Të gjithë ne dëshirojmë jetë të mirë pa halle, shqetësime e probleme. Po si është ajo jetë? Një ditë Ibrahim Ed`hemi ishte me disa vëllezër të tij musliman dhe ishin duke ngrënë ushqim ndërsa iu drejtua duke iu thënë: “O vëllezërit e mi sikur ta dinin sundimtarët e fëmijët e tyre se çfarë jete të mirë po jetojmë dhe çfarë kënaqësie po ndiejmë në adhurimin tonë ndaj Krijuesit Bujar, do të donin të na e merrnin atë qoftë edhe me armët e tyre“.
Shumica e njerëzve sot mendojnë se jeta e mirë është në të qenurit milioner apo në të pasurit shumë gra apo në të shëtiturit nëpër botë apo duke ndërtuar pallate apo duke patur shumë fëmijë apo duke bërë mëkate me alkool, imoralitet e gjëra të tjera që ia ka qejfi epshit. Oh sa i mjerë është ai që kështu mendon…Allahu I Lartmadhërishëm paralajmëron: “Kush ia kthen shpinën dhikrit(Kuranit) Tim do t’i japim atij jetë të ngushtë (plot halle, vështirësi, të parehatshme) dhe do ta ngjallim Ditën e Kijametit qorr (të verbër)“. (TaHa:124).
A nuk e sheh se Allahu I Lartmadhërishëm tha se edhe mëkatarit do t’i japë jetë, por çfarë jete? Do t’i japë jetë plot shqetësime. Atëherë pra çfar është jeta e mirë? A me të vërtetë mendon se e din? Si jetohet pra ajo jeta e mirë me pasuri apo me dashuri? Jeta e mirë jetohet kur të adhurosh sinqerisht Zotin tënd. Po, po, kur ti falësh dy rekate namaz për TË.
Një djalosh besimtar i mirë ishte shumë i varfër dhe shpesh nuk kishte ushqim tjetër përveç se bukë me vaj. Por ai shpesh recitonte duke thënë: Në dunja kam veç bukë me vaj, shpresoj tek Allahu shpëtim pastaj.
Kur të lexosh këtë shembull, mendo hallin e shumë njerëzve sot….
Allahu I Lartmadhërishëm thotë:
„e nëse do ti numëronit dhuntitë e Allahut ndaj jush nuk do t’ia arrinit dot. Me të vërtetë njeriu është përbuzës e mohues i të mirave“. (Ibrahim:34)
Po, me të vërtetë njeriu është përbuzës. Sot dikush ka shtëpi në të cilën flen, ka makinë me të cilën lëviz, ka pasuri nga e cila ushqehet, ka grua e fëmijë e pastaj thotë: bëjmë durim në caktimin e Allahut. Po a nuk e sheh ai se Allahu I Lartmadhërishëm ia ka dhuruar të gjitha dhe e ka kursyer nga sprova? A mos është kjo njëlloj mohimi i mirësive të dhëna prej Tij? O njeri! Ti a nuk je duke e parë se sa i pasur je? A don të jetosh jetë të mirë? Mos u mërzit o robi i Allahut! Provoje njëherë të shkosh në një nga shtëpitë e Allahut të Lartmadhërishëm, në errësirën e mëngjesit apo të mbrëmjes; hape Kur’anin, harroje dunjanë për ato pak minuta me gjithë që ka ajo. Lexo, lexo me kujdes, me gjuhë edhe me zemër, përmende Allahun e Lartmadhërishëm -Bujar e Fisnik.
Pastaj pyete veten a gjete kënaqësi në këtë vepër të dashur për Krijuesin Fuqiplotë?
Shpresoj që po. E nëse jo, dije pra se ti je shkaku i humbjes apo i mosgjetjes së kësaj kënaqësie! Ti me mëkatet e tua po ndalon veten nga kënaqësia në punë të mira! Pastaj pyet dikush: zemra nuk po më qetësohet, kam shumë halle, pse kështu?
Dikush e pyeti në telefon një mik të tijin që bënte mëkate haptazi e i tha:
Pashë Allahun, sot ke bërë gibet, ke … ke … më thuj a gjete rehatinë e shpirtit? Të më përgjigjesh drejtë, e mos më gënje!? Ai iu përgjigj: jo!
Dikush shkoi tek një dijetar dhe e pyeti: Nuk di çfarë kam, jam nervoz, i shqetësuar, shtëpia nuk më pelqen, as kur jam me fëmijët nuk mund të gjej kënaqësi!
Dijetari i tha: A mos je i varfër?
Ai u përgjigj: kam pasuri që s’ia di fillin e fundin!Subhanallah!
Allahu thotë: “mos të të çuditë ty pasuria dhe fëmijët e tyre! Allahu don vetëm t’i dënojë me to në dunja” (Teube:55)
Çfarë dallimi ka kjo gjë nga ajo që na tregon Pejgamberi, alejhis-selam: ”Të them ‘Subhanallah, Elhamdulilah, La ile he il Allah, Allahu ekber’ është më e dashur për mua se çdo gjë mbi të cilën lind dielli”,
Dhe ajeti:
“Ata burra dhe ato gra që shumë e përmendin Allahun, Ai u ka premtuar atyre falje gjynahesh dhe shpërblim të madh” (Ahzab:35)
Don jetë të mirë? Le të jetë pra gjuha jote e lagët nga të përmendurit Allahun.
Pejgamberi, alejhis-selam, flente në një shtrat prej kashte, vendoste dy gurë nga uria në barkun e tij dhe qante.
Tregon Bilali, radijallahu anhu, se hyri tek Pejgamberi, paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi te, ta thërrasë për sabahun dhe e gjeti duke qarë. A mendon ti se ai ka qenë i palumtur apo se ka dalë nga kjo dunja pa ndjerë kënaqësi në të? Jo asesi! Ka qenë i kënaqur dhe Allahu ia zgjeroi gjoksin dhe ia mblodhi dunjanë para duarve të tij. Ate, alejhis-selamin, e mohuan mushrikët! I bënë bllokadë, e lanë pa ushqim, e gjuajtën me gurë, e nxorrën nga Meka, ia thyen dhëmbin, ia shpuan faqen dhe iu mbushën sandalet me gjak, shpifën kundra familjes së tij dhe ai ishte i rehatuar dhe i tha Omerit, radijallahu anhu, “A nuk je i kënaqur ata mosbesimtarë ta kenë dunjanë e ne ahiretin”?
Allahu thotë “Ahireti tek Zoti yt është për të devotshmit“ (Zuhruf:35)
Sot ka prej muslimanëve injorantë që kërkojnë fetva që të konsiderohet i shpëtuar ai që kryen vetvrasje! Jo, asnjëherë! Në zjarr do të jenë!
Po a e dini pse duan ta bëjnë këtë? A e vret veten ai që jeton një jetë të mirë? Jo sepse nuk ka arsye! E ata duan ta vrasin veten që të shpëtojnë nga dënimi e vuajtja që po përjetojnë në këtë jetë!
Dënim e vuajtje të shpirtit! Jo, mos ashtu! Përmende Zotin tënd, falju Atij, kërkoi falje. Kush lyp falje prej Allahut, Ai ia lehtëson hallet!
Allahu thotë: ”Allahu nuk i dënon ata sa të jesh ti (o Muhammed) mes tyre”(Enfal:33)
Pejgamberi, alejhis-selam, vdiq! Pastaj çfarë do të ndodhte?
Në vazhdim të këtij ajeti Allahu thotë: ”Allahu nuk i dënon ata (njerëzit) derisa ata janë duke kërkuar falje mëkatesh” (Enfal:33)
A nuk e din pse vjen jeta e vështirë, fesadi e shkatërrimi në tokë? Nga gjynahet e kundërshtimi e shkelja e kufinjve të Allahut. E belaja kur vjen nuk largohet përveçse me pendim dhe istigfar. Mos të të mashtrojë dunjaja! Shumë njerëz duan fitore e krenari në dunja e në kohën e sabahut flejnë! Kur’an lexojnë vetëm në namaz (edhe ate po u falën!)? !
Si do vijë jeta e mirë me këtë gjendje? Dobësia është tek ne, mos shih kënd tjetër pos vetes! Të pyes me çfarë ushqehesh? Me çfarë e hap iftarin tënd kur agjëron? Me çfarë të duash dhe me çka ta ka qejfi!
Han çfarë të duash dhe të pëlqen shpirti dhe përsëri nuk je i kënaqur e i rehatuar!?
Dëgjo pra: e pyetën një fshatar se me çfarë ushqehet?
-Nuk kam tjeter veç grurit, u përgjigj ai.
-Po a ka lezet të hash vetëm grurë?-i thanë.
-Të ha grurë e të shpresoj shpëtimin pastaj tek Allahu, kjo është ushqimi më i mirë!-tha ai.
Sa çudi!
Ti mendon se si do të jetosh pasnesër, pas një viti, pas 20-vitesh, si do të jetë gjendja e fëmijve tuaj?! A harron se do ta lesh këtë dunja së bashku me çfarë ka në të dhe po kështu do ta lënë edhe ata që vijnë pas teje?
. Ky mendim i tepërt për dunjanë i çoi njerëzit në mëkat! Po ata besimtarët e mirë që bëjnë jetë të mirë, ata janë që i njohin mirësitë e Allahut. Vec ata që janë të mjerë i përbuzin mirësitë e Allahut!
A e din ti se sa i pasur je? A do ta jepje rininë tënde për të pasë pasuri por duke qenë plak i moshuar? Sigurisht që jo! A do ta jepje gjuhën tënde e kurrë më të mos flasësh nëse të premtohet pasuri e madhe? Sigurisht që jo! A e sheh pra se sa i pasur je dhe se sa Allahu të ka nderuar? A e sheh se sa dhunti Ai I Lartmadhërishëm të ka dhuruar?
E pyetën një besimtar që kishte rreth 50-vjet e që i falte namaz duke qarë shpesh në të: A gjete kënaqësi dhe çfarë do të dëshiroje tjetër? U përgjigj e tha: do të doja të jetoj edhe 50vjet të tjera e të falja namaz sikur deri tani!
Të vertetën e ka thënë Pejgamberi, alejhis-selam: ”Më është bërë kënaqësia ime në namaz”.
Me të vërtetë më të lumturit që jetojnë mbi tokë janë besimtarët në Allahun: ”Kush bën punë të mirë duke qënë besimtar qoftë burrë apo grua do t’i japim atij jetë të mirë” (Nahl:97)
A don jetë të mirë? Veni pra kufi vetes dhe fal 5-namazet, mundësisht me xhemat.
Kur Seid ibën Musejjeb ishte në shtratin e vdekjes e pa të birin duke qarë dhe e pyeti:-pse qan o biri im? Ai iu përgjigj se më vjen keq për ty!
. Seidi i tha: mos qaj për mua, por qaj për veten tënde! Unë 40-vjet kam falë namazin në xhaminë e Pejgamberit, alejhis-selam, duke qenë në xhami para se të thirrej ezani. Allahu I Lartmadhërishëm thotë:
”Ata që besuan u qetësohen zemrat me përmendjen e Allahut” (Ra’d:28)
A don jetë të mirë? Kur të shkosh të falësh sabahun në xhami, pas namazit rri pak aty përmende Krijuesin tënd dhe madhëroje Atë, falenderoje Atë!
Tregohet se Abdullah ibën Mubarek me shokët e tij prisnin namazin e jacisë që prej kohës së akshamit duke përmend Allahun në vete apo duke lexuar Kuran.
Shumë njerëz sot, sa hyjnë në xhami, i nisin muhabetet e dunjasë, pas sabahut e harrojnë dhikrin e flasin për dunja. Leje pra njëherë dunjanë, të paktën duke qenë brenda në xhami, o robi i Allahut !
Një herë kur doli Pejgamberi, alejhis-selam, për namaz të jacisë i gjeti sahabet ashtu si i kishte lënë pas akshamit dhe i pyeti:
-çfarë keni bërë këtu qysh prej kohës së akshamit?
Ata iu përgjigjën:
-e falëm njerin namaz dhe e pritëm tjetrin.
A e din si e pritën? Duke lexuar Kuran e duke bërë ibadet dhe istigfar. Pastaj ata bënë ashtu edhe herë të tjera derisa njeherë Pejgamberi u tha: Dëshmoj për ju se Allahu I Lartmadhërishëm krenohet para melaikeve me ju duke u thënë:A i shikoni robët e mi?”
Aliun, radijallahu anhu, e dëgjuan njëherë në xhami duke thënë pas namazit të sabahut, kur iu kujtua dunjaja: ”Oj dunja ik prej meje e kërko dikë tjetër” dhe pastaj qau.
Dy fjalë janë të lehta për gjuhën, të rënda në peshojën e Ditës së Gjykimit e të dashura për Allahun; ”SubhanAllahi ve bihamdihi SubhanAllahi-l-adhim”.
Sa herë i ke thënë ato sot? A ke thënë “La ilahe il-lall-llah” sot? A don jetë të mirë? Pendohu, leri gjynahet, përkujtohu! Mjaft më, se gjyhahet po ta ngushtojnë jetën!
Allahu I Lartmadhërishëm i thirri në pendim të krishterët dhe ata që i keqtrajtuan besimtarët, e ti çfarë po pret? A don jetë të mirë? Thuaj: ”pendohem tek Allahu”!
Të parët e mirë thonin: nuk ka hajr prej syve të mi nëse nuk lotojnë për Allahun.
Mos u habit e të mendosh se e gjetën lumturinë ata që ia kanë kthyer shpinën Allahut e qeshin me fytyrat e tyre. Jo, në asnjë mënyrë ! Ata me zemrat e tyre janë më fatkeqët.
Në natën e 27 të Ramadanit për të cilën mendohet se është Nata e Kadrit i sheh xhamiat plot; njerëzit luten, falen, lexojnë Kuran. E ndoshta ka mes tyre ndonjë që një sexhde nuk e bën për Allahun gjatë gjithë vitit. E presin Natën e Kadrit të pendohen e nuk e dinë se ndoshta Allahu ia merr shpirtin para se të vijë ajo natë e pastaj në Kijamet e shohin veten para xhehenemit!
Mendo mirë si don të jetosh!
Muhamed ibën Vasia ishte një besimtar të cilit para se të vdesë i tha dikush: lajm i mirë për ty, njerëzit po flasin mirë për ty, po bëjnë dua për ty.
Ai e shikoi atë që ia dha këtë lajm, nga sytë i dolën lotët e tha: Çfar mund të më ndihmojnë mua ato, nëse më lidhen duart e këmbët e hidhem në dënim?
Jeto i qetë, i pasur qofsh apo i varfër; jeto i kënaqur me atë që të dha Allahu I Lartmadhërishëm!
Allahu thotë: Nuk u bie fatkeqësi përveç se me lejen (caktimin) e Allahut, e kush i beson Allahut ia udhëzon zemrën”(Tegabun :11)
Me të vërtetë kush i beson Allahut ia udhëzon zemrën e ia zgjeron gjoksin.
A i ke parë ato njerëz që nuk kanë rehati por veç i sheh duke diskutuar: filani ka shumë pasuri, filani më ka bërë këtë të keqe, filani më ka hak se më ka fyer…?
A don jetë të qetë? Faljau krijesave të dobëta e mbështetju Krijuesit të Plotfuqishëm .
I thanë një të mençuri: po të përgojojnë. ai iu përgjigj: ja kam falë atij. E Allahu I Lartmadhërishëm thotë:
“E ato që ja falin njerëzve, Allahu i don punëmirët”(Ali Imran:134)
Mos u çudit që të përgojojnë se njeriu është i prirur të mohojë.
Ali ibën Husejnin, pra nipin e Aliut, radijallahu anhu, e shau dikush. Ai e thirri atë person e i tha:
-Ajo cfare the ti për mua është shumë pak, a mos ke nevojë për diçka? Pastaj i fali atij rroba e të holla. Njeriu kur e pa këtë sjellje tha: për Allahun betohem se ti je prej pasardhësve të Pejgamberit, sal-lallahu alejhi ve sel-lem!
A don të jetosh pra jetë të qetë?
Allahu thotë: ”ktheje të keqen me të mirë se ndoshta ai me të cilin ke armiqësi do të bëhet mik afërt. e këtë nuk e arrin veçse durimtarët” (Fussilet :34)
Njerëzit janë duke e shkatërruar veten për dunjanë e nuk marrin prej saj vetëm se pak.
Edhe ti puno, ushqehu, gëzohu, qesh siç qeshte Pejgamberi, alejhis-selam, me nipat.
Allahu thotë: “Kush i ndalon bukuritë që Allahu i krijoi për robërit e Tij dhe të mirat prej rizkut” (A’raf :32)
Por kur të vinte nata, Pejgamberi, alejhis-selam, dhe shokët e tij bënin ibadet, kur vinte çështja e ashpër tregoheshin burra të sigurtë.
Si përfundim nëse don jetë të qetë e të mirë shtoje dhikrin, leximin e Kuranit, adhurimin, istgfarin, largo nga shpirti lakminë e hasretin, inatin e zilinë për besimtarët, bëhu i qetë e puno punë të mira se Allahu thotë: ”Kush bën prej jush vepër të mirë qoftë burrë apo grua do ti japim atij jetë të mirë. ” (Nahl: 97)

__________________
Sikur të ishte deti ngjyrë për t'i shkruar fjalët e Zotit tim, deti (uji i tij) do të shterrej para se të përfundojnë fjalët e Zotit tim.