Njėherė Zoti vendosi tė zbresė nė Tokė t'i provonte njerėzit se si sillen. Duke ecur rrugės tė lente pėrshtypjen e njė fukaraje tė leckosur dhe tė gjorė. Ishte uritur dhe e kishte zėnė mbrėmja. Kėshtu vendosi tė kėrkojė konak dikund. Ofrohet te njė shtėpi e bukur, e madhe dhe mendoj, - kėtu do tė mė bėjnė vend. Pasi trokiti nė derė, i zoti i shtėpisė doli dhe kur e pa menjėherė i mbylli derėn duke iu kėrcnuar se pse i prishte qetėsinė.
Shkoj mė tutje dhe e pa njė kasollė tė vogėl qė mezi mbahej pa u rrėzuar. Zoti mendoj: - ky fukara ndoshta do tė mė bėj vend? Kur trokiti i zoti i shtėpisė doli dhe i urdhėroj mirėseardhje duke i thėnė: - Urdhėro, bukė, kripė e zemėr.
Kur deshėn tė ulen pėr tė ngrėnė darkė, i zoti i shtėpisė i thotė se para se tė hanė darkė do tė pinin nga njė gotė rakie. Por kujdes, i thotė i zoti i shtėpisė, rakia ėshtė shumė e fortė. Kur e pin njė gotė, Zoti i thotė tė zotit tė shtėpisė:
- Shiqo, unė jam Zoti...''
- Po a tė thashė se rakia ėshtė shumė e fortė, i thotė i zoti i shtėpisė!!
Modifikuar per here te fundit nga Horizont : 06-10-2003 ne 21:02 |