| Cfare ju duhet te dini? |
|
#36
| ||||
| ||||
| tani... KUR TE PASHE TY Te verejta e u rrenqetha,ecja a s'ecja re mu duk vetja trendafil ku vdiste vesa |
|
#37
| ||||
| ||||
| E kam mohuar, e kam perzen e kam dashur , e kam urryer me ka dhen dhimbje me ke dhen emocione te lendon e te sheron. pse ky emocion nuk me len te jetoj pse pa te dot nuk jetoj pse kurr e urrej e kerkoj pse te dua edhe kurveten e shkatroj pse un ndjenjen ta mohoj dhe un vet shpirtin ta mallkoj e shtyj e perplas me ze te lart i flas po prap perball ajo syt i perplas nuk te dua nuk te kerkoj me kembgulje e mohoj po prap kurr se harroj ah dashuri sa shum per ty do maj zi. \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\ \\\\\\\\\\ eshte thjesht nje ilizuon kur per dashurine mendoj, te jete valle kaq e cmuar, qe cdo njeri me ngulm kerkon ? e shoh prane me shume ngjyra, si nje feste karnevalesh, mesi pres ate dite te afert, ne zemren time ti te ndalesh.... ej Konica me pak komentime,se ti nuk mund te hyshe dote ne llogjiken tim. sa per moshen e ke gabim se une jam akoma ne lulezim?
__________________ |
|
#38
| ||||
| ||||
| Me vjen keq po komenti im nuk ka te beje personalisht me ty sesa me faktin qe une dhe anetaret e tjere te ketij forumi kemi te drejten e komentit mbi cdo gje qe botohet ne temat e forumit. Sidoqofte ndjese nese e ke mare personalisht. Sa per moshen e kisha ne faktin qe duhet te jesh teper i ri qe shkruan poezi dashurie me kaq dhimbje , zhgenjim , dhe trishtim.
__________________ editorial |
|
#39
| ||||
| ||||
| Neser.. Neser ndoshta do te bjere shi Si do ta therrasim diellin?? Neser ti do te jesh nje dite me i vogel dhe une do te jem cilimi. Diellin do ta therras me emrin tend Edhe po ra shi... |
|
#40
| ||||
| ||||
| U njohem nen shi Dhe shiu na ndau Esht perseri shiu qe bie Mbi shpirtin qe vrau. Mundohem te te harroj Por c.do gje esht e kot Perpara shoh imazhin tend Dhe shpejt mbytem ne lot, Dashuria ėshtė sekret! Njė hajdute zemrash,ėshtė. Pa u ndierė, pa dashje vret, dot nė pranga nuk e ve! Mos harroni kurrė nė jetė, aq sa jetė ju ka mbetur: dashuria shkrin dhe male, tret plumb hekur trete
__________________ |
|
#41
| ||||
| ||||
| Perse Moj Vajz Me Thuaj Perse Perse Te Verten As Nje Her Sma The Ku Shkoj Dashuria Qe Ti Me Premtove Ku Shkuan Planet Tona Qe Ti Vete I Sajove Do Doja Te Vrisja Nga Ty Te Shpetoj Por Nuk Ja Vlen Per Ty Ne Burg Te Shkoj E Di Qe Nje Dite Do Ndeshkohesh E Di Qe Ti Do Te Degjenerohesh Vafsh Ne Djall E Dashur Per Her Te Par Mallkoj Dhe Vajze Si Ty Kurr Sdu Te Takoj
__________________ |
|
#43
| ||||
| ||||
| " NUK E DUA JETĖN TIME " Nuk tė dua mė, o jetė, as nuk dua nė ty tė rrojė, ngase je e pavėrtetė, e pėrse nė ty tė jetoj? Tani se dua as dritėn e diellit, se dua mė as dashurinė! edhe nėse jetoj nė zjarr tė tmerrit, mė nė ty s'dua tė rri. Mos vajtoni as ju oj qyqe tė mjera, se s'dua t'ju dėgjoj as zėrin mė, se lumturinė mė mori era, e nė kėtė jetė mė askund vend nuk zė. Po bėjė lutje, e pse o Zot s'mė dėgjon, po e thėrras vdekjen, e pse nuk vjen? E ēka o jetė tani nga unė kėrkon, kur e gjithė rininė mė shkatėrron?! Mjaft o jetė mė mundove, s'mė le vend askund nė kėtė botė, mjaft dhembje mė shkaktove, e dhembjen time e dėshmojnė kėta lotė. O, mos ago as ti o dritė, se mė shumė mė pėlqen nata, errėsirėn tani jam duke e pritė, ngase kurrė lumturi nė kėtė jetė nuk pata. Ah sikur ta dije, se sa tė urrej, t'ma merrje shpirtin kėtu tek shkruaj, qė ti s'mė do mua, unė e vėrej, e pėrse mė lė qė tė vuaj? Ka kohė qė po tė kėrkoj, e askund nuk tė gjej, nė ēdo vend po gjurmoj, Vallė?! Ku je mshef? Po! Tek unė nuk pate mėshirė, qė nė kėtė moshė ta urrej jetėn, tė vdes ndoshta ėshtė mė mirė, nga ky tmerr ta shpėtojė vehtėn. Mos ke mėshirė pėr mua, eja e mė shpėto, se jetėn mė se dua, tė lutem, mos mė tradhėto. Mė shpėto nga kėto vuajtje, nga kėto lot, nga ky pikėllim, ah, moj mendje ēfarė nuk bluajte, nė kėto ditė, qė po ngdhinė. Ka filluar tė bėhet ditė, ah, moj natė ti mos kalo, eja vdekje, se jam duke tė tė pritė, mos kėshtu, mos mė tradhėto. Mjaft mė tradhėtove mbi kėtė dhe, mjaft mė le duke tė pritur, jo, pėr mua s'ka ditė tė re, se drita ime tani ėshtė fikur. Po tė kėrkoj nė dritė tė qiriut dhe nė mesin e humnerės, tė lutem, eja e mos mė tradhėto, eja e merre kėtė shpirt tė fatėzezės, e nga kėto vuajtje mė largo. Unė jam njė e mjerė, nė kėtė botė jam pa dashuri, e pa fat unė paskam lerė, qė t'mos njoh unė kurrė lumturi. Nuk dua mė tė pres, nuk dua mė tė jetoj, por dua qė tė vdes, se tė nesėrmes nuk i besoj. Tė prita dje, tė prita dhe sot, do tė pres ndoshta me vajė e lotė, por kur vdekja mė afrohet, atėherė ndoshta do tė pendohem. Oh, tė lutem mė trego se ku je, se nga malli do tė verbohem, tė lutem eja, se tė pres, se zemra e shpirti do t'mė shkatėrrohen?! Por ja, jeta na zhgėnjeu, na largoi tė dy, tė dy zemrat na i theu, dhe s'dua qė kėsaj jetė t'i thojnė, kur njėri larg tjetrit po jetojmė. Nė atė ēast unė ndihmė kėrkova, para Zotit u gjunjėzova, O, Zot! Nė zemėr njė plagė tė rėndė e kam, edhe nė kėtė jetė e mallkuar jam. Nė shpirtin tim, fle zemra jote, dhe tani jetoj vetėm me shpresė, kjo dritė s'mė lė vend askund, andaj mė mirė ėshtė qė tė vdes. Me lotė filloj tė shkruaj, me shpirt po digjem, e me zemėr vuaj, pėrse kjo jetė mė tradhėtoi, e pėrse tani tė jetoj? Vuajtja tek unė gjithmonė mbretėron, e rruga e varrit mė perėndon, mė mirė tė vdes, se tė jetoj, se kėto vuajtje s'mund mė t'i duroj. Pėrse, o Zot kaq mė mundon, e zemrėn dhe shpirtin ma “, fatin tim gjithmonė ta vajtoj, e nė rininė time, vdekje tė kėrkoj. Mallkuar ēoftė emri dhe jeta ime, mallkuar ēoftė kjo jetė me mundime, gėzim pėr zemrėn time, se di pėrse s'ka, kjo zemėr e shkretė si lule ėshtė tha. Kėtė shpirt tė lutem, mos e merr, se aty jeton njė i mjerė, largoni kėto vuajtje, e kėto lotė, qė kurrė nuk pushojnė, e pa fat jam nė jetė, dhe kur nuk shoh dritė tė vėrtetė. E mallkuar ėshtė kjo zemėr, andaj leri kėto sy tė mallėngjyer, qė edhe njėherė tė shijojnė atė dritė tė pakėt qė e kisha, e tani dua qė t'mė harrosh. Frymėzimi im i pa fat, qė vjen e mė djeg mu nė gji, pėr kėnd tė flas, e pėr kėnd tė shkruaj, e pėrse mė bėn qė kaq shumė tė vuaj? Jam shkrirė, nė jetė jam tretur, e tėra kėrkoj tė vdes, tė shkoj nė dhe, tė pushoj, tė bėhem tokė, trupi yt pėr tė mė shkelur. E tė bėhem pluhur, qė kurrė s'do tė kesh pėr tė mė vėrejtur, bashkė me pranverė po largohem edhe unė, kur t'mė kujtojnė shokėt e shoqėt, le tė shiqojnė nė dhe, se aty pushon njė turp, qė dikur i deshti shumė, dhe ja, tani u bė pėr ta shkelur edhe ju!. Po nėnės time, vallė kush do t'i jep ngushėllime, nė ankthe tė jetės le t'mė kujtojnė, nganjėherė le tė vjen tek varri, le ta shiqon varrin tim aty ku shkruan: "Amanet, mė kujtoni nganjėherė"? Amanet mė kujto nganjėherė, mė pėrqafo prej sė largu, sė paku njė herė nė vit, se pėr mua nuk do tė ketė as pranverė, as s'do tė zbardh kjo e mjera ditė. Mos e harro shifrėn qė tė don, kthema dritėn, se ky zjarr mė pėrvėlon, mos u largo nga gjiri im, se s'ka kush pas teje, t'mė jep ngushėllim. Pėrse kėshtu mė tradhėtove, don qė t'ma shuash tė vetmėn dritė, zemrėn dhe jetėn ma helmove, andaj kthehu, e mos shko, o shpirt. Tė kėrkoj vdekjen, mė dhimbet jeta, e kur s'tė kam pranė, qajnė sytė e mi, andaj prapė mė e mirė ėshtė vdekja, kur s'kam ku tė gjej unė lumturi. Nė ėndėrr tė shoh, kur sytė e mi lotojnė, nė netėt pa gjumė, ndiej zemrėn qė vajton, kėrkoj hijen tėnde nė muret e dhomės sime, e mėngjesi agon, por vuajtjet nuk pushojnė. Nė lotėt e mi, njė melodi e re, ma shuan mallin, nuk mė len tė vdes, ditėt kalojnė por asgjė nuk ndryshon. Koha shėnon vuajtjet e mia nė ditar, sytė e tu nuk mė len tė qetė, ah, ky kujtim dashurinė e humbur kėrkon. Ky rrembesh shiu, kujtimet m'i riktheu, ma pushtoi shpirtin zemrėn ma theu, kohėn e pranverės sė kaluar mua ma kujtoi, atėherė kur zemra ime nė tėnden jetoi. E tani u larguam! Jetė pa mėshirė! Po bredhi nėpėr rrugė, ēdo kund po gjurmoj me shpirt tė tretur, nė ēdo pėllėmb po tė kėrkoj, po e thėrras vdekjen, nga ky zjarr tė mė shpėtoj. Por, vallė! Jeta a sillet me ēdokend si me mua, kėsaj bote tė hidhur - jetė po i thuhet, e ēfarė, o Zot ėshtė ai kur zemrėn ta vret dhe kur ai na mallkon, ndihmė nga ai a kėrkohet? Sytė i kam tė mbushur me lotė dhe kurrė s'mė thahen pėr atė njeri qė ma theu zemrėn, dhe mė shtyn tė qaj, por mė e mirė ėshtė vdekja, se e tėrė jeta t'mė kalon nė vaj?! Unė po vdes, e tani nė shpirt tė kujt, vallė do tė jetoj, nė atė shpirt qė e desha, e qė kurrė "Tė dua", s'mė tha, por tani le tė harrohen t... U lodha U lodha duke luftuar me kujtimet, me deshirat, enderimet.. me te kaluaren, te tashmen me te ardhmen qe nuk e di a do ti gezohem… U lodha edhe me mendimin qe te mos dorezohem..
__________________ |
|
#45
| ||||
| ||||
| Asnjehere nuk te thashe i dashur... Asnjehere nuk te thashe te dua... Jam ulur ne portat epikellimit... Dhe pres ... Kjo per ty anoa!!!
__________________ Jam mes jush dhe larg jush... |
|
#46
| ||||
| ||||
| Citim:
ne gurin e varrit akull te ftohte do shkruaj nje emer qe te me ngroh, dhe ne boten tjeter do jem me ty prandaj te them te dua ty. largesia mund te na largoj oqeanet do na frikesojene, por vetem vdekja do jete e jona atje to prehen dy shpirtrat tona..... T E D U A M E SH U M E S E K J O J E T E !
__________________ Jeta ime je ti,por nuk e di ku je tani... |
|
#47
| ||||
| ||||
| Jeta, dhurat e natyrės. Dashuria, dhutat e jetės, Puthja, dhurat e dashuris. Fundi i tė qeshurit ėshtė mėrzija. Fryti i tė qarit ėshtė ngushllimi. Bukuria e njeriut pėrbėhet nga bukuria e fjalės qė flet. =============================================== Veē njė ēast do doja, veē njė ēast zėrin ta dėgjoja, do tė doja veē fytyrėn ta shikoja, do tė doja veē njė ēast me ty tė qėndroja, do tė doja veē njė ēast puthjen tėnde ta shikoja, do tė doja veē njė ēast dashurin ta kujtoja.
__________________ |
|
#49
| ||
| |