Poezia lind nga shpirti,ka burim frymèzimi momentin dhe konkretizon me fjalè tè pèrafèrta "atè" qè lèkund botèn tonè shpirtèrore..Mendoj se poezia èshtè "arti i shpirtit" dhe e shpalos atè nè mènyrat mè tè larmishme...Por nè tè njèjtèn kohè,duke qènè se fjalèt i ngurtèsojnè ndjenjat dhe emocionet,poezia gjithsesi èshtè art qè cdokush arrinè ta interpretojè nè bazè tè pasurisè shpirtèrore qè ka..."Pse ka mè shumè poezi pèr dashurinè e ndarè"?!Eshtè pjesèrisht e vèrtet kjo pyetje..Kur je i dashuruar(aktualisht)ke gjithcka,edhe gjèrat qè mè parè tè mungonin qè s'kishin kurrèfarè lidhje me dashurinè...Je i lumtur dhe kjo tè mjafton!Poezia qè mund tè shkruaje èshtè"Jam i lumtur,jam i lumtur,jam shumè i lumtur"...Ndèrsa kur ndahesh pastaj e kupton se cfarè ke humbur...Dhe atèherè arrinè ta vlerèsosh mè tepèr,cdo cast,cdo fjalè,cdo gjest...Dhe kupton njèkohèsisht se cfarè do kishe humbur nqs nuk do e kishe takuar DASHURINE!!èshtè paradoksale...Keq tè dashurosh e kesh tè mos dashurosh...kjo èshtè cèshtja!!