VII
Lodhur nga puna bie per te fjetur
Trupin ta clodh nga udhetimi i gjate;
Kur trupi clodhjen me ne fund ka gjetur,
Mendja shtegtimin e nis neper nate.
Aher'mendimet posi haxhilere,
Marrin nje udhe e shkojne drejt tek ti;
Qepallat e renduar s'mbyllen asnjehere,
Terrin shikojne qe e sheh i verbeti.
Edhe aher'me syte e mi te vdjerre
Me shpirtin tim un'hijen ta sodis,
Qe varur si stoli ne naten sterre,
Te zezen nate e ndrit dhe e stolis.
Pra, diten trupi, naten truri im,
Per ty dhe veten time s'gjejne pushim.
__________________ Mos me thuaj me ze te mekur
Se jeta eshte nje enderr e kote
Sepse shpirti i fjetur
Eshte nje shpirt i vdekur! |