Agim METBALA
PA TITULL

Atëbotë, isha adoleshent
Mëndja më vraponte kaluruar
E fantazia fluturonte pas reve të qiellit...
.................................................. ..............
Tash, çdo mbrëmje të kërkoj në ëndrra
Mëngjesi mollëzat m'i ajë
Këpshtit kërkoj aromën tënde
Shqisat e të nuhaturit më janë topitur
Në çdo liqen, kërkoj fytyrën tënde
Syve i dhurova kataraktin
Qytetit kur ndëgjoj emrin tënd
Unë shtangem e shndërrohem në statujë...
.................................................. ..................
Atëbotë, isha adoleshent
Mëndja më vraponte kaluruar
E fantazia fluturonte pas reve të qiellit
E di, edi, ti do t'më falësh
E unë kam drejtë të shkruaj poezi...

06.03.2008

VARIANT

Në gjoksin tim statujë,
Si skulptori antik;
Kam gravuar emrin tëndë -
Aty do të flejë, s'ka ku të ik!

Në ballin tim të relieft,
Vizatuar i kam qastet idilike;
Aty kanë mbetur përjetë -
Si në hartën gjeografike!

Në bebëzat e syve të mi,
Fotografinë tënde kam fiksuar;
Tash çofsh e thinjur apo me parukë -
Për mua fare s'ke ndryshuar!

Në mëndjen time kahmot,
Fjalët e tua të brisht i kam incizuar;
S'ka lidhje tash ku gjendesh -
Si në diskun e prishur, janë duke u reprizuar!...

04.03.2008

NGADHNJIMI

Në sheshin e çmendurisë
Thirrja s'ka efektin e bërtimës
Arsyeja mbetet e vetmuar...

Në tempullin e djajëve
Fjalët marrin trajtën qesharake
Djallëzia pushton horizontin...

Në secilën kataklizmë të ndodhur
Ngriten të alivanosurit në valle të natës
Duke festuar dhembjen e krijuar...

Falë Zotit që sheshet mbijetojnë çmenduritë
Tempujt e djajëve shemben
Sikurse kullat nga rëra
Kataklizmat janë rastësi
E arsyeja në dyluftim me vdekjen
Çdo herë marshon ngadhnimtare...

29.10.2005

TI MË ERDHE PA FTESË

Ti më erdhe rastësisht e pa ftesë
U fute në poret e lëkurës sime
Nga djersa shijoj aromën tënde
Dehem e ridehem deri në ekstazë
Me krenari lartësoj flamurin e bardhë
Kërkoj shpëtim nga ti Kryqi i Kuq i imi...

Ti erdhe lehtas si lulëborë
Me bardhësinë m'i verbove sytë
Unë i lodhur nga dimri i gjatë
Të kyça thellë në bebëzat
E kataraktin i dhurova vetes...

Ti lehtas zbrite me freskinë e mbrëmjes
Yjeve duke ua vjedhur shkëlqimin
Hënës ia huazove buzëqeshjen
Unë i mpirë nga magjitë joshëse
Magjepsem e magjepsem deri në çmendje
Duke m'i pushtuar të gjitha ëndrrat...

Ti më erdhe rastësisht e pa ftesë
Çuditërisht çfarë bashkëdyzimi
Formulën s'do ta zbulojë kurrë asnjë kimist...

12.05.2008