III

Shiko, nga lindja sa ka nisur dielli
Koken e zjarrt'ta ngreje plote shkelqim;
Syte nga toka drejtohen nga qielli
Dh'e pershendesin plot me adhurrin.
Pastaj si ngjitet deri lart ne kulm,
Ne bresherine e drites tij te zjarrte,
Syte qe poshte e shohin prap' me ngulm
Duke e ndjekur ne shtegtim'n e arte.
Po kur nga kulmi i lodhur nis te zbrese
Edhe te marre udhn'e e perendimit,
Syt' plot respekt qe e shihnin ket' shkelqese
Tani kembejne shtegun e drejtimit.
Ashtu dhe ti do mbec i shkret' pa fjale
Sa je i ri nga pas mos lenc nje djale.

__________________
Mos me thuaj me ze te mekur
Se jeta eshte nje enderr e kote
Sepse shpirti i fjetur
Eshte nje shpirt i vdekur!