MARTIN CAMAJ
Lule
Sonte mė lajmėruen se ka vdekė njė njeri
Prandej jam i trishtueshėm, Lule.
Dashunia ashtė e vetmja shtyllė guri
Kur andej gardhit fluturojnė
Shėgjetat e akullit.
Dy zemra bashkė janė ma rrufeprojse
Se dy shpata tu pėr tu
Me teha pėrjashta
Ideja e sosjes, Lule,
kur je ti pranė ik si shpend i egėr
andej kah vjen terri. |