Citim:
Origjinali i Postuar nga kamela  po shkruaj per here te pare ne rubriken tuaj.Me pelqen tema qe trajtohet sepse vete jam viktime e kesaj tradhetie dhe ndjej veten mjaft te shkateruar.Kerkoj qe me keshillat dhe sugjerimet tuaja te gjej ngrohtesi |
Unè mendoj qè tradhètia,edhe pse shkatèrron ekuilibrin psikologjikè dhe emotiv tè njè personi,nuk duhet tè coj me cdo kusht nè divorc.Gjèndja bèhet mè e patolerueshme kur ka fèmijè nè mes.Tradhètia èshtè njè ndjenjè egoiste..Por edhe ndarja/divorci èshtè po aq egoiste..Nuk mund tè mendosh vetèm pèr krenarinè tènde tè lènduar,pèr besimin e humbur apo pèr atè cka do mendojnè tè tjerèt,ajo qè èshtè mè e rèndèsishme èshtè tè kuptosh:cfarè e shtyu atè person tè tradhètonte,cfarè mangèsish ka raportit nè cift dhe solucioni final qè mund tè mos jetè thjesht divorci.Cdo tradhèti èshtè njè RIFILLIM,vetèm apo pèrsèri me tè njèjtin person èshtè gjithmonè njè rifillim..Unè nuk jam tip shumè tolerant ndaj kètyre situatave,por nuk jam as moraliste.Do preferoja tè vuaja nè heshtje dhe familjen mos ta shkatèrroja pèr hir tè fèmijève apo tè viteve tè shumta martesore qè mund tè kisha.Gabohet nè jetè..por nqs ka pendim mendoj se duhet tè ekzistoj edhe falja pèr tè njèjtat arsye qè pèrmenda mè lart.
ps.Tradhètia falet vetèm njè herè,po u bè rrugè..i paevitueshèm divorci!
Uroj ta kesh superuar gjèndje nè tè cilèn ndodheshe dhe tè kesh rifilluar nga vetja jote.