A po japin Kosovarët prova se e meritojn "Pavarsin e Pakushtzuar"

saldusi · #1 18-04-2007, 05:29

A po japin Kosovarët prova se e maritojn “Pavarsin e Pakushtëzuar”? të shkruar te tribuna Shqipëtare me 5 shkurt 2007.

Zoti Paul! me ëndje lexova artikullin tuaj dhe pash se keni bër një rekapitulim të disa argumenteve por megjithate i keni kalu leht gjërat që janë shumë të komplikuara. Emri me të cilin osmanllinjët i drejtoheshin kombit tonë në përgjthsi ishte "ARRNAUT".të pafe që argumenton një të dhënë se me të vërrtetë ne jemi nga populli i vetum pagan qe ka egzistu ne kto troje dhe se ne jemi të vetmit këtu në gadishullin ballkanik Pllezgjit e vjetër dhe se të gjthë të tjerët janë të ardhur si edhe këta grekërit e sotëm që skan lidhje me helenët e vjetër nga që ata jan përzirje racash, Mongole "SALXHKUË" ose turqit e vjetër që se kan atëdheun as ata aty ku janë sotë,dhe Patjetër që jo gjith greket janë me origjine persiane por jane thjesht arbanite te asimiluar dhe ktë gjë e dine grekërit.E sa për neve kjo nuk është ndo një ëndërr e imja por është dëshirë e perendive pellazgo-iliro-Shqirëtare që rrojtën në gjuhën e shejtë shqipe dhe që nuk u zhduken as nga profetët fallco nga izraeli apo arabia saudite, është dielli gjegjesisht kultura diellore qe zotëron kudo,e përciellur beja e madhe Shqipëtare PËR TOKË E PËR QIELL dhe jo lindorizma,mund të shihet thjeshtë kjo në ditën e shejte ditën e djelë që mbahet si ditë e shejtë dhe jo dita e shtunë që shkruhet në bibel si ditë e shejtë.Pra ishin paraardhesit tanë ilirë si Konstandini i madh që e thyen vërshimin e lindorizmes ne vendin e perendisë dhe bëri të kundërtën deportoj në lindje kulturën perëndimore,pra kulturën diellore apo religionin diellor.
Simbol i lindorizmës është bërë që me kohë ortodoksia dhe islamizmi në shqipëri dhe mbarë viset shqiptare dhe këtë vlen për ta luftuar pa marr parasysh se ju pëlqën apo jo shqipëtarve.(nëse ate se kuptojn vetum si vetëdiciplinim shpirtror,kurrsesi në besim fundamental), vetëm kështu mund të bëhet shqiptarizimi i gadishullit ilirik,pasi që kultura ilire është një kulturë e lartë ku vend të madh në këtë kulturë ze tradita përëndimore ilire dhe ligji, jo praktikimi i lindorizmës aziatike që shfaqet në lloj -lloj mënyrash në viset shqipëtare. Do t`më akuzoj dikush se përkrah doktrinën Enveriste mbi fenë, - NUK PAJTOHEM-
Greku, qofsha gabim) ka bërë vjedhjën më gjigande epokale në universin tonë: erdhën nga ana e anës dhe vodhën gjithshka nga vendasit (pellazget), deri edhe mitologjine. Një fakt të vetëm, në një libër mbi mitologjine greke shkruar nga një anglezë thuhet se greku i urren të huajt (dhe kjo eshte e vertete), gjithashtu thoshte se greku e priste mikun ne shtepi dhe pastaj e percillte qe te mos i ndodhte gje ne oborrin e tij (a ju tingellon gje kjo juve?!!!!!!!!): e shikoni kontradikten. Emrat e perendive "greke" shpjegohen me shqipen. Greket jetojne mbi nje etimologji dhe toponimi puro shqiptare. Akropolin greket e ndertuan mbi themele ekzistuese para-elene. E plot të tjera. Që nga Palestina, Ballkani në kufi me Gjermanine dhe Basket e Spanjës ka qenë perandoria jonë e cila themeloi edhe Italine nëpërmjet Etruskëve. Lexoni Fundi i Misterit Etrusk te Majanit.
Si e shpjegoni ju qe Trojanet dhe Etruskët kishin nje gjak? Cilët i erdhën Eneas në ndihmë në Itali castin e fundit? Si dhe që Etruskishtja zberthehet vetëm me shqipen? Nuk e imagjinoni dëmin kolosal që u bë për historinë tone Pellazgo-Iiliro-Shqipëtare djegja e bibliotekes se Aleksandrise. mos Ishte grekë ai që e dogji?
Lexo Shqiptaret dhe problemi pellazgjik (Spiro Kondo), Fundi i misterit Etrusk, Eqerem Cabein, Aristidh Kolen etj etj. Lidhur me djegienjën e bibliotekës së Aleksandrisë ose gjeografin abrabë I lindur më 1145 Muhamed el Iedrizi I cili jep shpjegime të argumentuara për këto gjëra.

është me të vërtetë një injorance e madhe qe zotëron kudo kur flitet per grekërit e vjetër dhe menjëher mendohet se grekërit e vjetër ishin me të vertetë njerëz që flitnin greqishtën në kuptimin e ngushtë të fjalës.
kjo është ajo "trauma" që i ka kaplluar grekërit e sotem që nuk duan të besojnë se homeri sokrates aristoteli pytagora dhe shumë të tjerë filozofë të kohës antike kanë shkruar gjuhën pellazgjike dhe jo greqishtën. Të gjitha tekstet filluan të përkthehën në greqisht në shkullin e parë para lindjës së krishtit.Pra dhe vetë bibla(testamenti i vjetër) u shkrua ne pellazgjishtën e homerit dhe të aristotelit.
Pra fallsifikimi i historise nisi qe 100 vjet para lindjes se krishtit kur u vendos qe pellazgjishtja te shpallet e vdekur pasi lindi latinishtja që nuk është gjë tjeter vec se nje deformim i gjuhes se vjeter ilire gjë që vërtetojne të gjith linguistet kur shpjegojnë që të mësosh gjuhen "greke të vjetër",po te dish latinisht është më lehtë të mësosh greqishtën e vjetër.
Fallsifikimet u bënë me flagrante në fundin e shek 19-te dhe fillimin e shek 20-të kur cdo gjë e re që zbulohej në greqinë e sotme që datonte para erës sonë pagezohej me "greqia e vjetër ose greqishtja e vjetër apo grekërit e vjetër",pasi nuk duan të ngrenë nga gjumi studiues të shumtë të historisë dhe të nxjerrin konkluzione të tjera historike por të ecin si të verbër në vijën që është caktuar nga "gibboni" me "history of greece" që në shek. e 18-te. Kudo në universitete dhe shkolla mësohet se gjoja mykena na paska qën e ka një vend që në vitin 1200 para kirishtit erdhën grekërit dhe sollen kulturën e tyre dhe e përhapën ate në popullsinë që ato gjetën aty.Ne librin e mathieu aref-it ne "greqia :mykena zghidhja e enigmës jepet me plot kuptimin e fjales zhidhja e enigmës.Nuk ka asnje lloj as edhe më të voglin vërtetim apo argument shkencor për eksistencën e grekërve ne mykenë dhe se kjo është thjesht nje budallalëk që të thuhet një gjë e tillë.grekërit filluan të vini ne gadishullin ilirik në shek.e 6.te para krishtit dhe si të tillë ardhacakë nuk kishin ata se si të përhapnin kulturën e tyre pasi ata nuk sollen asgjë me vete përvec trastave të tyre.vetë gjuha greke që origjinen e ka nga persia vetem se huazoj fjale nga pellazgjishtja.
Për sa i përket luftës së trojës vetëm po të marrim një shembull të akilit që mos të marrim shembull nga trojanët pasi dihet që janë dardhadhanët por shkaku I problemit diktiv të shprehiës është transformuar dhe bastarduar në dardanët. e ka kuptimin si vijonë /AKILI që është formuar nga fjalët "aq i lehtë" dhe është bërë aqile ku sot është transformuar shkronja "Q" në "K" dhe na del se ai që ishte AQILE është akili , e i ciki ishte nga fisi i myrmidoneve qe jane sot ne shqiperi mirditorët.Kjo dhe një vërtetim se grekërit sjanë tjetër vecse një "zbulim EUREKA pa mbështetje faktike"e Europjaneve të sotem për sa i përket kulturës antike greke me qëllim që mos të zihën në emër pasardhesit e pellazgo-ilireve, shqipetarët. Dhe pasi këtë ndihmësin e sllavëve për fatkeqësin tone Kombtare e futa në shportën e mbeturinave,
mu për këtë mik I dashur Paul tani do hy në kronologji më të thellë shkencore nëse do keni durimin ta lexoni:

Kush ka mundur i ka pushtuar shqiptarët; Roma, Bizanti, turku, etj. Që të gjithë gjatë pushtimeve të tyre kanë përdorur si maskë fenë-religjionin. Dhe atë jo pa qëllim, por për të justifikuar krimet ndaj kulturës së shqiptarëve. Për të shkatrruar objektet kulturologjike të një populli duhet të gjesh se ç`duhet të ndërtosh mbi ta. Deri dje serbët shkatrronin biblioteka me arsyen se aty duhet të ketë një Kishë. Ka disa emra publikë që në shkollë nuk e kanë mësuar këtë histori dhe na shesin nacionalizëm në emër të ndikimeve të huaja.
Në fazën postkomuniste, protranzicionale të popullit shqiptar (duke mos llogaritur në këtë kontekst ndarjen e tyre të dhunshme administrative) është shtuar tendenca e debatimit publik mbi përkatësinë fetare apo mbi besimin më të përshtatshëm që do t`i konvenonte këtij populli. Ligjeratet e shtuara publike në këtë drejtim më shumë kanë karakterin e kokëfortësisë së bindjeve individuale si dhe mbijetimit egoist në një periudhë kohore për interesa të caktuara se sa studimin për përcaktimin e saktë të gjendjes së ndikimit të religjioneve në masë. Ekzistojnë teza të ndryshme që vazhdimisht potencohen si më të drejtat nga autorët që kanë marrë përsipër "mundin" e sqarimit të kësaj çështje mjaftë të ndërlikuar, dhe atë: 1. shqiptarët, si paraardhës të ilirivë, janë paganë dhe të tillë duhet të mbeten; 2. Katolicizmi është feja e parë e shqiptarëve dhe u ka sjellë atyre më së shumti personalitete të kulturës, historisë dhe zhvillimit qytetërues, 3. Ortodoksizmi shqiptar duhet të mbrohet për shkak të vlerave që ka sjellë kultura bizantine si dhe figurave të mëdha dhe vendimtare të historisë kulturologjike dhe; 4. Myslimanizmi është feja më e madhe që është përkrahur nga shqiptarët dhe ajo duhet të mbizotërojë, vetë për shkak faktit se besues të atij religjoni janë puthuaj 90 % e popullit shqiptar, etj.
Këto janë tezat e stërpërmendura publike kohëve të fundit. Kështu së paku ata duken sipërfaqësisht, nëse nuk përpiqemi që të zbulojmë prapaskenën e tyre. Nëse nuk përpiqemi që të demaskojmë qartas mesazhin e tyre si dhe apelin në lidhje me lidhjet e reja dhe bindshmërinë politike që duhet ta ketë populli shqiptar në të ardhmen, atëherë ata mbeten në kornizat e një ligjërimi publik pro-fetar. Për t`i ikur rrezikut së rrëshqitjes në lumin e paragjykimeve dhe shpifjeve, para se të mbrrijmë në konkluzionet e dëshiruara, më së miri do të ishte të pasqyrojmë gjendjen e popullit shqiptar para ndarjes së botës në aspektin religjioz si dhe mënyrës se si erdhën në botën e këtij populli besimet dhe religjonet e lartëpërmendura. Pa anime, ashtu siç na i servon faktografia kronologjike e historisë.

1. Koha parashqiptare
Për të mjegulluar sa më shumë identitetin dhe prejardhjen e shqiptarëve historianët e perandorive që sundonin mbi ta kanë sjellë teza të ndryshme. Në disa kronika të kohëve të ndryshme gjejmë tezën se ata kanë ardhur nga Kaukazi (për shkak se dikur atje ka pasur një rajon që ka mbajtur emrin Albania), në disa të tjera thuhet se janë pasardhës të Pelazgëve, Etruskëve, Trakëve, Dakëve, etj. I pari që vulosi të vërtetën mbi perjardhjen e shqiptarëve, nëpërmjet të medotës së provave mbi përkatësinë dhe origjinën ilirike të gjuhës shqipe, ishte Gotfried Vilhelm von Leibnic (1646- 1716). Një hap më tej do të bëjë gjeneral majori nga Bajerni Xhozef Riter von Ksylanderi me veprën e tij "Gjuha e albenzëve ose shkipetarëve" (1835), i cili konfirmon se gjuha shqipe nuk është bërë gjuhë evropiane në kohën më të re, por se është një nga bazat e gjuhëve më të vjetra evropiane. Argumentimit të ekzistencës së lashtë dhe prejardhjes ilirike të shqiptarëve do t`i prijnë më pastaj edhe; Franc Bopp (1791-1867) me veprën e tij "Mbi albanezen dhe lidhjet e saja fisnore " (1855), suedezi Johan Thunman në veprën e tij "Hulumtime mbi historinë e europianëve lindorë" (1774), Johan Georg von Hahn me kryeveprën e tij "Studime albaneze- mbi autoktoninë" (1854), Georg Shtadmyller (1985) etj. Në të gjitha studimet e shkenctarëve të lartpërmendur flaken hipotezat në lidhje me atë se shqiptarët nuk janë ilirë. Gjatë përshkrimeve, kronikave dhe dokumenteve të vjetra (të huaja) ata mundën gjithashtu të sjellin edhe një pasqyrë mbi jetën shpirtërore të ilirëve. Si shumë popuj të tjerë të asaj kohe, bazuar në nivlein e atëhershëm të qytetërimit, edhe ilirët kanë qenë paganë, që do të thotë kanë besuar në shumë kulte, nuk i kanë takuar ndonjë turme apo fisi monoteist. Këtë mënyrë besimi atëbotë e kanë praktikuar të gjithë popujt, para se të lindin tre religjionet e mëdha që do të ndajnë botën në blloqe, pakte e qytetërime. Invazionet dhe pushtimet indoktrinuese që kanë pasur si parim qëndror përmbysjen dhe hudhjen në zjarr të kulturave për të ndërtuar një të vetme ( të madhe) perandorake do të fillojnë më vonë me ardhjen e perandorive të ndërtuara mbi shtyllat e ideologjisë fetare, për të cilat feja ka qenë maska e arsyetimit të pushtimit të tyre mbi të huajt si komb dhe popull, fakt që nxjerr në pah prapë pasionin ekspansionist të fiseve ose popujve që kanë dashrur të sundojnë mbi të tjerët. Pra, në esencë promotor ka qenë nacionalshovenizmi (edhe pse etimologjikisht ky term është fare i vonshëm) primitiv i sundimtarëve të atëherëshëm.

2. Pushtimi romak dhe katolicizmi
A ka pushtim që mund të justifikohet, arsyetohet.
Jo! Iliria ka qenë një ndër tokat më pjellore dhe pa pretendime ndaj territoreve të fiseve përreth. Përveç pasurive natyrore ka pasur një strukturë tejet produktive ekonomike. Sidomos shtrirja e tyre në brigjet e Jonit dhe Adriatikut u ka mundësuar atyre që më mirë se të tjerët të zhvillojnë artizanatet dhe tregtinë me botën tjetër. Fatkeqësia qëndron në faktin se të tjerët nuk kanë qenë të një niveli edukimi shpirtëror. Planet për pushtimin dhe nënshtrimin e Ilirisë kanë pasur qysh atëherë vlerën e pergamenëve. Për të mos pasur trazira pash pushtimit, romakët kanë realizuar strategjinë e zhdukjes sistematike të vlerave të trashëguara kulturore të popujve që kanë vënë nën sundimin e tyre. Kjo bile është një ligj për çdo program pushtues prej atëherë e deri në ditët e sotme. Deri në vitin 100 (p.k) tokat e kësaj pjese të Ballkanit hyjnë sa më shumë nën kthetrat e romanizimit. Me romanizimin e tokave dhe popullatës ilire sundimtarët synonin edhe nënshtrimin politik absolut mbi ilirët. Që në vitin 58 (pas Krishtit) romakët kishin marrë nën sundimin e vetë tokat bregdetare dhe prej Durrësit ( të cilin e kishin bërë Bistum) përhapnin katolicizmin si të vetmen rrugë për zhvillim sa më të efektshëm të të nënshtruarve të tyre. Gjë që në fjalorin konkret do të thotë; pushtim sa më kualitativ i politikës romake mbi të tjerë. Pas Durrësit romakët në bistume katolike shnddruan edhe qendrat si; Shkodrën, Lezhën, Sardën, Amantinë, Apoloninë, Aulonën (Vlorën) etj. Gjatë këtij pushtimi, nga dokumentet mësojmë se gjatë kësaj periudhe hordhitë romake vjodhën dhe shkatrruan objekte të shumta të traditës artistike të ilirëve, duke u përpjekur për të zhdukur çdo gjurmë që çonte në shkallën e qytetërimit parakatolik të ilirëve. Kështu Roma krijoi organizimin kishtar në tokat e ilirëve dhe këtë sistem e ruajti deri me ardhjen e fazës më të zezë të pushtimit të tokave të Ilirisë, në vitin 395.

3. Ardhja sllavëve- ortodoksizmi
Shqiptarët për nga aspekti politik hyjnë nën nënstrimin bizantin qysh në vitin 395, mirëpo edhe më tej deri në vitin 732 ata mbeten në juridiksionin e kishës së Romës. Pas këtij viti ata u futën nën diktatin e Konstantinopojës. E thamë edhe më lartë; ardhja e sllavëve jo vetëm në tokat e Ilirisë, por në tërë Ballkanin është faza më e zëzë e historisë (dhe aktualitetit) të këtij gadishulli. Me ardhjen e Thema-s (kështu është quajtur administrata bizantine) në Durrës nisi faza e ortodoksizmit të shqiptarëve. Si rezistencë ndaj asimilimit edhe më brutal të pararendësve të tyre. Në këtë perudhë të historisë, shqiptarët ishin elementi më i dëmtuar, në llogari të të cilëve tregtonte Kisha e Perëndimit dhe ajo e Lindjes. Me një fjalë ata ishin eksperimenti që paguante tagër nëpër laboratoritë e ndarjes së pushtetit në mes këtyre dy blloqeve. As atëherë, përkundër maskës se pushtimet i bënin në emër të "Zotit" të tyre, fjala ishte (po t`i analizojmë dokumentet e atëhershme historike) për pushtim të Romës apo Bizantit, dy perandori politike. Si pasojë e shkeljes bizantine në tokat e shqiptarëve, mëpastaj do të mundësohet edhe pushtimi serb gjatë shekullit dymbëdhjetë me dinastinë e Njemanëve (të cilët kishin fituar pavarësinë nga vëllezërit e tyre) në krye dhe në shekullin trembëdhjetë nga Grekët. Sundimi i popujve sllavë mbi një pjesë të shqiptarëve në ditët e sotme mund të merret si vazhdimësi e asaj lufte politike të zhvilluar shekuj më parë nga pakti ortodoks.

Askush nuk ka të drejtë t`i përzihet dikujt në lirinë e tij shpirtërore se çka do të besojë. Ajo është një e drejtë supreme individuale që s`duhet cënuar në ansjë mënyrë. Atë që duhet dënuar është ai që nëpërmjet besimit të vetë individual, në emër të njëfarë "diplomacie preventive" mbron qendra politike të njërës botë apo tjetrës duke dëmtuar kështu tolerancën fetare të kultivuar me shekuj tek shqiptarët.

4. Pushtimi turk- islamizimi
Me ngritjen e mureve të para të perandorisë osmane dhe me bërjen e Adrianopolit si kryeqendër të kësaj perandorie ishte fare e qartë se turqit kanë për synim pushtimin sa më të shpejtë të kontinetit të Evropës. Natyrisht ky rrezik nuk i kanosej vetëm kontinentit por edhe vetë shqiptarëve të dërmuar nga pushtuesit e shumtë dhe të njëpasnjëshëm. Pas Betejës së Kosovës (1389) turqit menjëherë pushtuan Shkupin (1391). Këtë qendër turqit e bënë si pikë për pushtimin e mëtutjeshëm të tokave shqiptare. Ngelja në këtë pikë deri në vitin 1403 erdhi si pasojë e humbjes së madhe të turqve në Ankara (1402) kundër mongolëve. Katër vjet më vonë me një zajrr të tmerrshëm dhe dhunë të paparë turqit arritën të shkattrojnë principatat shqiptare dhe të pushtojnë edhe; Vlorën, Beratin (1430), Janinën dhe Artën (1449). Edhe turqit si gjithë pushtuesit tjerë për të pasur sukses në pushtimin e tyre kanë përdorur metodat më brutale të zhdukjes e shfareosjes së vlerave të shqiptarëve dhe ngritjen e istitucioneve të tyre asimiluese. Përderisa romakët si maskë për lehtësimin e pushtimit kanë pasur katolicizmin, bizantët, grekët e sllavët ortodoksizmin, turqit kanë ardhur me myslimanizmin, respektivisht islamizmin. Kjo gjë vërtetohet edhe gjatë sundimit të Skënderbeut. Përderisa kryeluftëtari i pavarësisë shqiptare që doli si qëllim i Lidhjes Shqiptare në krye me të luftonte për të thyer sulmet turke të gjithë bashkëpunonin fshehurazi për të ndihmuar njëri- tjetrin me qëllim që dështimit të kryengritjes shqiptare. Një shembull interesant: Venediku nëpërmjet Lekës Zaharisë (të vrarë pabesisht në Drin-1445) kishte një marrëveshje aleance me Skënderbeun sa i përket luftës kundër turqve, mirëpo gjatë dështimit të ushtrisë turke përreth Krujës më 1450 ata i ndihmon ushtarët e tyre me ushqim dhe veshmbathje për t`i qëndruar luftës. Venedikasit kishin marrëvshje me shqiptarët, po, mirëpo njëkohësisht ata të njejtat marrëveshje i kishin edhe me Portën turke dhe me Theman ortodokse. Ky fakt nxjerr në pah edhe një përbetim të feshur të të gjitha blloqeve "fetare" kundër ekzistencës së popullit "rebele dhe të pafe".
Nga shumë shkenctarë neutral thuhet se shqiptarët pranuan islamizimin vonë edhe atë pasi që porta turke u dha pushtetin administrativ mbi viljatet e populluara me shqiptarë si dhe u mundësoi atyre shkollimin në Qendrën e Perandorisë gjë që është edhe e vërtetë. Mirëpo as kjo nuk justifikon dhunë e përdorur me shekuj të tërë të perandorisë osmane karshi popullit dhe kulturës shqiptare.

5. Rrënjet e vetëdijes kombëtare
Epoka e Skënderbeut, veçanarisht, Lidhja Shqiptare e krijuar prej tij është gurrthemeli i parë i vetëdijes kombëtare tek shqiptarët. Ndjenja dhe koncepti konkret i sovranitetit nacional shqiptar do të vuloset e konfirmohet veç me lindjen e Lidhjes së Prizrenit (1878-1881) dhe dokumentet e saj mbi pavarësinë shqiptare, e cila mbiu si rezultat i pazarllëqëve të Kongresit të Berlinit në kurriz të shqiptarëve. Këtu për së pari herë u elaboruan mendimet e para për interesat e një Shqipërie të Bashkuar, ku do të hyjnin të gjitha vilajetet shqiptare, që ne në gjuhën e sotme e qujamë Shqipëri Entike. Aty nuk pati rëndësi asnjë fije ndarje religjioze shqiptare, ashtu siç nuk kishin as luftërat e pushtuesve si qëllim të parë asimilimin fetar por atë politik edhe kjo Lidhje kishte për qëllim realizimin e aspiratave nacionale politike të kombit shqiptar. Me këtë akt, kreatorët e mendimit politik të asaj kohe, dëshmuan edhe njëherë se besimet apo fetë nuk janë pengesë për shqiptarët në luftën e tyre për pavarësi. Nga kjo rrjedh edhe tradita e popullit shqiptar që ka në tolerancës fetare.

6. Dy fjalë me pseudonacionalistët
Sot-të kthehemi përsëri tek fillimi dhe qëllimi i këtij artikulli- dalin ca ideologë që na shesin teza të ndryshme në lidhje me përkatësinë e "natyrshme" të shqiptarëve në një bllok të caktuar fetar. Absurd! Jo sepse ata pretendojnë të thuan se shqiptarët janë të kësaj feje apo asaj feje, por sepse ata në emër të fesë, direkt apo indirekt, thirren në qendra të caktuara politike si; Vatikani, Riadi arab, Stambolli, Teherani, Patriarkana ruso-athinase etj. Ata sikur nuk kanë mësuar asgjë nga historia për të dalluar Religjionin- Politikën dhe Besimin e një populli. Ndoshta kanë nevojë për leksione të historisë për t`iu bindur fakteve më lartë. Sepse po t`i mohosh ata e mohon edhe historinë e shqiptarëve. Ne kemi qenë të pushtuar nga ata që i përmendëm lartë. A ka ndonjë që mban emrin e shqiptarit dhe e mohon kronologjinë e fakteve më lartë? Dyshojmë! Pushtimet e përmendura më lartë dokumentojnë sistemin e pushtuesve duke përdorur fetë si maskë. Prandaj edhe maskat e tyre kanë rënë në çdo kohë. Fakti se ata fe kanë ardhur në tokat ilire e më vonë shqiptare, nëpërmjet luftërave dhe asimilimit nuk mund të mohohet, por as fakti se shqiptarët nuk kanë pranuar ligjet politiko-religjioze por vetëm besimin është një fakt tjetër. Prandaj do të ishte mirë që autorët e shkrimeve të tilla të mësojnë historinë e etikës për të dalluar më mirë besimin nga religjionet dhe çka fshihet në prapaskenën e prijësve të tyre të "shejntë" aktualisht. Populli shqiptar u takon besimeve të ndryshme dhe kjo është e drejtë e tij e pamohueshme. Askush nuk ka të drejtë t`i përzihet dikujt në lirinë e tij shpirtërore se çka do të besojë. Ajo është një e drejtë supreme individuale që s`duhet cënuar në ansjë mënyrë. Atë që duhet dënuar është ai që nëpërmjet besimit të vetë individual, në emër të njëfarë "diplomacie preventive" mbron qendra politike të njërës botë apo tjetrës duke dëmtuar kështu tolerancën fetare të kultivuar me shekuj tek shqiptarët. Për atë që shiten nacionalistë vetëm ca fjalë: Nacionalizmi shqiptar është human që do të thotë; të duash atdheun tënd; të kultivosh kulturën dhe traditën e tij me gjitha "koloritet" që ka; ta mbrosh atë nga pushtimet dhe ndikimet e huaja; t`i shërbesh atij në çdo moment ku ka nevojë etj. Kështu duken disa nga parimet e nacionalizmit. "Ta mbrosh atë nga ndikimet e huaja"! A nuk është ndikim i huaj kur në emër të njërës nga fetë kërkon ngushtimin e lidhjeve të popullit tënd vetëm me një shtet (pavarësisht nga qëllimet e tij) që njihet si pushtues i të së kaluarës së popullit tënd. Mos vallë dikush do që të thotë se truqit e rinj e kanë harruar historinë e tyre "krenare" të epokës së osmanlinjve. Apo italianët Vendeikun e tyre të famshëm (kjo u tregua edhe me ngjarjet më të fundit në Shqipëri). Diplomaci po, por jo për interesa personale në dëm të kombit. Se atëherë nuk mund të jesh më në ansjë mënyrë nacionalist, por nostalgjik i një epoke të zymtë të pushtimeve të njëpasnjëshme të të huajve. Populli shqiptar di që të falë por jo edhe të harrojë. Ndikimet e huaja na kanë sjellë pushtime (që deri sot i kemi) prandaj mbështetja në një politikë të pastër mbi platformën e interesit nacional-shqiptar është e vetmja alaternativë për çdo strategji konsolidimi kombëtar. Dhe duke I marr të gjtha kto fakte mendoj se ato që keni dhenë ju në shkrimin tuaj janë sporadike dhe nuk pin ujë megjithate Kosova e meriton dhe duhet ta ketë Pavarsin e saj pa kushtzime mëpastaj populli referendumin për Bashkim Kombëtar.
Me nderime të gjthë peshqve Kemail H. Hyseni.

ime peshkatar Paul Tedeschini dhe mendimi im për artikullin e tij

Alternativa Teme
Tregoni Versionin e Pritueshem Dergojeni kete faqe me Email
Vleresojeni kete Teme
Vleresojeni kete Teme:

Tema te ngjashme
Tema	Filluesi i temes	Forumi	Pergjigje	Postimi i Fundit
Ndoka: Qytetarët të mos u japin para nën dorë mjekëve	informuesi	Politika shqiptare	0	08-12-2007 19:31
Ryker: Kosovarët treguan pjekuri	informuesi	Arena Nderkombetare	0	18-11-2007 15:01
Vlore, Japin doreheqjen dy drejtuesit e Aleances	informuesi	Shtypi i dites	0	26-10-2007 03:16
Drejtësia, prova e zjarrit për Presidentin përballë opozitës	informuesi	Politika shqiptare	0	14-10-2007 14:12