Nuk kam frike nga vdekja. Thjesht me vjen keq per veten time, qe s'do te mundem te jetoj me(mgjs jeta ka shum vuajtje). Jam kurioze te di cdo ndodhi kur une te kem ikur nga kjo bote. Jam kurioze te di se kush do te vuaje per mua, qe ika. Nuk e di pse por kam nje pershtypje, se nuk do arrij te plakem. Sepse nuk e kam imagjinuar veten ne kete periudhe te jetes. Mbase eshte thjesht nje idiotesi kjo, qe mendoj, sepse jm shendoshe e mire si kokrra e molles. Por nese do te ishte keshtu dhe s'do te arrija ta vishja fustanin e bardhe, qe e enderron cdo vajze, do te me pelqente qe te me stolisnin si nuse.
E di qe po shkruaj budallalleqe, por keto me vijne ne mend. Ndoshta eshte periudha e jetes sme qe me ka bere ca pesimiste ne ekstrem.
Thjesht do te me merrte malli per te jetuar. Frike nga vdekja nuk kam, sepse sado qe nuk jam perfekte, ashtu sic nuk eshte askush prej nesh, jam e sigurt qe skam per te paguar ne ate bote. S'i kam bere keq kujt, perkundrazi. Nese ekziston parajsa besoj se do e kem vendin atje, sepse ferrin e kam kaluar ketu ne toke...  |