Pse jetojme ?
Pse kemi lindur ne kete bote ?
Cili eshte qellimi jone ?
Te korrim suksese ne jete ?
Te jemi te lumtur ?
Te ndihmojme ata qe kane nevoje ?
Si mendoni ju ? i mirepres pergjigjjet tuaja

__________________
Nobody is perfect ...

Pershendetje Qershija,
Lumturohemi me faktin qe jetojme ne kete jete, qe na pushton fort nen krahet e saj dhe na dhuron emocione te paimagjinuara, embelsohemi me freksine dhe aromen e puthjeve qe na dhuron dashuria e jetes sone, meditojme dhe enderrojme per dicka me shume, gjithmone me shume, sa here i afrohemi nje pragu me te larte, perseri nuk ngopemi me deshiren per te shkuar me tej, kjo eshte te jetojme si njerez, te llogjikojme si njerez, te edukohemi si njerez dhe te enderrojme dhe veprojme si te tille.

Jetojme, perse jetojme
Qellimi i gjithesecilit eshte te leme "gjurme" ne kete toke. Te ndihet emri yne ne kete jete, te mundohemi qe nepermjet inteligjences, zgjuarsise, kureshtjes, hamendesise, ironise, kenaqesise, dashurise, praktikes dhe veprave tona, te luftojme per nje jete me te mire. Jetojme qe brezat qe vijne ta shohin me nostalgji punen dhe veprat e te pareve te tyre, dhe te luftojne dhe ata qe jeta e pasqyruar ne shpirtin e stermunduar te nje brezi te meparshem, te gjeje perkrahje, mbeshtetje dhe te mos sugjestinohet nga frika e ekzistences se nje pesimizmi qe kerkon te shuaje nje planet te tere.

Pse kemi lindur ne kete bote
Shpesh gjykojme se lindja jone ka qene e kerkuar nga te tjere dhe jo nga ne, shpesh hidherohemi me faktin qe ne jemi pjelle e nje ngjarje te emetuar nga shkarkime te fuqishme emocionale dhe erotike, qe pushtuan nje nate vere, dimri, vjeshte apo pranvere mendjet apo zemrat e prinderve tane. Shume here e shohim jeten te mbeshtjelle nga ajo guacka e ledhatuar e duarve te prinderve, e sjelljes se influencuar te ambjentit perreth, dhe shpesh nxitojme ne arritjen e konkluzioneve te personalizuara nga nje llogjike e paster e pa sterilizuar dhe pasterizuar me pare nga shoqeria qe na embelson apo hidheron me fjalet dhe veprimet e saj.

Kemi lindur ne kete bote, per ti sherbyer te mires se njerezimit, edhe pse egoja njerezore, kerkon qe ne rradhe te pare te arrije te mirat individuale, perseri kjo gje e pare ne nje kendveshtrim me te gjere, dhe me te fokusuar, gjithe perpjekja e tij, gjithe ai vullnet, sakrifice, force te vendosura dhe te ofruara ne shoqeri, kane nje rol shume te rendesishem, ate te cuarjes se shoqerise drejt principeve me te larta te jeteses. Njeriu per njerine eshte bishe, por eshte pikerisht kjo bishe e stervitur inteligjente, qe ne saje te zgjuarsise se saj arrin te emetoje me force, zjarr, dashuri, dhembshuri dhe zemergjeresi, e ne te njejten kohe behet burim i nje ndjenjeje te nje cmire te jashtezakonshme ne syte e personave te tjere, duke i bere ata te gjykojne mbi jeten e tyre, dhe te kerkojne me shume, duke nxitur tek ata shpirtin ambicioz, deshiren per te arritur dicka me te mire, per te arritur edhe ata majat.

Ambicje e kushtezuar nga nje fakt pozitiv per mbare njerezimin, duam te korrim suksese, duam te jemi te paret, duam qe askush te mos jete mbi ne, dhe te jemi ne ata qe komandojne, e pra nese cdo kush synon majat atehere edhe e ardhmja do te jete me e mire, se ne saje te ketyre perpjekjeve te gjithsecilit per te bere dicka me te mire per jeten e tij, ne menyre te pandergjeshme ai krijon mundesira te reja, dhe shpresa te reja per brezat e ardhshme.

Jetojme, luftojme, krijojme, ndertojme, nje te ardhme qe te jete shembull per te gjithe, edhe pse shpesh e lyer me gjakun e kuq te sakrificave njerezore, kjo e ardhme duhet te jete e denje per brezat qe do te vijne.

Jetojme per te ndihmuar ate qe ka me shume nevoje. Shpesh hidherohemi duke pare mijra persona te lenduar, persona te deshperuar, persona pa familje, pa strehe, pa te ardhme, pa para, pa pranine e nje njeriu te dashur, qe ti shtrengoje fort ne gjirin e tij dhe ti japi ngrohtesi. Jetojme ne nje jete qe eshte shume kapricioze dhe qe nuk te afron prane vetes, por te qendron e ftohte, e eger, e ashper, e dhunshme, shpesh e pafajshme ne sjelljen e saj, dhe e kushtezuar nga veprimi i disa personave qe deklarojne se jane ata qe do ti vijne ne ndihme paqes, mirekuptimit, tolerances, dashurise dhe nje te ardhmeje me te mire.

Duam te jemi te lumtur, duam te jemi te paret, duam te arrijme cdo gje qe enderrojme dhe deshirojme, duam te duhemi, duam te na jepet ngrohtesi, duam qe te gjejme mirekuptim, po valle ku po i kerkojme keto? Nese nuk alternojme vizionin e fantazise se llogjikes sone me dashurine e emetuar me force, zjarr dhe pasion nga zemra jone, atehere jeta do te jete vetem nje vazhdueshmeri e njetratshme e nje vije fundi i se ciles eshte toleranca zero.

Jeta eshte e bukur, jeta eshte e dashur, jeta eshte e mbushur plot gezim e hare, por qe te arrish te futesh ne zemren e saj, ne te privilegjuarit e saj, duhet qe me pare te shikosh ne brendesi te vetes, dhe te kuptosh se cfare kerkon vertet te arrish ne te, cili je dhe si mund ta vesh zgjuarsine tende ne te mire te cdo kujt qe te rrethon, duke i bere mire vetes, por ne te njejten kohe duke i dhuruar dashuri, paqe dhe miresi dhe personave qe te rrethojne.

Mos e shikoni jeten si nje placke qe mund ta bleni dhe ta hidhni kur te doni, ajo eshte e vyer, e shenjte dhe e dlire. Portat e saj jane te hapura, por me pare duhet ti gjeni ato, per te arritur ate qe te gjithe deshirojme, nje te ardhme me te mire dhe me te lumtur, paqe, harmoni, dhe gezim.

__________________
Ti Shqiperi me jep nder,
me jep emrin shqipetar,
zemren ti ma gatove,
plot me deshire dhe me zjarr!

te faleminderit shume Kureshtar per pergjigjjen....

__________________
Nobody is perfect ...

mendoj, prandaj egzistoj.

sa per te tjerat, ia lej castit.

"Qellimi i gjithesecilit eshte te leme "gjurme" ne kete toke"- Kureshtari

Kjo eshte me se e vertet....

__________________
Nobody is perfect ...

akoma se kam gjetur qellimin por mendoj
se dita dites jeta te jep sfida te reja
cui devi risolvere....
dhe kjo mjafton si motivacion...
nuk mendoj se suksesi ne pune eshte qellimi i jetes time
ahere nuk do kisha shume vlera njrezore mendoj..

gjithsesi koha tregon te veten
dhe cdo njeri praj nesh ka per ta gjetur detyren e tij personale te kesaj jete ....

__________________
Jeden Tag geht
die Sonne auf!!

pajtohem me ty Kureshtar

__________________
♠☺¢▲ Ñe nuk mund te shkepusim asnje flete nga JETÅ jone, ndonese fare lehte mund ta hedhim ne zjarr gjithe librin e saj. ♠☺¢▲

qellimi i jetes tek cdo secili nga ne eshte, ai ose ajo te kete lene nje kryeveper te tije ne bote.Qe ti si nje qenie njerezore qe je te mos shuhesh kur, por te mbetesh gjithmone i pavdekshem ne mendjen e njerezimt.

ne kemi ardhur si pasoje e deshirave seksuale te prinderve tane per te kenaqur deshirat tona seksuale e per te lene pasardhes qe te kenaqin e ata deshirat e tyre seksuale

__________________
mjauuuuuuuuu

Hahaha MACKA.....
E bukur kjo: "Deshira seksuale". Kurse un do ti kmplikoja pak gjerat, pra do tju bej vetem nje pyetje ku pergjigjen do ta jap vete.
- A ka dicka te perbashket ndermjet njeriut dhe qiririt?
Po ka. Qiriri eshte fabrikuar per de dhene ate pakez drite njeriut kur vete ky gjendet ne erresire, dhe shkrihet shume shpejt, pra ai mund te duroje deri ne 2 ose 3 ore. Pra na jep drite.
Kurse njeriu eshte fabrikuar ne ate fare menyre per te kapur pakez drite (ne formen figurative), per te mesuar nga te tjetret dhe te mesoj pasardhesit qe vijn pas tij sepse jeta eshte e shkurte dhe do vije nje dite ku edhe vete ai do te shkrihet porsi nje qiri. Por ne nje moshe te vyer njeriu pendohet sepse vitet i duken si faqe libri ku dikush e lexon dhe hop kthen faqen e fundit por ai nuk harrohet por mbetet kujtim me breza me rralle.
Ja pra njeriu merr dhe leshon drite si qiriri dhe fiket si ai, por nuk harrohet.

Kaloni mire.

-ndonjeher lodhesh duke lexuar por ndonjeher knaqesh me gjith lezet por kur arin ne fund do te ket ende se nuk dukesh i ngopur...
-keshtu na knaqi KURESHTARI me kete shkrim te lumt ore kam iden tende per kete tem..

kjo qe thua ti na ben te barabarte me kafshet...
por ne nuk jemi kafshe, jemi njerez dhe nese duam te bejme femije nuk i bejme se kemi qef te bejme seks po se kemi deshire te bejme femije dhe e kemi vendosur me pare nnje gje te tille

A NUK MENDONI pak me thelle se pse jemi ketu ne mes te ketyre persorsmerive duke filluar nga vet persosuria e organizmit tone,persosmeriae UNIVERSIT qe na rrethon etc etc etc A nuk mendoni se eshte Dikush i Cili eshte i Gjithenjohur per gjithcka ne imtesi, pra eshte nje Krijues i joni i Cili na ka sjelle ketu na ka dhene gjithe keto te mira te cilat ne i gezojme dhe qe te mund te jemi te arsyeshem dhe nuk kerkon tjeter prej nesh vec qe ta njohim dhe per kete njohje Ai di te na shperbleje. AI eshte i Urte Madheshtor

ajd gjithe te mirat

por njeriu nuk eshte si qiriri. qiriri nuk ka ndjenja, nuk ndjen dashuri, as dhimbje, as nuk di te llogjikoje as te arsyetoje, qiriri eshte dicka materiale e rendomte e bere nga medja njerzore. Por njeriu nga ana e vet eshte i persosur po per me teper ai ka dhe ndjenja dhe keto veti e bejne ate te vecante dhe te afte per shume gjera


ej njerez vec persosmeria e njeriut deshmon per egzistencen e te Pesosurit sic deshmon etja egzistencen e ujit...


ajd gjithe te mirat dhe te fala mackes

...Jeta eshte per ta Jetuar ne Shpres, jeto sepse jeta eshte Dhurat...

(...per te gjitha pyetjet qe i shkrove me larte e nderuara Qershija i perfshin kejo fjali Filozofike...VETEM EKSISTON NJI MESUES; VET JETA...pra jeta na meson...asnje liber i lexuar dhe asgje nuk na meson se sa jeta...Suksese dhe çdo te mir).