Të dashur bashkatdhetarë!

Nuk kam fjalë për të përshkruar gëzimin që ndiej kur gjendem midis jush, në këto mjete elektronike, që sikur unë ruani me dashuri e respeket të thellë në zemër kujtimin e vendlindjes.

Po si mos ta duam?!
A nuk ishte djepi i fëmijërisë sonë, vendi i diellit dhe i dritës ku ne bëmë jetën në një dekor më të lumtur që natyra mund t'u ofrojë syve. Dhe duke e braktisur, a nuk kemi lënë lidhjet e shtrenjta miqësore të fëmijërisë ose më mirë të themi lidhjet më të shtrenjta të familjes që asgjë në botë nuk mund ti zëvendësojë. Dhe vetëm këto ndjenja mjaftojnë, më duket për arsyen e dashurisë sonë për tokën e lindjes, dhe kënaqësinë që e ndiejmë ne të gjithë me origjinë prej tokave arbërore.

me te vertet qe keshtu esht.ke shum shum te drejte