Per mua ndarja me e dhimshme ishte ndarja me shoqërinë e shkolles fillore.Ku se bashku i kaluam 9 vite me gezim dhe me ballafaqime te problemeve te shokut apo shoqes.
Përshkrim
Sa lumturi eshte kur i kujton ditet e para te shkolles.
Sa mire te kujtosh diten e pare ne ato banka,ato ndjenja te bukura ato fytyra te panjohura kur pret me padurim qe te kuptosh qka fshihet pas tyre.
Sa mir eshte te kujtosh pastaj lorat qe i luanim s'bashku, gjithe ai gezim e hare,sa shume kujtime sa shum gabime.
Sa shpejte pastaj u beme si nje familje.
Shkolla m'u be sikur shtepia dhe nxenesit ishin vellezerit dhe motrat e mija,ndersa mesimedhenesit prinder.
E po s'ke qfare te besh,keshtu e ka jeta.
E me pare mezi prisnim te ikim prej oreve,e tani oreve te mesimit nuk ua dime fundin nuk duam te dalim prej oreve te mesimit nuk duam te ndahemi kurr.
M mungon loja me shoqet, me mungon gindja me shoke, me mungon frika ne oret e matematikes.
Me mungojn te gjitha ,te gjitha,nuk dua t'i harroj, nuk dua...

__________________
Qmoje JETEN, nese se qmon nuk e meriton.