Une per vete trembem kur e mendoj.

Mendoj se ajo qe na tremb eshte ideja e vuajtjes, humbja lidhjeve qe kemi krijuar me jeten, dhimbjet qe do shkaktonte mungesa jone etj etj.

Nje filozof kinez, nuk e mbaj mend Tcuen Tsengu me duket, tregonte nje histori.

Nje fshatar, Li Fungu, martoj te bijen me nje oficer ne gjendje te mire ekonomike. Diten qe do i duhej te dilte nga shpia ku kishte lindur e ishte rritur e bija e Li Fungut qau aq shume saqe fundi i fustanit ju lag nga lotet.

Kur shkoj e bia Li Fungut ke vila e oficerit, pasi pa dhomen e saj te bukur, pasi hengri mire e mire, pasi beri dhe dashuri gjithe naten, te nesermen kur u cua u pendua qe kishte qare.

Morali i histori ishte, nga ta di une qe dicka e keqe me pret kur te nderroj jete?