurës për kundërshtarin, gjithmonë të armatosur e me helmeta në kokë, ishin në çdo çast të gatshëm për veprim”, -pohon Fiçori. Kështu, pothuaj në të gjithë vendin krijoheshin njëra pas tjetrës “Brigadat e të rinjve vullnetarë në luftë kundër agresorit amerikan”, të cilat ngritën në një nivel më të lartë metodat e luftës partizane, duke qenë prapavija të sigurta për resurse njerëzore në front. Kështu, për kohën që ushtarakët shqiptarë ishin në këtë luftë, regjistrohen përleshje të ashpra në rajonet e Hanoit, Quanggai, Pleiku, Tayninh, Saigon, Songcua, Cantho, Travinh etj.

Bletërritësi Ngucjen Van Tih që tmerroi armiqtë
Informacionet e luftës mes njësive vietnameze e atyre kundërshtare në ditët e nxehta të korrik-gushtit të vitit 1966, për ushtarakët shqiptarë vinin direkt nga pjesëmarrja në këtë front, por edhe nga specialistët vendës. Në kuadrin e shumë eksperiencave të mësuara në këtë luftë, -shkruan në kujtimet e tij Fiçori -ne mësuam edhe raste të shumta, ku vietnamezët përgatisnin insekte dhe kafshë për të sulmuar armikun.
Ngujen Van Tih merrej me rritjen e bletëve, por ai i përgatiste ato për të sulmuar ushtarët armiq. Në zonën ku jetonte ai, -shton Fiçorri, - rriteshin shumë grerëzat e kuqe e të mëdha ose brumbujt, siç u themi ne në Shqipëri.

I merrte Ngujen Van Tih këto grerëza vdekjeprurëse, i kultivonte, i shtonte e më pas i vinte në punë, për të dëmtuar armikun amerikan. I merrte këto grerëza me koshere, i vendoste diku në anë të rrugës ku kalonin pasivisht ushtarët amerikanë (dhe vetë Van Tih vishej me uniformë amerikane), e në momentin e duhur i ngacmonte. Grerëzat hidheshin në agresion dhe dëmtonin kundërshtarët.

Një tjetër fshatar vietnamez, siç mësuan e panë ushtarakët shqiptarë të frontit të luftës vietnamezo-amerikane, i “ngujuar” me qindra banorë të tjerë në një nga fshatrat e shumtë “strategjikë”, të ndërtuar me dhunë nga armiku, përgatiste me durim lopët e demat për të goditur ushtarët armiq me uniformë. E një ditë, prova doli me sukses; një togë ushtarësh kundërshtarë ranë pre e dhunës së kafshëve, duke u larguar nga fronti e duke e lënë atë në duar të luftëtarëve popullorë vendës.

Efekti i dyfishtë i grackave
Rastet e mësipërme të mobilizimit masiv të popullsisë vietnameze në luftën partizane, më tepër se sa dëmtim fizik tek ushtria amerikane, krijonin panik te radhët e kundërshtarëve, krahas ndihmesës që sillnin për repartet e rregullta ushtarake, tregonin për një vendosmëri të pakthyeshme për mbrojtjen e vendit, pa përfillur edhe jetën e tyre. Për ushtarakët shqiptarë format e luftës guerile, metodave partizane që u përdorën pasivisht në luftën e Vietnamit, ishin ndër format më efektive që vendosën fatin e saj në përfundim. “Për mua, që isha i specialitetit xhenier, me tepër interes ishin metodat e luftës që lidheshin me profesionin tim, që nga fortifikimi i frontit, ndërtimi i urave, vendstrehimeve, përdorimi i mjeteve e objekteve të maskuara e të lëvizshme, jo vetëm nga repartet e rregullta të ushtrisë, por edhe nga vullnetarë popullorë”, -pohon Ramiz Fiçori. Ai shton se gjatë qëndrimit e pjesëmarrjes në këtë luftë, ai pa e mësoi forma tepër interesante të elementëve xhenierë në këtë luftë, që sillnin panik e viktima të shumta në radhët e armikut. Kjo eksperiencë e përfituar direkt në fushën e luftës nga ushtarakët shqiptarë, nga Fiçori e kolegët e tij që ishin në Vietnam, me kthimin tyre në Shqipëri, do të reflektoheshin teorikisht e praktikisht dhe në programet e përgatitjen e ushtrisë e forcave tona të armatosura.

__________________
The heaven's sound is composed inside your heart, listen to its beat to syncronize your life onto the angel's steps.