Sigurisht që është fjala për Marko Van Basten. Gjatë qëndrimit këto ditë në Holandë, ashtu siç "ritakova" Ajaksin, mendova se këtë gjë mund ta bëja edhe me Marko Van Basten. "Shën Markon" apo "Mjelmën e Utrehtit", siç e quajnë Van Bastenin për nder të qytetit ku ka lindur, e pata parë dhe "takuar" vite më parë, pikërisht në atë stadium të Vjenës, kur Ajaksi fitonte Kupën e Kampionëve të Europës pas 25 vitesh, duke mundur Milanin 1-O, me atë gol të Klaivertit, që atë kohë ishte vetëm 19 vjeç. Atë mbrëmje, kur në stadium ishte edhe Maradona, edhe Berluskoni, Marko Van Bastenin e kisha fare pranë, aty në tribunën e VIP ve, bashkë me Dejan Saviçeviç.

Që të dy, për arsye objektive, nuk mund të luanin në atë ndeshje për Milanin dhe ky rast më dha shansin për të bërë një foto me ta. Pasi kish luajtur me sukses tek Ajaksi, futbollisti tri herë fitues i "Topit të artë", Marko Van Basten, shkëlqeu më vonë te Milani, ku bashkë me dy ish-"ajaksasit" e tjerë, Frenk Rajkard dhe Rud Gulit, morën edhe cilësimin "Tre muskëtierët". Mund të kish vazhduar të shkëlqente edhe vite të tjerë, por dëmtimet e shumta e penguan Marko Van Bastenin që të ishte për shumë kohë argëtimi i tifozëve në gjithë botën.

Tashmë ai është trajneri i kombëtares së Holandës dhe, ashtu si dikur, kur shkëlqente si futbollist, është në qendër të vëmendjes në vendin e tij, por edhe në botë, për shkak të pretendimeve që skuadra e "tulipanëve" ka për Botërorin 2006, që do të jetë edhe prova e së vërtetës për drejtuesin e ri, ndërkohë që para tij e kishin provuar këtë fron, por pa sukses, edhe të tjerë nga shkolla e Ajaksit.

Pra, doja ta ritakoja Van Bastenin, por e pata të vështirë ta bëja, edhe pse isha në folenë e tij, pikërisht në Holandë. Ideja ishte jo thjesht vetëm që të mund t'i jepja dorën e të bëja një foto me të, sepse këtë në fakt e kisha bërë një herë, por diçka më shumë. Do të dëshiroja që të komunikoja drejtpërsëdrejti me të, duke shfrytëzuar rastin e të qenit në të njëjtin grup të kombëtares sonë me përfaqësuesen e tij për eliminatoret e Europianit 2008. Por nuk jemi në Shqipëri, ku p.sh. "mbretin" e futbollit, Panajot Panon, mund ta takojë nëpër rrugët e Tiranës e ta prekë me dorë kushdo, e sa herë të dojë(!?); ose kur çdo gazetar mund ta takojë e ta pyesë trajnerin gjerman Hans Piter Brigel (natyrisht kur ai ndodhet në Shqipëri), për çfarë t'i dojë qejfi dhe në çfarëdo kohe qoftë. Pra, jemi në Holandë, ku si në shumë vende të Perëndimit, rregullat, etika dhe qytetërimi janë me vite drite larg nesh...

Nëpërmjet shqiptares holandishtfolëse Alketa Bisha (Geuijen) arritëm ta "pushtojmë" rezidencën e Federatës Holandeze të Futbollit, e vendosur mes pyllit, aty diku midis Utrehtit dhe Amersfortit, larg zhurmës së Amsterdamit. Gjithçka hijerëndë, si vetë fusha e futbollit holandez, që ka provuar dy herë finalen e kampionateve botërore, ndërkohë që është kurorëzuar si kampione e Europës, mjedisi ku gjendet FHF ta rrit edhe më tepër respektin për këtë vend, që e di se ku është dhe se ku po shkon.

Dhe ndërsa mund të dëgjosh zyrtarë të shumtë dhe të ndryshëm të këtij institucioni që të flasin dhe të dëgjojnë me shumë mirësjellje, megjithatë, kur vjen fjala për të takuar "mbretin" Marko Van Basten, punët vështirësohen së tepërmi. Edhe vetë holandezët, gazetarët e këtij vendi, nuk mund ta shohin dhe ta takojnë atë kur duan. "Kemi rreth 50 kërkesa në ditë për ta takuar Marko Van Bastenin,- na thanë përfaqësuesit e shtypit, të cilët shtuan, se po t'i realizonim të gjitha këto, Marko nuk do të kish kohë të merrte frymë dhe jo më të punonte.

Aq më tepër tani, kur në prag janë finalet e Botërorit 2006, ndeshjet eliminatore për Evropianin 2008, duken tepër larg dhe një takim kokë më kokë i Van Bastenit me një gazetar, sado me emër të jetë ai, duket i parealizueshëm." Konferencat e shtypit me të do të ishin rasti më i mundshëm për ta takuar, por edhe ato ndjekin ciklin e rregullsisë, duke u zhvilluar në kohën dhe vendin e duhur...

Megjithatë, Marko Van Bastenin e "takova" në mënyra të tjera, duke nisur që nga e diela e 5 shkurtit, kur isha në Roterdam për ndeshjen Fejënord Ajaks për javën e 22-të të kampionatit holandez. Dyzet e dy vjet më parë, pikërisht në stadiumin e Roterdamit, kombëtarja jonë luante ndeshjen e kthimit ndaj Holandës për eliminatoret e Botërorit të atëhershëm. Kishim humbur 2-0 në Tiranë dhe po ky rezultat u regjistrua edhe në Roterdam. Ishte 25 tetor 1964 dhe pas gjashtë ditësh, pikërisht më 31 tetor, do të lindte Marko Van Basten. Kohëra shumë të largëta. Dhe ai që më vonë do të quhej "Saint Marko" dhe "The Swan of Utrecht" ishte vetëm gjashtë vjeç kur futbolli shqiptar, nëpërmjet ekipit të 17 Nëntorit do të ndeshej për Kupën e Kampionëve me Ajaksin, ekipin që më vonë do ta bënte atë të famshëm.

Atëhere 17 Nëntori, me barazimin 2-2 në stadiumin "Qemal Stafa" në Tiranë (me golat e Kazanxhiut dhe Zhegës) sfidonte Ajaksin, që pas një viti do të niste të shkruante një nga historitë më të bukura të futbollit botëror. Do të niste epoka e artë e Johan Krujfit, "holandezit fluturues". Dhe kur Ajaksit të tij iu desh të ballafaqohej përsëri me futbollin shqiptar, këtë herë ndaj Dinamos, kur në ndeshjen e kthimit në Amsterdam, sipas kujtimeve të trajnerit tonë Saimir Dauti, dinamovitët u duartrokitën për lojën e mirë që zhvilluan në praninë e më shumë se tridhjetë mijë spektatorëve dhe ku Ajaksi fitoi vetëm me një gol të minutave të fundit, shënuar nga danezi Soren Lerbi me penallti, thuhet se aty paska qenë i pranishëm si spektator edhe 16-vjeçari Marko Van Basten.

Thuhet gjithashtu se njeriu që më vonë do të bëhej nga më të famshmit e botës në eliminatoret e një europiani të rinjsh, shprehu të njëjtat vlera me talentin tonë Sulejman Demollari, skuadrat e të cilëve ishin në të njëjtin grup... Ishte një kohë kur shkruhej kapitulli i parë i ballafaqimeve të futbollit shqiptar me atë holandez, por pa praninë e Marko Van Bastenit, i cili nuk e di se çfarë duhet të mendojë tani për gjithë këtë histori të mbyllur për më se një çerek shekulli dhe që befas do të rihapet për eliminatoret e Europianit 2008, kur ai, si trajner i Holandës së tij, do të luajë në grup edhe me Shqipërinë... e largët.

Gjithsesi, "mërzinë" e mosrealizimit të kësaj interviste u përpoqa ta hedh tutje përmes vizitave nëpër qytete dhe muze të ndryshme, ku ato tek Van Gogh dhe Rembrandt ishin më mbresëlënëse. Aq më tepër kur ky vit është edhe përvjetori i 400-të i piktorit gjenial dhe Holanda ka nisur plot bujë ta përkujtojë atë nëpërmjet aktiviteteve të shumëllojshme. Ekspozimi në qershor i veprave të Caravagio s krahas Rembrandt it, po shihet që tani si ngjarja më e rëndësishme kulturore e vitit.

Rrjedhja e ujërave të pafund që përshkojnë kanalet e panumurta plot varka dhe anije të shumta, po aq praktike në transport sa edhe trenat, autobusët, tramvajet, përfshi edhe biçikletat, të kthyera gati në simbol të këtij vendi, i japin Holandës atë atmosferë të pakrahasueshme me vendet e tjera dhe që bota sot e njeh edhe prej veprave të mrekullueshme të mjeshtërve të saj të mëdhenj të pikturës, si Van Gogh, Rembrandt e shumë e shumë të tjerë.

Kjo është Holanda, që ndodhet nën ujëra e që megjithatë nuk përmbytet asnjëherë. Kjo është Holanda e bukur dhe e pasur si nëpër përralla; Holanda që për kënaqësinë tonë gjendemi së bashku në një grup për eliminatoret e Evropianit 2008, duke na dhënë shansin që me futbollin spektakolar, si çdo gjë tjetër këtu, të na tregojë një nga mrekullitë e saj të shumta...

Imazhe te Ngjitura

	vanbasten.jpg (164.2 KB, 0 vezhgime)
	jun88-vanbasten-gullit.jpg (32.8 KB, 1 vezhgime)
	marko_van_basten.jpg (45.5 KB, 0 vezhgime)
	Basten8.jpg (25.9 KB, 0 vezhgime)
	basten_88ger_kohler.jpg (41.8 KB, 1 vezhgime)
	basten2.jpg (22.9 KB, 1 vezhgime)
	basten.gif (74.4 KB, 0 vezhgime)
	basten3.jpg (19.0 KB, 0 vezhgime)

__________________
The heaven's sound is composed inside your heart, listen to its beat to syncronize your life onto the angel's steps.